Η δεύτερη ημέρα της δίκης κύλισε με απόλυτη ομαλότητα. Χωρίς κραυγές, χωρίς θεατρικές παραστάσεις, χωρίς επεισόδια. Γιατί; Διότι επικράτησε η θέληση των περισσοτέρων. Όλων αυτών που θέλουν να διεξαχθεί η δίκη και να τιμωρηθούν οι ένοχοι. Όλων αυτών που δε θέλουν να συμπράξουν σε πολιτικά παιχνίδια συγκεκριμένων προσώπων. Επί πλέον σημαντική ήταν η παρέμβαση των Δικηγορικών Συλλόγων - έστω καθυστερημένα - καθώς και της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, που έδειξαν «κίτρινη κάρτα» στην κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου.
‘Όμως είχε προηγηθεί μια άλλη ήττα της ομάδας του ξυλολίου και αφορούσε τη δίκη για «τα χαμένα βίντεο» του εμπορευματικού σταθμού Θεσσαλονίκης. Σε αυτή τη δίκη επιζητούσαν την καταδίκη των υπευθύνων της εταιρείας φύλαξης του σταθμού για την απώλεια βιντεοσκοπημένου υλικού, ώστε εκεί επάνω να στηρίξουν την εικασία τους για τη μεταφορά παράνομου εύφλεκτου υλικού. Τι συνέβη σε αυτή τη δίκη; Διακόπηκε και στη συνέχεια αναβλήθηκε, διότι συγκεκριμένοι παράγοντές της με την επιθετική συμπεριφορά τους προς την πρόεδρο του δικαστηρίου, τσάκισαν τις ψυχικές αντοχές της και αυτή δήλωσε αδυναμία να ασκήσει περαιτέρω τα καθήκοντά της.
Έτσι από δική τους υπαιτιότητα έχασαν την όποια πιθανότητα είχαν για μια καταδικαστική απόφαση στη δίκη για «τα χαμένα βίντεο» που θα ήταν εφόδιο στην κύρια δίκη για τα Τέμπη. Τώρα, επί της ουσίας της υπόθεσης: ο κ. Χρήστος Βλάχος πατέρας θύματος, ήταν σαφής. Το υλικό που διαγράφηκε δεν αφορούσε τη συγκεκριμένη υπόθεση και είναι μια συνήθης διαδικασία. Επιπροσθέτως ο εμπορευματικός σταθμός Θεσσαλονίκης δε βιντεοσκοπεί. Και στην προκειμένη περίπτωση και να βιντεοσκοπούσε, αυτό δε θα σήμαινε τίποτε για τους συγκεκριμένους θορυβούντες συνηγόρους. Θα ισχυρίζονταν πως το παράνομο φορτίο φορτώθηκε στον επόμενο σταθμό.
Έρχονται όμως τα βίντεο που προσκόμισε ο κ. Καπερνάρος - των οποίων τη γνησιότητα ουδείς τόλμησε να αμφισβητήσει πλην ενός γραφικού «πραγματογνώμονα» - που δείχνουν, λίγα λεπτά πριν από τα τραγικό συμβάν, πως η εμπορική αμαξοστοιχία δε μεταφέρει κανένα φορτίο. Συνεπώς και η ιστορία των «χαμένων βίντεο» κατέρρευσε.
Να επαναλάβω για πολλοστή φορά. Χωρίς παράνομο εύφλεκτο υλικό καταρρέει και η θεωρία της συγκάλυψης. Και το πώς χειρίστηκαν οι Ισπανοί την πρόσφατη σιδηροδρομική τραγωδία τους δικαιώνει και τους χειρισμούς που έγιναν εκείνες τις κρίσιμες στιγμές στη δική μας τραγωδία.
Συνεπώς όσοι - γυναίκες και άντρες - ήθελαν να δυναμιτίσουν την κύρια δίκη για τα Τέμπη ηττήθηκαν κατά κράτος και στα δύο μέτωπα όπου έδωσαν τις μάχες τους. Η ομαλότητα νίκησε σε πείσμα τους.
ΥΓ. Το μίσος κατά του Μητσοτάκη από τον όχλο του Διαδικτύου είναι δεδομένο. Κάποιοι αγράμματοι, ημιεγγράμματοι, εμπαθείς και ηλίθιοι, έφτασαν στο σημείο να τον ειρωνευθούν που υποκλίθηκε στο αντίγραφο του πίνακα του Βρυζάκη για την Έξοδο του Μεσολογγίου. Είτε αγνοούν είτε κάνουν ότι αγνοούν πως τον συγκεκριμένο πίνακα, ο οποίος λιτανεύεται, οι Μεσολογγίτες τον ασπάζονται όπως ακριβώς τις ιερές εικόνες.
