Αναβιώνει εξ’ ανάγκης, το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα με την Κύπρο

Αναβιώνει εξ’ ανάγκης, το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα με την Κύπρο

Αν κάτι μένει ασάλευτο στον χρόνο, είναι διαχρονικά η έλλειψη κατανόηση του ραγδαίως μεταλλασσόμενου εύφλεκτου διεθνούς περίγυρου, από την ελληνική Αριστερά.

Πλέριο φιλειρηνικό συναίσθημα παντός καιρού, και ανεξαρτήτως των καιρών, εκλύεται από τις ανακοινώσεις τους. Θα μπορούσε ο καθείς να τις συνυπογράψει, εάν ήταν καταγγελίες φιλειρηνικών συλλόγων, κηρύκων της παγκόσμιας ειρήνης.

Όμως τα πολιτικά κόμματα στοχεύουν στην εξουσία και γι’ αυτή ζητούν την ψήφο μας. Άρα οι ανακοινώσεις τους κρίνονται υπό αυτό το πρίσμα του τι θα έκαναν τα ίδια εάν βρίσκονταν στην εξουσία. Έτσι ώστε να γνωρίζουμε κατά πόσο μπορούμε να εμπιστευτούμε την αποτελεσματικότητά τους σε καυτούς καιρούς κρίσεων. Και όχι σε πόσο ωραία φιλολογικά και φιλειρηνικά κηρύγματα επιδίδονται.

Πιο συγκρατημένο βεβαίως ήταν το ΠΑΣΟΚ, καθώς έχει μνήμη εξουσίας. Ο Νίκος Ανδρουλάκης συναντάται σήμερα με τον πρωθυπουργό, στο πλαίσιο της ενημέρωσης των πολιτικών αρχηγών, που ο ίδιος ζήτησε.

Ο υπεύθυνος Εξωτερικών του ΠΑΣΟΚ Δημήτρης Μάντζος με ανακοίνωση κάλεσε την κυβέρνηση να προετοιμάσει κατάλληλα τη χώρα σε γεωπολιτικό, οικονομικό και ενεργειακό επίπεδο, ενόψει των γεγονότων.

Για το ΚΚΕ η αποστολή ελληνικών φρεγατών και αεροσκαφών στην Κύπρο, αποτελεί πρόσχημα, πελώριο και ξεδιάντροπο ψέμα ότι αυτό γίνεται για την υπεράσπιση της «άμυνας της Κύπρου» (δικά του τα εισαγωγικά).

Ο ρόλος των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο - κατά το κόμμα - θα είναι η προστασία των βρετανικών βάσεων στο νησί και των άλλων υποδομών του ΝΑΤΟ, των δυνάμεων που έχουν ευθύνη για την τουρκική εισβολή και κατοχή.

Ακόμη και αν ευθύνονται αυτοί, αν δεν μας απατά η μνήμη και η γνώση, κυρίως ήταν οι Έλληνες επίορκοι αξιωματικοί της χούντας που πρωτίστως προκάλεσαν την εισβολή και κατοχή.

Παράλληλα αναφέρεται στις «κυνικές παραδοχές» του κυβερνητικού εκπροσώπου για την ένταξη της Ελλάδας στην «πυρηνική ομπρέλα» της Γαλλίας. Θα μπορούσε να είναι κατανοητό εάν το κόμμα αναφερόταν και στις δηλώσεις του Ρώσου πρώην προέδρου και νυν προέδρου του ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας Ντμίτρι Μεντβέντεφ, ο οποίος δήλωσε ότι ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος δεν έχει αρχίσει ακόμη αλλά μπορεί να ξεκινήσει ανά πάσα στιγμή, αν ο Τραμπ συνεχίσει τον τρελό παράλογο πόλεμο αλλαγής καθεστώτων.

Και τόνισε (σωστά) ότι οι ΗΠΑ φοβούνται τη Ρωσία και γνωρίζουν την τιμή ενός πυρηνικού πολέμου, και ότι αυτό αποτελεί εγγύηση για τη Μόσχα.

Βέβαια, είναι ειρωνικό και σόλοικο να ψέγει η Ρωσία τις ΗΠΑ για προσπάθεια αλλαγής καθεστώτων. Η τριήμερη, όπως ήλπιζε, επίθεση της Ρωσίας στην Ουκρανία, στόχευε ακριβώς σε αυτό. Στην επιβολή φιλορωσικού καθεστώτος.

Αφετέρου από την αρχή της ουκρανικής κρίσης η Ρωσία επισημαίνει τον κίνδυνο πυρηνικού πολέμου. Άρα η Ελλάδα θα έπρεπε να μείνει γυμνή, εκβιαζόμενη και έρμαιο, στην όποια απειλή πυρηνικού χτυπήματος, και όχι να μπει υπό κάποια αμυντική πυρηνική ομπρέλα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, αιωνίως φιλειρηνιστής («αγάπη, φιλία και ειρήνη σε όλο τον κόσμο» που λένε και στα καλλιστεία ), κατηγορεί τον πρωθυπουργό ότι έχει κάνει τη χώρα ουρά των ΗΠΑ, και τον προειδοποιεί να μην εμπλέξει στη χώρα με οποιονδήποτε τρόπος στις εχθροπραξίες.

Δεν μας λέει τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα όταν ο Κύπριος πρόεδρος Ν. Χριστοδουλίδης ζητά την στρατιωτική συνδρομή της Ελλάδας, αφ’ ης στιγμής ο Ιρανός στρατηγός αρχηγός των Φρουρών της Επανάστασης Τζαμπάρι, εντείνει την ρητορική της κλιμάκωσης: Απειλεί ότι θα εντείνει τα πυραυλικά πλήγματα κατά της Κύπρου με την αιτιολογία ότι οι Αμερικανοί έχουν μεταφέρει τα περισσότερα από τα αεροσκάφη τους την Κύπρο.

Η Κύπρος κατά δήλωση του προέδρου της δεν εμπλέκεται και δεν μετέχει σε καμιά στρατιωτική επιχείρηση και δεν -πρέπει να - είναι στόχος. Ναι, θα πει κανείς ότι υπάρχει το θέμα των βρετανικών βάσεων, αλλά αυτό είναι αναγκαστικό ιστορικό προηγούμενο, που ξεπερνάει τις γνώσεις του μεγαλο-φρουρού της επανάστασης.

Σε παρόμοιο τόνο και η παιδική χαρά της Νέας Αριστεράς. Επισημαίνει (κάτι που όλοι αποδεχόμαστε, ή τουλάχιστον ο γράφων αποδέχεται), ότι πρόκειται «για μια παράνομη στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ». Συμπληρώνει ότι για την επέμβαση «Δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία».

Επιλεκτική η αναφορά. Δηλαδή είναι δικαιολογία το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, που αν υλοποιείτο θα μπορούσε να εξαφανίσει το Ισραήλ (αυτό αποτελεί διαχρονική διακήρυξη του Ιράν), καθώς και η Χεσμπολάχ, η Χαμάς, οι Χούθι;

Συμφωνούμε επίσης ότι «η αλλαγή καθεστώτος είναι ζήτημα του ιρανικού λαού και όχι «σωτήρων», οι οποίοι παραβιάζουν συστηματικά το διεθνές δίκαιο. Προς χαρά της… Ζαχάροβα, που μαθαίνει ότι στην Ελλάδα ότι υπερ-δεξιοί και ούλτρα αριστεροί καταδικάζουν τη διεθνή παρανομία του Τραμπ, αλλά λόγω ενός ιδιόρρυθμου στραβισμού δεν έχουν δει τις διαχρονικές παραβιάσεις της διεθνούς νομιμότητας από τη Ρωσία.

Δεν είναι θέμα ΝΔ. Οποιαδήποτε στοιχειωδώς υπεύθυνη ελληνική κυβέρνηση θα ανταποκρινόταν στο αίτημα της κυπριακής κυβέρνησης για στρατιωτική συνδρομή. Δεν είναι καν ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Είναι το παλιό Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα, που θέσπισε ο Αντρέας Παπανδρέου, και το επιτάσσουν άγραφοι κανόνες: Η ιστορία, η εθνική συνάφεια και η ανάγκη το αναβιώνουν.