Η επιστροφή της Ford στη Formula 1 δεν αποτελεί απλώς μια είδηση της επικαιρότητας. Είναι η επανεμφάνιση στην κορυφαία διοργάνωση του μηχανοκίνητου αθλητισμού ενός από τους κατασκευαστές κινητήρων που επέδρασαν όσο λίγοι στην ιστορία του θεσμού, με αποτύπωμα που παραμένει έως σήμερα σημείο αναφοράς.
Η Formula 1 υπήρξε για τη Ford κάτι περισσότερο από αγωνιστική δραστηριότητα: ήταν ένα πεδίο εξέλιξης τεχνολογιών που πέρασαν, με την πάροδο του χρόνου, στα αυτοκίνητα παραγωγής.
Παρά την αποχώρησή της το 2004, όταν πούλησε την Jaguar Racing στη Red Bull Racing, η Ford εξακολουθεί να βρίσκεται στην τρίτη θέση της σχετικής λίστας επιτυχιών, πίσω μόνο από τη Ferrari και τη Mercedes-Benz. Τα στατιστικά της είναι ενδεικτικά: 10 Πρωταθλήματα Κατασκευαστών, 13 Πρωταθλήματα Οδηγών και 174 νίκες σε Grand Prix.
Ο κινητήρας που άλλαξε τη Formula 1
Η ιστορία ξεκινά το 1967, με την παρουσίαση του θρυλικού DFV (Double Four Valve), αποτέλεσμα συνεργασίας της Ford με τη Cosworth. Ο κινητήρας αυτός δεν ήταν απλώς επιτυχημένος καθόρισε μια ολόκληρη εποχή.
Το ντεμπούτο του στο Grand Prix Ολλανδίας συνοδεύτηκε από νίκη με τον Jim Clark και τη Team Lotus, ενώ η κυριαρχία που ακολούθησε δεν έχει προηγούμενο. Από το 1967 έως το 1983, ο DFV κατέγραψε 155 νίκες – επίδοση που τον καθιστά έναν από τους πιο επιτυχημένους κινητήρες στην ιστορία της F1.
Η φιλοσοφία του – ισχύς, αξιοπιστία και σχετικά χαμηλό κόστος – επέτρεψε σε πλήθος ομάδων να αποκτήσουν ανταγωνιστικό πακέτο. Έτσι, τη δεκαετία του ’70, η πλειονότητα του grid χρησιμοποιούσε κινητήρες Ford, οδηγώντας σε μια περίοδο σχεδόν απόλυτης κυριαρχίας.
Η δεκαετία της απόλυτης κυριαρχίας
Από το 1968 έως τα μέσα της δεκαετίας του ’70, τα μονοθέσια με κινητήρες Ford κυριάρχησαν σχεδόν ολοκληρωτικά. Χαρακτηριστικά: Το 1968 κέρδισαν 11 από τους 12 αγώνες, το 1969 κατέκτησαν και τους 11 αγώνες της σεζόν και το 1973 πέτυχαν το απόλυτο με 15 νίκες σε 15 αγώνες.
Ονόματα όπως οι Jackie Stewart, Graham Hill και Emerson Fittipaldi συνδέθηκαν άρρηκτα με αυτή την περίοδο, οδηγώντας μονοθέσια ομάδων όπως οι Lotus, Tyrrell και McLaren.
Η turbo εποχή
Με την έλευση των υπερτροφοδοτούμενων κινητήρων τη δεκαετία του ’80, η Ford βρέθηκε αντιμέτωπη με νέα τεχνολογικά δεδομένα. Παρά τις δυσκολίες, παρέμεινε ενεργή, εξελίσσοντας τόσο turbo όσο και ατμοσφαιρικούς κινητήρες. Η επιστροφή στην κορυφή ήρθε τη δεκαετία του ’90. Το 1994, ο Michael Schumacher κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα με τη Benetton Formula και κινητήρα Ford Zetec-R V8, σηματοδοτώντας την τελευταία μεγάλη επιτυχία της εταιρείας στη Formula 1.
Στα τέλη της δεκαετίας του ’90, η Ford επιχείρησε να ενισχύσει την παρουσία της ως κατασκευαστής ομάδας, δημιουργώντας τη Stewart Grand Prix, η οποία στη συνέχεια εξελίχθηκε σε Jaguar Racing. Ωστόσο, παρά τις αρχικές προσδοκίες, τα αποτελέσματα δεν ήταν αντίστοιχα. Η τελευταία νίκη κινητήρα Ford καταγράφηκε το 2003 στη Βραζιλία με τον Giancarlo Fisichella και τη Jordan Grand Prix. Έναν χρόνο αργότερα, η Ford αποχώρησε οριστικά, πουλώντας την Jaguar στη Red Bull.
2026: Ένα νέο κεφάλαιο
Η επιστροφή της Ford στη Formula 1 το 2026, μέσα από τη στρατηγική συνεργασία με τη Red Bull Racing, ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο σε ένα εντελώς διαφορετικό τεχνολογικό περιβάλλον. Η νέα εποχή της Formula 1, που χαρακτηρίζεται από τον ιδιαίτερο ρόλο του εξηλεκτρισμού, αλλά και τη βιωσιμότητα, καθώς και τα συνθετικά καύσιμα, προσφέρει το ιδανικό πεδίο για έναν κατασκευαστή με τόσο βαθιά τεχνογνωσία.
Σύμφωνα δε με τις δηλώσεις υψηλόβαθμων στελεχών της εταιρίας, η επιστροφή της Ford στη Formula 1 δεν αποτελεί μια αποσπασματική αγωνιστική κίνηση, αλλά μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής που συνδέει την αγωνιστική της κληρονομιά με τη σύγχρονη επιχειρηματική της ανάπτυξη. Η συμμετοχή στην κορυφή του μηχανοκίνητου αθλητισμού λειτουργεί ως εργαλείο ενίσχυσης της ταυτότητας της Ford ως μάρκας με βαθιές ρίζες στους αγώνες, αλλά και ως μέσο προσέγγισης νέου κοινού.
Παράλληλα, η δραστηριότητα αυτή αποκτά πλέον σαφή επιχειρηματική διάσταση, καθώς αξιοποιείται για τη δημιουργία συνεργασιών και την ενίσχυση της εικόνας της εταιρείας σε παγκόσμιο επίπεδο. Σε αυτό το πλαίσιο, η συνεργασία με τη Red Bull Racing αντιμετωπίζεται ως στρατηγικός πολλαπλασιαστής, που διευρύνει την απήχηση της Ford και δημιουργεί νέες δυνατότητες προβολής.
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ:
- Απρίλιος 1967 – Αποκαλύπτεται ο κινητήρας Ford DFV Race, ο οποίος σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε σε συνεργασία με την Cosworth Engineering
- Ιούνιος 1967 – Ο κινητήρας DFV πραγματοποιεί το ντεμπούτο του στο Grand Prix της Ολλανδίας στο Zandvoort, παρέχοντας κίνηση στη Lotus Ford του Graham Hill, ο οποίος κέρδισε την pole position δίνοντας ταυτόχρονα τη δυνατότητα στον Jim Clark να νικήσει στον αγώνα με τη Lotus Ford 49
- Στην πρώτη του χρονιά, ο κινητήρας DFV χάρισε στη Lotus τη δεύτερη θέση στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών και στον Jim Clark την τρίτη στο Πρωτάθλημα Οδηγών.
- Συνολικά, ο κινητήρας DFV κέρδισε τέσσερις αγώνες στην πρώτη του σεζόν το 1967
- Το 1968, η Lotus έχασε τα αποκλειστικά δικαιώματα χρήσης του κινητήρα DFV, με την Ford να τον παρέχει, πέραν της Lotus, στις McLaren και Matra με τον θρυλικό Jackie Stewart πίσω από το τιμόνι
- Στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στη Νότια Αφρική, η Lotus με τον κινητήρα της Ford έκανε το 1-2, με τον Jim Clark, στον τελευταίο όπως απεδείχθη αγώνα του, να παίρνει τη νίκη και τον Graham Hill να τερματίζει στη δεύτερη θέση
- Το 1968, η Lotus Ford κερδίζει τόσο το Πρωτάθλημα Οδηγών με τον Graham Hill όσο και το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών.
- Επιπλέον, τόσο η Matra όσο και η McLaren, οι οποίες χρησιμοποιούσαν τον κινητήρα Ford, κέρδισαν αρκετούς αγώνες με τους Jackie Stewart και Bruce McLaren
- Συνολικά, τα μονοθέσια με κινητήρα Ford κέρδισαν το 1968 τους 11 από τους 12 αγώνες της χρονιάς, τερματίζοντας στην πρώτη, δεύτερη και τρίτη θέση στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών
- Το 1969, οι κινητήρες Ford παρείχαν κίνηση στις Lotus, McLaren, Matra και Brabham, καθώς και σε αρκετές ακόμα μικρότερες ιδιωτικές ομάδες
- Το 1969, τα μονοθέσια με κινητήρες Ford κέρδισαν και τους 11 αγώνες της σεζόν, με τον Jackie Stewart να κατακτά το στέμμα, εμπρός από τους Jacky Ickx και Bruce McLaren
- Η Matra Ford ήταν πρώτη στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών, η Brabham Ford δεύτερη, η Lotus Ford τρίτη και η McLaren Ford τέταρτη
- Το 1970, η Ford παρείχε μεταξύ άλλων τους κινητήρες της στις Tyrrell, McLaren, Team Surtees, Lotus και Brabham
- Τα μονοθέσια με κινητήρες Ford κέρδισαν τους 8 από τους 13 αγώνες της χρονιάς. O Jochen Rindt κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, το οποίο κέρδισε με τραγικό τρόπο έχοντας χάσει τη ζωή του στο Ιταλικό Grand Prix που πραγματοποιήθηκε στη Monza
- Για ακόμα μια φορά, η Ford κέρδισε το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών με τη Lotus, κατακτώντας ταυτόχρονα και την τρίτη θέση με τη March. Από τους πέντε κορυφαίους κατασκευαστές, η Ford παρείχε κινητήρες στους τέσσερις από αυτούς
- Το 1971, η Ford παρείχε κινητήρες στις Lotus, March, Tyrrell, McLaren, Brabham και Surtees. Για άλλη μια φορά, ένα μονοθέσιο με κινητήρα Ford κέρδισε το Πρωτάθλημα Οδηγών δια χειρός Jackie Stewart. Συνολικά, τα μονοθέσια με κινητήρα Ford κέρδισαν τους 7 από τους 11 αγώνες εκείνης της σεζόν, καθώς και ένα ακόμη Πρωτάθλημα Κατασκευαστών, αυτή τη φορά για λογαριασμό της Tyrrell
- Το 1972, η Ford έδωσε τους κινητήρες της στις Brabham, Lotus, March, McLaren, Tyrrell και Surtees που κέρδισαν τους 10 από τους 12 αγώνες της χρονιάς. Το Πρωτάθλημα Οδηγών πήγε στον Emerson Fittipaldi και το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών στη Lotus Ford, με την Tyrrell Ford στη δεύτερη θέση και την McLaren Ford στην τρίτη. Ήταν μια χρονιά απόλυτης κυριαρχίας
- Το 1973, οι μόνες ομάδες που δεν τροφοδοτούνταν με κινητήρες Ford ήταν οι Ferrari και BRM – όλες οι υπόλοιπες χρησιμοποιούσαν τον DFV. Όπως αναμενόταν, τα μονοθέσια με κινητήρα Ford κέρδισαν και τους 15 αγώνες της σεζόν! Ο Jackie Stewart (Tyrrell Ford) στέφθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής, με το στέμμα στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών να πηγαίνει στη Lotus
- Ford – η Ford κατέκτησε τη χρονιά εκείνη τις πέντε πρώτες θέσεις
- Και το 1974, η πλειοψηφία των μονοθεσίων χρησιμοποιούσε τους κινητήρες Ford. Αυτή τη φορά, η Ford κέρδισε τους 12 από τους 15 αγώνες, με τον Emerson Fittipaldi να κατακτά με την McLaren Ford το δεύτερό του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Η McLaren κέρδισε επίσης το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών, με 10 από τις 12 κορυφαίες ομάδες να εμπιστεύονται τη χρονιά εκείνη τους κινητήρες Ford
- Το 1975, η Ford κυριάρχησε και πάλι κερδίζοντας τους 8 από τους 14 αγώνες. Ωστόσο, ήταν η Ferrari και ο Nikki Lauda εκείνοι που κέρδισαν τα Πρωταθλήματα Οδηγών και Κατασκευαστών.
- Το 1976, τα μονοθέσια με κινητήρα Ford κέρδισαν τους 10 από τους 16 αγώνες της σεζόν, χαρίζοντας στον James Hunt το πρώτο και μοναδικό Πρωτάθλημα Οδηγών με τα χρώματα της McLaren Ford. Όμως, η oμάδα έχασε τον τίτλο στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών, τον οποίο κέρδισε η Ferrari. Στον τελικό βαθμολογικό πίνακα της χρονιάς εκείνης, οι 10 από τους 13 κατασκευαστές χρησιμοποιούσαν κινητήρες Ford
- Το 1977, η Ford κέρδισε με διάφορα μονοθέσια και ομάδες τους 12 από τους 17 αγώνες, συμπεριλαμβανομένων των Wolf Ford, Shadow Ford, Lotus Ford και McLaren Ford. Ο Nikki Lauda και η Ferrari κέρδισαν τα Πρωταθλήματα Οδηγών και Κατασκευαστών
Το 1978, οι νίκες για τα μονοθέσια με κινητήρες Ford ανήλθαν σε 9 - από 16 στο σύνολο αγώνες – με τον Mario Andretti και την Lotus Ford να κατακτούν και τους δύο τίτλους - Το 1979, οι νίκες ανήλθαν σε 8 - σε 15 στο σύνολο αγώνες – με τα μονοθέσια των Ligier και Williams να συνεισφέρουν μεταξύ άλλων στην παραπάνω συγκομιδή. Ο Jody Scheckter κέρδισε το πρώτο του Πρωτάθλημα Οδηγών με την Ferrari, η οποία κατέκτησε και το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών
- Το 1980 ήταν μια ακόμα κυρίαρχη χρονιά για τα μονοθέσια με κινητήρα Ford, τα οποία κέρδισαν τους 11 από τους 14 αγώνες εκείνης της σεζόν. Ο Alan Jones πήρε το πρώτο του Πρωτάθλημα Οδηγών με την Williams Ford, η οποία κέρδισε επίσης το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών
- Το 1981 καταγράφηκαν 8 νίκες σε 15 αγώνες για τα μονοθέσια με κινητήρα Ford με τα χρώματα των Williams, Brabham και McLaren. Ο Nelson Piquet κέρδισε το πρώτο του Πρωτάθλημα Οδηγών με την Brabham Ford, ενώ ήταν η Williams Ford εκείνη που απέσπασε το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών.
- Το 1982, οι μισοί από τους 16 αγώνες πήγαν σε μονοθέσια με κινητήρα Ford, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των McLaren, Brabham, Lotus, Williams και Tyrrell. Ο Keke Rosberg με την Williams Ford κέρδισε το Πρωτάθλημα Οδηγών, ενώ η Ferrari το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών.
- Το 1983 ήταν μια χρονιά με λιγότερες επιτυχίες για τη Ford, κερδίζοντας μόνο 3 από τους 15 αγώνες. Ο Nelson Piquet κέρδισε ακόμα ένα Πρωτάθλημα Οδηγών με την Brabham BMW, ενώ η Ferrari επιβλήθηκε στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών
- To 1984, έχοντας πλέον περάσει στην υπερτροφοδοτούμενη εποχή της F1, η Ford παρείχε τον μοναδικό ατμοσφαιρικό κινητήρα στο griid. Δυστυχώς, οι κινητήρες της στην Tyrrell δεν κέρδισαν ούτε έναν αγώνα τη χρονιά εκείνη
- Το 1985 ήταν η τελευταία και επίσης άκαρπη από πλευρά νικών σεζόν για τον κινητήρα DFV της Ford στο πίσω μέρος του μονοθεσίου της Tyrrell
- Το 1986, ο κινητήρας Ford Cosworth GBA 1.5 Turbo V6 πραγματοποιεί το ντεμπούτο του. Ωστόσο, η εξέλιξη του δεν ήταν τέτοια ώστε να αποσπάσει νίκες κατά τη διάρκεια μιας χρονιάς στην οποία κυριάρχησαν οι Williams Honda και McLaren TAG.
- Το 1987, οι ατμοσφαιρικοί κινητήρες επιστρέφουν με τον Ford DFZ 3.5 V8 να βρίσκει θέση, μεταξύ άλλων, στο πίσω μέρος των Tyrrell Ford και Benetton Ford. Οι κινητήρες Ford απέσπασαν την πέμπτη και έκτη θέση στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών, χωρίς να κερδίσουν σε κανέναν αγώνα της σεζόν εκείνης, στην οποία κυριάρχησε η Williams Honda
- Τα μονοθέσια με κινητήρα Ford δεν κέρδισαν κανέναν αγώνα το 1988. Όμως, η πρωτοεμφανιζόμενη Benetton Ford τερμάτισε τρίτη στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών. Εν τω μεταξύ, η McLaren Honda κέρδισε τους 15 από τους 16 αγώνες της σεζόν
- Το 1989, η Ford επέστρεψε στην κορυφή του βάθρου όταν ο Alessandro Nannini κέρδισε το Ιαπωνικό Grand Prix με την Benetton Ford. Τα μονοθέσια με κινητήρα Ford απέσπασαν την τέταρτη και πέμπτη θέση στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών με τις Benetton και Tyrrell, αντίστοιχα.
- Το 1990, η Benetton Ford πήρε δύο νίκες με τον Nelson Piquet, ο οποίος απέσπασε την τρίτη θέση στο Πρωτάθλημα Οδηγών. Η ομάδα τερμάτισε επίσης στην τρίτη θέση στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών
- Το 1991, η Benetton Ford του Nelson Piquet σημείωσε μόλις μία νίκη. Η ομάδα κατετάγη τέταρτη στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών, με την Jordan Ford να ακολουθεί στην αμέσως επόμενη
- Το 1992, η Benetton Ford πήρε επίσης μία νίκη, με τον Nigel Mansell με τη Williams Renault να κατακτά το πρώτο και μοναδικό στην καριέρα του στη F1 Πρωτάθλημα Οδηγών. Η Benetton Ford τερμάτισε τρίτη στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών, ενώ η Lotus Ford πήρε την πέμπτη θέση
- Το 1993, η Ford προμήθευε με κινητήρες τις McLaren, Benetton και Minardi. Τα μονοθέσια με τους κινητήρες της, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των Ayrton Senna και Michael Schumacher, κέρδισαν τους 6 από τους 16 αγώνες εκείνη τη σεζόν.
- Ο Βραζιλιάνος τερμάτισε δεύτερος, πίσω από τον Alain Prost, στο Πρωτάθλημα Οδηγών, ενώ η Williams Renault κέρδισε την κόντρα απέναντι στη δεύτερη McLaren Ford και την τρίτη Benetton Ford
- Το 1994, η Benetton Ford του Michael Schumacher κέρδισε τους 8 από τους 16 αγώνες, χαρίζοντας στον Γερμανό πιλότο το πρώτο Πρωτάθλημα Οδηγών στην έως τότε καριέρα του στη F1. Ωστόσο, η Benetton Ford έχασε το Πρωτάθλημα
- Κατασκευαστών, το οποίο κατέληξε στα χέρια της Williams Renault
- Το 1995, ο κινητήρας Ford δεν κατάφερε να διακριθεί παρέχοντας κίνηση τόσο στη Simtek Ford του Jos Verstappen όσο και στη νεοεισερχόμενη στη F1, Red Bull Sauber Ford, η οποία τερμάτισε στην έβδομη θέση στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών
- Το 1996, οι κινητήρες Ford τροφοδοτούσαν την Red Bull Sauber καθώς και τις Minardi και Forti
- Το 1997, την εμφάνισή της έκανε η Stewart Ford F1 με τους Rubens Barichello και Jan Magnussen πίσω από το τιμόνι των δύο μονοθεσίων. Ο κινητήρας Ford τροφοδοτούσε και την Tyrrell του Jos Verstappen. Δυστυχώς, ούτε και τη χρονιά αυτή τα μονοθέσια με κινητήρες Ford κατάφεραν να αποσπάσουν νίκες
- Το 1998, η εικόνα ήταν αντίστοιχη με την προηγούμενη χρονιά, με τους κινητήρες Ford να τροφοδοτούν τα μονοθέσια των Stewart, Tyrrell και Minardi.
- Το 1999 πραγματοποιείται το ντεμπούτο της ομάδας Stewart Ford με τον Jonny Herbert να κερδίζει το Ευρωπαϊκό Grand Prix και να φέρνει την ομάδα στην τέταρτη θέση στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών
- Το 2000, η Ford αγόρασε την ομάδα Stewart Grand Prix και τη μετονόμασε σε Jaguar Racing, με τους Eddie Irvine και Jonny Herbert να αναλαμβάνουν τα πηδάλια των μονοθεσίων. Η ομάδα δεν σημείωσε νίκες τη χρονιά εκείνη τερματίζοντας στην ένατη θέση στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών
- Άκαρπο από πλευράς νικών ήταν και το 2001, με την ομάδα να ολοκληρώνει τη χρονιά στην όγδοη θέση στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών
- Το 2002, η ομάδα της Jaguar τερματίζει με τους Eddie Irvine και Pedro de la Rosa στην έβδομη θέση στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών
- Το 2003 σημειώθηκε η τελευταία νίκη ενός μονοθεσίου με κινητήρα Ford στην F1 όταν ο Giancarlo Fisichella κέρδισε το Grand Prix της Βραζιλίας με την Jordan Ford. Η ομάδα τερμάτισε στην ένατη θέση, πίσω από την Jaguar, η οποία με τη σειρά της ολοκλήρωσε τη χρονιά στην έβδομη θέση στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών
- Το 2004 ήταν η τελευταία σεζόν της Ford στην F1 με την Jaguar Racing, η οποία είχε ως πιλότους της τους Mark Webber και Christian Klein. Η ομάδα τερμάτισε στην έβδομη θέση στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών
- Το 2005 πραγματοποιήθηκε η πώληση της ομάδας της Jaguar στη Red Bull, η οποία και συμμετείχε στη F1 με το μονοθέσιό της εκείνη τη σεζόν, τερματίζοντας στην έβδομη θέση στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών
- To 2026 η Ford επιστρέφει δυναμικά στη Formula 1 εγκαινιάζοντας μια νέα εποχή μέσα από τη στρατηγική συνεργασία της με την Red Bull Racing
Πρωταθλήματα Κατασκευαστών
- 1968 Gold Leaf Team Lotus - Lotus-Ford Cosworth
- 1969 Matra International - Matra-Ford Cosworth
- 1970 Gold Leaf Team Lotus - Lotus-Ford Cosworth
- 1971 Elf Team Tyrrell - Tyrrell-Ford Cosworth
- 1972 John Player Team Lotus - Lotus-Ford Cosworth
- 1973 John Player Team Lotus - Lotus-Ford Cosworth
- 1974 Marlboro Team Texaco - McLaren-Ford Cosworth
- 1978 John Player Team Lotus - Lotus-Ford Cosworth
- 1980 Albilad Williams Racing Team - Williams-Ford Cosworth
- 1981 Albilad Williams Racing Team - Williams-Ford Cosworth
Πρωταθλήματα Οδηγών
- 1968 Graham Hill - Lotus Ford
- 1969 Jackie Stewart - Matra Ford
- 1970 Jochen Rindt - Lotus Ford
- 1971 Jackie Stewart - Lotus Ford
- 1972 Emmerson Fittipaldi - Lotus Ford
- 1973 Jackie Stewart - Lotus Ford
- 1974 Emmerson Fittipaldi - McLaren Ford
- 1976 James Hunt - McLaren Ford
- 1978 Mario Andretti - Lotus Ford
- 1980 Alan Jones - Williams Ford
- 1981 Nelson Piquet - Brabham Ford
- 1982 Keke Rosberg - Williams Ford
- 1994 Michael Schumacher - Benetton Ford
