11ος χρόνος
ημέρα 3758η
ημέρα 3758η
Παρασκευή ,
13 Φεβρουαρίου 2026
13 Φεβρουαρίου 2026
ΑΠΟΨΗ
ΑΠΟΨΗ
Γιατί χρειαζόμαστε τη δική μας Ημέρα των Ευχαριστιών
Η Ημέρα των Ευχαριστιών, το περίφημο Thanksgiving των Αμερικανών που εορτάστηκε χθες, είναι ανάμεσα στα πράγματα που αξίζει να εισάγουμε από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Όχι, γιατί μας λείπει άλλη μια αργία. Αλλά γιατί μας λείπει κάτι βαθύτερο: η υπενθύμιση ότι πρέπει να είμαστε ευγνώμονες. Για τη ζωή μας, για την ελευθερία μας, για τον πολιτισμό και την ιστορία μας. Το πρώτο Thanksgiving, που ενέπνευσε και τα επόμενα, δεν ήταν μια εποικιστική αλαζονική επίδειξη ισχύος.
Κλαίνε οι χήρες, κλαίνε και οι παντρεμένες...
Πριν λίγες ημέρες, ο Γεράσιμος ένας φίλος της στήλης από την εποχή του «Καγκελάριου», επιχειρηματίας του Κάμπου και παραδοσιακός Νεοδημοκράτης, μου τηλεφώνησε για να μου περιγράψει τη δραματική κατάσταση που βιώνει, την οποία αποδίδει εξ ολοκλήρου στην κυβέρνηση, εναντίον της οποίας έπνεε τα μένεα. Κατ’ αρχάς, να υπενθυμίσω πως στον Κάμπο της Θεσσαλίας η κατάσταση κάθε άλλο παρά ιδανική είναι: η περιοχή δεν έχει συνέλθει ακόμη από τις καταστροφικές πλημμύρες.
Κόστος εργασίας: Το κρίσιμο μέγεθος
Το 2026 ανοίγει μια νέα μεγάλη διαπραγμάτευση, κρίσιμη για τον κόσμο της εργασίας, κυρίως της μισθωτής. Το κόστος της εργασίας στον επιχειρηματικό τομέα θα επαναπροσδιοριστεί για τα επόμενα, αρκετά, χρόνια. Προφανώς, ανοδικά. Η διαδικασία θα ανοίξει με το νέο νομοθετικό πλαίσιο που προβλέπει η Κοινωνική Συμφωνία, όπως την επικύρωσε στη χθεσινή του συνεδρίαση το Υπουργικό Συμβούλιο. Οι νέες συλλογικές συμβάσεις αμοιβών και άλλων παροχών θα επηρεάσουν άμεσα έναν δείκτη κρίσιμο.
Αν πεθαίνει λέει…
Θέλω να συνεισφέρω στο χθεσινό άρθρο του Θανάση Μαυρίδη «η επαρχία πεθαίνει», διότι διαβάζοντάς το ένιωσα μια καθαρτήρια ανακούφιση. Η διαρκής ενασχόληση μας με το βιβλίο του Τσίπρα, με έχει πια αποκάμει. Δεν αντέχω άλλο να ξαναζώ στο 2015. Γύρω μας γίνονται, αλλά και δεν γίνονται πράγματα, που έχουν πολύ μεγαλύτερη αξία από τα μαλλιοτραβήγματα των πρώην συντρόφων που τώρα είναι εχθροί. Έλεος πια. Η αλήθεια -λοιπόν- είναι ότι η ελληνική επαρχία πάει κατά διόλου.
Νοβάρτις: Είναι πολλά τα λεφτά Άρη
Νέα εξέλιξη στη σκευωρία Νοβάρτις. Δεσμεύθηκαν οι καταθέσεις των δύο προστατευόμενων μαρτύρων σε ελβετικές τράπεζες. Και όχι μόνον οι δικές τους, αλλά και των προσώπων στα οποία μετέφεραν μέρος των δικών τους χρημάτων. Ο εισαγγελέας Διαφθοράς κ. Χ. Βουρλιώτης, διαπίστωσε πως είχαν οικονομικό κίνητρο για τα όσα κατέθεσαν στις ΗΠΑ, άρα κακώς τους δόθηκε στην Ελλάδα η ιδιότητα του προστατευόμενου μάρτυρα.
Ο Τραμπ δεν ξεκίνησε τον πόλεμο στην Ουκρανία
Τις τελευταίες ημέρες κυκλοφόρησε ένα φερόμενο ειρηνευτικό σχέδιο Τραμπ για την Ουκρανία, το οποίο πράγματι έμοιαζε περισσότερο με ρωσικό ευχολόγιο παρά με ρεαλιστικό πλάνο. Και κάπως έτσι, οι γνωστοί αυτόκλητοι υπερασπιστές της «Δημοκρατίας» άδραξαν την ευκαιρία να εξαπολύσουν νέο γύρο επιθέσεων στον Ντόναλντ Τραμπ, λες και αυτός ευθύνεται για τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Εφόσον, λοιπόν, θέλουν να παίξουμε το παιχνίδι του ποιος φταίει, ας ξεκινήσουμε από τα βασικά.
Γιατί είμαστε (και θα παραμείνουμε) οι φτωχότεροι της Ευρώπης
Όσοι περιγράφουν τις οικονομικές επιτυχίες της Ελλάδας τα τελευταία χρόνια - και είναι πράγματι πολλές - συναντούν αμέσως την αντίδραση ότι «η Ελλάδα έχει από τους χαμηλότερους μισθούς και τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη της Ευρώπης». Και τα δύο είναι αλήθεια. Η χώρα έχει βελτιωθεί εντυπωσιακά, όπως αναγνωρίζει ο διεθνής Τύπος, αλλά αυτό δεν αρκεί για σύγκλιση με μισθούς Ελβετίας, Γερμανίας ή Ολλανδίας στο ορατό μέλλον.
Φιλελεύθερη συμφωνία σοσιαλδημοκρατικών ιδεών
Είναι από τα σπάνια γεγονότα, που μπορούν να αλλάξουν τη χώρα. Και είναι η καλύτερη «σφραγίδα» ότι η οικονομία πάει και μπροστά και καλύτερα. Ο λόγος για την Κοινωνική Συμφωνία που υπέγραψαν οι εκπρόσωποι εργαζομένων και εργοδοτών, υπό την αιγίδα της υπουργού Εργασίας Νίκης Κεραμέως, μέσω της οποίας θα ανασχεδιαστεί το πλαίσιο των Συμβάσεων Εργασίας. Τρεις αποδείξεις για τη σημασία του εγχειρήματος. Μία είναι πως χρειάστηκαν πολλοί μήνες διαβουλεύσεων, οι οποίες έγιναν μάλιστα σε κλίμα εμπιστευτικότητας.
Η επαρχία πεθαίνει
Το Λεβίδι είναι ένα κεφαλοχώρι στο κέντρο της Αρκαδίας, μιάμιση μόλις ώρα από την Αθήνα. Πατρίδα του Αλέξανδρου Παπαναστασίου, ήταν ανέκαθεν μια ζωντανή κωμόπολη, με δημόσιες υπηρεσίες, σχολεία, γιατρούς, τράπεζες, αστυνομικό σταθμό. Αυτά κάποτε. Εξακολουθεί να εξυπηρετεί 16 χωριά, αλλά έχουν λιγοστέψει οι κάτοικοι και του Λεβιδίου και των γύρω χωριών. Νέκρα! «Κάθε πρωί ακούω τα τσακάλια», λέει ο Κωνσταντίνος. Μελισσοκόμος στο επάγγελμα. Εγκατέλειψε την Αθήνα πριν 40 χρόνια για το Λεβίδι. Τα παιδιά του ακολούθησαν αντίθετη πορεία.
Εκεί θα μετρηθεί
Θυμάστε την περίοδο που το «τσουνάμι Κασσελάκη» ήταν στο φόρτε του; Όταν τα κανάλια έπαιζαν Στέφανο από το πρωί ως το βράδυ, όταν τα πρωινάδικα αποθέωναν τις εξόδους του ζεύγους με τον σκύλο τους, όταν οι παρέες στα μαγαζιά είχαν μόνιμο θέμα συζήτησης τους καναπέδες του καινούριου του σπιτιού στο Κολωνάκι; Δεν ήταν λίγοι τότε που πρόβλεπαν ότι ο απαστράπτων Κασσελάκης θα άλωνε το πολιτικό σύστημα της χώρας με την ίδια ευκολία που είχε βάλει τον ΣΥΡΙΖΑ στην κωλότσεπη του.
Oι ρωσόφιλοι ξέμειναν από μύθο
Ο Α. Τσίπρας με την «Ιθάκη» του συνεισέφερε σε δύο ζητήματα: Πρώτον, απομυθοποίησε και ευτέλισε με τα ίδια τα λόγια του την «πρώτη φορά Αριστερά», αν και αυτό ήταν κοινή συνείδηση στη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών. Απλώς ο Α. Τσίπρας, έβαλε με το βιβλίο του την ταφόπλακα. Δεύτερον, απομυθοποίησε το «ξανθό γένος» και τους ημέτερους ρωσόφιλους. Τους άφησε σύξυλους γράφοντας πως ο Πούτιν προτιμούσε να ενισχύσει ένα ορφανοτροφείο, παρά την Ελλάδα.
Χάθηκε μια εικοσαετία ανόδου
Από τη χθεσινή ενημέρωση βασικών στατιστικών στοιχείων της Eurostat, κάποιοι πήραν τα «κακά» νέα και άλλοι τα «καλά» νεότερα. Λογικό. Ισχύουν άλλωστε και τα δύο. Πράγματι, όταν συγκρίνει κανείς το κατά κεφαλήν εθνικό εισόδημα του 2024 με εκείνο του 2004 το αποτέλεσμα είναι απογοητευτικό: στη διάρκεια της εικοσαετίας καταγράφηκε μείωση κατά 5,1%. Απογοητευτικό! Εξίσου αληθές είναι όμως ότι η ίδια σύγκριση για τα έξι τελευταία χρόνια, είναι πολύ ενθαρρυντική: σε μια εξαετία (2019-2024) είχαμε άνοδο κατά 22,4%.
Εμείς οι δωσίλογοι σε συγχωρούμε
Περίμενα από τον Αλέξη Τσίπρα, περισσότερη γενναιότητα. Να ζητήσει μια ειλικρινή συγγνώμη απ’ όλους όσους κακοποίησε με τη στάση του και την ρητορική του. Αυτός είναι ο βασικός υπεύθυνος για χιλιάδες δολοφονίες χαρακτήρων. Εμείς οι μένουμε Ευρωπαίοι, εμείς οι δωσίλογοι, εμείς που σε βλέπαμε να ζητάς από τους οπαδούς σου να μας τελειώσουν, γιατί αλλιώς δήθεν θα σας τελειώναμε, εμείς, λοιπόν, σε συγχωρούμε. Μακάρι να συγχωρέσεις κι εσύ κάποια στιγμή τον εαυτό σου.
Πατροκτόνοι και παιδοκτόνος
Μέσα στον σπαρταριστό αχό του αριστερού τσουρομαδήματος που συνοδεύει την Τσιπρική «Ιθάκη», μας διαφεύγει ίσως το γεγονός ότι ζούμε ένα πρωτοφανές πολιτικό πείραμα. Σύμφωνα με την πολιτική μυθολογία, για να γίνει κάποιος πραγματικός ηγέτης, πρέπει προηγουμένως να γίνει πατροκτόνος. Το παιδί θυσιάζει τον πατέρα του, στον βωμό της ηγετικής του ενηλικίωσης. Σήμερα, μπροστά στα έκπληκτα μάτια μας, παρελαύνει το ακριβώς ανάποδο. Κάποιος που ήταν αναγνωρισμένος ηγέτης και γκρεμίστηκε, αποπειράται να αναστηλωθεί σκοτώνοντας τα παιδιά του. Βεβαίως, η συμβολική πατροκτονία συμβαδίζει με την φυσιολογική φορά των ανθρώπινων πραγμάτων.
Ο Άρης, ο Ναπολέων και πολύ γέλιο στην πλατεία
Το λες μεγάλη επιτυχία. Εκεί που όλοι είχαμε ξεχάσει τον ΣΥΡΙΖΑ και τα πεπραγμένα του, ήρθε ένα βιβλίο και μας τα ξαναθύμισε. Δεν γνωρίζω τίνος φαεινή ιδέα ήταν η «Ιθάκη», δεν ξέρω τι πίστευε ο ίδιος ο Α. Τσίπρας, όμως αν οι προσδοκίες ξεπερνούσαν το όρια της εκδοτικής επιτυχίας, τότε όλοι αυτοί έπεσαν τραγικά έξω. Παλιότερα το λέγαμε «αναμόχλευση» παθών. Μόνο που σήμερα αυτή η «αναμόχλευση παθών» αφορά τη σέχτα της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Έτσι, από το ευρύ αντι - ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο που ετελεύτησε μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ, βρισκόμαστε μπροστά στο αντι - Τσίπρα μέτωπο που αφορά ολίγους.
Γιατί η Ελλάδα χρειάζεται τον Douglas North
Ήταν 23 Νοεμβρίου του 2015 όταν έφυγε από τη ζωή ένας από τους πιο σημαντικούς οικονομολόγους του 20ού αιώνα, ο Douglas North. Δυστυχώς, το όνομά του παραμένει σχεδόν άγνωστο στην Ελλάδα. Κι όμως, ελάχιστοι διανοούμενοι έχουν εξηγήσει με τόση σαφήνεια τα βαθύτερα αίτια της ελληνικής κακοδαιμονίας. Ο North δεν ήταν απλώς ένας νομπελίστας που τιμήθηκε το 1993 και ξεχάστηκε. Ήταν ο άνθρωπος που μας θύμισε ότι η οικονομία δεν είναι μόνο αριθμοί και εξισώσεις, αλλά θεσμοί, κανόνες και κίνητρα. Αν οι πολιτικοί μας, διαχρονικά, είχαν διαβάσει North αντί για εγχειρίδια επιδοτήσεων, η Ελλάδα θα ήταν σήμερα μια διαφορετική χώρα.
Μαζέψου, Ζαχάροβα
Αμέσως μετά τις υπογραφές για τον Κάθετο Ενεργειακό Διάδρομο έως την Ουκρανία και την επίσκεψη Ζελένσκι στην Αθήνα, το ρωσικό ΥΠΕΞ εξαπέλυσε μια ολομέτωπη επίθεση κατά της Ελλάδας. Η κ. Μαρία Ζαχάροβα κατηγόρησε την Αθήνα ότι ήταν «από τις πρώτες που έστειλαν όπλα» και προειδοποίησε ότι «η Ρωσία θα απαντήσει» για τη συνεργασία Ελλάδας - Ουκρανίας στα ναυτικά drones. Αστεία πράγματα. Δεκάδες χώρες - με πρώτη και καλύτερη την Τουρκία - έστειλαν όπλα και UAVs που άλλαξαν την πορεία του πολέμου.
Έπεσαν οι μάσκες, οι ρωσόφιλοι κήρυξαν τον πόλεμο στον Μητσοτάκη
Πολλαπλασιάζονται τελευταίως οι ανησυχούντες για τη Δημοκρατία, για τους Θεσμούς, για την ακρίβεια, για την μόλυνση του περιβάλλοντος από το αμερικανικό LNG, για τη σωτηρία της ψυχής μας. Ετερόκλητες δυνάμεις συναθροίζονται και συσπειρώνονται εναντίον του κοινού εχθρού: Των ΗΠΑ, του αμερικανικού LNG και των βάσεων του θανάτου. Διότι αυτός είναι ο αληθινός «εχθρός» τους. Ότι έχουν τραβήξει μαζί τους και διάφορους που μισούν θανάσιμα τον Μητσοτάκη είναι δευτερεύον. Οι μεγάλες εθνικές ήττες στο παρελθόν προήλθαν από την αμφίσημη στάση μας απέναντι στους συμμάχους μας.
Μια πολύ χαριτωμένη σούμα
Πρώτο, μόλις έβαλε τον Βαρουφάκη υπουργό οικονομικών, κατάλαβε ότι ο άνθρωπος δεν κάνει. Δεν τον έδιωξε όμως αμέσως, παρά την κρισιμότητα των στιγμών. Δεύτερο, πολύ γρήγορα αντιλήφθηκε ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου, χρησιμοποιούσε την Προεδρεία της Βουλής για να παίζει το παιχνίδι της υπέρ της δραχμής. Δεν την άλλαξε, αλλά ούτε και έκανε τίποτα για να την περιορίσει. Τρίτο, ο Πάνος Καμένος έγινε ο μονάκριβος κυβερνητικός του εταίρος τον Ιανουάριο του 2015, γιατί πήγε νωρίτερα στο ραντεβού από τον Σταύρο Θεοδωράκη.
Αλέξη, επί 54 μήνες ποιος ήταν πρωθυπουργός;
Όποιος διαβάζει τα εκτεταμένα αποσπάσματα της «Ιθάκης» αναρωτιέται μήπως ο συγγραφέας του βιβλίου ήταν κάποιος παρατηρητής των γεγονότων ή έστω κάποιος σχολιαστής. Αυτήν την εντύπωση αποκομίζει από την ανάγνωση των δημοσιευμένων αποσπασμάτων. Μαθαίνει για το Βαρουφάκη που ήθελε να δοκιμάσει στην πράξη τις θεωρίες του, δηλαδή στις πλάτες των Ελλήνων πολιτών, για τις αμετροέπειες του Πολάκη, για το πώς στήθηκε η σκευωρία Νοβάρτις και για τις υπερβολές που παρατηρήθηκαν στη διαδικασία της αδειοδότησης των τηλεοπτικών σταθμών.
Χρέος και Εξάρτηση: Όταν οι αυταπάτες πληρώνονται με κυριαρχία
«Είτε το έθνος θα εξαφανίσει το χρέος, είτε το χρέος θα αφανίσει το έθνος» είπε ο Ανδρέας Παπανδρέου τη δεκαετία του 80. «Το δημόσιο χρέος είναι η μεγαλύτερη απειλή για την εθνική ασφάλεια» δήλωσε ο ναύαρχος Μάικ Μάλλεν, επικεφαλής των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, το 2011. «Το δημόσιο χρέος είναι δημόσια κατάρα... ειδικά για τις αντιπροσωπευτικές Δημοκρατίες» είχε προειδοποιήσει ο Τζέιμς Μάντισον, αρχιτέκτονας του αμερικανικού Συντάγματος, το 1790.
Το συνονθύλευμα της Μόσχας στην Ελλάδα
Η παρουσία των εγχωρίων θαυμαστών της Ρωσίας και του προέδρου Βλαδιμήρου Πούτιν, γίνεται όλο και πιο αισθητή. Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία λειτούργησε ως πλυντήριο· ξέπλυνε τις απορίες και άφησε γυμνή μια όχι και τόσο μικρή ομάδα συμπολιτών μας, από τη Βουλή μέχρι τα καφενεία και - κυρίως - στα κοινωνικά δίκτυα, όπου το φιλορωσικό συνονθύλευμα ξημεροβραδιάζεται. Πέρα από τον υβριδικό πόλεμο που χρηματοδοτούν οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες, έχουμε και εκείνους που διαχρονικά επιμένουν ότι η Ελλάδα πρέπει να «στρίψει» από τη Δύση και να κοιτάξει προς την Ανατολή.
Απροετοίμαστη γεωργία
Ένα δοξάρι έγχορδου μπορεί να κοστίσει μεταξύ 30 ευρώ το φθηνό μέχρι 400 ευρώ για κόντρα μπάσο και βεβαίως πολύ ακριβότερα για τα πολύ καλύτερα. Ο καλλιτέχνης που συχνά θα το χρησιμοποιήσει σε ολόκληρη τη ζωή του θέλει να είναι φτιαγμένο από ειδικό βραζιλιάνικο ξύλο, τον γνωστό εν Ελλάδι «βραζιλιάνο». Σε άλλες χώρες το λένε πιο απλά «βραζιλιάνικο ξύλο» ή πιο επιστημονικά «περναμπούκο». Η διεθνής κοινότητα των μουσικών έχει πανικοβληθεί από την προοπτική να απαγορεύσει η Βραζιλία τη συγκομιδή και εξαγωγή του πολύτιμου αυτού ξύλου, που μεγαλώνει μόνον στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου.
