11ος χρόνος
ημέρα 3888η
ημέρα 3888η
Τετάρτη ,
24 Ιουνίου 2026
24 Ιουνίου 2026
ΑΠΟΨΗ
ΑΠΟΨΗ
Το παράδειγμα της επιστρεπτέας…
Υπήρχαν δύο τρόποι για να περάσει η βοήθεια από το κράτος στον ιδιωτικό τομέα στην περίοδο της πανδημίας. Ο ένας ήταν μέσω κάποιας αξιολόγησης από τις τράπεζες ή κάποιον άλλον φορέα. Τελικά, επιλέχτηκε να δοθούν χρήματα με βάση τον τζίρο των εταιρειών και χωρίς διαμεσολάβηση τρίτου. Πέτυχε! Και ύστερα ήρθαν τα έργα του Ταμείου Ανάκαμψης. Δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ. Και πού είναι αυτά; Η διαφορά σε σχέση με την επιστρεπτέα είναι ότι «μέτρησε» η απορροφητικότητα και όχι η ενίσχυση των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων.
Στρώνεται ο δρόμος του Grexit
Σε μια μόνον μέρα, την 23η Ιουνίου 2015, το τραπεζικό σύστημα «έχασε» καταθέσεις 200 εκατ. ευρώ. Ήταν το χαμηλότερο επίπεδο έπειτα από πολύ καιρό, αφού από τον Νοέμβριο 2014, όταν ο κ. Τσίπρας κατέστησε σαφές ότι θα ρίξει την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, το σύστημα είχε χάσει πάνω από 40 δισ. καταθέσεων. Είχε προηγηθεί συνάντηση του προέδρου της ΕΚΤ, με τον πρωθυπουργό, κατά την οποία δόθηκε η διαβεβαίωση ότι η ΕΚΤ θα διασφαλίσει τη σταθερότητα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος υπό την προϋπόθεση συμφωνίας για ένα νέο πρόγραμμα αποφυγής της πτώχευσης.
24/06/2025 • 00:00
• Μ. Παπαδημητρίου
Μια ιστορία που έλεγε ο Θόδωρος Πάγκαλος
Ξέρετε ποιος είναι ο ευκολότερος τρόπος αντιπολίτευσης; Να καταγράφεις όσα συμβαίνουν στη γειτονιά μας και στον κόσμο μας κι ύστερα να κατηγορείς την ελληνική κυβέρνηση ότι γίνονται …ερήμην της. Βομβάρδισαν οι Αμερικανοί το Ιράν; Έσφαξαν οι τζιχαντιστές χριστιανούς στη Συρία; Πήρε μια απόφαση ένα Αιγυπτιακό πρωτοδικείο για την Αγία Αικατερίνη; Κατέθεσαν οι Τούρκοι δικό τους χάρτη του Αιγαίου στην Ουνέσκο; Εμείς φταίμε.
Ιράν, Ισραήλ, ΗΠΑ: Το αδιανόητο σενάριο
Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν μπορεί να ακυρωθεί μόνο με τρεις τρόπους. Πρώτον, με ολοκληρωτική καταστροφή των εγκαταστάσεων. Δεύτερον, με την ανατροπή του θεοκρατικού, αντιδυτικού καθεστώτος των μουλάδων και την αντικατάστασή του από ένα πιο φιλικό προς τη Δύση. Και τρίτον –το πιο εφικτό σενάριο– με χειρουργική καταστροφή των πυρηνικών εγκαταστάσεων από χερσαίες δυνάμεις. Ο βομβαρδισμός των υπόγειων εργαστηρίων μοιάζει ανεπαρκής. Το βάθος στο οποίο μπορούν να φτάσουν οι αμερικανικές διατρητικές βόμβες είναι γνωστό εδώ και δεκαετίες.
Αφανίζουν τους χριστιανούς βάσει σχεδίου
Πρώτα εξαφάνισαν τις ισραηλιτικές κοινότητες από το σύνολο των αραβικών χωρών. Περίπου 700.000 Εβραίοι εγκατέλειψαν τις πατρογονικές εστίες τους και εγκαταστάθηκαν στο Ισραήλ, στην Αμερική και στην Ευρώπη. Και εδώ και μερικά χρόνια, με βασικό βραχίονα τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, γίνεται απόπειρα το ίδιο να συμβεί και με τους χριστιανούς της Σομαλίας, της Υεμένης, της Νιγηρίας, του Σουδάν και τώρα της Συρίας.
Ποινή πριν τη Δίκη
Από την αρχαία Ρώμη ως τον σύγχρονο δικαστικό μας πολιτισμό, η αθωότητα μέχρι αποδείξεως του εναντίου ήταν αδιαπραγμάτευτη αρχή. Κανείς δεν θα χαρακτήριζε κατάδικον έναν πολίτη πριν απαγγελθούν οι κατηγορίες, πριν κατατεθεί το πρώτο αποδεικτικό στοιχείο, πριν στεγνώσει το μελάνι στην ετυμηγορία. Σήμερα, όμως, ζούμε σε εποχή που το #MeToo έκανε το χρέος του: έδωσε φωνή στους καταπιεσμένους, αποκάλυψε συστήματα σιωπής και συγκάλυψης...
Μετράμε το μπόι μας στα νερά της λίμνης
Πολλοί εξ ημών ονειρεύονται μια πανίσχυρη και σεβάσμια από όλους Ελλάδα, πρωταγωνίστρια των εξελίξεων στον χώρο της Νοτιοανατολικής Μεσογείου. Να μας υπολογίζουν, ένα πράγμα βρε αδελφέ μου. Σαν να λέμε ότι ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται. Αληθές πατριώτες. Μπορεί να πιστέψαμε ότι αφήσαμε πίσω μας την Ψωροκώσταινα, αλλά αυτή δε λέει να μας ξεχάσει. Δεν είναι ότι οι άλλοι δε βλέπουν το ύψος μας πατριώτες. Είναι που εμείς βλέπουμε το μπόι μας ως αντανάκλαση στα νερά της λίμνης και πιστεύουμε ότι γίναμε γίγαντες.
«Κωλοτούμπα»: πράξη πρώτη
Με την υπογραφή του ίδιου του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στάλθηκαν στις Βρυξέλλες σχέδια για βαριά αύξηση της φορολογίας ως αντάλλαγμα για την παράταση, των μνημονιακών ρυθμίσεων και ακόμη πιο πρακτικά την επανάληψη παροχής επαρκούς ρευστότητας από την ΕΚΤ προς την Τράπεζα της Ελλάδος, ώστε να τροφοδοτούνται οι τράπεζες και το δημόσιο ταμείο και να αποφευχθεί η ανοικτή πτώχευση. Το ανώτατο επίπεδο των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων που ασχολιόντουσαν ακόμη με την «ελληνική ιδιαιτερότητα-παραδοξότητα» επιδείκνυε μεγάλη ανοχή.
Ο μόνος που υπάρχει
Κάθισα χθες σε τραπέζι πενήντα ατόμων. Η συζήτηση πήγε γρήγορα στη φλεγόμενη Μέση Ανατολή. Ήταν λογικό, είχαν περάσει μόνο 12 ώρες από τον βομβαρδισμό των Αμερικανών στις πυρηνικές εγκαταστάσεις των Ιρανών. Οι αντιδράσεις ποικίλες, αλλά πολύ ενδεικτικές. Καταγράφω μερικές, προσπαθώντας να κατηγοριοποιήσω στοιχειωδώς τον κόσμο που κουτσόπινε συζητώντας τα συναρπαστικά καθέκαστα. Μία κατηγορία είναι αυτοί που έπαθαν σοκ από τη δύναμη πυρός και την αποτελεσματικότητα των Αμερικανών και των Ισραηλινών. Μια δεύτερη κατηγορία είναι κάτι κουρασμένοι αριστεροί.
Η νύχτα που Ισραήλ και ΗΠΑ ξαναμοίρασαν την τράπουλα
Η εμπλοκή των ΗΠΑ στον πόλεμο του Ιράν, εμπεριέχει κάποια χρήσιμα μηνύματα. Κατ’ αρχήν ο βομβαρδισμός των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν και από τις ΗΠΑ μια εβδομάδα μετά την έναρξη των επιχειρήσεων του Ισραήλ επιβεβαιώνει την επιρροή του τελευταίου ως χώρας στις αποφάσεις που αφορούν την εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι ΗΠΑ πριν την απόφαση του Ισραήλ για δραστική επέμβαση μετείχαν σε αρκετούς γύρους διαπραγματεύσεων με το Ιράν προκειμένου το τελευταίο να αναστείλει το πυρηνικό του πρόγραμμα.
Το Ιράν αποπυρηνικοποιημένη ζώνη μαζί με την Πυλαία και την Καισαριανή
Ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσεις την Αριστερά, σε όλες τις εκφράσεις της, είναι να χρησιμοποιείς τη γλώσσα της. Προφανώς και δε θα πείσεις τους φίλους της, αλλά ίσως κάποιοι από αυτούς αντιληφθούν τη γελοιότητα κάποιων πραγμάτων. Κάποτε ήταν της μόδας η ανακήρυξη Δήμων, με «προοδευτικό» δήμαρχο, σε αποπυρηνικοποιημένες περιοχές. Ποτέ δεν κατάλαβα τι σήμαινε αυτό, αλλά υπέθετα πως οι πυρηνικές δυνάμεις θα έβλεπαν τη σχετική επιγραφή στα όρια του Δήμου και δε θα έριχναν εκεί πυρηνικές βόμβες.
Η μάχη για την ψυχή των Ρεπουμπλικανών: πράξη 2η
Η αμερικανική δεξιά βρίσκεται σε πόλεμο με τον εαυτό της. Όχι έναν πόλεμο tweets και επιτροπών αλλά έναν ιδεολογικό εμφύλιο που θα κρίνει ποιο κόμμα θα αφήσει πίσω του ο Τραμπ. Η πρώτη επίσημη πράξη του πολέμου ήταν η προσωρινή ρήξη στις σχέσεις του Τραμπ με τον Μασκ με αφορμή τη δημοσιονομική πολιτική. Σήμερα η εξωτερική πολιτική, από το Ισραήλ μέχρι το Ιράν, είναι το δεύτερο μεγάλο τεστ. Οι απομονωτιστές –ένα κράμα παλαιοσυντηρητικών, ελευθεριακών και εναλλακτικών δεξιών– απαιτούν απόσυρση της Αμερικής από τον κόσμο.
Μένει πλέον μόνον το δικαστήριο
Με τις ψηφοφορίες παραπομπής του Κώστα Αχ. Καραμανλή στη δικαστική διαδικασία, τα εγκληματικά λάθη που προκάλεσαν το τραγικό δυστύχημα περνούν πλέον στα χέρια της Δικαιοσύνης. Επιτέλους κι ευτυχώς. Αυτό έπρεπε να έχει συμβεί πολύ ενωρίτερα, όπως πρόσφατα επανέλαβα. Επιπλέον και ορθώς, ο πρωθυπουργός επανέλαβε και έδωσε περισσότερα στοιχεία για την οριστική αναμόρφωση του σχετικού με τη διερεύνηση υπουργικών ευθυνών άρθρου 86 του Συντάγματος. Παραδόξως, οι αντιπολιτεύσεις δεν τοποθετήθηκαν ως προς αυτό, το καθόλα σημαντικό ζήτημα.
Στην χώρα μου δεν υπάρχουν ομοφυλόφιλοι
Λίγο όψιμο, αλλά πολύ μέσα στα πράγματα των ημερών. Στην παρέλαση του Athens Pride 2025 στο κέντρο της Αθήνας, εμφανίστηκε μια νεαρή κοπέλα, προφανώς Ελληνίδα, με την παλαιστινιακή μαντήλα γύρω από τον λαιμό της. Δεν ξέρω αν ανήκε στην ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα ή αν απλώς υποστήριζε αυτές τις εκδηλώσεις, το βέβαιο είναι ότι η εθνικοαπελευθερωτική πολεμική μαντήλα μέσα στην ελευθεριάζουσα γιορτή ανθρώπων, ήταν κάτι παραπάνω από υπερβατικό.
Η σειρά είναι Τελ Αβίβ, Αθήνα, Βερολίνο και Νέα Υόρκη
Το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν δεν κρύβει την απέχθειά του προς τη Δύση. Θεωρεί πως ο δυτικός τρόπος ζωής διαφθείρει τους υπηκόους του – ιδίως τους νέους – προωθώντας τη φιλοσοφία της απόλαυσης, την απελευθέρωση του σώματος, την ελευθερία των επιθυμιών. Με άλλα λόγια, η δυτική κουλτούρα είναι για την Τεχεράνη ένας «πολιτισμικός σατανισμός». Το Ιράν είναι ένα θεοκρατικό, αυταρχικό καθεστώς που δεν αρκείται στο να κυβερνά τον δικό του πληθυσμό. Πιστεύει ότι μόνο όσοι ασπάζονται τις ισλαμικές του αντιλήψεις αξίζουν να υπάρχουν πάνω στον πλανήτη.
Έτσι κερδίζονται οι μάχες
Πολύ καιρό είχα να δω τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να χειροκροτούν με πάθος κάθε πρόταση υπουργού τους όπως συνέβη προχθές στη Βουλή. Ενθουσιασμένοι με τα όσα άκουγαν, έβγαιναν από τη χειμερία νάρκη στην οποία τους βύθισε η τραγωδία των Τεμπών και το διαρκές bullying που υφίσταντο από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Στην ομιλία του Γιώργου Φλωρίδη βρήκαν αυτό που έψαχναν ως απάντηση στα όσα καταμαρτυρούσε στην παράταξή τους η Ζωή. Ο υπουργός την κτύπησε εκεί που πονούσε.
Όχι, οι δικηγόροι δεν είναι συνένοχοι
Στην Ελλάδα της υπερπαραγωγής νομικών και της υποπαραγωγής σεβασμού προς το κράτος δικαίου, επαναλαμβάνεται διαρκώς το ίδιο επικίνδυνο φαινόμενο: πολιτικοί να καταγγέλλουν αντιπάλους τους για το ποιους έχουν υπερασπιστεί στο πλαίσιο της δικηγορικής τους ιδιότητας. Βιαστές, παιδεραστές, τρομοκράτες—ηθικά φορτισμένα παραδείγματα, σχεδιασμένα να προκαλούν αποστροφή. Όμως εδώ το ζήτημα δεν είναι η ηθική του εκάστοτε δικηγόρου. Είναι η ίδια η ύπαρξη της φιλελεύθερης Δημοκρατίας.
Από το «η Ελλάς ανήκει εις την Δύσιν» στα φιλοπουτινικά δίκτυα
Τους ενοχλεί η σαφής πολιτική του κ. Μητσοτάκη στο Ουκρανικό. Διαφωνούν και με την αμυντική συνεργασία με το Ισραήλ, αλλά και αυτό είναι συνέπεια της φιλορωσικής τους στάσης. Αμφισβητούν ευθέως την γραμμή του Κωνσταντίνου Καραμανλή «η Ελλάς ανήκει εις την Δύσιν» και λοξοκοιτάζουν προς την Μόσχα. Μιλάνε για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, αποφεύγοντας να ομολογήσουν ότι οι δικές τους πολιτικές χρεοκοπίας αύξησαν την απόσταση με την Τουρκία. Ότι αποκρύπτουν τις δικές τους ευθύνες, είναι κατανοητό.
Μεταξύ παραλόγου και παραλογισμών
Τον Καμμένο τον θυμάστε, φαντάζομαι, εξάλλου έπιασε στασίδι στα νέα κηρύγματα των πρώην προέδρων της ΝΔ. Εκείνες τις μέρες κορύφωσης της αγωνίας για την καταστροφή που ερχόταν με φόρα, έκανε, από τη θέση υπεροψίας αφού χάρη σε αυτόν υπήρχε κυβέρνηση Τσίπρα, την εξής «κουφή» δήλωση: «Από τις συνομιλίες που είχα τις τελευταίες ώρες πάμε προς λύση τη Δευτέρα». Προφανώς, δεν έλεγε την αλήθεια, όπως συχνά συνέβαινε με το συγκεκριμένο άτομο.
Δεν έχω εγώ δικαίωμα…;
Αφήνω στην άκρη Καραμανλήδες, Σαμαράδες, Καρυστιανού και τα λοιπά, για να σας μεταφέρω με μια παλιά διδακτική προσωπική ιστοριούλα. Κάπου ανάμεσα στο 2005 και 2006, σε μια εκπομπή που έκανα τότε σε ραδιόφωνο με υψηλή ακροαματικότητα, είχα την ατυχή ιδέα να αναρωτηθώ από μικροφώνου «με τι προσόντα, κάθε Έλληνας και Ελληνίδα θεωρούν ξαφνικά δεδομένο ότι πρέπει να έχουν μια υπηρέτρια στο σπίτι, η οποία σφουγγαρίζει, πλένει τζάμια και παντζούρια, βάζει μπουγάδα και σιδερώνει». Είχα την ακόμα πιο άτυχη ιδέα να απαντήσω αμέσως.
Τι θέλουν οι Σαμαρο-Καραμανλήδες;
Ουδείς σώφρων διαφωνεί με τη διαπίστωση του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή ότι υπάρχει κίνδυνος η Ελλάδα να βρεθεί σε κατάσταση μη αναστρέψιμης ομηρίας έναντι της Τουρκίας. Το πρόβλημα δεν είναι το «αν», αλλά το «τώρα το θυμήθηκε;» Η Τουρκία διαθέτει εννιαπλάσιο πληθυσμό, πενταπλάσιο ΑΕΠ, τριπλάσιο αμυντικό προϋπολογισμό και μια γεωγραφική θέση που για τη Δύση είναι κάτι μεταξύ Ελντοράντο και στρατηγικού κόμβου.
Αλληλέγγυοι: Έκαναν πορεία από την gate 3 στη gate 10 του Ελ. Βενιζέλος
Γεμάτοι περηφάνια, φωνάζοντας «λευτεριά στην Παλαιστίνη», οι ταξιδιώτες της Αιγύπτου πορεύθηκαν εντός του αεροδρομίου «Ελευθέριος Βενιζέλος». Ήταν η κορύφωση της πορείας προς τη Γάζα η οποία διακόπηκε από τις παντοφλιές και τα μπουγέλα των Αιγυπτίων. Τριτοκοσμικοί οι Αιγύπτιοι δεν κατάλαβαν το μεγαλείο που κρύβεται πίσω από τέτοιες πορείες. Στην αθάνατη πατρίδα ολόκληρη η κοινωνία, εδώ και πολλές δεκαετίες, είναι εκπαιδευμένη στις πορείες της Αριστεράς.
