Ο Α. Τσίπρας στο πλαίσιο της «σοσιαλδημοκρατικής» στροφής του μνημόνευσε και τον μέγα σοσιαλδημοκράτη και… «ανθρωπιστή» Άρη Βελουχιώτη. Πού έγιναν όλα αυτά; Μα, στην ιστορική Λαμία, λίγο πιο μακριά από τον χώρο που ο γνωστός σφαγέας εκφώνησε το 1944 τον λόγο του στην πλατεία της πόλης. Αναφερόμενος σε αυτό το γεγονός ο Α. Τσίπρας είπε: «…μια ομιλία που ακόμα και σήμερα δίνει την απάντηση στο ερώτημα ποιος διάλο είναι ο νέος πατριωτισμός.»
Νομίζω πως λύθηκαν όλες οι απορίες των ανόητων που πίστευαν σε μια κεντροαριστερή μετάλλαξη του Τσίπρα. Αφελείς ή καιροσκόποι — δεν μας ενδιαφέρει — καλλιεργούσαν την εικόνα ενός ηγέτη που έβγαλε τα συμπεράσματά του από την ως τώρα διαδρομή του και είναι ώριμος για μια νέα πορεία. Φυσικά ο Τσίπρας δεν μετακινήθηκε καθόλου από τις ιδεολογικές αρχές του — και δε θα μπορούσε ποτέ να το κάνει. Αριστερός είναι ο άνθρωπος και αυτό δεν είναι κακό. Δημοκρατία έχουμε. Μάταια διάφοροι παρατρεχάμενοι προσπαθούσαν να πείσουν τον κόσμο περί του αντιθέτου.
Άλλωστε, όλοι οι ηγέτες, ανεξαρτήτως πολιτικού χώρου, απευθύνονται σε ένα συγκεκριμένο κοινό, μικρό ή μεγάλο. Δεν μπορούν να το αλλάξουν μετακινούμενοι οι ίδιοι ιδεολογικά. Θα συντριβούν. Έτσι και ο Τσίπρας δεν μπορεί να μεταλλαχθεί από αριστερό σε σοσιαλδημοκράτη και κεντροαριστερό. Μπορεί ο νέος γραμματέας της Νέας Αριστεράς να τον αποκαλεί πολιτικό χωρίς αρχές που λέει αυτά που θέλει να ακούσει ο συνομιλητής του, όμως ο Τσίπρας έχει συγκεκριμένες καταβολές και έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο εκφοράς του λόγου του, που απορρέει από αυτές τις αρχές. Αυτά είναι δομικά χαρακτηριστικά του που δεν αλλάζουν. Εξ ου και η αναφορά του προχθές στον Βελουχιώτη.
Ο Τσίπρας μόνον ανόητος δεν είναι. Γνώριζε άριστα τι εντάσεις και τι σχόλια θα προκαλούσε αυτή η αναφορά του, όμως ήταν υποχρεωμένος να την κάνει για να δώσει το στίγμα του, διαψεύδοντας όσους μιλούσαν για τον ιδεολογικό αναπροσανατολισμό του. Μάλιστα συνέδεσε τις απόψεις ενός ειδεχθούς δολοφόνου με την έννοια του νέου πατριωτισμού. Φυσικά για σχεδόν ολόκληρη την Αριστερά ο Βελουχιώτης δεν είναι ένας σφαγέας, αλλά ένας προδομένος ήρωας του οποίου οι θέσεις δικαιώθηκαν από τις εξελίξεις τότε στην Ελλάδα. Σε αυτόν τον κόσμο απευθύνθηκε προχθές ο Τσίπρας.
Τι σημαίνει η περιχαράκωση στην Αριστερά της προσπάθειας του να επανακάμψει πανηγυρικά στην κεντρική πολιτική σκηνή; Σημαίνει πως τα όρια αυτής της προσπάθειας είναι συγκεκριμένα και εξαντλούνται στον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ και ενός μικρού μέρους του υποσωματιδίου της Νέας Αριστεράς. Βαριά—βαριά, τρίτη θέση στην καλύτερη περίπτωση. Διότι Βελουχιώτης και κεντροαριστερά δεν συμβαδίζουν. Νέος πατριωτισμός που παραπέμπει στα εμφυλιοπολεμικά χρόνια, ενδιαφέρει μόνον τους φανατικούς της Αριστεράς.
Δια ταύτα: καλό κουράγιο στον Αλέξη στην προσπάθειά του να περιμαζέψει τους ναυαγούς της Αριστεράς, σε ένα ναυάγιο που αυτός προκάλεσε.
