Από εξυπναδούλες πάνε καλά. Ο μοναδικός σχολιασμός που βρήκε να κάνει το ΠΑΣΟΚ στην καινούρια πλατφόρμα ενημέρωσης posokanei, ήταν να την μετονομάσει σε «πόσο χάνει» ο πολίτης. Σοσιαμιντιακή αντιπολίτευση, λες και είμαστε χασομέρηδες που διαγωνίζονται στο ποιος θα βρει την πιο πιασάρικη καφενειακή ατάκα για να πάρει περισσότερα likes. Ο ένας κάτι προσπαθεί να κάνει (έστω) στο πεδίο της ενημέρωσης του καταναλωτή, ο άλλος κάθεται αραχτός στον καναπέ και εφευρίσκει σαχλαμαρίτσες. Αμ δεν γίνεται έτσι δουλειά πατριώτες.

Η ιστορία της πολιτικής είναι γεμάτη από ανθρώπους που υπόσχονται ότι έχουν απαντήσεις για κάθε πρόβλημα και γνωρίζουν ποιος ευθύνεται γι’ αυτό. Άλλοτε στο στόχαστρο μπαίνουν οι ελίτ, άλλοτε το πολιτικό σύστημα, οι αγορές, οι μετανάστες, οι τράπεζες, η Ευρώπη, η παγκοσμιοποίηση. Οι εποχές αλλάζουν, οι ιδεολογίες αλλάζουν, οι πρωταγωνιστές αλλάζουν. Η υπόσχεση όμως παραμένει η ίδια: «Το πρόβλημα είναι πολύ απλούστερο απ’ όσο σας λένε και ξέρουμε τον υπεύθυνο».  Αυτή είναι ίσως η πιο διαχρονική πολιτική υπόσχεση στην ιστορία των δημοκρατιών. Και η εξήγηση βρίσκεται λιγότερο στην πολιτική και περισσότερο στην ανθρώπινη φύση. 

Υπάρχουν στιγμές που η γραφειοκρατία ξεπερνά τη σάτιρα. Στην Καλιφόρνια, σύμφωνα με αποκαλυπτικό άρθρο του City Journal, οι ρυθμιζόμενες εταιρείες κοινής ωφέλειας πιέζονται να κατευθύνουν μέρος των συμβάσεών τους σε επιχειρήσεις πιστοποιημένες ως LGBT owned. Δηλαδή το κράτος, ή ακριβέστερα η ρυθμιστική του μηχανή, δεν αρκείται στο να ελέγχει τιμές, άδειες, δίκτυα, εκπομπές και επενδύσεις. Θέλει να ξέρει και τι είδους σεξουαλικό προσανατολισμό κουβαλά ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης που διεκδικεί μια σύμβαση.

Είμαι ειλικρινής «θαυμαστής» της κυρίας Δέσποινας Κουτσούμπα, τη λόγχη του Ερυθρού Τάγματος των Αρχαιολογιτριών. Τι να κάνω, όταν θυμώνει με κάτι το στέλεχος του ΑΝΤΑΡΣΥΑ με βοηθά να καταλάβω πως «κάτι καλό πρέπει να έχει συμβεί» για να γκρινιάζει. Γιατί, δεν σας το κρύβω, ακόμη και σήμερα, αυτό το δυτικό αέτωμα στον ναό του Παρθενώνα, κάπως σαν νεοελληνικό πανωσήκωμα μου φέρνει, αλλά αυτό προφανώς έχει να κάνει με το ότι δεν το γνώρισα για πρώτη φορά πριν 220 χρόνια (περί την έναρξη του 19ου αιώνος δηλαδή).

Αξιοποιώντας τη στρατηγική της συνεργασία της με την Toyota, η Subaru ρίχνει στη μάχη της ελληνικής αγοράς ένα πολύ καλό και ενδιαφέρον SUV, που μπορεί να έχει όνομα που μας ξενίζει (Uncharted, δηλ. Αχαρτογράφητο), ωστόσο τα χαρακτηριστικά του είναι τέτοια που κάνουν τους ανθρώπους της εταιρίας ιδιαίτερα αισιόδοξους

Ο Αλέξης το ΣΚ ήταν αναστατωμένος. Η Κουφονικολάκου, επίσης. Συγκάλεσαν χθες έκτακτη σύσκεψη και έδωσαν σαφείς οδηγίες στους μάγους της ΕΛΑΣ: «Καμία πρόταση για αύξηση φορολογίας. Όταν έχουμε κοστολογημένο πρόγραμμα θα πούμε συγκεκριμένα πράγματα». Το τελευταίο τριήμερο το νέο κόμμα Τσίπρα φορολογεί ό,τι κινείται: Μερίσματα, σκάφη, ακίνητα και αυτοκίνητα. Ο κίνδυνος; Ορατός. Remake του 2019 και του 2023. Η Κουφονικολάκου μάλιστα μάζεψε και… «άδειασε» και τον Αλέξη. Ενώ πλέον πληθαίνουν τα ερωτήματα με φόντο τη συνέντευξη Στουρνάρα…

Για τους τίτλους τέλους της πρωθυπουργίας Στάρμερ, ένα ολόκληρο πολιτικό σύστημα χαμένο στη μετάφραση μία δεκαετία μετά την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, την οικονομική στασιμότητα, καθώς και τις βαθιές κοινωνικές μεταβολές, που έχουν οδηγήσει στη διαμόρφωση ολοένα και πιο ανομοιογενών κοινωνιών, μιλά ο καθηγητής Άγγελος Συρίγος στο Liberal και την Ευαγγελία Μπίφη, επισημαίνοντας πως η Βρετανία βρίσκεται απέναντι στη δύσκολη πρόκληση «να αρχίσει να ξαναμαθαίνει τον εαυτό της».

Ο παραληρηματικός λόγος οδηγεί πάντα σε σωτηριολογικές ανοησίες. Οι άναρθρες κραυγές ποτέ δεν αποτέλεσαν στοιχεία της έλλογης σκέψης ούτε της συγκροτημένης άποψης. Απεναντίας παραλήρημα και κραυγές συσκοτίζουν την πραγματικότητα, τη δαιμονοποιούν και έτσι στρώνουν το χαλί για την έλευση του κάθε λογής Μεσσία. Θα ήταν κωμικό, αν δεν ήταν τόσο τραγικό, ενήλικες άνθρωποι με χιλιάδες ώρες πτήσεις στην πολιτική, να ξεπέφτουν σε μια απλοϊκή προπαγάνδα σοβιετικού τύπου. Σήμερα, λένε, η Ελλάδα βρίσκεται σε παρόμοια κατάσταση.

Γράφαμε πριν λίγες μέρες πως η Ελλάδα αλλάζει. Αργά αλλά σταθερά, η οικονομία μετασχηματίζεται προς ένα πιο παραγωγικό μοντέλο. Για χρόνια η ελληνική οικονομία κατηγορούνταν ότι βασίζεται υπερβολικά στον τουρισμό και την κατανάλωση. Τα τελευταία στοιχεία, όμως, δείχνουν πως κάτι αρχίζει να κινείται. Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για τον Απρίλιο του 2026 καταδεικνύουν ότι η βιομηχανία αποκτά σταδιακά μεγαλύτερο ειδικό βάρος στην ανάπτυξη. Ο γενικός δείκτης κύκλου εργασιών στη βιομηχανία αυξήθηκε κατά 23% σε ετήσια βάση, αντιστρέφοντας πλήρως τη μείωση 9,4% που είχε καταγραφεί έναν χρόνο πριν.

Για να παραφράσουμε μια φράση του Κ. Μαρξ, «ένα φάντασμα φαίνεται να κυριαρχεί στην Ευρώπη, αυτό της αστάθειας». Η πολιτική αστάθεια στην Ευρώπη δεν εκδηλώνεται σήμερα μόνο ως κυβερνητική κρίση με τη στενή έννοια, αν και στην Μεγάλη Βρετανία η αλλαγή πρωθυπουργών έχει γίνει κάτι σαν ψωμοτύρι, αναδεικνύοντας τα αδιέξοδα των Συντηρητικών πριν και τώρα των Εργατικών. Εκδηλώνεται κυρίως ως σταδιακή αποδυνάμωση του παραδοσιακού πολιτικού κέντρου και ως ενίσχυση κομμάτων ή κινημάτων που αμφισβητούν τις σταθερές ισορροπίες εξουσίας.

Δανείζομαι τη φράση του Κρίστοφερ Κλαρκ από το μνημειώδες έργο του ΟΙ ΥΠΝΟΒΑΤΕΣ με την οποία κρίνει τους ηγέτες του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου για να περιγράψω την εικόνα της σημερινής πολιτικής ηγεσίας της χώρας μας: «… παρατηρούσαν τα πάντα χωρίς να βλέπουν τίποτα. Στερεμένοι από οράματα και τυφλοί μπροστά στην πραγματικότητα». Ένα πολιτικό σύστημα σε αποσύνθεση. Ηχηρή επιβεβαίωση όσα συμβαίνουν στον ΣΥΡΙΖΑ.

Υπόσχονται αυξήσεις σε μισθούς, επειδή τα χρήματα δεν φτάνουν για να ζήσουν οι πολίτες. Έχουν δίκιο ως προς τη διαπίστωση. Θέλουν, όμως, να είναι οι Άι Βασίληδες σε ένα παραμύθι δίχως τέλος. Αλλά δυστυχώς τα παραμύθια αυτά έχουν τέλος και αυτό δεν είναι συνήθως καλό. Δεν κρατάει φυλακισμένους τους μισθούς ο κακός ο λύκος. Τόσα μπορεί να δώσει η ελληνική οικονομία και τόσα δίνει. Κι όσο υπάρχουν πολιτικοί που πουλάνε σανό στον κόσμο, τόσο θα μικραίνει η πίτα. Καημένοι! Ούτε ένα αφήγημα της προκοπής δεν μπορούν να δώσουν…

Τέτοια μέρα το 1996, άγρια ξημερώματα οι ραδιοφωνικοί και στη συνέχεια οι τηλεοπτικοί σταθμοί διέκοπταν το πρόγραμμά τους για να μεταδώσουν τη μεγάλη είδηση: Ο Αντρέας Παπανδρέου είχε περάσει στην ιστορία.

Δυστυχώς για τους πρωταγωνιστές και διαχειριστές της διακυβέρνησης του 2015, η εγγραφή των δραματικών γεγονότων στην ατομική και συλλογική μνήμη είναι τόσο ισχυρή, όσο ισχυρή είναι και η επιθυμία τους να εξαφανιστούν, να σιωπήσουν ή να αποσυρθούν οι θεσμικοί «κιβωτοί» της ιστορικής αλήθειας.

Η πρόσφατη συμφωνία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν αποτελεί μία από τις σημαντικότερες γεωπολιτικές εξελίξεις του 2026 στη Μέση Ανατολή. Παρά τις δημόσιες αναφορές περί αποκλιμάκωσης και σταθεροποίησης, η ουσία της συμφωνίας υπερβαίνει κατά πολύ το διμερές επίπεδο. Πρόκειται για μια προσπάθεια επαναδιαμόρφωσης της περιφερειακής αρχιτεκτονικής ασφαλείας.