«Θέλουμε, δεν θέλουμε, στον πόλεμο αυτό έχουμε εμπλακεί όλοι» δηλώνει ο καθηγητής Δημήτρης Τριανταφύλλου, θέτοντας το ερώτημα αποκλιμάκωση ή αποδυνάμωση του Ιράν. Υπό αυτό το πρίσμα, ο κ. Τριανταφύλλου σκιαγραφεί, μιλώντας στο Liberal και την Ευ. Μπίφη, τα διλήμματα για την Ευρώπη σε ένα περιβάλλον όπου η γεωπολιτική υπερισχύει της παγκοσμιοποίησης και αναδεικνύει τους κινδύνους μιας αποχώρησης των ΗΠΑ χωρίς να έχουν «τελειώσει τη δουλειά».

Ο πρωθυπουργός απογοήτευσε οικτρά τους εχθρούς του, με τη δημόσια δήλωση -  ή όπως θα έλεγαν οι ψευδοπροοδευτικοί, την αδιαμεσολάβητη απεύθυνσή του στους πολίτες -  στη σκιά των δικογραφιών για τον ΟΠΕΚΕΠΕ2, που σκορπίζονται στον αέρα σαν χαρτοπόλεμος.

Η συζήτηση άνοιξε έπειτα από την παρέμβαση του Κωστή Χατζηδάκη για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης να ζητά από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να επισπεύσει τις διαδικασίες. Και το ερώτημα είναι απλό: όταν μια υπόθεση αγγίζει την ίδια τη λειτουργία του κράτους και πρόσωπα της εξουσίας, μπορεί η καθυστέρηση να θεωρείται θεσμικά αθώα; Η απάντηση είναι όχι. Και γι’ αυτό, στο συγκεκριμένο σημείο, ο Κωστής Χατζηδάκης έχει δίκιο.

Η δεύτερη ημέρα της δίκης κύλισε με απόλυτη ομαλότητα. Χωρίς κραυγές, χωρίς θεατρικές παραστάσεις, χωρίς επεισόδια. Γιατί; Διότι επικράτησε η θέληση των περισσοτέρων. Όλων αυτών που θέλουν να διεξαχθεί η δίκη και να τιμωρηθούν οι ένοχοι. Όλων αυτών που δε θέλουν να συμπράξουν σε πολιτικά παιχνίδια συγκεκριμένων προσώπων. Επί πλέον σημαντική ήταν η παρέμβαση των Δικηγορικών Συλλόγων - έστω καθυστερημένα - καθώς και της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων.

Κάποτε όσοι είχαν άποψη κόντρα στο ρεύμα, λοιδορούνταν ως γερμανοτσολιάδες, νενέκοι, ραγιάδες κ.α., από τους αδούλωτους Έλληνες του αντιμνημονίου, που μαζί με την αοιδό Νατάσσα ήταν έτοιμοι να πάρουν τα βουνά. Η ανεξάρτητη σκέψη δεν αναγνωριζόταν. Πάντα έκρυβε κάποια σκοπιμότητα ή δουλεία.  

Η πρόταση Μητσοτάκη περί ασυμβίβαστου υπουργικού και βουλευτικού αξιώματος έχει μια απολύτως λογική βάση. Την ίδια ώρα έχει και αρκετά τεχνικά προβλήματα, τα οποία, φανταζόμαστε ότι θα λυθούν μέσα από τον δημιουργικό διάλογο στη Βουλή. Τι όχι; Δεν θα γίνει έτσι; Δεν ενδιαφέρονται, δηλαδή, οι άλλοι πολιτικοί για την καλύτερη λειτουργία του πολιτεύματος; Μόνο ο Κυριάκος Μητσοτάκης ενδιαφέρεται; Δεν είναι έτσι. Και αυτό θα αποδειχτεί περίτρανα στο Κοινοβούλιο. Εκεί που λύνονται όλα τα θεσμικά θέματα. Εσείς τι νομίζετε, δηλαδή. Ότι λύνονται στα clubs και στα γραφεία των ιδιοκτητών των τηλεοπτικών καναλιών;

Η Τράπεζα της Ελλάδος, δηλαδή η κεντρική τράπεζα της χώρας, που διαχειριζόταν το εθνικό νόμισμα (μέχρι την είσοδό μας στην Ευρωζώνη) και επόπτευε τη λειτουργία των εμπορικών τραπεζών (ειδικά μετά το 1988 και την εφαρμογή του Σχεδίου Καρατζά), υπήρξε, σε αυτή τη μακρά ιστορική διάρκεια, μια άξια κεντρική τράπεζα. Κυρίως γιατί συγκρατούσε, άλλοτε αποτελεσματικότερα και άλλοτε δυσκολότερα, την εκάστοτε κεντρική κυβέρνηση (και το κομματικό σύστημα) από καταστροφικές, υποταγμένες στην εκλογική συγκυρία, αποφάσεις και ενέργειες.

Η Toyota προχωρά ένα βήμα παραπέρα την ενσωμάτωση της κυκλικής οικονομίας στη βιομηχανική παραγωγή, θέτοντας σε λειτουργία το πρώτο Toyota Circular Factory (TCF) στο εργοστάσιο του Burnaston στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η έναρξη λειτουργίας της μονάδας σηματοδοτεί τη μετάβαση από τη θεωρητική προσέγγιση της ανακύκλωσης σε ένα πλήρως εφαρμοσμένο, κλειστό σύστημα αξιοποίησης υλικών, μέσα στην ίδια τη γραμμή παραγωγής.

Μια τέλεια φάρμα. Μια λυγερή γυναίκα με ένα τσούρμο παιδιά, σε ένα παραμυθένιο τοπίο οικογενειακής θαλπωρής και οικονομικής άνεσης. Να ζυμώνει, να μαγειρεύει, να χορεύει, να αρμέγει προβατίνες, να έχει εκατομμύρια ακολούθους στο Ίνσταγκραμ και στο ΤικΤοκ.

Ο Μητσοτάκης το ξανάπε χθες. Εκλογές το 2027. Έχει μια μανία με την θεσμικότητα ο άνθρωπος, είναι ολοφάνερο. Ακόμα και σε μια από τις πιο ζόρικες στιγμές της πρωθυπουργικής του θητείας, την ώρα που έκανε μια ρηξικέλευθη πρόταση που αφορά την ουσία της λειτουργίας του πολιτικού συστήματος, δεν παρέλειψε να το πει κι αυτό. Η τετραετία θα ολοκληρωθεί. Κι όσο αυτός το λέει, οι απέναντι αρχίζουν να παπαγαλίζουν εκνευριστικά το αντίθετο. Εκλογές τώρα, φύγετε τώρα, εκλογές αμέσως.

Το ρουσφέτι επί ΠΑΣΟΚ ήταν θεσμός. Είχε δική του οργάνωση και διαδικασία. Πρόκειται για το λεγόμενο Γραφείο Αλληλεγγύης. Έργο του; Η προώθηση των ρουσφετιών και των εξυπηρετήσεων μελών και φίλων του ΠΑΣΟΚ σε όλα τα υπουργεία και οργανισμούς του Δημοσίου... Εν τη γενέσει του επί Ανδρέα Παπανδρέου αποτελούνταν από τρία μέλη. Στην πλήρη ανάπτυξή του είχε υπεύθυνους ανά υπουργείο και οργανισμό… Μην τους ξεφύγει, τίποτα…

Ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης δεν αποτόλμησε την ολομέτωπη αναμέτρηση με τις πελατειακές σχέσεις και το ρουσφέτι. Έκανε όμως ένα μεγάλο βήμα και έπιασε στον ύπνο, για άλλη μια φορά, την άφωνη για τα θεσμικά θέματα Αντιπολίτευση. Αιφνιδίασε, πιθανότατα, και την Κοινοβουλευτική Ομάδα του.

Ο Πρωθυπουργός δείχνει στην περίφημη περίπτωση της δεύτερης προαναγγελμένης εδώ και μήνες δικογραφίας να αντιδρά άμεσα και αποφασιστικά αλλά και θέλοντας να εκπέμψει ένα κατ΄αρχήν μήνυμα ευρύτερων αλλαγών. Το θέμα είναι τώρα η Αντιπολίτευση τι κάνει. Θα παραμείνει σύσσωμη σε μια γραμμή σκανδαλολογίας και τοξικότητας ή με τις προτάσεις της θα δείξει ότι μπορεί να συμβάλει σε βαθιές αλλαγές σε πνεύμα συναίνεσης. Η επιμονή πάντως σε μια σταθερή γραμμή ισοπέδωσης και καταγγελιών έτσι κι αλλιώς δεν έχει φανεί ότι την βοηθάει.

Ο πολιτικός αναλυτής, Ανδρέας Δρυμιώτης, μιλά στο Liberal και στον Χρήστο Θ. Παναγόπουλο για την εισήγηση του Κυριάκου Μητσοτάκη περί ασυμβίβαστου βουλευτή-υπουργού. Ο ίδιος προτείνει αφενός την εφαρμογή του αγγλικού εκλογικού μοντέλου, με την καθιέρωση μονοεδρικών περιφερειών και την κατάργηση του σταυρού, αφετέρου τη μείωση του συνολικού αριθμού των βουλευτών σε 200.

Ο αντιπολιτευτικός λόγος της τελευταίας περιόδου διακρίνεται από μια έντονη εχθροπάθεια κατά του προσώπου του πρωθυπουργού. Παράλληλα αναπτύσσεται μια «αντιτραπεζική» εχθροπάθεια, η οποία ξεπερνάει τα θεμιτά όρια του αντιπολιτευτικού λόγου, δημιουργώντας μεγάλη ανησυχία στην αγορά. 

Ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν αποκάλυψε τις στρατιωτικές αδυναμίες της Τουρκίας ενώ εξέπληξε τη διεθνή κοινή γνώμη με τις δυνατότητες της Ελλάδας. Αποκάλυψε πως η Τουρκία δεν διαθέτει στοιχειώδη αντιπυραυλική προστασία ενώ η Ελλάδα κατάφερε να προσφέρει προστασία από την Σαουδική Αραβία, την Ερυθρά Θάλασσα, την Ν.Α. Μεσόγειο μέχρι τα μισά Βαλκάνια. Η Ελλάδα κατάφερε να στείλει στην Κύπρο σε 24 ώρες δύο φρεγάτες ενώ σε λίγες ώρες 4 F-16, την ώρα που μεσαίες δυνάμεις όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία χρειάστηκαν αρκετές μέρες.

Περιτριγυρισμένη από την Τουρκία, την Γεωργία, το Αζερμπαϊτζάν και το Ιράν, η χώρα αυτή της Ασίας έχει μείνει στην Ιστορία λόγω ενός τραγικού γεγονότος. Με ιστορία που πάει πίσω μέχρι και 3.000 χρόνια, το γεγονός αυτό την έχει στιγματίσει τόσο, που ό,τι άλλο την αποτελεί έχει έρθει σε δεύτερη μοίρα.

Με αφορμή την τελευταία συνέντευξη του αναμενόμενου ηγέτη της κεντροαριστεράς και πρώην πρωθυπουργού κατάλαβα ότι τελικά ο λύκος μόνο γούνα αλλάζει. Οι αντιφάσεις σε όλη την διάρκεια μαζί με την παραπληροφόρηση ήταν τα βασικά χαρακτηριστικά κάνοντας αυτήν την συνέντευξη ελάχιστης αξίας όσον αφορά τις αλήθειες για την περίοδο 2015-2019.

Το ερώτημα προφανώς και δεν αναφέρεται μόνο στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Το εύρος του οποίου εκτείνεται από τις σπονδές στον «αθώο» ή πάντως κοινωνικά ανεκτό παραδοσιακό πελατειασμό μέχρι τη συνειδητή συμμετοχή στη διαφθορά, έστω στη συγκάλυψή της.

Δεύτερη λοιπόν δικογραφία της ευρωπαϊκής εισαγγελίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ που αφορά σε 13 συνολικά πολιτικούς, όλους δυστυχώς απο τη Νέα Δημοκρατία. Κι απ’ ότι λέει το ρεπορτάζ, ακολουθεί σύντομα και τρίτη με άλλους 5 εμπλεκομένους.  

Πρόσφατα χιλιάδες πολίτες κατέβηκαν στους δρόμους μεγάλων αμερικανικών πόλεων κρατώντας πλακάτ με το σύνθημα «Δεν θέλουμε βασιλιά».