Σπαραξικάρδια τα σχόλια των Αριστερών, όλων των αποχρώσεων, για την εξόντωση ενός ειδεχθούς, παρανοϊκού τύραννου που έστειλε στον θάνατο χιλιάδες νέα παιδιά μέσα σε ελάχιστες μέρες. Αίφνης ανακάλυψαν το Διεθνές Δίκαιο, ενώ σιωπούσαν όταν οι φανατισμένοι αγιατολάδες σκορπούσαν τον θάνατο πριν από σαράντα περίπου μέρες.
Τότε ελάχιστοι ήταν οι Αριστεροί που συντάχθηκαν με τη νεολαία του Ιράν και ακόμα πιο ελάχιστοι ήταν αυτοί που αναφέρθηκαν στον εγκληματογόνο χαρακτήρα του ιρανικού θεοκρατικού καθεστώτος. Και αυτοί ακόμα, οι ελάχιστοι των ελαχίστων, ζητούσαν, αφελώς, το καθεστώς να ανατραπεί από τους Ιρανούς πολίτες και όχι από μια έξωθεν επέμβαση. Όταν οι αγιατολάδες για να παραμείνουν στην εξουσία δε διστάζουν να δολοφονούν κάθε αντίθετη φωνή, τότε πώς θα ανατραπούν; Με διαδηλώσεις που πνίγονται στο αίμα; Μήπως με τη διεθνή κατακραυγή ή με την ένοχη σιωπή του ΟΗΕ και των παραφυάδων του;
Έφτασαν στο σημείο οι αριστερές τρυφερές ψυχούλες να νοσταλγούν τη Σοβιετική Ένωση ως το αντίπαλο δέος στις ΗΠΑ. Αυτές τις νοσταλγικές στιγμές τους να πάνε να τις μοιραστούν με τους εκατοντάδες εκατομμύρια πολίτες του υπαρκτού σοσιαλισμού, που έζησαν σχεδόν για 45 χρόνια στο πετσί τους τη δυστυχία, την κακομοιριά και την καταπίεση του σοβιετικού imperium που οι εγχώριες αριστερές ψυχούλες αναπόλησαν τις τελευταίες ώρες.
Είναι ιστορικό γεγονός πως σύμπασα η Αριστερά τρέφει εχθρικά αισθήματα για το Ισραήλ και φυσικά για τις ΗΠΑ. Αυτό είναι γνωστό. Γενιές αριστερών διαπαιδαγωγήθηκαν με τις αντι-ιμπεριαλιστικές πομφόλυγες και έτσι έφτασαν στο σημείο σήμερα να υποστηρίζουν τη δικτατορία της Βενεζουέλας και της Κούβας, καθώς και το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν. Για να τιμήσουν τα δικά τους νιάτα μισούν τα νέα παιδιά αυτών των χωρών που αγωνίζονται για ένα καλύτερο αύριο με ελευθερίες, ανάπτυξη και πάνω απ΄όλα ελπίδα για το μέλλον τους.
Καταλαβαίνω πως ένα κολλημένο μυαλό πολύ δύσκολα ξεκολλά, ιδίως αν το κοντέρ έχει γράψει αρκετές δεκαετίες. Η μηχανή έχει καεί και δε σώζεται ούτε με ρεκτιφιέ. Έτσι, αδυνατούν να δουν ποια είναι κάθε φορά η μεγάλη εικόνα και κυρίως να δουν ποιες είναι οι βασικές διακυβεύσεις.
Στο Ιράν η βασική διακύβευση είναι αν θα ανατραπεί ένα ολοκληρωτικό καθεστώς που έχει ως καταστατική του αρχή την εξαφάνιση από τον χάρτη του Ισραήλ και προς τούτο επιδιώκει την κατασκευή πυρηνικών όπλων. Αν θα ανατραπεί ένα καθεστώς που παράγει αστάθεια σε ολόκληρη την περιοχή της Μέσης Ανατολής και μέχρι πρότινος υποστήριζε, με κάθε τρόπο, τουλάχιστον τρείς τρομοκρατικές οργανώσεις.
Από την άλλη μεριά, όσοι βλέπουν και αποδέχονται αυτές τις διακυβεύσεις, επικροτούν αναφανδόν τις κοινές στρατιωτικές επιχειρήσεις ΗΠΑ—Ισραήλ, ώστε να εξαλειφθεί αυτό το καρκίνωμα που σκοτώνει τα ίδια τα παιδιά του και απειλεί την παγκόσμια ασφάλεια.
