11ος χρόνος
ημέρα 3759η
ημέρα 3759η
Σάββατο ,
14 Φεβρουαρίου 2026
14 Φεβρουαρίου 2026
ΑΠΟΨΗ
ΑΠΟΨΗ
Μητσοτάκη παραιτήσου ήρεμα!
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρέπει να παραιτηθεί! Επειδή του το ζητάει ο Ανδρουλάκης, ο Φάμελλος, η Ζωή και ο Βελόπουλος. Δεν ξέρω αν ξέχασα κάποιον! Όλοι είναι απέναντί του. Για να μην συνυπολογίσουμε στη «συμμαχία» τον Κώστα Καραμανλή της Ραφήνας και τον Αντώνη Σαμαρά. Θα τα καταφέρει ο Κυριάκος; Το «παλλαϊκό» αίτημα της παραίτησης δεν είναι νέο.
«Η κανονικότητα δε βολεύει την Αριστερά» ή τα Τέμπη για πάντα στην επικαιρότητα
Αυτό είχε δηλώσει η φερέλπιδα υποψήφια αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ και δεν δώσαμε τότε την πρέπουσα σημασία διότι ο ΣΥΡΙΖΑ κατέρρεε. Όμως αυτή η νοοτροπία και η λογική έχει ποτίσει έναν ολόκληρο κόσμο που παντού βλέπει συνωμοσίες και συγκαλύψεις, θέλει να είναι στους δρόμους, γιατί εκεί πιστεύει πως βρίσκεται η πραγματική εξουσία.
Τανκς αντί ανεμογεννήτριες
Πριν την κατάρρευση της «σοβιετίας» τα επαγγέλματα του στρατιωτικού και του κατασκόπου ήταν ευυπόληπτα.
Μετά, ο Φράνσις Φουκουγιάμα προανήγγειλε τη φενάκη του τέλους της ιστορίας με την επικράτηση της φιλελεύθερης Δημοκρατίας παντού στον πλανήτη.Τα χρηματιστήρια από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 άρχισαν να προεξοφλούν το μέρισμα της αιώνιας ειρήνης...
07/03/2025 • 00:00
• Κ. Στούπας
Δεν υπάρχουν «ανεύθυνοι» υπουργοί
Ένας σοβαρός λόγος για τον οποίο πολλοί, πάρα πολλοί θεωρούν ότι υπάρχει απόπειρα συγκάλυψης στην περίπτωση της τραγωδίας των Τεμπών είναι ότι οι ίδιοι πολλοί έχουν την πεποίθηση ότι οι υπουργοί παραμένουν «ανεύθυνοι» ό,τι και αν πράττουν, ό,τι και αν συμβεί κατά τη θητεία τους στα υπουργεία. Εξίσου ζωηρή είναι η γνώμη των πολλών...
Το κύμα λαϊκισμού και η πρόκληση της φιλελεύθερης διακυβέρνησης
Η πρόσφατη δημοσκόπηση της GPO, όπως κοινοποιήθηκε στο STAR και κυκλοφόρησε στο X στις 5 Μαρτίου 2025, επιβεβαιώνει ότι ο πολιτικός χάρτης στην Ελλάδα κινείται. Η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη συγκεντρώνει ποσοστό 23,1%, ένα σαφές βήμα πίσω από την εποχή των υψηλών της ποσοστών. Το ΠΑΣΟΚ ακολουθεί με 14,8%...
Τι κάνει ο σοφός λαός;
Μου έλεγε προ ημερών κάποιος φίλος μου. «Δεν μπορώ να τους καταλάβω αυτούς τους κεντροευρωπαίους, ειδικά τους Γερμανούς. Με τους δασμούς που επιβάλει ο Τραμπ, δεν χτυπά την Ελλάδα που εξάγει λίγο λάδι αλλά κυρίως την καρδιά της γερμανικής οικονομίας. Ισοπεδώνει το εισόδημα και την απασχόληση του γερμανικού νοικοκυριού. Κλείνει τις αυτοκινητοβιομηχανίες τους και τις βιομηχανίες κεφαλαιουχικού εξοπλισμού.
«Αριστερά» ΕΠΕ
Τελικά ο κ. Ανδρουλάκης κατάφερε να συντονίσει την εντός Βουλής αντικυβερνητική αμφισβήτηση, θέτοντας ζήτημα έλλειψης εμπιστοσύνης στη... Δικαιοσύνη. Δεν θα μάθουμε τίποτε περισσότερο από κάτι που ήδη γνωρίζαμε: η ελληνική αριστερά θα παραμείνει πολιτική δύναμη Περιορισμένης Ευθύνης. Γιατί, κανείς δεν περιμένει στα σοβαρά ότι το σύνθημα «να πέσει ο Μητσοτάκης» θα έχει κάποια τύχη το βράδυ της Παρασκευής όταν θα αναμετρηθούν οι βουλευτές με τη, δύσκολη είναι αλήθεια, πραγματικότητα της πολιτικής στιγμής. Η κατάσταση απαιτεί ανασύνταξη.
Να απαλλάξουμε την αρετή από τους φόρους
Φανταστείτε μια μητέρα που κόβει καθημερινά μικροέξοδα για να πληρώσει το φροντιστήριο του παιδιού της· έναν ηλικιωμένο που βάζει στην άκρη λίγα ευρώ για μια προληπτική εξέταση· ένα νέο ζευγάρι που επενδύει σε ιδιωτική ασφάλιση κατοικίας αντί να περιμένει από ένα ασταθές κράτος-πρόνοιας να πληρώσει τη ζημιά στην επόμενη πλημμύρα - πυρκαγιά ή σεισμό.
Πάμε για λαϊκό μέτωπο;
Η μοναδική πραγματική ελπίδα για τον τόπο, είναι το πρόπλασμα της κοινής πρότασης μομφής όλης της αντιπολίτευσης, να μετουσιωθεί σε πραγματικό πολιτικό μέτωπο που θα φθάσει μέχρι τις εκλογές. Να δούμε τον Ανδρουλάκη, το Φάμελλο, τη Ζωή και το Χαρίτση σε μια ενιαία παράταξη, που θα σταθεί απέναντι στον Μητσοτάκη και θα προσπαθήσει να τον χτυπήσει στα ίσια. «Γίνεται;» θα ρωτήσετε.
Κατά πού πέφτουν τα ναυπηγεία;
Ο Τραμπ είπε ότι θα πάρουν τη Γροιλανδία με τον έναν ή τον … άλλον τρόπο. Αν βάλουμε όπου Τραμπ τον Ερντογάν και όπου Γροιλανδία το Καστελόριζο, έχουμε έναν πλήρη οδικό χάρτη για τη συνέχεια. Βρισκόμαστε σε πόλεμο, στον οποίο οι χαμένοι ανήκουν στο γένος των ευδαιμόνων που νομίζουν ότι μπορούν να τρώνε αμέριμνοι βούτυρο με μέλι στο ψωμί τους χωρίς να τους προστατεύουν κανόνια. Αγοράζεις τα κανόνια που δεν παράγεις, αλλά είναι εντελώς ηλίθιο να αγοράζεις και εκείνα που μπορείς να τα φτιάξεις.
Πολιτική αλλαγή δε γίνεται χωρίς εκλογές
Αυτός είναι ένας απαράβατος δημοκρατικός κανόνας, τον οποίο δεν γίνεται να αγνοεί ο Νίκος Ανδρουλάκης. Διότι ζήτησε χθες στη βουλή πολιτική αλλαγή, χωρίς να ζητήσει εκλογές. Εκτός αν προτρέπει τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας σε αποστασία, όπως έκανε στις 19 Φεβρουαρίου 1965 ο αρχηγός της ΕΡΕ Παναγιώτης Κανελλόπουλος. Τότε είχε ζητήσει, σε ομιλία του...
Τι γυρεύει ο Τούρκος στο Λονδίνο
Φαίνεται πως η Ευρώπη όχι απλά θα δώσει τους πυραύλους Μετεόρ στην Τουρκία, αλλά προσανατολίζεται να της δώσει και την τεχνογνωσία να τους παράγει η ίδια. Αν σας φαίνεται τραβηγμένο και παράλογο αυτό το συμπέρασμα «διαβάστε» προσεκτικά τις τελευταίες εξελίξεις.Στη σύνοδο που κάλεσε ο Βρετανός πρωθυπουργός πριν λίγες μέρες για την Ουκρανία, μετά τις θλιβερές σκηνές μεταξύ του Προέδρου και Αντιπροέδρου των ΗΠΑ και του Προέδρου της Ουκρανίας στο Λευκό Οίκο δεν εκλήθη η Ελλάδα ενώ εκλήθη η Τουρκία.
Αυτή τη φορά, ο Τραμπ θα το πάει μακριά
Όταν οι κομμουνιστές (της Κίνας) στρέφονται εναντίον των καπιταλιστών (της Αμερικής) γιατί οι τελευταίοι δεν σέβονται κανόνες της ελεύθερης αγοράς, σίγουρα ο κόσμος είναι ανάποδα. Δεν είναι βεβαίως σίγουρο, με όσα συμβαίνουν μέχρι στιγμής, ότι όλα θα πάνε κατά διαβόλου. Είχαμε και το 2018-19 παρόμοια επεισόδια, αλλά δεν κράτησαν πολύ.
Το ρίσκο του Ζελένσκι στο Λευκό Οίκο: Ένα μάθημα ουκρανικής αντοχής
Στις 28 Φεβρουαρίου 2025, ο Ουκρανός Πρόεδρος Ζελένσκι πέρασε την πόρτα του Οβάλ Γραφείου κουβαλώντας το βάρος ενός λαού που επί τρία χρόνια έχει αψηφήσει κάθε πιθανότητα παράδοσης. Απέναντί του, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, αποφασισμένος να μείνει στην Ιστορία ως ο άνθρωπος που θα έθετε τέλος στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας.
Ο Τραμπ όπως κάποτε ο Γκορμπατσόφ
Γέλασα με τη δήλωση του Πολωνού Τουσκ, ότι «500 εκατομμύρια Ευρωπαίοι, ζητούν από 300 εκατομμύρια Αμερικανούς, να τους προστατεύσουν από 140 εκατομμύρια Ρώσους». Η δήλωση είχε καλή ευρωπαϊκή πρόθεση, αλλά επί της ουσίας λίγο απέχει από σοφιστεία. Αν ήταν έτσι, τα 9,5 εκατομμύρια Ισραηλινών θα ‘πρεπε ήδη να έχουν λακίσει απέναντι στα 90 εκατομμύρια των Ιρανών, δίχως να αθροίσω και τους υπόλοιπους Άραβες.
Μπλέξαμε άσχημα
Μία παλιά ανατολίτικη ιστορία λέει ότι υπάρχουν εποχές που ο άνθρωπος θέλει ή πρέπει να κρυφτεί βαθιά μέσα σε μια σπηλιά, στην οποία καλό θα είναι να υπάρχει και ένα δέντρο, έτσι ώστε να βλέπει κανείς και χωρίς να «εκτίθεται» τι γίνεται στον έξω κόσμο. Το κακό είναι ότι δεν υπάρχει σπηλιά να «κρύψει» μια ολόκληρη χώρα. Ή αλλιώς, μπλέξαμε και μάλιστα άσχημα.
Κυριάκο, υπάρχει σχέδιο;
Χωρίς καμιά αμφιβολία ο Κυριάκος Μητσοτάκης περνά την πιο δύσκολη φάση από το 2016, όταν και εκλέχτηκε αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας. Επί εννιά χρόνια προηγείται αδιαλείπτως σε όλες τις δημοσκοπήσεις και κέρδισε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις. Τώρα, στο μέσον της δεύτερης κυβερνητικής του θητείας, που ούτως ή άλλως είναι μια ιδιαίτερα δυσχερής περίοδος, καλείται να διαχειριστεί: την εσωτερική κρίση που προέκυψε.
Ο Τραμπ δεν θα έχει καλό τέλος
Πριν από δυο χρόνια που επισκέφθηκα τη Νέα Υόρκη για μια μπύρα και ένα χάμπουργκερ που παρήγγειλα σε τραπεζάκι έξω στο πεζοδρόμιο χρειάζονταν να πληρώσεις περισσότερα από 50 δολάρια. Ο βοηθός σερβιτόρου (bus boy) αμειβόταν με 5.000 δολάρια το μήνα και το ενοίκιο μιας γκαρσονιέρας του ’60 αντιπροσώπευε περισσότερα από το μισό μισθό του.
Τα Τέμπη και οι εκμεταλλευτές της οργής: Μια ψύχραιμη ματιά
Την Παρασκευή που μας πέρασε, συμπληρώθηκαν δύο χρόνια από τη σιδηροδρομική τραγωδία στα Τέμπη που στοίχισε 57 ζωές. Πάνω από ένα εκατομμύριο πολίτες κατέβηκαν στους δρόμους-Αθήνας, Θεσσαλονίκης, παντού-σε μια προσπάθεια να εκφράσουν συλλογικά τον πόνο τους για ένα δυστύχημα που ακόμα στοιχειώνει τη συλλογική μνήμη.
Ο χρυσός κανόνας
Όταν τα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια παριστάναμε τους ιδεολογικούς και πολιτικούς καθοδηγητές «του φοιτητικού και νεολαιίστικου κινήματος», είχαμε έναν «χρυσό κανόνα» για τη στρατολόγηση των αδιάφορων, των διστακτικών, των ατίθασων ή των απείθαρχων για μάντρωμα. «Αν καταφέρεις να τον κατεβάσεις στη διαδήλωση διαμαρτυρίας, τον «έχεις» για πέντε χρόνια (ως αντίπαλο της δεξιάς κυβέρνησης).
Η επιστροφή των άκρων και η πολιτική παρακαταθήκη της κεντροδεξιάς
Δέκα χρόνια μετά τη μεγάλη πολιτική ήττα των δυνάμεων του «όχι» και της αντισυστημικότητας, με την «προδοσία Τσίπρα» στην εντολή του δημοψηφίσματος, τα άκρα επιστρέφουν δριμύτερα. Εργαλειοποιώντας την τραγωδία των Τεμπών, επιχειρούν μία «ριζική ανατροπή», όπως λένε, του πολιτικού σκηνικού. Οι μεγάλες αλλαγές στο διεθνές τοπίο τους ευνοούν. Η Ελλάδα βρίσκεται για άλλη μία φορά στις συμπληγάδες του λαϊκισμού.
Κάποιοι θέλουν την επιστροφή σε φιγούρες του παρελθόντος
Οι δημοκρατικές-ανοικτές κοινωνίες που κοιτάζουν προς τα πίσω είναι τελειωμένες. Δεν έχουν στόχους, δεν θέλουν την πρόοδο. Και αυτό το «προς τα πίσω» πάντα εκφράζεται μέσα από συγκεκριμένα πρόσωπα. Από πρόσωπα που ανακαλούν στη μνήμη μας δυσάρεστες καταστάσεις. Μια από αυτές ήταν η πυρπόληση των Αθηνών τον Δεκέμβριο του 2008 και η άλλη όλη η «περήφανη» διαπραγμάτευση.
