Οι κυβερνήσεις πέφτουν επειδή σαπίζουν, σύμφωνα με το πνεύμα των διδαχών του Αριστοτέλη. Δηλαδή, φθείρονται εσωτερικά. Αυτά πριν από 2.350 χρόνια. Ο Αριστοτέλης, δηλαδή, μας είπε μέσα από το έργο του ότι τα πολιτεύματα δεν πέφτουν απ’ έξω - καταρρέουν από μέσα, λόγω αδικίας, ανισότητας και διαφθοράς. Σε αυτό ποντάρει το club του Καπνεργοστασίου και οι χορηγοί του για να εγκαθιδρύσουν μια κυβέρνηση του χεριού τους. Ότι η κόπωση της επταετίας Μητσοτάκη σε συνδυασμό με την σκανδαλολογία θα κάνουν τη δουλειά τους. Ο Μητσοτάκης, πάντως, έχει διέξοδο! Εκλογές!
Το βασικό πρόβλημα αυτήν τη στιγμή είναι πολιτικό και όχι νομικό. Τα σκάνδαλα - υπαρκτά και ανύπαρκτα- χρησιμοποιούνται για την εξυπηρέτηση ενός συγκεκριμένου σκοπού: να πέσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη και να δημιουργηθεί μια πολυκομματική κυβέρνηση, άμεσα ελεγχόμενη από την ντόπια ολιγαρχία. Δεν έχουν εμπιστοσύνη στον Μητσοτάκη, θέλουν μια δική τους κυβέρνηση. Πόσο μάλλον όταν η εξωτερική πολιτική της σημερινής κυβέρνησης δημιουργεί εμπλοκές εμπορικής φύσεως με παραδοσιακούς πελάτες - συνεργάτες της ντόπιας ολιγαρχίας, όπως το καθεστώς Πούτιν.
Τα πολιτικά ζητήματα, λοιπόν, λύνονται με εκλογές. Να αποφασίσει ο ελληνικός λαός ποιος θέλει να τον κυβερνά και σε ποια κατεύθυνση. Θέλουν κυβέρνηση Μητσοτάκη με σαφή ευρωπαϊκό και δυτικό προσανατολισμό ή μία «γενική συνέλευση αρχηγίσκων» που θα προωθήσουν την ιδέα της «πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής», δηλαδή τη μετακίνηση προς τον άξονα Μόσχα - Πεκίνο.
Και οι υποκλοπές; Ο ΟΠΕΚΕΠΕ; Δεν είναι σκάνδαλα που χρήζουν έρευνας και απόδοσης ευθυνών στους υπεύθυνους; Η απάντηση είναι προφανής: Σε μια δυτική δημοκρατία, όπως αυτή που θέλουμε να πιστεύουμε ότι έχουμε, η Δικαιοσύνη είναι η ασφαλιστική δικλίδα της ορθής λειτουργίας του πολιτεύματος. Αν και για τον ΟΠΕΚΕΠΕ θα πρέπει να σημειώσουμε το εξής: Η έρευνα αφορούσε την περίοδο που η ΝΔ ήταν κυβέρνηση. Μία περίοδο, δηλαδή, που οι βουλευτές της ΝΔ μπορούσαν να εξυπηρετήσουν την δική τους εκλογική πελατεία. Σε μια άλλη περίοδο θα ήταν εκτεθειμένοι άλλοι βουλευτές. Πρόκειται για παλιοδουλειά! Κι όταν σε πιάνουν με την γίδα στην πλάτη υπάρχει πρόβλημα.
Μεγαλύτερο θέμα είναι αυτό των υποκλοπών. Κι όχι φυσικά ότι η «ανακάλυψη» ότι οι υπηρεσίες επί κυβέρνησης Μητσοτάκη έκαναν για πρώτη φορά παρακολουθήσεις. Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι υπάρχει ένα τεράστιο θεσμικό έλλειμμα. Το πολίτευμά μας, όπως διαμορφώθηκε μετά την ουσιαστική κατάργηση του ελεγκτικού ρόλου του Προέδρου της Δημοκρατίας, έχει μεταβληθεί σε μια πρωθυπουργική μοναρχία! Ο πρωθυπουργός της χώρας, όλοι οι πρωθυπουργοί, είναι ισχυρότεροι από βασιλιάδες. Δεν τους ασκείται έλεγχος, δεν υπάρχει τρόπος προστασίας των πολιτικών από την αυθαιρεσία της εξουσίας.
Τα θέματα αυτά είναι υπαρκτά. Τα πρόσφατα σκάνδαλα θα τα διερευνήσει η Δικαιοσύνη, την οποία επιχειρεί να χειραγωγήσει η «αντιπολίτευση» αμφισβητώντας την ανεξαρτησία της. Η απόδοση ευθυνών για τα σκάνδαλα, όμως, δεν πρόκειται να αποτρέψει την επανάληψή τους στο μέλλον. Όχι όσο δεν υπάρχει αντίβαρο στην απεριόριστη ισχύ της εξουσίας.
Ο κ. Μητσοτάκης δεν έχει αναγκαστεί μέχρι σήμερα να πάρει θέση. Θα το κάνει γιατί δεν μπορεί να συμβεί αλλιώς. Θα πρέπει να λάβει συγκεκριμένες δεσμεύσεις έναντι των πολιτών και γι αυτές θα ψηφιστεί ή δεν θα ψηφιστεί. Είναι σαφές ότι θα μπορούσε να κάνει πολλά σε επτά χρόνια και δεν τα έκανε. Αυτό είναι το μεγάλο του μείον. Είναι όμως και ο μόνος που μπορεί να αλλάξει τη χώρα. Κι αυτό είναι το μεγάλο του πλεονέκτημα. Στα επτά χρόνια της διακυβέρνησής του η Ελλάδα δεν είναι η ίδια χώρα. Αλλά δεν είναι ακόμη και η χώρα που θέλουμε. Η χώρα που ο πολίτης θα μπορεί να νιώθει ασφαλής ακόμη και αν ένα κυβερνητικό στέλεχος εκμεταλλεύεται την ισχύ και τη δύναμή του για να δημιουργήσει ένα παρακρατικό μηχανισμό. Δεν είναι πολυτέλεια. Είναι όρος για το κράτος δικαίου.
Θανάσης Μαυρίδης
