Μόλις πριν λίγες μέρες το Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ) δημοσίευσε μελέτη για να επισημάνει πως «Τη νύχτα κατατίθενται 8 στις 10 τροπολογίες της τελευταίας στιγμής» στην οποία σημείωνε ακόμη πως «Στην παρούσα κοινοβουλευτική περίοδο, το 81% των τροπολογιών που κατατέθηκαν μόλις μία ημέρα πριν από την ψήφισή τους εισήχθησαν μεταξύ 21:00 και 01:00 τα ξημερώματα».
Ο υπουργός Οικονομικών επιβεβαίωσε την ως άνω μελέτη καταθέτοντας προς ψήφιση «εδώ και τώρα», χωρίς συζήτηση επί της ουσίας, χωρίς υπολογισμούς της ζημίας, ειδική ρύθμιση δια της οποίας «φεσώνονται» οι συνεπείς φορολογούμενοι ένα ποσό, κατά μεν το υπουργείο, γύρω στα 500 εκατομμύρια, ενώ, κατά την αγορά, το ποσό μπορεί να προσεγγίσει τα 1.000 εκατομμύρια δηλαδή το 1 δισεκατομμύριο.
Ψιλολόγια. Ειδικά όταν πλησιάζουν εκλογές.
Από την άλλη, είναι αλήθεια πως η κυβέρνηση δεν είχε ιδιαίτερες εναλλακτικές αφού η απόφαση του Αρείου Πάγου για τα δάνεια όσων διαθέτουν ακόμη σήμερα «ζωντανή» την προστασία του νόμου Κατσέλη αποτελεί ανυπέρβλητο εμπόδιο. Εκτός κι αν η κυβέρνηση αποφάσιζε να γράψει στα παλαιά της υποδήματα την ανώτατη δικαστική εξουσία, κάτι που δεν θα ήταν αρμοστό με τη συνταγματική επιταγή της διάκρισης των εξουσιών. Ειδικά με όσα άλλα έχει κάνει η Δικαιοσύνη για χάρη της...
Προτίμησε η κυβέρνηση να δεχτεί πως όταν νομοθέτησε, το 2022, για την τιτλοποίηση των «κόκκινων» δανείων δεν είχε διασαφηνίσει επαρκώς τι θα γινόταν με τα δάνεια εκείνων των συμπολιτών οι οποίοι είχαν τεθεί σε καθεστώς πτώχευσης. Οι συγκεκριμένοι «πτωχοί» συμπολίτες, κατά το πνεύμα του νόμου, των δικαστηρίων και, τελικά, του Αρείου Πάγου δεν θα έπρεπε να επιβαρυνθούν με τίποτε περισσότερο από την επιστροφή του ποσού το οποίο όριζε το εκάστοτε δικαστήριο, το οποίο θα ήταν, έτσι κι αλλιώς, πολύ μικρότερο του δανείου τους. Εφόσον πλήρωναν τις δόσεις τους και κρατούσαν «ζωντανή» τη ρύθμιση, θα μπορούσαν να διατηρήσουν την ιδιοκτησία τους επί των πανάκριβων πλέον ακινήτων «τους».
Σε κάθε περίπτωση, η ρύθμιση Πιερρακάκη οδηγεί στην καταγραφή σοβαρότατης ζημίας σε βάρος του Δημοσίου. Ζημία θα γράψουν και οι τράπεζες. Οι τελευταίες αυτές προτίμησαν όμως να μην βγάλουν τσιμουδιά, προφανώς γιατί αντιλαμβάνονται τις ευθύνες τους επειδή δάνεισαν χωρίς επαρκή στοιχεία φερεγγυότητας, ανθρώπους που δεν είχαν πραγματική δυνατότητα να επιστρέψουν τα χρήματα των δανείων.
Θα περάσουν τώρα οι τράπεζες το τελικό ποσό στο οποίο θα προσδιοριστεί η ζημία τους στον ισολογισμό τους και «ούτε γάτα, ούτε ζημιά». Οι μεν φορολογούμενοι που ξηλώθηκαν για να τις αναστήσουν δεν έχουν φωνή στην προεκλογική δημοκρατία. Οι δε νέοι ιδιώτες μέτοχοί τους δεν θα διαμαρτυρηθούν, αρκεί να συνεχίσουν να εισπράττουν «παχυλά» μερίσματα. Δούναι και λαβείν.
Πέραν όμως των φορολογουμένων, υπάρχουν και οι υπόλοιποι πολίτες και «πελάτες» των τραπεζών, που είχαν την «τύχη» να είναι αρκούντως «εύποροι» ώστε να πληρώνουν κανονικά τις τοκοχρεολυτικές δόσεις των δανείων τους. Έκαναν το καθήκον τους, από την πλευρά του οφειλέτη δανειολήπτη, αν και με τη ρύθμιση Πιερρακάκη κατατάσσονται επισήμως στους ριγμένους. Κυρίως επειδή οι «πτωχοί αλά Κατσέλη», για τους «φτώχεια» των οποίων υπάρχουν πολλά ερωτηματικά, θα βρεθούν κάτοχοι πλήρους ιδιοκτησίας έχοντας πληρώσει πολλά λιγότερα χρήματα για παρόμοια ακίνητα με όσους είχαν την «ατυχία» να έχουν πληρώσει και το κεφάλαιο και όλους τους χρεολυτικούς τόκους που καταργεί ο υπουργός Οικονομικών.
Εκπλήσσει λοιπόν ότι ο αρμόδιος υπουργός μιλά, στην ανακοίνωσή του, για «επίδραση» και όχι για ζημία του Δημοσίου. Η οποία μπορεί να δικαιολογείται για «κοινωνικούς», προφανώς και για πολιτικούς, λόγους, αλλά παραμένει ζημία.
Υπάρχει όμως μια ακόμη μεγαλύτερη «επίδραση». Είναι φυσικό ότι πάμπολλοι μεταξύ των ευάλωτων δανειοληπτών που έχουν ήδη επιδιώξει τη σωτηρία του ακινήτου τους μέσω του εξωδικαστικού συμβιβασμού, θα ζητήσουν «ίση μεταχείριση». Να τους υπολογιστούν και εκείνων οι τόκοι, κατά τον τρόπο που θα ψηφίσει αύριο η Βουλή.
Ήδη κόμματα της αντιπολίτευσης αλλά και ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός Σαμαράς, με ειδική και άμεση ανακοίνωσή του, ερωτά «με ποια νομική ή ηθική βάση εξαιρούνται δανειολήπτες που υπέστησαν την ίδια ακριβώς επιβάρυνση, μόνο και μόνο επειδή η ρύθμισή τους ολοκληρώθηκε ή απωλέσθηκε στο μεταξύ».
Η πλειοψηφία των ανωτάτων δικαστών, άνοιξε, απερίσκεπτα κατ’ εμέ, το κουτί της σεισάχθειας, το οποίο παρολίγον να μας ρίξει στον γκρεμνό το 2015. Είχα σημειώσει εδώ (7 Φεβρουαρίου 2026) ότι ο Άρειος Πάγος «καταργεί την έννοια του δανείου, καταργεί την έννοια του επιτοκίου, καταργεί τις τράπεζες και, τελικά, καταργεί όχι μόνον τον καπιταλισμό αλλά και όσα άλλα οικονομικά συστήματα δούλεψαν μετά την ανακάλυψη ότι ο τόκος επί των δανεικών είναι το εργαλείο ανάπτυξης και πλούτου των Εθνών».
Να όμως που και η κυβέρνηση Μητσοτάκη συμφώνησε με την «ανακάλυψη» των ανωτάτων δικαστών και βοηθούσης της προεκλογικής πανδαισίας δωρίζει σε άνω των 100.000 πολιτών ακίνητα η αξία των οποίων υπερκαλύπτει, σήμερα, κατά πολλές δεκάδες χιλιάδες ευρώ, τα δανεικά κι αγύριστα αλλά και ατόκως πρακτικά, τα οποία μάλιστα είχαν ήδη κουρευτεί γενναιόδωρα προκειμένου να κλείσει η πληγή των κόκκινων δανείων.
«Πτωχοί» δανειολήπτες, «πλούσιοι» ψηφοφόροι. Αυτά είναι κόλπα ζόρικα.
