Οι εξελίξεις αρχίζουν να δημιουργούν ένα σκηνικό αυξανόμενης εκλογικής πίεσης για την κυβέρνηση, με τα σενάρια πρόωρων εκλογών μέσα στο 2026 να ενισχύονται, αν και επισήμως διαψεύδονται.
Αν και η κυβέρνηση επιμένει επισήμως στην εξάντληση της τετραετίας, το θέμα έχει αρχίσει να αναβαθμίζεται στα μέσα ενημέρωσης, από τα μονόστηλα του παρασκηνίου στα πρωτοσέλιδα.
Καθοριστικός παράγοντας της αναζωπύρωσης του θέματος είναι η οικονομία, υπό το πρίσμα των συνεπειών που αναμένεται να εκδηλωθούν τους επόμενους μήνες από την πληθωριστική κρίση που προοιωνίζει η συνέχιση του πολέμου στο Ιράν.
Επιπλέον, οι δικαστικές εξελίξεις στα σκάνδαλα του ΟΠΕΚΕΠΕ και των υποκλοπών μπορεί να συνεισφέρουν στην αποκατάσταση του κύρους της Δικαιοσύνης, δεν προοιωνίζονται όμως θετικό κλίμα για την κυβέρνηση.
Μοιραία, οι ενδοκυβερνητικές πιέσεις για πρόωρες κάλπες αυξάνονται. Στο πολιτικό επίπεδο, η κυβέρνηση σταθμίζει αν θα πάει σε εκλογές με θετική ατζέντα (ανάπτυξη, επενδύσεις) ή αν θα περιμένει, ρισκάροντας φθορά από κοινωνικά και οικονομικά ζητήματα.
Το γεγονός ότι η αντιπολίτευση εμφανίζεται αδύναμη να κεφαλαιοποιήσει τη φθορά λειτουργεί ως ανάχωμα για άμεσες εκλογές.
Το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών εντός του 2026 έχει, τόσο για την κυβέρνηση όσο και για τη χώρα, πλεονεκτήματα αλλά και μειονεκτήματα.
Για την κυβέρνηση, τα πλεονεκτήματα είναι:
α) Ο αιφνιδιασμός της αντιπολίτευσης και ιδίως των υπό δημιουργία νέων κομμάτων από τους Καρυστιανού, Τσίπρα και Σαμαρά. Η προκήρυξη εκλογών σε «κατάλληλη στιγμή» μπορεί να βρει την αντιπολίτευση ανέτοιμη οργανωτικά και πολιτικά.
β) Η εκμετάλλευση της θετικής συγκυρίας που παρουσιάζει η επανασυσπείρωση του κυβερνώντος κόμματος και η δημοσκοπική άνοδος.
γ) Η αποφυγή πιθανής φθοράς τους επόμενους μήνες από τις πληθωριστικές και υφεσιακές συνέπειες του πολέμου, καθώς και από την ενασχόληση της κοινής γνώμης με τα σκάνδαλα του ΟΠΕΚΕΠΕ και των παρακολουθήσεων.
Από την άλλη πλευρά, στα μειονεκτήματα του εγχειρήματος πρόωρων εκλογών εντός του 2026 είναι:
α) Το πλήγμα στην αξιοπιστία του πρωθυπουργού, ο οποίος θα κατηγορηθεί για τακτικισμό και καιροσκοπισμό. Αν οι πολίτες δεν «αγοράσουν» το αφήγημα, μπορεί να υπάρξει απώλεια δυνάμεων ή αστάθεια.
β) Η πιθανή ενεργοποίηση ενός κύματος αντισυσπείρωσης, που θα μπορούσε να μετατρέψει τις εκλογές σε «ψήφο τιμωρίας».
Για τη χώρα, τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα κατανέμονται ως εξής:
Αν προκύψει μια σταθερή κυβερνητική λύση, το πολιτικό σκηνικό σταθεροποιείται και μειώνεται η αβεβαιότητα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την κοινωνία και την οικονομία.
Μια νέα κυβέρνηση με προοπτική τετραετίας δίνει την ευκαιρία ανανέωσης των στρατηγικών σε κρίσιμους τομείς της οικονομίας και της γεωπολιτικής.
Μια πρόωρη προσφυγή μειώνει τη φθορά της οικονομίας και της κοινωνίας από ένα παρατεταμένο «σύρσιμο» της κυβέρνησης, εν μέσω μείωσης της αγοραστικής δύναμης των πολιτών και έντονης σκανδαλολογίας.
Μειονέκτημα μιας πρόωρης προσφυγής στις κάλπες είναι η καθυστέρηση κρίσιμων οικονομικών αποφάσεων, με πάγωμα έργων και πιθανή απώλεια εκταμιεύσεων από το Ταμείο Ανάκαμψης.
Επίσης, μια πρόωρη προσφυγή μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα πολιτικής αστάθειας, αν δεν υπάρξει αποτέλεσμα που να εξασφαλίζει αυτοδυναμία.
Με απλά λόγια, η προοπτική πρόωρων εκλογών αποτελεί ένα εργαλείο υψηλού ρίσκου αλλά και υψηλής απόδοσης, αν πετύχει.
📬🖊️ Επιστολές αναγνωστών
Κατὰ φαντασίαν πάτος
Πῶς γίνεται νὰ γράφετε ὅτι η Ἑλλάδα εὑρίσκεται στὸν πάτο τῆς Εὐρώπης καὶ, συγχρόνως, στὸ ἴδιο ἄρθρο, νὰ γράφετε ὅτι οἱ κάτοικοι τῆς Ἑλλάδος ἀπολαμβάνουμε τὶς πλέον γενναιόδωρες ὑπηρεσίες ὑγείας στὴν Εὐρὼπη καὶ τὶς πλέον γενναιόδωρες συντάξεις ; Αὐτὰ εἶναι πλοῦτος, ὄχι πάτος.
Μία ἑρμηνεία εἶναι ὅτι δὲν μποροῦμε, ὡς πολίτες καὶ ὡς ἠγέτες γνώμης, νὰ ἀποβάλουμε τὸ σύνδρομο τοῦ τρακαδόρου, ζητιάνου, ἐπαίτη, διακονιάρη ποὺ ἀπαθανάτισε ὁ Καρκαβίτσας στὸν «Ζητιάνο» καὶ ἐπιβεβαιώνουν οἱ σύγχρονες δημοσκοπήσεις ποὺ μᾶς πληροφοροῦν ὅτι τὸ 70% τῶν Ἑλλήνων αἰσθάνονται ὅτι εἶναι «φτωχοί». Ἴσως προσβλέπουμε σὲ δοσίματα άπὸ τοὺς κουτοφράγκους (πέραν τῶν δέκα δισεκατομμυρὶων σὲ χαρισμένους τόκους τὸν χρόνο), ἴσως αἰσθανώμεθα ὅτι ἡ ὅποια περιουσία μας ἀπειλεῖται άπὸ τήν, ὄντως ἀρπακτικὴ, ἐξουσία ποὺ οἱ ἴδιοι ἐκλέγουμε καὶ καθοδηγοῦμε (μέσῳ τῳν δημοσκοπήσεων) ἣ, ἴσως, εἳμεθα ἁπλῶς πιὸ λιγούρηδες άπὸ ἄλλους λαούς.
Βεβαίως, ἡ μικρὴ μειοψηφία πού ἐργάζεται ἐκτεθειμένη στοὺς παγωμένους ἀνέμους τῶν παγκοσμίων ἁγορῶν θὰ ἔπρεπε νὰ αἰσθάνεται ἀδικημένη, ἀφοῦ αὐτὴ φέρνει στὴν χώρα τοὺς πόρους, τοὺς ὁποίους, μετά, τρῶμε ὅλοι μαζί. Ἀλλὰ δὲν τὴν βλέπω νὰ ὀργανὼνεται πολιτικῶς γιὰ νὰ ἀλλάξῃ κάτι, ὁπότε, φαίνεται, κι αὐτὴ κάτι καλὸ θὰ ἀπολαμβάνῃ.
Τεχνικῶς, κάθε σύγκρισις τῶν ἐπιδόσεων τῆς Ἑλλαδικῆς οἰκονομίας μὲ τὶς ἐπιδόσεις ἄλλων κοινωνιῶν πρέπει νὰ άναγνωρίζῃ ὅτι, ἀναλογικῶς, πολὺ μικροτέρα ἀναλογία τῶν κατοίκων τῆς Ἑλλάδος συμμετέχει στὴν ἀγορὰ ἐργασίας. Λίγοι, σχετικῶς, ἐργαζόμεθα, καὶ τρῶμε ὅλοι. Αὐτὸ τὸ ἀπλὸ γεγονὸς ἀποτυπώνει ἡ στατιστική. Καί, άπὸ ἐκείνους ποὺ ἐργάζονται, μεγάλη ἀναλογία δὲν προσφέρει «κοινωνικῶς ἀναγκαία» (κατὰ τὸν Κὰρλ Μὰρξ) ἐργασία, αὐτὴν ποὺ πιστοποιεῖ ἡ διὰθεσις τῶν προϊόντων καὶ ὑπηρεσιῶν της στὶς ἀνταγωνιστικὲς διεθνεῖς ἀγορές.
Συμπέρασμα : Μὲ δεδομένον τὸν παρασιτισμὸ μεγάλου τμήματος τῆς Ἑλλαδικῆς κοινωνίας, οἱ ἐπιδόσεις τῆς Ἑλλαδικῆς οἰκονομίας εἶναι ὑπεράριστες. Ἴσως νὰ μὴν φαίνωνται βιώσιμες. Πάντως, ἐπὶ 205 χρόνια, πάντοτε οἱ Ἑλλαδίτες εὐρήκαμε ἁρκετὰ πρόθυμα κορόϊδα. Τὸ μαρτυροῦν οἱ δέκα χρεωκοπίες, ἄλλες άπροκάλυπτες καὶ ἄλλες συγκεκαλυμμένες, τοῦ νεωτέρου Ἑλλαδικοῦ κράτους. Ὁπότε, «Στὴν ὑγειά σας ζωντόβολα ! » ὅπως λέει ὁ Τζιριτόκωστας, ὁ πολυμήχανος ζητιάνος τοῦ Καρκαβίτσα.
Μετὰ τιμῆς,
Γεώργιος Ἰακ. Γεωργάνας
