11ος χρόνος
ημέρα 3759η
ημέρα 3759η
Σάββατο ,
14 Φεβρουαρίου 2026
14 Φεβρουαρίου 2026
ΑΠΟΨΗ
ΑΠΟΨΗ
Ζαρωμένος στον προεδρικό καναπέ τότε, πολέμαρχος σήμερα
Ο τελευταίος που πίστεψε ότι μπορεί να πιει τον καφέ του ως πορθητής στην Κωνσταντινούπολη ήταν ο Δημήτριος Ιωαννίδης, με τα γνωστά αποτελέσματα. Έκτοτε μόνον γραφικοί τύποι έβλεπαν ένα παρόμοιο όνειρο. Και ήταν γραφικοί διότι θεωρούσαν τον πόλεμο ως τη μοναδική επιλογή που είχαμε απέναντι στην Τουρκία. Ο πόλεμος είναι η τελευταία επιλογή μιας πολιτισμένης χώρας. Το κεντρικό ζήτημα είναι αν η αναγκαστική προσφυγή στον πόλεμο θα έχει οργανωθεί και προετοιμαστεί με τέτοιον τρόπο ώστε να είναι αποτελεσματική.
Καλά τα λέει ο κ. Δένδιας στον Πάκη
Θέλουν, λέει, να επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια, αγνοώντας το casus belli της Τουρκίας. Ποιος το «λέει»; Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας και εκλεκτός του Κώστα Καραμανλή της Ραφήνας, ο Προκόπης Παυλόπουλος. Δεν μας λένε γιατί δεν το έκαναν επί των ημερών τους. Ξεχνούν τεχνηέντως πώς είχαν αντιμετωπίσει οι «υπερπατριώτες» του παρελθόντος τον Εθνάρχη μετά τις συμφωνίες του Λονδίνου και της Ζυρίχης και τη ζημία που προκάλεσε η ρητορική εκείνης της εποχής στα εθνικά μας θέματα…
16/12/2024 • 00:00
• Θ. Μαυρίδης
Χάθηκε πάλι η κοινή λογική
Πρέπει να είναι ο 43ος προϋπολογισμός του Κράτους, που παρακολουθώ προσεκτικά. Την κατάρτισή του, τις εισηγητικές του υπουργείου Οικονομικών, τις αντιεισηγήσεις της αντιπολίτευσης και, το κορυφαίο γεγονός, τη συζήτηση στο Κοινοβούλιο. Η απογοήτευση από τη φετινή συζήτηση ισοδυναμεί με εκείνη του 2008. Και πάλι με μια σοβαρή εξαίρεση. Τότε, ο Κώστας Σημίτης, είχε διατυπώσει ότι η τότε ακολουθούμενη δημοσιονομική πολιτική θα μας οδηγούσε, υπό κάποιες προϋποθέσεις κινδύνων, στην ανάγκη διάσωσης από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Ποιοι φόροι είναι δίκαιοι
Η συζήτηση για τον προϋπολογισμό στη Βουλή έφερε ξανά στο προσκήνιο την αντιπαράθεση για τη φορολογία και τη «δικαιοσύνη» των φόρων. Στο επίκεντρο αυτής της αντιπαράθεσης βρίσκεται το ερώτημα: είναι η προοδευτική φορολογία πιο δίκαιη από τον ενιαίο φορολογικό συντελεστή; Η απάντηση είναι ότι ο σταθερός συντελεστής αποτελεί μια πιο δίκαιη, πιο αποδοτική και πιο ηθική λύση. Η προοδευτική φορολογία βασίζεται στην αρχή ότι όσοι κερδίζουν περισσότερα πρέπει να πληρώνουν μεγαλύτερο ποσοστό των εισοδημάτων τους. Αυτό, εκ πρώτης όψεως, μοιάζει λογικό και κοινωνικά δίκαιο.
Η κακιστοκρατία
Έτυχε μήπως να διαβάσετε το τελευταίο άρθρο που έγραψε ο νομπελίστας Πολ Κρούγκμαν στους News York Times, πριν αποχωρήσει οριστικά από τη διάσημη εφημερίδα; Θα σας συνιστούσα να του ρίξετε μια ματιά, έχει δημοσιευτεί παντού. Ήταν ο άνθρωπος που μέσα στη γενικευμένη ευμάρεια και αισιοδοξία των αρχών του 21ου αιώνα, προέβλεψε τις επερχόμενες οικονομικές κρίσεις τόσο στην Αμερική όσο και στην Ευρώπη, που έσκασαν μέσα στην πρώτη δεκαετία της καινούρια χιλιετίας. Γι' αυτό εξάλλου πήρε και νόμπελ οικονομίας το 2008.
Η 7η Οκτωβρίου 2023 άλλαξε τον κόσμο
Από αυτήν εδώ τη στήλη είχα γράψει τις πρώτες ημέρες μετά την εισβολή των τρομοκρατών της Χαμάς στο Ισραήλ, πως η 7η Οκτωβρίου 2023 θα έχει ανάλογες συνέπειες με αυτές της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Σήμερα, αναδιαμορφώνεται ο χάρτης στην ευαίσθητη, εδώ και πολλές δεκαετίες, περιοχή της Μέσης Ανατολής. Αν το δούμε σφαιρικά το θέμα, τότε όντως οι τρομοκράτες πέτυχαν τον σκοπό τους, αντίθετα βέβαια προς τους μεγαλεπήβολους σχεδιασμούς τους.
Αυτό δεν θέλω να το ζήσω!
Αν κάτι με τρομάζει είναι η παγερή αδιαφορία με την οποία οι αγορές αντιμετωπίζουν οποιοδήποτε αρνητικό νέο. Αγνοούν πολέμους, πολιτικές κρίσεις, πληθωρισμό, αύξηση των χρεών των κρατών. Αγνοούν τα πάντα, λες και ζουν σε ένα παράλληλο σύμπαν. Δύο τινά μπορεί να συμβούν. Ή η αγορά να πέσει με κρότο και δι' ασήμαντον αφορμή, είτε να πέσει με κρότο. Δηλαδή, έτσι ή αλλιώς η αγορά θα πέσει. Αυτό είναι νομοτελειακό. Το ερώτημα είναι το πότε. Αν πέσει όσο είμαστε ενεργοί, αυτή θα είναι μία τεράστια ήττα. Τη μεγαλύτερη που θα έχουμε ποτέ γνωρίσει…
Το παιχνίδι με τις τράπεζες
Από τότε που εμφανίστηκε ο πρώτος τραπεζίτης, πίσω στον 17ο αιώνα, οι άνθρωποι που πρώτοι μίσησαν τις τράπεζες είναι εκείνοι που πρώτοι χρειάστηκαν τη μεσολάβησή τους. Καθόλου περίεργο, από την αρχαιότητα μέχρι και το Κοράνι, ο τόκος είναι καταραμένος. Ο δανεισμός πάλι, όχι. Περίεργα πράγματα για τους πολλούς. Αν και όλα έχουν την εξήγησή τους. Αρκεί να διαβάσει κανείς, να ρωτήσει και να μάθει. Για την ώρα κρατήστε ότι χωρίς το τραπεζικό σύστημα, όπως αναπτύχθηκε στη διάρκεια τριών αιώνων, η πρόοδος με καπιταλισμό δεν θα διέφερε και πολύ...
Η Μελόνι και το νέο τοπίο της ευρωπαϊκής πολιτικής
Πρόσφατα, το Politico ανέδειξε την Τζόρτζια Μελόνι ως την πιο επιδραστική προσωπικότητα στην Ευρώπη για το 2024. Η πρωθυπουργός της Ιταλίας, η οποία ανέλαβε την ηγεσία της χώρας της μέσα από μια εκλογική νίκη που προκάλεσε έντονη διεθνή προσοχή, έχει πλέον καταστεί κεντρικός παράγοντας στις πολιτικές εξελίξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το γεγονός αυτό είναι αξιοσημείωτο, όχι μόνο για την προσωπική της διαδρομή...
Ο Αλμέιδα, η Αλμέιδα και οι «δημοσιογράφοι» του ΕΚΠΑ
Επεισόδιο ένα. Όταν πρωτοδιάβασα, εντελώς επιτροχάδην είναι αλήθεια, το όνομα Αλμέιδα να πρωταγωνιστεί σε ένα περιστατικό σε σχολείο της Βέροιας, το μυαλό μου πήγε στον προπονητή της ΑΕΚ. Σκέφτηκα πως η Βέροια που έβγαλε έναν Μίμη Παπαϊωάννου, έναν Αλέξη Αλεξανδρή και έναν Βασίλη Τσιάρτα, παιχταράδες που έκαναν λαμπρή ποδοσφαιρική καριέρα στην ΑΕΚ, είναι λογικό να έχει και μια καθηγήτρια - φαν των Ορίτζιναλ - η οποία κάλεσε τον σημερινό προπονητή της ομάδας να πει δυο κουβέντες στους μαθητές της.
Την έστειλε «τιμωρία» στο γαλατικό χωριό;
Ο πρόεδρος Τραμπ θεωρεί σημαντική χώρα την Ελλάδα και επενδύει στην ανάπτυξη των διμερών σχέσεων. Γι' αυτό και δεν μας στέλνει τον οποιονδήποτε για νέο πρέσβη, αλλά την παραλίγο νύφη του Κίμπερλι Γκίλφοϊλ. Η σημειολογία είναι ολοφάνερη. Σκεφτείτε να μας έστελνε κάποιον βαρετό γραφειοκράτη. Θα βαριόμασταν όλοι αφόρητα. Αλλά τώρα τα πράγματα είναι αλλιώς. Νιώθουμε … αναβαπτισμένοι. Με την παραλίγο! Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο νιώθουμε κι εμείς οι ιθαγενείς μέλη μιας μεγάλης και λαμπερής οικογένειας.
Προϋπολογισμός γαϊδουρινός
Πόσο γρήγορα ξεχνούμε! Όλες οι αντιπολιτεύσεις, όχι χωρίς την εξ αδιαφορίας «βοήθεια» της πλειοψηφίας, έχουν πάθει τεταρταίο πυρετό με το με πόσο πολλά έσοδα θησαυρίζει το κρατικό ταμείο. Επ’ αυτού στηρίζουν τη θέση τους για μείωση του ΦΠΑ, λέγοντας (όχι όλοι για να είμαι δίκαιος...) ότι τα έσοδα από τους φόρους επί της κατανάλωσης πρέπει να τιμαριθμοποιούνται από την ανάποδη: όταν αυξάνεται το εθνικό εισόδημα, θα έπρεπε να μειώνεται ο συντελεστής, ώστε τα αναλογούντα έσοδα να μένουν τα ίδια. Πρωτοφανείς θεωρίες. Όχι πως δεν πρέπει να επιστρέψει, σταδιακά, ο ΦΠΑ στο 18%.
Ο Έλληνας καπετάνιος των ιδιωτικοποιήσεων
Στον κόσμο της οικονομίας και της δημόσιας διοίκησης, λίγες προσωπικότητες έχουν επηρεάσει τη σκέψη και τις πρακτικές τόσο βαθιά όσο ο οικονομολόγος Εμμάνουηλ Ευστάθιος Σάβας ή κατά κόσμον Steve Savas. Αν και το όνομά του είναι περισσότερο γνωστό στις ΗΠΑ, το έργο του έχει παγκόσμια απήχηση, ενώ οι ιδέες του θα μπορούσαν να συμβάλουν ουσιαστικά και στη βελτίωση της δημόσιας διοίκησης στην Ελλάδα. Θεωρείται παγκοσμίως ως ο «πατέρας» στον τομέα των ιδιωτικοποιήσεων στη δημόσια διοίκηση.
Ας προσέχουμε τι γράφουμε…
Δεν ξέρω αν το θυμάστε, αλλά πριν μια δεκαπενταετία εμείς οι έγκριτοι δημοσιογράφοι χάσαμε μια είδηση. «Ε καλά, τι είναι μια είδηση μέσα στις χιλιάδες που μας αποκαλύπτετε κάθε μέρα;» θα πει ο καλοπροαίρετος, μόνο που θυμίζω ότι η είδηση αυτή ήταν η χρεωκοπία της χώρας. Το επερχόμενο εθνικό φαλιμέντο ήταν στρογγυλοκαθισμένο στο σαλόνι όλων μας επί χρόνια, μεγαλύτερο κι από ελέφαντα, πλην εμείς ούτε που το πήραμε χαμπάρι. Έσκασε στα μούτρα της κοινωνίας, και στο δικό μας βέβαια.Ε λοιπόν, τα ίδια βλέπω και τώρα με την Συρία.
Προς τα πού θα γείρει το ΠΑΣΟΚ;
Το σημερινό ΠΑΣΟΚ δεν έχει κανένα λόγο να γείρει είτε προς την Κεντροδεξιά, είτε προς την Αριστερά. Είναι ένα κόμμα που αναζητεί τον βηματισμό του και τις εσωκομματικές ισορροπίες, μεταξύ μιας αριστερόστροφης τάσης και μιας πιο κεντρώας - μεταρρυθμιστικής. Επαφίεται στην ικανότητα της ηγετικής του ομάδας να εκφράσει αυτή την ευρεία πολυτασικότητα, χωρίς οξύτητες και ρηγματώσεις. Είναι ολοφάνερο και σε κάποιον που ελάχιστα ασχολείται με την πολιτική, πως το σημερινό ΠΑΣΟΚ του 20%, είναι για τη ναυαγισμένη ριζοσπαστική Αριστερά το σωσίβιό της.
Μέχρι τέλους
Η χειρότερη στιγμή του λαϊκισμού ήταν το «Τσοβόλα δώστα όλα». Ο Τσοβόλας τα έδωσε, αν και ο ίδιος ισχυρίστηκε χρόνια μετά το εντελώς αντίθετο, η χώρα με αυτά και με εκείνα χάραξε πορεία προς τα βράχια και ο ελληνικός λαός τίμησε τον γιο του Αγωγιάτη για τους αγώνες του με την είσοδο του δικού του κόμματος στη Βουλή. Στον αντίποδα εκείνοι που έλεγαν πάντα την αλήθεια, όπως ο Στέφανος Μάνος, τιμωρήθηκαν από τον ελληνικό λαό. Θα έπρεπε να συμβαίνει το εντελώς αντίθετο. Αλλά δεν έγινε έτσι…
Τα όρια ακρίβειας των τροφίμων
Μέσα σε τέσσερα χρόνια, το επίπεδο ακρίβειας των τροφίμων (και ποτών) «πέταξε» περισσότερο όσο, ακριβώς, είχε ανέβει στη διάρκεια ολόκληρης της πρώτης δεκαετίας στο ευρώ (2001-2010). Αν πάλι παρακολουθήσουμε την εξέλιξη του κόστους διατροφής στη δεκαετία της κρίσης (2011-2020) η αύξηση είναι μόλις 3%. Για ένα τυπικό πακέτο αγαθών διατροφής δίναμε 74 ευρώ το 200, το 2010 έγιναν 94, 100 το 2020 και το 2024 έφθασαν στα 131.
Ένας χρόνος Μιλέι και η ήττα των «παντογνωστών»
Ο πρώτος χρόνος της διακυβέρνησης του Χαβιέρ Μιλέι στην Αργεντινή, σηματοδότησε μια τομή για τη διεθνή πολιτική σκηνή. Ο Μιλέι, ένας ακτιβιστής οικονομολόγος με πολεμική ρητορική κατά του κράτους και υποστήριξη από προσωπικότητες όπως ο Έλον Μασκ, κατάφερε να εκλεγεί υποσχόμενος ριζικές αλλαγές σε μια χώρα καταρρακωμένη από δεκαετίες οικονομικής κρίσης και πολιτικού λαϊκισμού. Ο Μιλέι εξελέγη με ένα πρόγραμμα που έβαλε στο στόχαστρο τον κρατισμό, τον πληθωρισμό και την εξάρτηση από το πελατειακό σύστημα που είχε ριζώσει βαθιά στην Αργεντινή.
Οι «προγραμμένοι» της φωτογραφίας
Είναι γνωστό ότι το Ισραήλ έχει μαζέψει όλες τις φωτογραφίες και τα βίντεο από την αιφνιδιαστική επίθεση της Χαμάς στο φεστιβάλ Supernova. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και στα δικά μας μέρη. Η λαϊκή δεξιά έχει πάρει κάποιες φωτογραφίες από «πάρτι» σε wine bar, μετά την ψήφιση του νόμου για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, τις έχουν καρφιτσώσει πάνω σ’ ένα ταμπλό, έχουν βάλει με μαρκαδόρο ένα Χ πάνω στα πρόσωπα όσων πολιτικών συμμετείχαν.
Ο Σάχης, ο Σίσι και ο «αραβικός χειμώνας» της Κλίντον
Το να κάνουμε αναδρομή στο παρελθόν και να αναλογιστούμε τι συνέβη στον αραβικό κόσμο με την αποκληθείσα βλακωδώς «αραβική άνοιξη», είναι σήμερα ανώφελο. Και οι συγκεκριμένες ευθύνες της Κλίντον και του Ομπάμα, έχουν ιστορικά καταλογιστεί. Τελικά, ευτυχώς που βρέθηκε ένας Σίσι και η Αίγυπτος δεν έπεσε στα χέρια των φανατικών ισλαμιστών, με ό,τι αυτό θα σήμαινε για την περιοχή και για κυρίως για την πατρίδα μας. Αισθάνομαι το πειρασμό -και λόγω αυτοκριτικής- να μνημονεύσω τα πανηγύρια του «προοδευτικού» κόσμου από την πτώση του καθεστώτος του Σάχη. Το τι επακολούθησε είναι γνωστό.
