Υποστήριξε ότι ένας νέος παγκόσμιος πόλεμος θα καθιστούσε τις πυρηνικές εκρήξεις στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι να μοιάζουν με «παιδικό παιχνίδι».

Δύσκολο να αποτινάξεις από πάνω σου τη στάμπα του «ανατολικού», που κάποτε ήταν συνώνυμο του υποδεέστερου - και ας είχε η βιομηχανική ιστορία σου και βάθος και ουσία. Ο λόγος για τη Skoda που έχοντας ενσωματωθεί, προ πολλού πλέον, στον μεγαλύτερο όμιλο της ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας και έχοντας ήδη αναδειχθεί 4η σε πωλήσεις μάρκα στην ΕΕ, αναλαμβάνει να παίξει κομβικό ρόλο στις εξελίξεις, με ένα εργοστάσιο που θα κατασκευάζει μπαταρίες για τα ηλεκτρικά μοντέλα του Volkswagen Group.

Στις ώρες της μεγάλης αβεβαιότητας στη Μέση Ανατολή και διεθνώς, ο καθηγητής Δημήτρης Τριανταφύλλου αναλύει στο Liberal και την Ευαγγελία Μπίφη τις πτυχές του πολέμου κατά του Ιράν, τις διαφορετικές στοχεύσεις ΗΠΑ και Ισραήλ και γιατί το θεοκρατικό καθεστώς «επενδύει» στη γενικευμένη ανάφλεξη χτυπώντας βάσεις σε κράτη του Κόλπου και στην Κύπρο. Ανοιχτά ερωτήματα και κίνδυνοι· τι θα σήμαινε μία αμερικανική χερσαία επέμβαση.

Αν κάτι μένει ασάλευτο στον χρόνο, είναι διαχρονικά η έλλειψη κατανόηση του ραγδαίως μεταλλασσόμενου εύφλεκτου διεθνούς περίγυρου, από την ελληνική Αριστερά. Πλέριο φιλειρηνικό συναίσθημα παντός καιρού, και ανεξαρτήτως των καιρών, εκλύεται από τις ανακοινώσεις τους. Θα μπορούσε ο καθείς να τις συνυπογράψει, εάν ήταν καταγγελίες φιλειρηνικών συλλόγων, κηρύκων ειρήνης.

Ζούμε τη στιγμή που το λογισμικό απέκτησε φωνή. Και όταν κάτι μιλάει πειστικά, οι κοινωνίες το περνούν εύκολα για κρίση. Γι’ αυτό το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν το ΑΙ γράφει ωραία. Είναι αν μπορεί να αντικαταστήσει επαγγέλματα που στηρίζονται στη διάγνωση, στη στάθμιση και στην ευθύνη. Δύο πρόσφατες εργασίες, μία για την οικονομία και μία για την εκπαίδευση, δείχνουν το ίδιο μοτίβο: το ΑΙ βελτιώνει την απόδοση, αλλά ακόμη δεν υποκαθιστά τον άνθρωπο.

«Η ουδετερότητα είναι η πιο εκλεπτυσμένη μορφή διανοητικής προδοσίας και ίσως η πιο ποταπή. Επιδεικνύει επιείκεια για την ολοκληρωτική τρομοκρατία, αλλά χύνει αμείλικτα το δηλητήριο της καταγγελίας για κάθε αποτυχία ή αδικία της Δύσης». Αυτά έγραφε ο Άρθουρ Καίσλερ, κομμουνιστής της δεκαετίας του 1930, ο οποίος στη συνέχεια πέρασε στην απέναντι όχθη, γνωρίζοντας πώς σκέφτονται οι πρώην σύντροφοί του. 

Δεν είδα πανικό στις αγορές. Διάβαζα το Σαββατοκύριακο ότι το bitcoin έκανε βουτιά… 3%. Στο τέλος ανέβηκε και λίγο, αλλά σίγουρα το 2% και το 3% δεν είναι «βουτιά». Ούτε οι μετοχές χτες «βυθίστηκαν», ούτε οι επενδυτές αναζήτησαν «ασφαλές λιμάνι» στα πολύτιμα μέταλλα. Οι αγορές περίμεναν τα γεγονότα, δεν αιφνιδιάστηκαν. Εκείνο που δεν περιμένουν είναι μια πολύμηνη διάρκεια της κρίσης. Αυτό δεν υπάρχει στο manual. Εκεί θα δούμε πώς θα διαμορφωθούν οι τιμές στην ενέργεια και πόσο αυτές θα επηρεάσουν τους υπόλοιπους κλάδους.

Έχουν περάσει 48 ώρες από την - λίγο πολύ - αναμενόμενη συντονισμένη αεροπορική επίθεση Ισραήλ και ΗΠΑ κατά πολιτικών και στρατιωτικών στόχων του Ιράν.

Οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί κτύπησαν το Ιράν και η ερώτηση των πολλών εκατομμυρίων είναι ο χρόνος διάρκειας της κρίσης. Μια «κρίση» ολίγων ημερών δεν θα επηρεάσει ιδιαίτερα τα πράγματα, αρκεί στο μεταξύ να πέσουν οι Μουλάδες. Αυτή θα είναι μια τεράστια συνεισφορά στην ανθρωπότητα. Αν όμως η κρίση διαρκέσει καιρό, τότε ανοίγουν πολλά θέματα. Και οικονομικά και πολιτικά. Το ενεργειακό κόστος είναι ένα θέμα, οι επιπτώσεις του πολέμου στην ασφάλεια της περιοχής είναι ένα άλλο. Γράφει ο Ανάλγητος.

« Δοξασμένη η Δημοκρατία του Ιράν. Θάνατος στην Αμερική». Αυτό έγραφε στην αγγλική και στο περίπου ένα από τα πλακάτ στη διαμαρτυρία για «την επίθεση των ΗΠΑ – Ισραήλ στο Ιράν» την Κυριακή.  

Έγινε ταχύτερα από όσο κανείς μπορούσε να υπολογίσει. Κέρδισαν όσοι λένε ότι η Μέση Ανατολή είναι δίπλα μας. Ακόμη και η Περσία. Δεν χρειάζεται άλλωστε να ανατρέξουμε στη βαθιά ιστορία που είναι γραμμένη στην πέτρα από τα μέρη μας για να το επιβεβαιώσουμε. Μόνη της η Γεωγραφία θα αρκούσε. Η πρώτη πολεμική αποστολή της νεότευκτης φρεγάτας «Κίμων», μαζί με τα υπόλοιπα τμήματα της ελληνικής στρατιωτικής παρουσίας «στο μέτωπο», επιταχύνει τις εξελίξεις που μας αφορούν. Ευκαιρία βεβαίως να ξεμυτίσουν οι πονηροί ουδετερόφιλοι.

Αλλάζει ριζικά ο τρόπος που σκεφτόμαστε και αντιλαμβανόμαστε το σινεμά και την παραγωγή ταινιών. Το παραδοσιακό Χόλιγουντ παραμένει ισχυρό, αλλά δεν είναι πια ο μοναδικός παίκτης στο παιχνίδι. Δίπλα του αναδύεται ένα νέο, ευέλικτο και απρόβλεπτο οικοσύστημα δημιουργίας.

Το πιθανότερο είναι ότι η στρατιωτική δράση μιας χώρας εναντίον μιας άλλης παραβιάζει το διεθνές δίκαιο. Πόσο μάλλον η εξόντωση ολόκληρης της ηγεσίας της. Έγραφε ο έγκριτος νομικός Ξ. Κοντιάδης: «Ανεξάρτητα από την αποδοκιμασία του σκοταδιστικού, αυταρχικού, δολοφονικού καθεστώτος του Ιράν, οφείλουμε να επισημάνουμε ότι η στρατιωτική δράση των ΗΠΑ εναντίον του παραβιάζει για ακόμη μία φορά το διεθνές δίκαιο και ταυτόχρονα πραγματοποιήθηκε κατά παράβαση του αμερικανικού Συντάγματος».

Αυτό το «κάνω εξωτερική πολιτική λες και γράφω ποιητική συλλογή», έχει πλάκα. Κάθομαι στον καναπέ μου, βυθίζω το χέρι στην σακούλα με τα τσιπς και ενώ μασουλάω ηδονικά βλέποντας πόλεμο στην τηλεόραση, ρίχνω και πέντε κεραυνούς στον Τραμπ και στον Νετανιάχου που αιματοκύλισαν την Μέση Ανατολή. Μετά πάω και ξαπλώνω, σίγουρος ότι το άλλο πρωί θα τα βρω όλα μέσα στο σπίτι ίδια κι απαράλλακτα. Για έλα όμως στη θέση του Μητσοτάκη.

Μια πόλη που σήμερα φημίζεται για την ομορφιά της. Μια πόλη που διέγραψε μια ιδιαίτερη πορεία μέσα στους αιώνες και από ένα σημείο και μετά, ήταν μόνο ανοδική. Η ανοδική αυτή πορεία της, οφείλεται κατά πολύ σε ένα κατασκεύασμα που θαυμάζουμε μέχρι σήμερα.

Καθώς οι στρατιωτικές επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ εντείνονται εναντίον του καθεστώτος του Ιράν, δοκιμάζεται μια θεμελιώδης υπόθεση της παγκόσμιας ισορροπίας σχετικά με την πιθανότητα να αναλάβουν πραγματική, στρατιωτική δέσμευση υπέρ του Ιράν οι σύμμαχοι του, η Κίνα και η Ρωσία.