Γνωρίζω ελάχιστους ανθρώπους του πολιτικού κόσμου που έχουν πραγματικά ασχοληθεί με τις μεγάλες οικονομικές και κοινωνικές αναταράξεις που φέρνει η εποχή της τεχνητής νοημοσύνης. Σε πέντε χρόνια από σήμερα η καθημερινότητά μας θα είναι τελείως διαφορετική, με πολλά επαγγέλματα να απαξιώνονται. Είναι μια πραγματική βόμβα στα θεμέλια της κοινωνίας μας. Με την οποία δεν ασχολείται η κυβέρνηση, τα κόμματα, τα μέσα ενημέρωσης. Η Τεχνητή νοημοσύνη αρχικά και η ρομποτική στη συνέχεια θα αλλάξουν τον κόσμο μας. Και εμείς έχουμε επιλέξει να βάλουμε το κεφάλι μας στην άμμο.
Και ποιος θα διαχειριστεί την κατάσταση; Ποιος θα προτείνει λύσεις; Μιλάμε για σήμερα! Σημερινό είναι το πρόβλημα, δεν αφορά τις επόμενες γενιές. Και τι μας λέει ότι θα το διαχειριστούν καλά, όταν δεν έχουν αφιερώσει μέχρι σήμερα ελάχιστο χρόνο για να αντιληφθούν το μέγεθος του προβλήματος; Κι εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με ένα θέμα που οι πολιτικοί απλά θα ζητήσουν την γνώμη των ειδικών, όπως έγινε στην πανδημία. Αλλά απαιτείται πρώτα απ’ όλα να έχουν πολιτική θέση.
Κοιτάξτε γύρω σας και σκεφτείτε ποια δουλειά δεν μπορεί να κάνει μια μηχανή. Αυτή είναι η μόνη ασφαλής εργασία για το μέλλον! Όλες οι άλλες κινδυνεύουν. Μας έλεγε χαρακτηριστικά στέλεχος μεγάλου οργανισμού ότι στα επόμενα χρόνια ο Οργανισμός θα χρειάζεται μόλις το 10% των δικηγόρων που απασχολεί σήμερα! Με άλλα λόγια: Προς το παρόν εκείνοι που μπορούν -ακόμη - να αισθάνονται ασφαλείς είναι οι ηλεκτρολόγοι και οι υδραυλικοί. Όσοι έχουν δηλαδή χειρωνακτικές εργασίες. Προς το παρόν. Για το μέλλον δεν ξέρουμε.
Δεν είναι τυχαίο ότι οι επιχειρηματίες των νέων τεχνολογιών σπεύδουν να μας διαβεβαιώσουν ότι μας περιμένει ένας κόσμος που οι άνθρωποι δεν θα εργάζονται και θα απολαμβάνουν τα καλά του «νέου πολιτισμού». Ξέρουμε όλοι καλά ότι δεν είναι έτσι. Ότι η νέα αυτή πραγματικότητα θα δημιουργήσει νέες «ευκαιρίες» για ανισότητες. Οι επιχειρηματίες έχουν αντιληφθεί το πρόβλημα και τρέχουν να μας καθησυχάσουν. Οι πολιτικοί νιώθουν μάλλον αμήχανοι. Είναι η πρώτη φορά που θα τους απαιτηθεί να κάνουν αυτό που ισχυρίζονται οι ίδιοι ότι κάνουν, ότι παράγουν πολιτική. Είναι μία άβολη κατάσταση…
Μιλάμε για μια κοσμοϊστορική αλλαγή. Το μέγεθός της και η ταχύτητα της έλευσής της την καθιστούν μοναδική. Σαν εκείνη με τον μετεωρίτη που έπεσε στη γη και εξαφάνισε τους δεινόσαυρους! Είμαστε υπερβολικοί, αλλά ίσως και όχι τόσο. Τι θα κάνουν, λοιπόν, όλοι αυτοί οι άνθρωποι που θα βρεθούν εκτός εργασίας; Πώς θα ζήσουν και πώς θα διαχειριστούν την απώλεια της προσωπικής τους επένδυσης; Κάποιος άνθρωπος έχει προετοιμαστεί για πολλά χρόνια για να γίνει δικηγόρος. Έχει σπουδάσει, έχει αφιερώσει την ζωή του σε έναν σκοπό και ξαφνικά του λένε ότι δεν τον χρειάζονται και δεν μπορεί να βρει κάπου αλλού δουλειά. Συγνώμη, αλλά κάποιος θα πρέπει να σκεφτεί λύσεις και να τις υλοποιήσει. Εκτός κι αν τις αναθέσουμε κι αυτές στην… τεχνητή νοημοσύνη.
Δεν μπορούμε να σταματήσουμε την πρόοδο. Θα μοιάζαμε σαν κι εκείνους που έκαναν σαμποτάζ στις μηχανές στην εποχή της βιομηχανικής επανάστασης. Μπορούμε όμως να προσαρμόσουμε τις κοινωνίες μας στα νέα δεδομένα. Αν αφήσουμε τα πράγματα να εξελιχτούν από μόνα τους, τότε αυτά θα είναι σε βάρος των μελών της. Θα ευνοηθούν μόνο οι έχοντες πρόσβαση στις νέες τεχνολογίες. Πρέπει, λοιπόν, να ασχοληθούμε σοβαρά για όλα αυτά που ήδη συμβαίνουν γύρω μας.
Είναι το δεύτερο σχετικό άρθρο που δημοσιεύω. Το πρώτο ήταν πριν περίπου έναν χρόνο. Σε δύο χρόνια δύο μόλις άρθρα! Ειλικρινά δεν με εξιλεώνουν! Δεν διαφέρω απ’ όλους τους υπόλοιπους που ασχολούνται καθημερινά με όλα τα άλλα και όχι με αυτό. Αν μη τι άλλο υπόσχομαι να επιστρέψω! Υπάρχουν άνθρωποι – ελάχιστοι είναι η αλήθεια- που έχουν κατανοήσει το πρόβλημα και έχουν εργαστεί για να προσφέρουν κάποιες πρώτες ιδέες. Θα τους παρακολουθούμε, θα τους δώσουμε όσο χώρο και χρόνο χρειαστούν για να διαφωτίσουν και μας τους υπόλοιπους. Πιστέψτε το! Είναι η μεγαλύτερη «απειλή» που έχει δεχτεί μέχρι σήμερα ο σύγχρονος πολιτισμός μας!
Θανάσης Μαυρίδης
