Η αριστερά θεωρεί τους μουλάδες του Ιράν ως σύμμαχο στον … αντικαπιταλιστικό αγώνα. Μπορεί να υπάρχει ένα έλλειμμα «δημοκρατίας» στους κοσμοκαλόγερους, αλλά δεν βαριέσαι! Οι ΗΠΑ να συντριβούν και όλα θα … σιάξουν, κατά πως λένε. Δεν είναι κατά συνθήκη οπαδοί της Τυραννίας. Είναι συνειδητά εχθροί των ατομικών ελευθεριών. Και να σκεφτούμε ότι κυβέρνησαν. Κι ότι τότε δοκίμασαν να φέρουν την Τεχεράνη στην Ευρώπη μέσω Αθηνών. Ήταν και εξακολουθούν να είναι επικίνδυνοι. Για τα συμφέροντα της χώρας.
Ήταν τότε που ο ξάδελφος Τσίπρα πηγαινοερχότανε στην Τεχεράνη για να αποτελέσει η Ελλάδα τη… γέφυρα του Ιράν με την Ευρώπη. Αυτά στο δικό μας κεφάλι. Αν η Ευρώπη ήθελε να έχει σχέσεις με τους Μουλάδες δεν χρειαζότανε τη δική μας διαμεσολάβηση. Η Αθήνα έψαχνε τότε συμμάχους στο… αντικαπιταλιστικό μπλοκ και οι Ιρανοί μια… χρυσή βίζα για την Ευρώπη.
Ο Αλέξης Τσίπρα επισκέφτηκε επίσημα την Τεχεράνη το 2016 και αμέσως ξεκίνησαν εισαγωγές ιρανικού πετρελαίου από τα ΕΛΠΕ και συζητήθηκε έντονα το ενδεχόμενο να ερχότανε στην Αθήνα μια ιρανική τράπεζα. Ήταν τότε που οι συστημικές τράπεζες και ο Γιάννης Στουρνάρας ήταν οι εχθροί και έψαχναν για… «ερείσματα» εκτός των τειχών της Ευρώπης. Όλα αυτά μέχρι το 2018. Διότι τότε οι Αμερικανοί επέβαλαν και πάλι σκληρές κυρώσεις στο Ιράν λόγω των πυρηνικών και κάθε κατεργάρης πήγε στον πάγκο του. Καλός ο αντικαπιταλιστικός αγώνας, αλλά με τις αμερικανικές κυρώσεις δεν παίζει κανείς. Αφήστε που η προσέγγιση δεν είχε φέρει τίποτα περισσότερο πέρα από υποσχέσεις. Εκτός κι αν δεν είναι έτσι ακριβώς τα πράγματα, οπότε και ο ξάδελφος Τσίπρα οφείλει να ενημερώσει σχετικά το κοινό…
Τότε μας είπαν ότι το άνοιγμα στο Ιράν ήταν μέρος της … πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής. Θα παραθέσουμε δηλώσεις του κ. Τσίπρα που έγιναν με αφορμή το ταξίδι του στην Τεχεράνη: «Η Ελλάδα θα γίνει μια ενεργειακή, οικονομική και εμπορική γέφυρα μεταξύ του Ιράν και της Ευρωπαϊκής Ένωσης». «Οι ελπίδες για ειρήνη και σταθερότητα στη Μέση Ανατολή δεν μπορούν να υλοποιηθούν αν αγνοηθεί ο ρόλος του Ιράν». «Το Ιράν είναι ένας κρίσιμος παράγοντας για την ειρήνη και τη σταθερότητα στη Μέση Ανατολή, και ένας σημαντικός οικονομικός εταίρος». Τι να σχολιάσουμε πρώτα και τι να αφήσουμε για μετά. Σκεφτείτε να είχαμε σήμερα κυβέρνηση Τσίπρα και να λέγαμε ότι δεν μπορούν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ να αγνοούν τον ρόλο του Ιράν. Ή να είχαμε «ολοκληρώσει» τις οικονομικές μας σχέσεις με το Ιράν. Μάλλον δεν θα ήμασταν μέλος της Ενωμένης Ευρώπης…
Θανάσης Μαυρίδης
