Για το τίμημα του Brexit, την «εξέγερση των βουλευτών» και τα όρια των πολιτικών ανατροπών στο Ηνωμένο Βασίλειο, επί τη βάσει των ιδιαιτεροτήτων του εκλογικού συστήματος που καθορίζει τους συσχετισμούς στο Ουεστμίνστερ, μιλά ο Θ. Τσίκας στο Liberal και την Ευαγγελία Μπίφη.

Ο κ. Φραγκίσκος Κουτεντάκης, σκιώδης υπουργός Οικονομικών του Αλέξη Τσίπρα, είναι από τα στελέχη που έγιναν ελάχιστα γνωστά στη διάρκεια της Πρώτης Φοράς Αριστερά παρότι υπηρέτησε σε κομβικά πόστα. Ξεκίνησε ως επικεφαλής στο οικονομικό γραφείο του πρωθυπουργού Τσίπρα.

Θα κυνηγήσουν, λέει, την πολυτέλεια. Ένα γρήγορο γιοτ. Ένα αυτοκίνητο μεγάλου κυβισμού. Για τα σπίτια, όμως, δεν ακούσαμε! Είναι πολυτέλεια να έχει κάποιος ένα αγροτικό 4.000 κυβικών και δεν είναι πολυτέλεια να έχει ένα διαμέρισμα 300 τετραγωνικών; Ή έστω 200. Ή μήπως 150; Σκέφτονται να αυξήσουν τον ΕΝΦΙΑ; Κάποιον νέο φόρο στα ακίνητα; Διότι τα πλεούμενα, σύντροφοι, αλλάζουν σημαία και τα αυτοκίνητα με τα πολλά κυβικά καταθέτουν πινακίδες. Το σπίτι, όμως, τι να το κάνεις; Να σηκώσεις στο οικόπεδο σου τη σημαία της Γροιλανδίας; Δεν σώζεσαι. Μην κάνουμε μισές δουλειές σύντροφοι. Βουρ για τα ακίνητα!

Στην Ελλάδα ο διάλογος ποτέ δεν ωριμάζει. Σαπίζει εξ αρχής. Πριν καμιά 25ριά χρόνια, όταν η Βάσω Παπανδρέου ήταν υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, είχε την εξαιρετική ιδέα να κατεδαφιστούν τα ετοιμόρροπα προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, και να μείνει μόνο η τελευταία σειρά. Στον χώρο που θα απελευθερωνόταν θα γινόταν ένα πάρκο.

Κι εμείς οι παλιοί Παναθηναϊκοί, ώρες - ώρες, αναφωνούμε «αχ βρε Στρατηγέ», αναπολώντας τις ένδοξες στιγμές της εποχής Δομάζου. Διότι αυτό το «αχ βρε…» αναφέρεται κυρίως στο σημερινό μίζερο παρόν, κακά τα ψέματα. Δείχνει με νόημα τι σημαίνει η απουσία ενός ηγέτη που έγραψε την Ιστορία όχι μόνον του χώρου του ή της ομάδας του, αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας, όπως στην περίπτωση του Ανδρέα Παπανδρέου.

Η Ευρώπη δεν πάσχει από έλλειψη ταλέντου. Έχει πανεπιστήμια, ερευνητές, εργαστήρια, βιομηχανική παράδοση και άφθονο δημόσιο χρήμα. Πάσχει από κάτι πολύ πιο πολιτικό και πολύ πιο ντροπιαστικό: δεν μπορεί να μετατρέψει τις ιδέες της σε πλούτο. Παράγει γνώση και μετά συχνά βλέπει την εμπορική της αξία να ωριμάζει στις ΗΠΑ ή στην Ασία.

Παρακολουθώντας κάποιος τις δημόσιες τοποθετήσεις των επιχειρήσεων της ΕΛ.Α.Σ., όσο και καλόπιστος να είναι, χωρίς φυσικά προσωπικά να είμαι για ένα κόμμα που ο ιδρυτής του έπαιξε τη χώρα το 15 στα ζάρια, μένει με το στόμα ανοιχτό.

To Helix Digital Infrastructure είναι η νέα μεγάλη κοινοπραξία του fund KKR, της Αρχής Επενδύσεων του Κουβέιτ, της Nvidia και της εταιρείας ενέργειας Vistra. Θα ρίξει δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια στην αγορά. Στα ραντάρ της βρίσκεται και η Ελλάδα. Ο λόγος; Χτίζει υποδομές Τεχνητής Νοημοσύνης για λογαριασμό των hyperscalers. Δηλαδή της Microsoft, της Google και της Amazon. Γνώριμες εταιρείες, καθώς φτιάχνουν data centers στη χώρα μας...

Μόλις πριν λίγες μέρες το Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ) δημοσίευσε μελέτη για να επισημάνει πως «Τη νύχτα κατατίθενται 8 στις 10 τροπολογίες της τελευταίας στιγμής» στην οποία σημείωνε ακόμη πως «Στην παρούσα κοινοβουλευτική περίοδο, το 81% των τροπολογιών που κατατέθηκαν μόλις μία ημέρα πριν από την ψήφισή τους εισήχθησαν μεταξύ 21:00 και 01:00 τα ξημερώματα».

Ξεκίνησαν σιγά σιγά οι έρευνες της κοινής γνώμης, οι τελευταίες πριν το Καλοκαίρι. Οι βελόνες δεν φαίνεται να κινούνται φοβερά σε σχέση με τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου δημοσκοπήσεων. Η ΝΔ δείχνει να αυξάνει λίγο τις δυνάμεις της, αφού η  κινητικότητα που δείχνει τελευταία φαίνεται να αποδίδει. Το κόμμα Τσίπρα, η ΕΛ.Α.Σ επίσης φαίνεται να σταθεροποιείται και να έχει μια δυναμική. Το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να βρει τον βηματισμό του.

Οι άνθρωποι δεν αγαπούν απαραίτητα το μίσος. Αγαπούν αυτό που τους προσφέρει το μίσος. Και αυτό είναι πολύ πιο ανησυχητικό. Πολλοί θεωρούν ότι ο υπαίτιος γι αυτό το φαινόμενο είναι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η θεώρηση αυτή είναι πέρα για πέρα λανθασμένη. Τα κοινωνικά δίκτυα  δεν δημιούργησαν αυτό το φαινόμενο, το μεγέθυναν. Του έδωσαν βήμα, ανωνυμία, κοινό. Και κάτι ακόμα: την ψευδαίσθηση ότι το πληκτρολόγιο είναι μαχαίρι χωρίς αίμα στα χέρια. Παλιά οι κοινωνίες ενώνονταν γύρω από κοινές αξίες. Σήμερα συχνά ενώνονται γύρω από κοινούς εχθρούς. Είναι εντυπωσιακό πόσο γρήγορα μπορεί να δημιουργηθεί μια ψηφιακή «φυλή» ανθρώπων που δεν έχουν τίποτα κοινό μεταξύ τους.

Ντόναλντ Τραμπ, Βλαντιμίρ Πούτιν, Μπαράκ Ομπάμα, Τζορτζ  Μπους, Ούγκο Τσάβεζ, Τόνι Μπλερ, Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ, Ρόμπερτ Μουγκάμπε, Μουαμάρ Καντάφι. Ξεχωριστός, πολυβραβευμένος, πολίτης του κόσμου, ο Ελληνοβρετανός φωτογράφος Πλάτων Αντωνίου, διεθνώς γνωστός ως Platon.

Η Ελλάδα, παρά τη βελτίωση των τελευταίων ετών, συνεχίζει να έχει από τους χαμηλότερους μισθούς στην Ευρώπη. Αυτό οφείλεται κυρίως στη χαμηλή ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, αλλά και στο χαμηλό επίπεδο ειδίκευσης ενός μέρους του εργατικού δυναμικού, καθώς και στη μειωμένη διάθεση για εργασία και επαγγελματική εξέλιξη. Η κατάσταση επιδεινώθηκε σημαντικά λόγω της φυγής, κατά την προηγούμενη δεκαετία, εκατοντάδων χιλιάδων νέων υψηλής ειδίκευσης προς χώρες του εξωτερικού. Με βάση τον δείκτη παραγωγικότητας ανά εργαζόμενο (GDP per hour worked), η Ελλάδα βρίσκεται περίπου στο 55%-65% του μέσου όρου της ΕΕ, ανάλογα με τη μέτρηση και το έτος.

Προ ημερών χτύπησε το κουδούνι του σπιτιού μου, άνοιξα, και έκπληκτος είδα να στέκεται στην εξώπορτα μου ο ιδιοκτήτης του καθαριστηρίου της γειτονιάς μου. Έχει το μαγαζί του στον κεντρικό δρόμο του δήμου και επί χρόνια, κάθε αρχή σεζόν, του πάω τα κοστούμια μου για φρεσκάρισμα. Τον κοίταξα χαζά. Τι ζητούσε στην πόρτα μου; Δεν θυμόμουν να είχα κάποιο ρούχο μου στο μαγαζί του. Αφήστε που τα καθαριστήρια δεν κάνουν διανομή, πάμε από κει και τα παίρνουμε.

Ο Κώστας Λαγουβάρδος μιλά στο Liberal και τον Γιώργο Κακούση για τον ιστορικών διαστάσεων καύσωνα στη Δυτική και Κεντρική Ευρώπη και εξηγεί γιατί προβληματίζει η διάρκειά του, ενώ προειδοποιεί για σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία, την οικονομία και τις πόλεις.

Τα θρησκευτικά κτήρια, από την αρχαιότητα ακόμα, χτίζονταν για να βρίσκονται όσο πιο κοντά γίνεται στην θεϊκή ύπαρξη στην οποία πίστευαν οι άνθρωποι. Από πάντα, όταν ο άνθρωπος αναφερόταν στον Θεό, κοιτούσε ψηλά, στον ουρανό.

Όταν οι ψαράδες της Κρήτης άρχισαν πριν από χρόνια να βρίσκουν στα δίχτυα τους ένα άγνωστο ψάρι με κοφτερά δόντια και ασυνήθιστα επιθετική συμπεριφορά, ελάχιστοι φαντάζονταν ότι θα εξελισσόταν σε ένα από τα σοβαρότερα περιβαλλοντικά προβλήματα της ελληνικής αλιείας.