Δυσκολεύομαι να σας περιγράψω τι έγινε στο mail μου και στο τηλέφωνο μου, μετά το χθεσινό άρθρο μου με τίτλο «Προς Άδωνι Γεωργιάδη: Ψυχοθεραπείες». Ούτε στις πιο έντονες πολιτικές αντιπαραθέσεις που οι αναγνώστες έβγαζαν το άχτι τους υπέρ ή κατά της άποψης μου, δεν είδα τέτοια συρροή μηνυμάτων και παρατηρήσεων. Δεν θέλω να τρομάξω κανέναν, αλλά πολύ φοβάμαι ότι μέσα σε κάθε ελληνικό σπίτι υπάρχει ένας ή μία που χρειάζεται κάποιου είδους ψυχοθεραπεία. Είτε προληπτική, είτε θεραπευτική, με το εθνικό μας σύστημα να υστερεί τρομερά στον τομέα αυτό.
Θα μου πείτε, εμείς μέχρι πρόσφατα δεν είχαμε παθολόγους, αναισθησιολόγους και παιδιάτρους, την ψυχική υγεία θα κοιτάζαμε και μάλιστα στην πρωτοβάθμια εκδοχή της; Ε ναι, αλλά τώρα ήρθε ο καιρός να το δούμε κι αυτό σοβαρά, αλλιώς ας μην πέφτουμε από τα σύννεφα όταν οι έφηβοι αλληλοχτυπιούνται στις πλατείες ή όταν κάποιοι μάγκες άντρες δίνουν 45 μαχαιριές στη γυναίκα τους εκεί που κοιμάται.
Στον Ευαγγελισμό λοιπόν, με τις προσπάθειες μιας ψυχιάτρου,ψυχοδυναμικής ψυχοθεραπεύτριας,ψυχαναλύτριας και Επιμελήτριας Α’, της κυρίας Γεωργίας Γεωργοπούλου γίνεται μια καταπληκτική προσπάθεια που ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη πρόταση μεταρρύθμισης στην ψυχική υγεία στα πλαίσια του ΕΣΥ. Η ιδέα της ήταν πολύ απλή. Αφού το ΕΣΥ δεν μπορεί να προσλάβει 200 ή 300 ψυχιάτρους και ψυχολόγους που θα προσφέρουν τη δωρεάν πρωτοβάθμια ψυχιατρική φροντίδα, έφτιαξε ομάδες με εθελοντές επιστήμονες της ψυχικής υγείας.
Προσήλθαν περισσότεροι απ’ όσους φαντάζεστε. Ειδικευόμενοι ψυχίατροι, ψυχολόγοι με άδεια άσκησης επαγγέλματος, φοιτητές πανεπιστημιακών σχολών ψυχολογίας και κολεγίων, μεταπτυχιακοί φοιτητές ψυχολογίας. Στα τέσσερα χρόνια που λειτουργεί, με μόλις δύο μέρες την εβδομάδα, στο συγκεκριμένο ιατρείο ενεργοποιήθηκαν σε σταθερή βάση περί τους 125 νυν και μελλοντικοί επιστήμονες που κάνουν πρακτική και έρευνα, αλλά και περί τους 10 με 11 επιστήμονες οι οποίοι προσφέρουν με στόχο την εκπαίδευσή τους-υπό διπλή εποπτεία 24ωρη και 15μερη- εθελοντικά ψυχοθεραπεία σε ασθενείς. Επιπλέον, στο πείραμα εντάχθηκαν η Ελληνική Εταιρεία Ψυχανάλυσης και Ψυχαναλυτικής Ψυχοθεραπείας με εποπτείες (υπό τον πρόεδρό της κ.Παύλο Χατζητάσκο) και η Ελληνική Εταιρεία Ψυχαναλυτικής Ψυχοθεραπείας Ομάδας για θεωρητικά μαθήματα.Υπάρχει και πρόταση συνεργασίας από το ΕΚΠΑ. Ψάχνουν κι αυτοί να εφαρμόσουν κάπου κοινωνική ιατρική.
Μιλάμε για δομημένη ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία. Μια φορά τη βδομάδα, για 45 λεπτά και για έναν έως τέσσερα χρόνια αδιαλείπτως. Οι δε εκπαιδευόμενοι παρακολουθούν την ατομική και την ομαδική ψυχοθεραπεία στην πράξη (μέσα από μονόδρομο καθρέφτη), πάντα με την συναίνεση των ασθενών. Αυτό είναι που έχει αξία, να βλέπουν στην πράξη πως γίνεται η θεραπεία, όχι ο εκπαιδευόμενος ψυχολόγος να παρακολουθεί τον ψυχίατρο να γράφει φάρμακα στον ασθενή που πήγε εκεί με κρίση. Μέσα στα χρόνια λειτουργίας του ιατρείου, έχουν πραγματοποιηθεί 2.600 συνεδρίες, που έχουν προσφέρει και σημαντικό έσοδο στο νοσοκομείο, καθώς μέσω της συνταγογράφησης το ταμείο του ασθενούς πληρώνει 15 ευρώ ανά συνεδρία. Οι ασθενείς δεν πληρώνουν τίποτα. Η ιδιωτική θεραπεία έξω σε ιδιώτες, είναι από 80 έως 150 ευρώ η συνεδρία.Παράλληλα η γιατρός χορηγεί και φάρμακα όταν χρειάζεται.
Η λίστα για ένταξη είναι ήδη τεράστια, κι ας μην έχει πάρει δημοσιότητα το εγχείρημα. Είναι συνδεδεμένο με τον ΕΟΠΠΥ, με το 1566, το IASIS, την ηλεκτρονική συνταγογράφηση. Αν αυτή η προσπάθεια δεν αξίζει τον κόπο, τότε δεν ξέρω ποια θα άξιζε. Κατά την γνώμη μου, το μοντέλο αυτό πρέπει να επεκταθεί και σε άλλα νοσοκομεία της Αττικής και της υπόλοιπης χώρας. Οι ανάγκες είναι τεράστιες. Από τις πολλές δεκάδες μηνυμάτων πού πήρα ξεχωρίζω ένα, του Γ.Μ., ο οποίος μου γράφει: «ένα ψυχιατρικό ‘’Προλαμβάνω’’ θα ήταν εξαιρετική ιδέα».
