Τις τελευταίες δέκα μέρες, η τιμή της βενζίνης στην αντλία είναι «παγωμένη» κοντά στα 2 ευρώ. Από τις 20/3, που ήταν στην Φλώρινα στα 1,999, το Ηράκλειο Κρήτη στο 2,025 και στην Λεωφ. Αμφιθέας του Παλαιού Φαλήρου στο 2,039 διαμορφώθηκε, αντιστοίχως στις 30/3, σε 2,029 και 2,099 και 2,019.
Στις 20/3 το brent ήταν στα 106,3 και στις 30/3 στα 111,42 δολάρια/βαρέλι. Στις ίδιες ημερομηνίες η βενζίνη 95 έφυγε από τα διυλιστήρια (μαζί με τον ΕΦΚ αλλά χωρίς τον ΦΠΑ) στην τιμή του 1,52 και 1,50. Αν προσθέσουμε τον ΦΠΑ πάμε στο 1,88 και 1,86. Και αν, τελικά, βάλουμε και τα κέρδη της διανομής, φθάνουμε στο 2,03 (πριν το μέτρο ελέγχου του περιθωρίου) και το ίδιο ακριβώς ποσό μετά το κυβερνητικό κλείδωμα.
Αν μείνει εκεί, όταν θα ξεκινήσει η κρατική επιδότηση, με την εφαρμογή του fuel pass, το κόστος της βενζίνης θα είναι κάτω από 1,70 για πάρα πολλούς ΙΧήδες-οικογενειάρχες και μη, σύμφωνα με τους κυβερνητικούς υπολογισμούς. Λιγότερο από όσο κόστιζε το λίτρο στα μέσα Φεβρουαρίου. Όταν όμως το brent εκινείτο λίγο κάτω από 70 δολάρια/βαρέλι! Να προσθέσω ότι ο εξειδικευμένος δείκτης για το περιθώριο διύλισης ήταν στο σημείο 25 στα μέσα Φεβρουαρίου και είναι τώρα στο σημείο 54, λίγο κάτω από το ανώτατο 58,2 που έφτασε στις 20 Μαρτίου.
Αναρωτιέμαι (κακώς!) αν στις επόμενες μέρες θα συνεχιστεί η υπερτροφική προπαγάνδα περί των επιπτώσεων της ενεργειακής καταιγίδας. Όπως, το πιο κακό παράδειγμα, αυτό των «ειδικών Τσίπρα», που θέλουν να πάνε την προκαταβολή φόρου των επιχειρήσεων στο 100% (ένα από τα πιο άδικα μέτρα κατά τις ενώσεις των μικρομεσαίων επιχειρήσεων) και τον διπλασιασμό (από 5% σε 10%) της φορολογίας μερισμάτων από επιχειρηματικά κέρδη, μεταξύ άλλων, για να χρηματοδοτήσουν, λένε, τα μέτρα του φτηνού καυσίμου παρά τον πόλεμο και τη διεθνή ενεργειακή κρίση.
Τέτοιο «πανικό λαϊκισμού» δεν τον περίμενα — και πάλι «κακώς». Προφανώς επιδιώκουν όλοι αυτοί των αντιπολιτεύσεων, να εκμεταλλευτούν το κλίμα πολέμου και ανασφάλειας. Θα ήταν, βεβαίως, πολύ καλύτερο και εξαιρετικά αποτελεσματικό αν οι υπεύθυνοι της οικονομικής πολιτικής είχαν αμέσως εξαγγείλει τα μέτρα ελέγχου της ανατιμητικής ψυχολογίας αντί να περιμένουν την «κατάλληλη» στιγμή, όπως έπραξαν. Αφού και το σχήμα (fuel pass) το είχαν έτοιμο και τα χρήματα (πάνω από 300 εκατομμύρια για δύο μήνες) υπήρχαν στο σεντούκι, κανείς λόγος δεν υπήρχε να επιτρέψουν την εκδήλωση της κερδοσκοπικής λαίλαπας επί περισσότερο από τουλάχιστον πέντε εβδομάδες.
Πού θα πάει, κάποτε — έχουν περάσει επτά έτη στη διακυβέρνηση — θα μάθει και το οικονομικό επιτελείο την τέχνη ελέγχου των προσδοκιών (ας ρωτήσει τους κεντρικούς τραπεζίτες), αντί να ξοδεύει τις όποιες ικανότητές του στην καλλιέργεια της κολακείας του πρίγκηπος.
