Εισηγήσεις, συμβουλές, προτροπές για πρόωρες εκλογές, πλέον, θρύψαλα και σκόνη! Η ανοιξιάτικη καταιγίδα ΟΠΕΚΕΠΕ αφαίρεσε και την τελευταία πιθανότητα. Το δεύτερο σκέλος του σκανδάλου εκθέτει, ξανά, τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση, σε μια στιγμή δημοσκοπικής ανάρρωσης. Το εύρος της πολιτικής ζημιάς θα μετρηθεί μετά τη δημοσιοποίηση των στοιχείων και ανάλογα με την αντίδραση του Κ. Μητσοτάκη. Όσοι εξ αποστάσεως και με ψυχραιμία αξιολογούν τις κυβερνητικές επιδόσεις απαιτούν πάταξη της διαφθοράς και νέο τρόπο διαχείρισης των κοινοτικών επιδοτήσεων. Η κυβέρνηση εκ των πραγμάτων πρέπει να εξαντλήσει τον διαθέσιμο χρόνο διακυβέρνησης και να παρουσιάσει αποτελέσματα.
Κι αν ακόμη δεν υπήρχε η νέα τροπή ΟΠΕΚΕΠΕ, αδυνατώ να φανταστώ ότι ο πρωθυπουργός θα μπορούσε να καμφθεί από την ιδέα των πρόωρων εκλογών, όσο κι αν οι σειρήνες συγκινούν!
Όταν επανειλημμένως, επικαλείται την προσήλωση του στη διατήρηση της κανονικότητας, προκειμένου να επιτυγχάνει την εμπέδωση της σταθερότητας. Και δεσμεύεται για εκλογές στην ώρα τους. Τι θα πρόσφερε μια (απέλπιδα) καταφυγή σε πρόωρες; Παρά μόνο ένα λάθος σήμα στους πολίτες, στους οποίους προσβλέπει. Ότι, δηλαδή, διαρρηγνύει τον βασικό αρμό που τον συνδέει με το έλλογο κοινό. Θα απογοήτευε οικτρά όλους όσοι εναποθέτουν σε αυτόν, ως εγγυητή, την προσπάθεια προόδου της Ελλάδος.
Μην ξεχνάμε, τα ταυτοτικά χαρακτηριστικά του Μητσοτάκη: Η ανάληψη της προσωπικής του ευθύνης, η επιμονή και η προσήλωση στις υποσχέσεις του έναντι όλων των πολιτών. Συνεπώς, για τους ψηφοφόρους του, κυρίως για τους εκτός της Νέας Δημοκρατίας, η παρέκκλιση από τη βασική αρχή ισοδυναμεί με ήττα από τα αποδυτήρια! Είναι μια πικρή αλήθεια, πως οι παλαιοί ψηφοφόροι του κόμματος είναι μαθημένοι, ασχέτως εάν τους αρέσει ή όχι, σε ξαφνικές εκλογές, όταν η «φάση» ευνοούσε τον ηγέτη. Με αυτή την πολιτική συνήθεια μεγάλωσαν βιολογικά γενεές επί γενεών…
Στον τόπο, όπου το βράδυ των εκλογών προθερμαίνονται οι επόμενες, δεν είναι παράδοξο να δέχεται ο πρωθυπουργός παρόμοιου χαρακτήρα εισηγήσεις. Η παλιοκαιρισμένη «ιδέα» δεν είναι κάτι άλλο από την εξαργύρωση των θετικών δημοσκοπικών επιδόσεων της περιόδου που διανύουμε. Να εκμεταλλευτεί, εν ολίγοις, τη συσπείρωση των πολιτών στην πρόταση της αυτοδυναμίας και να θριαμβεύσει. Τακτικισμός, πιθανώς και καιροσκοπισμός, έχει πράγματι δώσει εκλογικές νίκες κατά το παρελθόν. Πόσο μάλλον όταν πόλεμος στο Ιράν, με δυσμενείς επενέργειες στα ενεργειακά μαίνεται πολύ κοντά μας…
Όμως, ένας αντίστοιχος πρωθυπουργός, δεν είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Όχι, βέβαια, γιατί δεν κάνει λάθη, τα οποία άλλωστε αναγνωρίζει ενώπιον της κοινωνίας. Αλλά, επειδή δηλώνει εγγυητής της σταθερότητας. Κι ως εκ τούτου το πρώτο πράγμα που δεν μπορεί να παραβιάσει είναι η επαναλαμβανόμενα διατυπωμένη πρόθεση του να κάνει τις εκλογές στο χρόνο ολοκλήρωσης της κυβερνητικής θητείας. Εάν θέλει να εκλαμβάνεται ως «θεσμικός» πρέπει να τηρήσει τον λόγο του. Αλλιώς, θα έχει υπονομεύσει τον εαυτό του.
Οι πρόωρες εκλογές ξεχνιούνται σαν ένα σενάριο, μια υπόθεση εργασίας. Η προσοχή στρέφεται στις προσεχείς δημοσκοπήσεις, όταν θα δείξουν το όποιο κόστος, από το αποτύπωμα της «γίδας στην πλάτη» της κυβέρνησης!
Ο ανασχηματισμός επισπεύδεται, οι εντυπώσεις δεν κρατούν ούτε ώρες.
Εκείνο που παραμένει, είναι η προσήλωση στη σκληρή δουλειά, η τόλμη στις αποφάσεις και η αποτελεσματικότητα!
Η τρίτη τετραετία Μητσοτάκη, θα είναι ρεκόρ, αλλά δεν θα κατακτηθεί με περίπατο…
