Θα κυνηγήσουν, λέει, την πολυτέλεια. Ένα γρήγορο γιοτ. Ένα αυτοκίνητο μεγάλου κυβισμού. Για τα σπίτια, όμως, δεν ακούσαμε! Είναι πολυτέλεια να έχει κάποιος ένα αγροτικό 4.000 κυβικών και δεν είναι πολυτέλεια να έχει ένα διαμέρισμα 300 τετραγωνικών; Ή έστω 200. Ή μήπως 150; Σκέφτονται να αυξήσουν τον ΕΝΦΙΑ; Κάποιον νέο φόρο στα ακίνητα; Διότι τα πλεούμενα, σύντροφοι, αλλάζουν σημαία και τα αυτοκίνητα με τα πολλά κυβικά καταθέτουν πινακίδες. Το σπίτι, όμως, τι να το κάνεις; Να σηκώσεις στο οικόπεδο σου τη σημαία της Γροιλανδίας; Δεν σώζεσαι. Μην κάνουμε μισές δουλειές σύντροφοι. Βουρ για τα ακίνητα!
Μου δημιουργήθηκε η απορία ποια είναι η διαφορά ενός γρήγορου και ενός αργού γιοτ. Αυτοί θα ξέρουν! Τόσο καιρό το σκέφτονται. Θα έχουν μια απάντηση και γι αυτό. Αν το έχουν πράγματι σκεφτεί και δεν πέταξαν κάτι για να χαϊδέψουν τα αυτιά των ιθαγενών. Βλέπετε, η φορολόγηση του ακραίου πλούτου ικανοποιεί το «λαϊκό αίσθημα» που θέλει να δει τον τελευταίο καπιταλιστή να στραγγαλίζεται με το άντερο του. Θα μπορούσε να έχει νόημα μόνο σε επίπεδο συμβολισμού. Διότι ουσία δεν υπάρχει. Δεν θα μαζέψουν λεφτά από την φορολόγηση ενός γιοτ. Πολύ απλά δεν θα βρουν το γιοτ για να το φορολογήσουν. Θα έχει αλλάξει σημαία.
Όταν όμως ανοίγει αυτή η συζήτηση, τότε μοιραία φτάνει στα ακίνητα. Εκεί μπορεί να βρει κανείς γνήσια πολυτέλεια που θα ήθελε να «σκοτώσει» κάθε γνήσιος αριστερός. Το είχαν κάνει και ο Αντώνης Σαμαράς με τον Βαγγέλη Βενιζέλο με τον περίφημο ΕΝΦΙΑ κι ας μη δήλωναν αριστεροί. Κι αυτός ο φόρος στην πραγματικότητα γκρέμισε την κυβέρνηση Σαμαρά και έσπρωξε την Φιλοθέη και το Κολωνάκι στην αγκαλιά του Αλέξη. Επειδή το ανόητο πλήθος των αστών επαναστατών πίστεψε αφελώς ότι θα ερχότανε ο Αλέξης να σβήσει τον ΕΝΦΙΑ. Αν είχαν ταξική συνείδηση, που θα έλεγε και ο Κνίτης της γειτονιάς μας, θα ήξεραν ότι δεν είχαν ούτε μία πιθανότητα στο εκατομμύριο.
Η αριστερά είναι υπέρ των φόρων. Και οι φόροι δεν αφορούν μόνο τους λίγους που μπορούν να ρίξουν μια μούντζα πίσω τους και να μετακομίσουν για όσο χρειαστεί στο Λονδίνο. Αφορά τα μεσαία στρώματα. Εκεί «κρύβεται» η πολυτέλεια. Το ζήσαμε αυτό την περασμένη δεκαετία…
Ας βγουν, λοιπόν, ο κ. Τσίπρας και ο κ. Ανδρουλάκης και ας μας πουν τι πρόκειται να κάνουν με τους φόρους στα ακίνητα. Θα τους αυξήσουν; Μην βιαστεί κάποιος να μιλήσει για κινδυνολογία. Μια δήλωση προσπαθούμε να αποσπάσουμε.
Η αύξηση της φορολογίας στα μερίσματα θα είχε μια λογική, αν μας έλεγαν ποιος είναι ο αντικειμενικός τους στόχος. Αν σκοπεύουν να τιμωρήσουν τους Έλληνες επιχειρηματίες που επιμένουν ακόμη ελληνικά, το πάνε καλά. Και θα τιμωρήσουν μόνο τους Έλληνες, καθώς οι ξένοι επενδυτές θα φορολογηθούν με άλλα κριτήρια. Θα μπορούσε να υπάρξει αλλαγή στη φορολογία των μερισμάτων; Ίσως, αν υπήρχε ένα σχέδιο. Ας πούμε περαιτέρω μείωση της φορολογίας των εταιρειών για νέες επενδύσεις. Να έλεγε, δηλαδή ότι ενισχύει έτσι τις επιχειρήσεις και «τιμωρούσε» την ανάλωση κεφαλαίων από ένα όριο και πάνω. Αλλά δεν γίνεται αυτή η συζήτηση. Και μην κατηγορούμε γι αυτό τους αριστερούς. Και οι δεξιοί φίλοι μας δεν καταλαβαίνουν πολλά πράγματα (ή δεν θέλουν να καταλάβουν) για τη στήριξη των επενδύσεων…
Πάντως, Αλέξη μας, δεν θα πας έτσι μπροστά! Δεν ξέρω τι σου έχουν πει οι σύμβουλοι της πολιτικής σου αναγέννησης, αλλά δεν θα «μιλήσεις» με αυτόν τον τρόπο στο κοινό του Ανδρέα Παπανδρέου. Με την εμμονή στους φόρους «μιλάς» περισσότερο στους οπαδούς της Ρόζα και της Ανταρσύα. Αν ζούσε ο Ανδρέας, Αλέξη, δεν θα έλεγε ότι θα φορολογηθούν τα γιοτ. Θα είχε υποσχεθεί στην χώρα του ήλιου και της θάλασσας ένα γιοτ για την κάθε οικογένεια!
Θανάσης Μαυρίδης
