11ος χρόνος
ημέρα 3715η
ημέρα 3715η
Πέμπτη ,
1 Ιανουαρίου 2026
1 Ιανουαρίου 2026
ΑΠΟΨΗ
ΑΠΟΨΗ
Καλή χρονιά και ευτυχισμένο το 2025
Παρά τα αντιθέτως θρυλούμενα, το 2025 αποδείχτηκε μια από τις καλές χρονιές για την Ελλάδα, την οικονομία και την κοινωνία της. Το χρέος και η ανεργία συνέχισαν να μειώνονται, το ΑΕΠ να αυξάνεται ταχύτερα από τον μέσο όρο της Ε.Ε. και η ανατροπή υπέρ ημών στο Αιγαίο να εδραιώνεται. Το 2025 ξεκίνησαν επίσης τη λειτουργία τους τα μη κρατικά πανεπιστήμια, ο χρόνος απονομής δικαιοσύνης μειώθηκε και ξεκίνησαν οι προσπάθειες για τη μείωση των ωρών αναμονής στα έκτακτα των εφημερευόντων νοσοκομείων.
Ιράν: Οι Μουλάδες ρήμαξαν το λαό τους για να διαλύσουν το Ισραήλ
Την ώρα που ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Μπενιαμίν Νετανιάχου σχεδιάζουν στο Μαρ-α-Λάγκο τη «Φάση Δύο» για την αποτροπή πυρηνικής επανασυγκρότησης του Ιράν, η πραγματική κατάρρευση εξελίσσεται στους δρόμους της Τεχεράνης. Οι έμποροι του Μεγάλου Παζαριού - η παραδοσιακή ραχοκοκαλιά του καθεστώτος - φωνάζουν «Θάνατος στον Δικτάτορα». Δεν ζητούν μεταρρυθμίσεις. Ζητούν το τέλος του θεοκρατικού καθεστώτος. Η εύκολη εξήγηση μιλά για τις συνέπειες των κυρώσεων. Λάθος. Οι κυρώσεις είναι η σκανδάλη.
Τώρα οι αριστεροί άρχισαν να κλαίγονται, αλλά είναι αργά
Αναφέρομαι στους αριστερούς που έχουν λίγο μυαλό και ανησυχούν για το κόμμα της κυρίας Καρυστιανού. Φυσικά όταν πατρόναραν τις συγκεντρώσεις της μήπως πέσει ο Μητσοτάκης, τότε ήταν όλα μια χαρά. Και αυτοί, μέσα στην τρελή χαρά, μιλούσαν για τις μέρες που μετρά ο Κούλης. Έγινε όμως κάτι που δεν πρόβλεψαν. Όταν μια γυναίκα, που ήρθε από το πουθενά, μαζεύει εκατοντάδες χιλιάδες κόσμο, είναι απολύτως φυσιολογικό να πάρουν τα μυαλά της αέρα. Να θελήσει να εξαργυρώσει αυτό που θεωρεί ως προσωπικό, πολιτικό της κεφάλαιο.
Να μην χάσουμε το μέτρο, πατριώτες
Το 2025 φεύγει όπως έζησε. Γεμάτο φωνές. Με μεγάλες λέξεις, μικρή υπομονή και ελάχιστη διάθεση να ακούσουμε ο ένας τον άλλον χωρίς να ψάχνουμε προκαταβολικά την ρετσινιά που θα του ρίξουμε. Ζούμε σε μια εποχή όπου όλα είναι «κρίσιμα», «ιστορικά», «τελευταία ευκαιρία». Κάθε μέρα παίζεται ο τελικός της ζωής μας. Κάθε διαφωνία είναι προδοσία. Κάθε λάθος είναι έγκλημα. Κάθε αντίρρηση είναι απόδειξη σκοτεινών προθέσεων. Δεν υπάρχει πια το «διαφωνώ». Υπάρχει μόνο το «είσαι απέναντι». Και κάπως έτσι, το μέτρο κατέληξε να μοιάζει ύποπτο.
Διπλωπία στο πρόσωπο της χρονιάς
Από την απόσταση η οποία μας χωρίζει, είναι προφανές ότι η κυρία Καρυστιανού ήταν μεταξύ εκείνων των προσώπων που ξεχώρισαν στην επικαιρότητα του έτους που φεύγει. Στο δικό της πρόσωπο αποκρυσταλλώθηκε το κάλεσμα των συγγενών που έγινε πριν περίπου έναν χρόνο, δύο φορές κοντά-κοντά, στις 26/1 και ξανά στις 28/2/2025. Οι συγκεντρώσεις εκείνες είχαν χαρακτηριστεί «θριαμβευτικές» και ήσαν, ειδικά η δεύτερη, μεγάλες. Αν και όχι μεγαλύτερες από πολλά άλλα μεταδικτατορικά συλλαλητήρια.
Ανοίξτε τους δρόμους, επιτέλους
Οι κινητοποιήσεις των αγροτών ξεκίνησαν πριν από τις γιορτές των Χριστουγέννων, ώστε να έχει μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας ο εκβιασμός προς την κυβέρνηση μέσω του εκβιασμού της κοινωνίας. Οι ξενοδόχοι και οι τοπικές αγορές πλήρωσαν το τίμημα. Από τα συμφραζόμενα προκύπτει πως ένα σημαντικό μέρος των κινητοποιήσεων καθοδηγείται από τους «φραπέδες», δηλαδή από κατηγορίες ατόμων που θέλουν να ματαιώσουν τις έρευνες για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Η άρνηση να συναντήσουν τον πρωθυπουργό ενισχύει αυτές τις υποψίες.
Το μεγαλύτερο ψέμα που έχει ειπωθεί στους Έλληνες εργαζομένους
Υπάρχει μια φράση που ακούγεται καθημερινά σε καφενεία, εργοτάξια, γραφεία και μαγαζιά: «τόσα χρόνια πλήρωνα, έχω πληρώσει τη σύνταξή μου». Είναι η πιο διαδεδομένη πεποίθηση, ειδικά στους εργαζόμενους άνω των 40. Και είναι, σχεδόν πάντα, λάθος. Όχι επειδή «κάποιος τα έφαγε» με τον τρόπο που υπονοεί ο λαϊκός θυμός. Αλλά επειδή έτσι είναι σχεδιασμένο το σύστημα. Οι εισφορές που πληρώνει σήμερα ο εργαζόμενος δεν μπαίνουν σε έναν ατομικό κουμπαρά με το όνομά του. Δεν επενδύονται για να τον περιμένουν.
Πρέπει να τελειώνουμε με το καθεστώς της ανομίας
Τρεις χιλιάδες συμπατριώτες μας έκαναν «λάθος» στις φορολογικές τους δηλώσεις μερικές εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα αγροτικής γης και εισέπραξαν παράνομα εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Τρεις χιλιάδες οικογένειες. Μία μικρή πόλη σαν την Ναύπακτο, τα Γρεβενά ή την Σπάρτη. Τους βρίσκει η ΑΑΔΕ από τις διορθώσεις των Ε9 και δεν πέφτει μια πιστολιά από την αντιπολίτευση. Για την τιμή των όπλων. Όλο αυτό χαλάει, βλέπετε, το αφήγημα περί γαλάζιων φραπέδων. Ναι, σε αυτά τα άπλυτα υπάρχουν γαλάζιοι, υπάρχουν και κόκκινοι και πράσινοι κόκκοι.
Αγροτικά μπλόκα και πολιτική αποσταθεροποίηση
Η ψυχραιμία δε δείχνει αδυναμία. Απεναντίας φανερώνει πως υπάρχει η ικανότητα να βλέπουμε το δάσος και να μη χανόμαστε στα δέντρα. Είναι ολοφάνερο πως οι αγροτικές κινητοποιήσεις στηρίζονται στο μεγαλύτερο μέρος τους από το ΚΚΕ. Οι «σκληροί», οι κομματικοί συνδικαλιστές βρίσκονται στα μπλόκα της Θεσσαλίας, σε ένα έργο που το έχουμε ξαναδεί πολλές φορές. Ενδεχομένως φέτος η ηγεσία του ΚΚΕ να θέλει να φτάσει η υπόθεση στα άκρα, ώστε τελικά να υποχρεωθεί η κυβέρνηση να ασκήσει βία, μια και ο στόχος των κινητοποιήσεων φαίνεται πολύ ευρύτερος απ' ό,τι κατά το παρελθόν.
Επόμενο βήμα των μπλόκων, η σύγκρουση
Οι αγρότες που παραμένουν στα μπλόκα έχουν στόχο την όσο γίνεται μεγαλύτερη φθορά της κυβέρνησης. Αυτό είναι πια ολοφάνερο. Δικαιούνται να στοχεύουν έτσι, δημοκρατία σε συνδυασμό μ’ ένα αδύναμο κράτος έχουμε, απλώς όλοι αντιλαμβάνονται πια ότι ο αγώνας τους είναι πολιτικός και όχι συνδικαλιστικός. Στην απέναντι όχθη, η κυβέρνηση έχει αποφασίσει ότι θα αφήσει το πράγμα επ’ αόριστον να κυλάει έτσι. Αφού μήτε τους δρόμους μπορεί ν’ ανοίξει δια της νόμιμης κρατικής βίας, μήτε καταφέρνει να φέρει τους απεργούς στο τραπέζι των συνομιλιών.
Οι φόροι ακολουθούν την οικονομία, επιτέλους...
Αν κάτι πάει «σίγουρα καλά» σε αυτό τον τόπο είναι τα ταμεία του κράτους. Με την έννοια ότι μήνας μπαίνει-μήνας βγαίνει, ο ρυθμός με τον οποίο γεμίζουν είναι εντυπωσιακός. Η χθεσινή ανακοίνωση εκτέλεσης προϋπολογισμού τρέχοντος έτους το αποδεικνύει. Οι βασικοί φόροι, έμμεσοι και άμεσοι, θα κλείσουν εφέτος στα 67 δισ. ευρώ. χωρίς την επιβάρυνση των φόρων επί των ακινήτων, Δεδομένου ότι πριν έναν χρόνο οι βουλευτές είχαν ψηφίσει πως οι φόροι θα φθάσουν μέχρι τα 62 δισ., μια αύξηση κατά 4%, η διοίκηση, δηλαδή η κυβέρνηση «κατάφερε» να διπλασιάσει την αύξηση.
Γιατί φοβόμαστε ακόμη και τη σκιά μας
Τις τελευταίες εβδομάδες βλέπουμε στα κοινωνικά δίκτυα έναν ακόμη μικρό «πόλεμο ταυτότητας». Η νέα ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν, Οδύσσεια, κατηγορείται από μερίδα θεατών ότι δεν ανταποκρίνεται στις περιγραφές του Ομήρου για τον Αγαμέμνονα, ότι δηλαδή νοθεύει την παράδοση. Την ίδια στιγμή, η ταινία του Γιάννη Σμαραγδή, για τον Καποδίστρια έχει δημιουργήσει έναν εξίσου έντονο διχασμό: άλλοι βλέπουν ύμνο, άλλοι προχειρότητα, άλλοι προπαγάνδα.
Εθνικώς φάλτσος
Ο δήμαρχος Φλώρινας σταμάτησε συναυλία επειδή ακούστηκε ένα τραγούδι στη σλαβομακεδονική γλώσσα. Πήρε το μικρόφωνο και δήλωσε, δημοσίως, ότι στην πόλη του «δεν θα τραγουδιούνται τέτοια τραγούδια». Χωρίς κανένα ίχνος ντροπής, διέκοψε μια καλλιτεχνική εκδήλωση επειδή δεν του άρεσε η γλώσσα. Όχι οι στίχοι. Η γλώσσα. Και όλα αυτά στη Φλώρινα. Στη Μακεδονία. Στα Βαλκάνια. Εκεί όπου κάθε πέτρα έχει ακούσει περισσότερες γλώσσες απ’ όσες αντέχει να παραδεχτεί σήμερα ο κάθε καριερίστας της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Θέλουν να ανατρέψουν τις συμφωνίες με ΗΠΑ και Ισραήλ
Μπορεί κάποιος να πάει στη Ρωσία του Πούτιν και να φωνάξει από την ταράτσα ενός κτιρίου ότι «ο Πούτιν είναι φασίστας»; Μάλλον ναι! Η συνέχεια δεν είναι σίγουρη, καθώς στη Ρωσία τα μεγάλη ύψη ζαλίζουν τους ανθρώπους και αυτοί πέφτουν στο κενό! Ένα μοναδικό ψυχιατρικό φαινόμενο. Στην Ελλάδα, αντιθέτως, μπορεί κάποιος να βρίζει τον εκλεγμένο πρωθυπουργό και να χαίρει άκρας υγείας. Μπορεί, επίσης, να εργάζεται για το καλό της Μόσχας και να το δηλώνει χωρίς συνέπειες.
Το… Καπνεργοστάσιο στηρίζει Καρυστιανού;
Αναφέρομαι στους ιδιοκτήτες του και όχι στους προσκεκλημένους του. Αυτοί οι τελευταίο, όσοι έχουν ακόμη ανησυχίες, ελπίζω να ιδρύσουν κόμμα ή κόμματα και να μην κρυφτούν πίσω από μια πονεμένη μητέρα η οποία βεβαίως θα αντιμετωπίζεται πλέον ως μια πολιτικός, χωρίς τη συναισθηματική ασπίδα με την οποία προστατεύεται. Γιατί φτάσαμε σε αυτό το σημείο, ένα ολόκληρο σύστημα, πολιτικό, οικονομικό, μιντιακό, να υποστηρίζει ένα κόμμα αγνώστων ιδεολογικών συντεταγμένων και πολιτικών θέσεων;
Το πουλέν Καρυστιανού
Αν κατάλαβα καλά από το πρωτοσέλιδο της Κυριακάτικης Εστίας και το άρθρο του Μ. Κοττάκη, που το συνόδευε, «ο κύβος ερρίφθη». Η λαϊκή Δεξιά και το πολιτικό - εκδοτικό σύστημα που την εκφράζει, βάζει τώρα όλα του τα λεφτά στην κυρία Καρυστιανού. Της υπαγορεύει μάλιστα και την πολιτική της πλατφόρμα, που πάνω - κάτω είναι μια κόπια του Di Pietro της Ιταλίας των αρχών του ’90. Κάθαρση και τιμωρία. Το πουλέν της αντιμητσοτακικής στρατιάς, θα είναι η κυρία Καρυστιανού. Με μια ατζέντα αντι-συστημικής δεξιάς, μπόλικο πατριωτισμό και με πάρα πολλή κάθαρση. Αλλά κάθαρση τιμωρητική.
Η οικονομία με μια ματιά
Ακολουθεί η πιο σύντομη ματιά στα οικονομικά μεγέθη που μετράνε. Η εικόνα είναι καλή, χωρίς να είναι ενθουσιώδης. Μια νέα ισορροπία προβάλλει. Η εικαζόμενη εξέλιξη μπορεί να είναι συντηρητική, δεν προβλέπονται εξάρσεις αλλά δεν ενέχει κινδύνους. Εν αρχήν είναι η «πίτα». Το Εθνικό Προϊόν, η «πίτα» που ψήνουμε κάθε χρόνο, θα συνεχίσει να μεγαλώνει με ρυθμό ικανοποιητικό, χωρίς όμως εκείνο το άλμα που θα βοηθούσε να κλείσει το όρυγμα που δημιούργησε η μεγάλη κρίση του κράτους.
Η Τουρκία κατάφερε το ακατόρθωτο
Αν σε κάποιον θα έπρεπε να στήσει έναν ανδριάντα ο ελληνισμός, για την αύξηση των πιθανοτήτων επιβίωσης της ανεξάρτητης ελληνικής κρατικής οντότητας, αυτός είναι πρώτα απ’ όλα ο Ερντογάν, ο αναμορφωτής της σύγχρονης Τουρκίας. Έχει γραφτεί ξανά πως πριν από έναν αιώνα η Τουρκία δεν είχε καν το διπλάσιο πληθυσμό σε σχέση με την Ελλάδα. Σήμερα έχει τον οκταπλάσιο πληθυσμό. Η αύξηση του πληθυσμού, εκτός από τη διεύρυνση της διαφοράς εργατικού και επιστημονικού δυναμικού, δημιουργεί και οικονομίες κλίμακας.
Όταν το Ισραήλ έγινε η γραμμή ρήξης της αμερικανικής Δεξιάς
Αν κάποιος περιέγραφε σε έναν Αμερικανό συντηρητικό του 2010 τη σημερινή εικόνα της δεξιάς συμμαχίας, πιθανότατα θα τον περνούσαν για τρελό: το Ισραήλ, θέμα σχεδόν «αυτονόητης» συστράτευσης για το Ρεπουμπλικανικό στρατόπεδο, έχει μετατραπεί σε πεδίο σκληρής εσωτερικής σύγκρουσης. Όχι απλώς σε διαφωνία τόνου, αλλά σε πόλεμο ταυτότητας, με κατηγορίες προδοσίας, «λομπίστικης» υποταγής, ακόμη και ανοικτές σκιές αντισημιτισμού. Η πρόσφατη έκρηξη φάνηκε γυμνή στο AmericaFest.
Τι θα κάνουν με το Ισραήλ αν γίνουν πρωθυπουργοί;
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν έχουν τοποθετηθεί για την τριμερή Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ. Οι τρεις χώρες προχωρούν βήμα - βήμα σε μια ουσιαστική στρατηγική συμμαχία για την προάσπιση των εθνικών τους συμφερόντων. Φεύγουν σιγά – σιγά από το πλαίσιο μιας συνεργασίας και πάνε σε κάτι πιο ουσιαστικό που είναι η συμμαχία. Συμφωνούν με αυτό το club του Καπνεργοστασίου, το ΠΑΣΟΚ, ο κ. Τσίπρας και όποιος άλλος; Ο ελληνικός λαός θα πρέπει να γνωρίζει. Αν αυτοί έρθουν στην εξουσία τι θα κάνουν;
Η Μ. Καρυστιανού προκαλεί νευρική κρίση στην αντιπολίτευση
Ο κ. Ν. Καραχάλιος ήταν καταιγιστικός κατά της κυρίας Καρυστιανού στη συνέντευξη που έδωσε χθες στο Δημοτικό ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης, στον κ. Βασίλη Κοντουγουλίδη. Επανέλαβε τα όσα της έχει προσάψει και αποκάλυψε πως η δική του επικοινωνιακή ομάδα ήταν η τρίτη που δοκίμαζε η κυρία Καρυστιανού, απόδειξη πως είχε αποφασίσει να ασχοληθεί με την πολιτική εδώ και καιρό. Ο κ. Ν. Καραχάλιος είπε και κάτι άλλο με ιδιαίτερη πολιτική σημασία.
