Ιδιαίτερα ελκυστική για τους επενδυτές, με αρκετές, όμως, δυσκολίες, θωρείται η ελληνική τουριστική βιομηχανία. Και αυτό γιατί, όπως δείχνουν μελέτες για τον τουριστικό κλάδο διαθέτει ισχυρά κίνητρα και μεγάλη ζήτηση, αλλά ταυτόχρονα θέτει και ορισμένα εμπόδια, με πιο βασικά τη γραφειοκρατία και τις υποδομές.
Σύμφωνα με στοιχεία της EY Ελλάδος το 2025 η Ελλάδα δέχθηκε, περίπου, 38 εκατ. επισκέπτες και εισέπραξε 23,6 εκατ.ευρώ, κατά 10%, περίπου, πιο πάνω από πέρσι. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι καταλαμβάνει το 1/5 της ελληνικής οικονομίας αλλά και των θέσεων εργασίας.
Για τους λόγους αυτούς, που φανερώνουν ισχυρή ζήτηση αλλά και πολλά έσοδα η Ελλάδα είναι ελκυστική για επενδυτές.
Μάλιστα, σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία τα τελευταία πέντε χρόνια έχουν υλοποιηθεί περίπου 12 δισ. ευρώ επενδύσεις σε ξενοδοχεία, με εκατοντάδες νέες ή ανακαινισμένες μονάδες.
Παράλληλα, η Αθήνα, η οποία τα τελευταία χρόνια ανεβαίνει τουριστικά, θεωρείται μία από τις κορυφαίες ευρωπαϊκές πόλεις για επενδύσεις σε ξενοδοχεία, με σημαντική αύξηση αξίας των ξενοδοχειακών ακινήτων.
Σε πρόσφατη έρευνα της ΕΥ το 26% των υποψήφιων επενδυτών στιον ελληνικό τουρισμό πιστεύουν ότι ο τουρισμός θα είναι ο βασικός τομέας ανάπτυξης της Ελλάδας. Ακόμη, ένα 38% τον θεωρεί έναν από τους δύο σημαντικότερους κλάδους για επενδύσεις.
Παρότι, όμως, υπάρχει σημαντικό ενδιαφέρον, οι έρευνες διαπιστώνουν και σημαντικές προκλήσεις αλλά και προβλήματα, τα οποία αν επιλυθούν θα βοηθήσουν σημαντικά στην ανάπτυξη του τουρισμού.
Τα πιο σημαντικά εμπόδια είναι η γραφειοκρατία και οι καθυστερήσεις στις άδειες, οι υποδομές που χρειάζονται βελτίωση, η έλλειψη εργατικού δυναμικού στον τουρισμό και το αυξανόμενο κόστος κατασκευής και λειτουργίας.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι σε ορισμένες, ακραίες, περιπτώσεις, μεγάλοι επενδυτές εγκατέλειψαν έργα λόγω καθυστερήσεων ή δυσκολιών ανακαίνισης.
Ειδικά στην Ελλάδα, λόγω της φορολογίας υπάρχει και το πρόβλημα του ανταγωνισμού όπως ανέφεραν πρόσφατα στελέχη της ΠΟΞ.
Στην Ελλάδα, όπως σημειώνουν, έχουμε την μεγαλύτερη επιβάρυνση σε τιμές σε όλη την Μεσόγειο. Έχουμε ΦΠΑ διαμονής 13%, όταν σε κάποιες ανταγωνίστριες χώρες, όπως η Πορτογαλία, οι αντίστοιχοι συντελεστές φτάνουν 6%. Έχουμε τέλος διαμονής που σε πολλές περιπτώσεις φτάνει και τα 15 ευρώ, όταν σε άλλες τουριστικές αγορές, όπως η Κροατία, το αντίστοιχο βάρος μπορεί και περιορίζεται στα 2,5 ευρώ. Έχουμε ένα τέλος παρεπιδημούντων 0,75% επί του τζίρου, μια επιβάρυνση που δεν συναντά κανείς σε ανταγωνίστριες χώρες. Και όλα αυτά συμβαίνουν σε μια περίοδο κατά την οποία οι επιχειρήσεις απορροφούν ταυτόχρονα έντονες αυξήσεις στα λειτουργικά κόστη, όπως το ενεργειακό και στις απαιτήσεις κανονιστικής συμμόρφωσης.
Το κράτος από την πλευρά του ενθαρρύνει και στηρίζει τις επενδύσεις δίνοντας κάποια ειδικά φορολογικά κίνητρα και χρηματοδοτήσεις, και προβαίνοντας σε ιδιωτικοποιήσεις τουριστικών υποδομών (μαρίνες, αεροδρόμια κ.λπ.), ανάπτυξη πολυτελών resorts και ειδικών μορφών τουρισμού (ιατρικός, γαστρονομικός, συνεδριακός κ.ά.).
Επίσης υπάρχουν σε αναμονή πολλά νέα επενδυτικά σχέδια, προς το παρόν. περί τις 348 προτάσεις έργων ύψους 237 εκατ. ευρώ για εναλλακτικές μορφές τουρισμού.
