11ος χρόνος
ημέρα 3759η
ημέρα 3759η
Σάββατο ,
14 Φεβρουαρίου 2026
14 Φεβρουαρίου 2026
ΑΠΟΨΗ
ΑΠΟΨΗ
Μην υποτιμάτε τη Ζωή...
Στις εκλογές του 2019, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε πάνω από 31%, η Πλεύση της Ζωής Κωνσταντοπούλου μόλις κατάφερε να αποσπάσει το 1,47% των ψήφων και να μείνει εκτός Βουλής. Πέντε περίπου χρόνια αργότερα, έχουν έρθει τα πάνω κάτω. Στην τελευταία έρευνα της MRB για το Open, στην ερώτηση ποιος μπορεί να ενώσει το χώρο της Κεντροαριστεράς, το 35,6% απαντούν η Ζωή Κωνσταντοπούλου, το 35,7% ο Κανένας με τον «Δεν ξέρω» και το 28,7% ο Αλέξης Τσίπρας. Στην κυβέρνηση φαίνεται πως προτιμούν στις επόμενες εκλογές να έχουν απέναντι κάποιο πρόσωπο...
Τι έχουν πάθει οι σύντροφοι του ΠΑΣΟΚ;
Οι άλλοτε συνοδοιπόροι στη μάχη του «ναι», στην προσπάθεια να μείνει όρθια η Ελλάδα απέναντι στη λαίλαπα του λαϊκισμού, έχουν υιοθετήσει μια πρακτική που μας γυρίζει πίσω στα χρόνια της δήθεν σοσιαλιστικής αθωότητας, τότε που ο Ανδρέας Παπανδρέου εξαπέλυε κεραυνούς κατά της Δεξιάς. Με την καθίζηση στις δημοσκοπήσεις είναι φυσικό να αναζητούν την αλήθεια στις ρίζες του «κινήματος». Δεν είναι λίγο να περιμένεις να κερδίσεις από το λουκέτο στον ΣΥΡΙΖΑ και να σου αρπάζει τους πελάτες το πειρατικό της Ζωής.
Ποιο είναι το επόμενο παραμύθι που θα ακούσουμε;
Τώρα που η υπόθεση της «Ομάδας Αλήθειας» καταλήγει σε μια ακόμα ήττα όσων πόνταραν σε αυτή την ανοησία, διερωτώμαι ποιο θα είναι το επόμενο παραμύθι που θα σκαρφιστούν για να αντιπολιτευθούν την κυβέρνηση. Βέβαια, οι αριστεροί είναι μανούλες σε κάτι τέτοια, όμως η ζωή έχει δείξει πως το ακροατήριο που καταπίνει αμάσητο ό,τι του σερβίρουν όλο και λιγοστεύει. Απεναντίας, τα χοντροκομμένα ψέματα και οι χυδαιολογίες προκαλούν αντιδράσεις...
Ετοιμάζεται νέο «Λεφτά Υπάρχουν»;
Βαδίζουμε με τις σημαίες του αλήστου μνήμης συνθήματος των απανταχού τρωκτικών του δημόσιου χρήματος ψηλά. Βαδίζουμε με επικίνδυνο «ενθουσιασμό», γιατί το παιχνίδι το γνωρίζουμε καλά από τις προηγούμενες προσπάθειες διαπόμπευσης της δημοσιονομικής λογικής. Τα σημάδια, πέραν όσων διαδίδουν τα ίδια τα έχοντα την ευθύνη στελέχη της κυβέρνησης, βρίσκονται ακόμη και στις σε τρέχουσες ενημερωτικές ανακοινώσεις του Γενικού Λογιστηρίου, που κατέστησαν υποχρεωτικές λόγω των μνημονίων.
Καπιταλισμός και περιβάλλον: Η αποϋλοποίηση και το τέλος των μύθων
Η κυρίαρχη αντίληψη που επικρατεί στις συζητήσεις για το περιβάλλον είναι ότι ο καπιταλισμός και η ελεύθερη αγορά αποτελούν τους κύριους υπεύθυνους για την οικολογική καταστροφή. Σύμφωνα με το αφήγημα αυτό, η αχαλίνωτη ανάπτυξη, η συνεχής παραγωγή, και η αδιάκοπη κατανάλωση φυσικών πόρων είναι εγγενή χαρακτηριστικά ενός οικονομικού συστήματος που δεν υπολογίζει το κόστος για το περιβάλλον.
Η πιθανότητα ενός πακέτου για Αιγαίο και Κύπρο!
Οι Αμερικανοί ήθελαν πάντα να κλείσουν με κάποιον τρόπο την ανοικτή πληγή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου. Δηλαδή, τα ελληνοτουρκικά! Με τον Τραμπ στο τιμόνι της υπερδύναμης αυξάνονται οι πιθανότητες να εμφανιστεί μία λύση πακέτο! Θέμα πρώτον, μία τέτοια «λύση» θα ικανοποιεί σε κάποιον βαθμό αυτόν που διεκδικεί δηλαδή την Τουρκία. Θέμα δεύτερον, το εσωτερικό μέτωπο στην Ελλάδα δεν είναι το καλύτερο δυνατό για μια τέτοια περίσταση. Άρα; Καλό είναι να ξυπνήσουμε και να κάνουμε τα αυτονόητα, πριν δηλώσουμε ότι … αιφνιδιαστήκαμε πλήρως!
Tελικά ποιος φταίει; Αυτοί που τα λένε ή αυτοί που τα δείχνουν;
Η κοινή λογική υποστηρίζει πως την ευθύνη την έχει αυτός που τα λέει και όχι αυτοί που δείχνουν τα όσα λέει. Όμως η κοινή λογική δεν είναι δεδομένη, είναι προς κατάκτηση. Σε μια μερίδα πολιτών υπάρχει σε σταθερή βάση η αντιστροφή των όρων. Τα μνημόνια έφεραν την κρίση, ήταν το σύνθημα των «αγανακτισμένων» του 2015. Σήμερα, οι νεοαγανακτισμένοι—αυτό το συνονθύλευμα διαφόρων φυλών της πολιτικής—υποστηρίζουν πως όσοι αποκαλύπτουν τις ανοησίες των άλλων, τελικά αυτοί είναι οι υπεύθυνοι και όχι οι ανόητοι ή οι εμπαθείς που τις υποστήριζαν με λόγο δημόσιο και με κάθε σοβαρότητα.
Η Ζωή «κλέβει» την αντιπολίτευση
Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου θα κυριαρχήσει στον αντιπολιτευτικό λόγο. Για πολύ μεγαλύτερο διάστημα από όσο περιμένουν οι πραγματικοί αντίπαλοί της, οι οποίοι βρίσκονται, όλοι κυριολεκτικώς, εντός της αντιπολιτεύσεως. Εξηγούμαι, για να μην σας φανεί παράδοξο, ότι μπορεί έναντι της κυβέρνησης να κάνει την σκληρή, να παίρνει πόζες προσβολής και, κυρίως, να υβρίζει πρόσωπα-στόχους, αλλά με αυτά, δεν κερδίζει κανέναν πραγματικό και σταθερό οπαδό από το αστικό στρατόπεδο. Το αντίθετο. Όλες και όλοι αυτοί τοποθετούνται στα άκρα.
Μάριο Βάργκας Γιόσα: Μια σπάνια φωνή της ελευθερίας στον λογοτεχνικό κόσμο
Ο θάνατος του Μάριο Βάργκας Γιόσα, την Κυριακή που μας πέρασε, δεν σηματοδοτεί μόνο την απώλεια ενός κορυφαίου συγγραφέα, αλλά και το τέλος μιας σπάνιας πνευματικής παρουσίας που ανοιχτά και τολμηρά υπερασπίστηκε την ιδέα της ελευθερίας απέναντι στο ρεύμα της αριστερής διανόησης. Σε έναν κόσμο όπου οι περισσότεροι διακεκριμένοι λογοτέχνες κρύβονται πίσω από κλισέ περί κοινωνικής Δικαιοσύνης και συλλογικής ευθύνης, ο Γιόσα είχε το θάρρος να υπερασπίζεται τα ατομικά δικαιώματα, τον φιλελευθερισμό και τις ελεύθερες αγορές.
Ο Έλληνας για να μάθει, πρέπει να πάθει
Μου λένε κάποιοι φίλοι. «Λέγε-λέγε διαρκώς για τη Ζωή, στο τέλος δεν θα πιστέψει μόνο αυτή ότι είναι πρωθυπουργός σε αναμονή, αλλά και ο κόσμος. Κι έπειτα θα δούμε καμιά αυτεκπληρούμενη προφητεία που θα τρίβουμε τα μάτια μας». Έχουν τα δίκια τους, αλλά από την άλλη δεν γίνεται η Κωνσταντοπούλου να φιγουράρει στη δεύτερη θέση του δημοσκοπικού πίνακα με 16% κι εμείς να της συμπεριφερόμαστε σαν να κινείται στο 3%. Κι όταν ένας στους έξι Έλληνες δηλώνει ότι ψηφίζει Κωνσταντοπούλου, αρνούμαι να μιλήσω για αμελητέο ή περιθωριακό φαινόμενο, έστω και αν προέκυψε από τη μήτρα...
Στα χνάρια της ελληνικής χρεοκοπίας
Πριν από δέκα χρόνια, η Ελλάδα παγκοσμίως ήταν παράδειγμα προς αποφυγήν. Η χώρα είχε χρεοκοπήσει και περνούσε από σχέδιο διάσωσης σε σχέδιο διάσωσης. Πρωθυπουργός ήταν τότε κάποιος που μιλούσε αγγλικά που δεν καταλάβαινε, με την αυτοπεποίθηση κάποιου που τα μιλάει σαν τη μητρική του γλώσσα. Μεταξύ άλλων, υπουργός κοινωνικών ασφαλίσεων ήταν ένας κωμικός ηθοποιός, ο οποίος δημόσια επαιρόταν για την ικανότητά του να κάνει αστρολογικές αναλύσεις. Μια «ξεματιάστρα» είχε αναλάβει το υπουργείο πολιτισμού.
Η κυβέρνηση του λιμανιού
Στα χρόνια της επανάστασης, συμμοριτοπόλεμου κατά κάποιους αμετανόητους αντικομουνιστές, υπήρχε η κυβέρνηση του βουνού. Σήμερα οι εποχές αυτές ανήκουν, ευτυχώς, στο παρελθόν. Αλλά η αντίσταση της φωτεινής πρωτοπορίας του λαϊκού κινήματος είναι πάντα παρούσα. Μπορεί να μην έχουμε κυβέρνηση του βουνού, αλλά έχουμε κυβέρνηση του λιμανιού. Άντε τώρα να ζυγώσει στα χωρικά ύδατα της λαϊκής μας δημοκρατίας το γαλλικό αεροπλανοφόρο. Κηρύσσεται αυτόματα ανεπιθύμητο από το Εργατικό κέντρο. Εδώ που τα λέμε και οι κυβερνητικοί δε ζυγώνουν στο λιμάνι. Για τον ίδιον ίσως λόγο: Είναι κι αυτοί του ΝΑΤΟ!
Τα κακομαθημένα παιδιά της Αριστεράς
Μονοπωλούσαν τον σχολιασμό στο Διαδίκτυο. Έπαιζαν χωρίς αντίπαλο και απολάμβαναν την κυριαρχία τους. Καλυμμένα πίσω από την ανωνυμία, οργανωμένα και μεθοδικά, έκαναν προσωπικές χυδαίες επιθέσεις εναντίον στελεχών της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Είχαν αντιληφθεί έγκαιρα οι καθοδηγητές τους τη δύναμη του Διαδικτύου και το γεγονός πως οι μάχες μεταφερόταν από τις εφημερίδες και την τηλεόραση, στο μεγάλο αχανές ψηφιακό καφενείο που διαρκώς μεγάλωνε. Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που δρούσαν υπόγεια είχαν μεγάλη συμβολή στην εκλογική νίκη του κόμματός τους το 2015.
Υποθέτω ότι υπάρχει ακόμη Αστυνομία
Υποθέτω ότι τα πυροβόλα των σκαφών του λιμενικού λειτουργούν. Γιατί τότε δεν απήντησε το λιμενικό στη Λέσβο όταν δέχθηκε επίθεση με πραγματικά όπλα και πραγματικά πυρά και μάλιστα βαρέος τύπου, από τουρκικό αλιευτικό σκάφος που έκανε τη δουλεμπορική δουλίτσα του; Υποθέτω ότι οι συνεχείς, εδώ και πάρα πολλούς μήνες, βάρδιες αστυνομικού περιπολικού και του πληρώματός του στο κτήριο της Hellenic Train, όταν δεν προστίθενται κι άλλες αστυνομικές δυνάμεις, είναι εκεί για να προλάβουν μια στοιχειώδη βομβιστική τρομοκρατική επίθεση, όπως ενός «νεαρού» που άφησε πεσκέσι το σακίδιο.
Ευρώπη αλά Χάγεκ
Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Η άνοδος του λαϊκισμού, η γραφειοκρατική υπερβολή των Βρυξελλών, και οι γεωπολιτικές εντάσεις αναδεικνύουν την ανάγκη επιστροφής σε θεμελιώδεις αρχές που ενέπνευσαν αρχικά το ευρωπαϊκό εγχείρημα. Το κείμενο του Friedrich Hayek, The Economic Conditions of Interstate Federalism, γραμμένο σχεδόν έναν αιώνα πριν, είναι σήμερα πιο επίκαιρο από ποτέ. Η θεμελιώδης πρόταση του Χάγεκ ήταν η δημιουργία μιας ομοσπονδίας κρατών που θα συνδέονται κυρίως από οικονομικά συμφέροντα, παρά από πολιτική ομοιογένεια και συγκεντρωτική διακυβερνητική δομή.
Εεεεμείς φέραμε την Ζωή στο 15%;
Μάρτυς μου ο καλός θεούλης που υποφέρει τούτη τη βδομάδα, τους τα λέγαμε. Τόσο των ΠΑΣΟΚων όσο και των ΣΥΡΙΖΑίων. «Μην τροφοδοτείτε την οργή του κοσμάκη με θεωρίες συνωμοσίας και με fake news, γιατί αυτού του είδους οργή θα στραφεί πρωτίστως εναντίον σας.» Έφριτταν εκείνοι. «Εεεμείς τροφοδοτούμε την οργή του λαού; Η κυβέρνηση το κάνει, με τα εγκλήματα και τις συγκαλύψεις της» απαντούσαν βαθύτατα ενοχλημένοι. Και συνέχιζαν ακάθεκτοι στην ίδια ρότα. Τους τα (ξανα)λέγαμε εμείς οι κακόμοιροι, που είχαμε ακόμα πέντε μνήμες από την κατάληξη των αντιμνημονιακών αγαναχτισμένων.
Η «κωλοτούμπα» του Ντόναλντ Ντακ
Ο Ντόναλντ Τραμπ στις 2 Απριλίου ξεκίνησε τον εμπορικό πόλεμο εναντίον πάντων, πλην ίσως της Ρωσίας. Από την πρώτη ώρα της ανακοίνωσης της επιβολής δασμών οι χρηματιστηριακές αγορές κατέρρευσαν, οι αποδόσεις των ομολόγων άρχισαν να ανεβαίνουν απειλώντας με ασφυξία την οικονομία και χρεοκοπία τις ΗΠΑ. Το δολάριο άρχισε να βυθίζεται. Οι πιθανότητες για ύφεση στην αμερικανική οικονομία αυξήθηκαν από το 40% στο 60%. Μια εβδομάδα αργότερα, την Τετάρτη 9 Απριλίου, ανέστειλε την ισχύ των δασμών για 90 μέρες με όλους πλην της Κίνας.
Μπορεί η Ζωή να γίνει πρωθυπουργός;
Αν σας έλεγε κάποιος το 2008 ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα γινότανε πρωθυπουργός, θα γελάγατε. Και ήταν πράγματι κάτι … απίθανο που έγινε πιθανό με την ευγενική χορηγία της τότε κυβέρνησης της ΝΔ του Κώστα Καραμανλή και του Προκόπη Παυλόπουλου και τη μετέπειτα κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου. Σήμερα η Ζωή Κωνσταντοπούλου δηλώνει ότι εργάζεται και προετοιμάζεται κάθε μέρα για την ώρα που θα γίνει πρωθυπουργός. Μην μου πείτε ότι γελάτε πάλι όπως το 2008!
Φιμώνουν με τα Πειθαρχικά
Μετά την παραπομπή στο Πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ της κυρίας Γιαννακά για ένα άρθρο γνώμης στο οποίο ασκούσε κριτική στην κυρία Καρυστιανού, ήρθε η σειρά του δικηγόρου κ. Δ. Γαλλή να παραπεμφθεί στο Πειθαρχικό μετά από καταγγελία ενός συναδέλφου του, διότι παραβίασε τη μυστικότητα της ανακριτικής διαδικασίας. Κάτω από τις αντιδράσεις που εκφράστηκαν, κυρίως στο Διαδίκτυο, η πειθαρχική δίωξη αρχειοθετήθηκε, όμως το μήνυμα εστάλη. Όποιος διαταράσσει το κλίμα της θεωρίας της συγκάλυψης...
Η σκοτεινή λογική των ακριβών ενοικίων
Οι πιέσεις στην αγορά στέγης είναι γνωστές. Η ετήσια αύξηση των ενοικίων κατά το μήνα Μάρτιο ήταν φέτος στο 10%, μετά «μόλις» 4% στις αντίστοιχες περιόδους πέρυσι και πρόπερσι. Λογικά η συζήτηση στρέφεται κυρίως στην πλευρά των «ακριβών ενοικίων». Πώς μπορεί να πληρώσει ένας εργαζόμενος 600 ευρώ για ένα «σπιτάκι» όταν βγάζει τον βασικό των 800 ευρώ; Πράγματι, μια τέτοια αναλογία, 75%, όταν προστεθούν οι λογαριασμοί ενέργειας κλπ. ...
Τα τεράστια οικονομικά οφέλη των ιδιωτικών πανεπιστημίων
Η Ελλάδα επιτέλους βγαίνει από τον ακαδημαϊκό μεσαίωνα. Η έκθεση του ΙΔΟΜ για τον Νόμο 5094/2024, που επιτρέπει την ίδρυση και λειτουργία ξένων πανεπιστημιακών παραρτημάτων στη χώρα μας, καταδεικνύει με στοιχεία το τεράστιο αναπτυξιακό δυναμικό αυτής της πρωτοβουλίας. Είναι μια εξέλιξη που έρχεται καθυστερημένα αλλά είναι εξαιρετικά ευπρόσδεκτη, καθώς μπορεί να διορθώσει δεκαετίες εκπαιδευτικής στασιμότητας.
Mr «kiss my ass»
Μπορεί να σας φαίνεται επουσιώδες ή και χαζό, αλλά εγώ ποτέ δεν θα πάψω να αναρωτιέμαι πως διάολο θα κυβερνηθεί τούτος ο πλανήτης από έναν τύπο που χρησιμοποιεί 150 λέξεις όλες κι όλες. Από τις οποίες μάλιστα, οι 30 είναι βρισιές. Προ ημερών, όταν βούλιαζαν τα χρηματιστήρια, ο Τραμπ έκανε μια ανάρτηση που θέλοντας να πει στους υπηκόους του να μην ανησυχούν, έγραψε «μην είστε ηλίθιοι». Σε γραπτό λόγο παρακαλώ, όχι σε προφορικό, για να μπορεί να ισχυριστεί ότι του ξέφυγε.
Πώς ο Τραμπ καταστρέφει τις ΗΠΑ κι εμάς
Αν κάποιος ήθελε να καταστρέψει τις ΗΠΑ από υπερδύναμη και να τους προκαλέσει εσωτερική πολιτική, κοινωνική και οικονομική αιμορραγία θα τις απομόνωνε από τους συμμάχους και οικονομικούς εταίρους. Το ισχυρότερο όπλο των ΗΠΑ, ακόμη ισχυρότερο και από τις ένοπλες δυνάμεις της είναι το δολάριο. Για παράδειγμα, αν κάποιος αγρότης σε μια χώρα της Αφρικής θέλει να αγοράσει λίπασμα που εισάγεται από μια διπλανή χώρα...
