Την άμεση άρση της ασυλίας του προκειμένου να διερευνηθεί πλήρως η εμπλοκή του ονόματός του στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει ζητήσει από την Παρασκευή (3/4) όταν και υπέβαλλε την παραίτησή του από τη θέση του γραμματέα της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ, ο Κώστας Σκρέκας, σύμφωνα με το protothema.gr.

Δύο αρχικά σχόλια ως εισαγωγή για τον «ΟΠΕΚΕΠΕ – Κεφάλαιο ΙΙ»: Ζούμε σε μια χώρα όπου το κονέ και το ρουσφέτι επιστρατεύονται ακόμη και για ένα τραπέζι στα μπουζούκια. Ο σταυρός εκλογής των βουλευτών είναι ο «σταυρός» πάνω στον οποίο σταυρώνεται και ξανασταυρώνεται το πολιτικό σύστημα, με τους μελλοντικούς «εσταυρωμένους» να προσέρχονται με προθυμία.

Η επόμενη συνταγματική αναθεώρηση δεν έχει αξία αν περιοριστεί σε διακηρύξεις. Το Σύνταγμα υπάρχει για να βάζει όρια στην εξουσία. Και σήμερα το πιο αναγκαίο όριο είναι δημοσιονομικό. Η Ελλάδα χρειάζεται έναν καθαρό κανόνα που να μην επιτρέπει στην εκάστοτε κυβέρνηση να αυξάνει τις συνολικές κρατικές δαπάνες με ρυθμό ταχύτερο από την αύξηση του ΑΕΠ. Η πρόταση είναι απλή και απολύτως λογική. Να κατοχυρωθεί συνταγματικά ότι η ετήσια αύξηση των κρατικών δαπανών δεν μπορεί να υπερβαίνει τον ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας.

Σε άλλες χώρες της ΕΕ οι παρανομίες ενδεχομένως και να υπερτερούν της χώρας μας σε όγκο. Σύμφωνα με δήλωση της Ευρωπαίας εισαγγελέως Λάουρας Κοβέσι, έχουν εντοπισθεί και ερευνώνται πάνω από 3.500 απάτες. Για αυτό και απεφάνθη: «Δεν υπάρχει καθαρή χώρα. Το πρόβλημα είναι παντού».

Δεν αναφέρομαι στους εγχώριους γεωπολιτικούς αναλυτές, των οποίων η πλειοψηφία εκθειάζει τις αρετές του θεοκρατικού καθεστώτος, μέχρι και τους Πέρσες επικαλούνται. Αναφέρομαι σε ό,τι αποκαλείται η ιρανική ηγεσία, καθώς είναι άγνωστο αν υπάρχει ένα ενιαίο κέντρο ή διάφοροι διοικητές των Φρουρών της Επανάστασης αποφασίζουν κλεισμένοι στα υπόγειά τους, κατά το δοκούν. Το κακό με αυτούς τους ανθρώπους είναι πως πιστεύουν ότι κερδίζουν τον πόλεμο. Ποια είναι η συνέπεια αυτής της αυταπάτης;

Μη νομίσετε ότι γνωρίζω κάτι περισσότερο από όσα γνωρίζουμε όλοι εμείς που παρακολουθούμε, με απορία συχνά, τις εξελίξεις στο νέο μέτωπο. Απλώς φουντώνει η αγωνία στην προσπάθεια να καταλάβουμε τι μπορεί να μας περιμένει την επόμενη μέρα. Προφανώς, δεν είμαι σε θέση να επιβεβαιώσω -θα ήταν ύποπτο, αν μπορούσα- πως όσα κάνει ο Τραμπ ωφελούν τον άλλο πρόεδρο, τον Πούτιν.

Ο Μαργαρίτης Σχοινάς μπαίνει στην κεντρική πολιτική και ανακατεύει την τράπουλα… Πρόκειται για προσωπική απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ανήκει πλέον στην «προεδρική φρουρά». Στον στενό του κύκλο. Ένας Ευρωπαίος αξιωματούχος, που έφτασε στην ανώτατη θέση (μέχρι σήμερα) για Έλληνα πολιτικό. Αντιπρόεδρος της Κομισιόν, το πολιτικό παιδί του Γιούνκερ είχε συζητήσει και στο παρελθόν να κατέβει με τη ΝΔ στη Θεσσαλονίκη. Τελικά, φαίνεται πως ήρθε η ώρα… Το σημερινό διάγγελμα του πρωθυπουργού αφορά άμεσα και τον κ. Σχοινά. Το έργο που έχει είναι δύσκολο…

Την πρόταση Μεταρρύθμισης του πολιτικού συστήματος, στο πλαίσιο της αναθεώρησης του Συντάγματος, μπορεί να την κάνει μόνο ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Πιθανόν, να σοκάρει το κόμμα του, σίγουρα ωστόσο θα συγκινήσει τους ψηφοφόρους που περιμένουν τα ρηξικέλευθα από τον ίδιο. Επίπτωση στις εσωκομματικές ισορροπίες δεν μπορεί να αποκλειστεί. Ειδικότερα σε μια δύσκολη χρονικά στιγμή, όταν όλες οι δυνάμεις πρέπει να διατεθούν για τις κρίσιμες προσεχείς εκλογές.

Κυριολεκτικά στη μέση του πουθενά, βρίσκεται ένα νησί που κάποτε περιβαλλόταν από μυστήρια. Σήμερα, μετά από ενδελεχείς έρευνες, τα μυστήρια αυτά μπόρεσαν μετά από αιώνες να λυθούν. Είναι ένα νησί, που μας έρχεται στο νου κατά τις ανοιξιάτικες εορτές και το όνομά του προκαλεί ερωτήματα. Αυτό, είναι το νησί του Πάσχα.

Κάθε πρόβλημα, κάθε κρίση κρύβει και μια ευκαιρία. Το ίδιο ισχύει και με τη δικογραφία 2 του ΟΠΕΚΕΠΕ. Η Κυβέρνηση, ο πρωθυπουργός έχει μια επιλογή. Ή να μοιάζει με όμηρο δικογραφιών που θα δημοσιεύονται ανά διαστήματα λαμβάνοντας έστω αποφασιστικά μέτρα και θα ανακυκλώνει την ίδια συζήτηση ή θα πρέπει να πάρει μια μεγάλη συμβολικής και ουσιαστικής σημασίας πολιτική πρωτοβουλία που θα στέλνει το μήνυμα «τα αλλάζω όλα στο Πολιτικό Σύστημα, στην Δημόσια Διοίκηση, πάρτε θέση κήνσορες της ηθικής ».

Χαλάει την «πιάτσα» ο Μητσοτάκης, ψιθυρίζεται όλο και πιο έντονα, καθώς αντιμετωπίζει χωρίς δισταγμούς κάθε φαινόμενο διαφθοράς που ανακύπτει. Μια συμπεριφορά απολύτως παράδοξη και ασύμβατη με την παράδοσή μας, η οποία θέλει το ακριβώς αντίθετο: Να διατηρείς στη θέση του τον έγκλειστο στη φυλακή για υποκλοπές διοικητή του ΟΤΕ, ώστε να διοικεί την υπηρεσία από το κελί του Κορυδαλλού και να το θεωρείς ύψιστη ηθικά πράξη. Να καταδικάζονται υπουργοί για το ατιμωτικό για υπουργό έγκλημα της παράβασης καθήκοντος κι εσύ να πανηγυρίζεις για ηθική «δικαίωση». 

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αποτελεί μία από τις πλέον δυσώδεις πλευρές της πελατειακής μας κομματοκρατίας. Οι περισσότεροι πολιτικοί δρώντες και παρατηρητές της δημόσιας ζωής γνώριζαν περίπου τι συμβαίνει, αλλά δεν τολμούσαν να ακουμπήσουν την «κότα με τα χρυσά αυγά» της πελατειακής κομματοκρατίας: τις ψήφους.

Στις εκλογές του 1996 (ακριβώς πριν 30 χρόνια), ως συντάκτης του ελεύθερου πολιτικού ρεπορτάζ, πρότεινα στο κανάλι που εργαζόμουν να παρακολουθήσω με μια κάμερα έναν βουλευτή μεγάλου κόμματος και να καταγράψω σε 24ωρή βάση τον τρόπο που έκανε την προεκλογική του εκστρατεία. Η πρόταση εγκρίθηκε, ο βουλευτής βρέθηκε (γνωστότατος και με μεγάλη πελατεία) και το άλλο πρωί νωρίς-νωρίς, 7.30 με την τσίμπλα στο μάτι, ήμουν έξω απ’ το γραφείο του «για να ξεκινήσουμε με επίσκεψη σε λαϊκή».

Η επιστροφή της Ford στη Formula 1 δεν αποτελεί απλώς μια είδηση της επικαιρότητας. Είναι η επανεμφάνιση στην κορυφαία διοργάνωση του μηχανοκίνητου αθλητισμού ενός από τους κατασκευαστές κινητήρων που επέδρασαν όσο λίγοι στην ιστορία του θεσμού, με αποτύπωμα που παραμένει έως σήμερα σημείο αναφοράς.

Ένα πρωί πέσαμε όλοι από τα σύννεφα, ανακαλύπτοντας ότι στην Ελλάδα κυριαρχεί το ρουσφέτι. Ότι ο βουλευτής είναι πολυτιμότερος από τον γιατρό. Αν δεν έχεις γιατρό μπορεί και να σωθείς! Θα στον βρει ο βουλευτής. Αν δεν έχεις όμως βουλευτή, πού πας! Πέσανε από τα σύννεφα ακόμη και οι συμμετέχοντας στην κυβέρνηση Παπαδήμου, όταν κυριαρχούσε το… 50 -25-25!

Η πολιτική τιμολόγησης φαρμάκων των ΗΠΑ -ειδικά το μοντέλο “Most Favoured Nation” (MFN)- έχει αρχίσει να επηρεάζει σημαντικά την Ευρώπη, με πολλαπλές και όχι πάντα προφανείς συνέπειες.

Μία από τις πλέον αξιοσημείωτες πτυχές του πολέμου στο Ιράν μέχρι στιγμής είναι ο βαθμός της περιφερειακής απομόνωσης της Τεχεράνης. Αυτό αποτυπώνεται, όχι μόνο στο ολοένα και μεγαλύτερο χάσμα ανάμεσα στο Ιράν και τους αραβικούς γείτονές του στον Κόλπο, αλλά και στις ιδιαίτερα διαφοροποιημένες αντιδράσεις των ομάδων - «δορυφόρων» του Ιράν απέναντι στη σύγκρουση.