Έγινε ταχύτερα από όσο κανείς μπορούσε να υπολογίσει. Κέρδισαν όσοι λένε ότι η Μέση Ανατολή είναι δίπλα μας. Ακόμη και η Περσία. Δεν χρειάζεται άλλωστε να ανατρέξουμε στη βαθιά ιστορία που είναι γραμμένη στην πέτρα από τα μέρη μας για να το επιβεβαιώσουμε. Μόνη της η Γεωγραφία θα αρκούσε.
Η πρώτη πολεμική αποστολή της νεότευκτης φρεγάτας «Κίμων», μαζί με τα υπόλοιπα τμήματα της ελληνικής στρατιωτικής παρουσίας «στο μέτωπο», επιταχύνει τις εξελίξεις που μας αφορούν.
Ευκαιρία βεβαίως να ξεμυτίσουν οι πονηροί ουδετερόφιλοι. Ήδη το ΚΚΕ παρατάσσει στους δρόμους τα στρατευμένα του αγήματα εκφοβίζοντας τους ανυποψίαστους: «Μεγάλος κίνδυνος γενίκευσης της σύγκρουσης! Άμεση απάντηση συνδικάτων και φορέων, με συλλαλητήρια ενάντια στην απρόκλητη επίθεση ΗΠΑ - Ισραήλ και στην ελληνική εμπλοκή». Με συνθήματα συνθηκολόγησης: «Σπέρνουν τον όλεθρο στη Μέση Ανατολή - Έξω η Ελλάδα από τη σφαγή». Απειλούν οι γραφιάδες του, ως να εύχονται να χτυπήσει το μακρύ χέρι της ισλαμικής τρομοκρατίας: «Στο πολύ κοντινό παρελθόν οι Ευρωπαϊκοί λαοί έχουν πληρώσει τα ευρωατλαντικά εγκλήματα με εκατόμβες από τρομοκρατικά χτυπήματα από Μαδρίτη μέχρι Μπατακλάν».
Τα γνωστά, αλλά καθόλου εξαιρετέα. Όταν όμως ο κόσμος κινείται, κανείς δεν μπορεί να μένει ακίνητος. Υπό κανονικές συνθήκες δεν θα ασχολείτο κανείς μαζί τους. Πλην όμως, επειδή και οι άλλες αντιπολιτεύσεις νοιώθουν αμήχανα και κάπου εκεί κοντά θα κινηθούν, με τον τρόπο τους, κι αυτές, καλό είναι να έχουμε πρόχειρα και ανά χείρας τα δεδομένα.
Όταν η Ιστορία βρίσκεται σε κίνηση, ο μόνος τρόπος για να μη σε παρασύρουν οι κυματισμοί που προκαλεί, είναι να κολυμπήσεις με τα νερά της. Έτσι κι αλλιώς, οι έμμεσες επιπτώσεις θα φτάσουν μέσα στην εβδομάδα. Δεν μπορείς να μείνεις ανεπηρέαστος από την αναταραχή των αγορών. Δεν θα γυρίσεις τα ελληνικά μεταφορικά καράβια από τα ταξίδια τους. Δεν θα σταματήσεις να αγοράζεις καύσιμα επειδή οι τιμές τους θα αυξηθούν. Δεν θα βγεις τώρα από τις βασικές διεθνείς συμφωνίες σου, γιατί δεν θέλεις να γίνεις μέρος των σχεδίων των «μεγάλων». Δεν θα αφήσεις τους επιτήδειους γείτονες να εκμεταλλευτούν τις καταστάσεις. Δεν θα «ξεχάσεις» τους φίλους σου όταν σε χρειάζονται.
Χωρίς ωστόσο όλα αυτά να σημαίνουν πως δεν θα συνεχίσεις να υποστηρίζεις τις λύσεις που μπορούν να σταθεροποιήσουν την περιοχή, να προστατεύσουν την συνύπαρξη και να διασφαλίσουν στους λαούς της περιοχής ένα πλαίσιο ειρήνευσης.
Ευτυχώς, οι θέσεις που υποστηρίζει η Ελλάδα είναι ζυγισμένες και σωστές. Αν όμως θέλουμε να ακούγονται και να μετρούν στις διαβουλεύσεις, πρέπει να έχουμε συμμετάσχει σε κάθε στιγμή της σύγκρουσης. Δυστυχώς, δεν υπάρχει άλλος δρόμος για όσους πιστεύουν πως το τρισχειρότερο είναι να γυρνάς από την άλλη μεριά, όταν οι φίλοι σου μπλέκονται σε καυγά με τους κακούς της ιστορίας. Στην όχι και τόσο μεγάλη ιστορία του σύγχρονου ελληνικού κράτους δεν το κάναμε, ευτυχώς, παρά σε περιστάσεις εσωτερικής εμπλοκής, σχεδόν εμφυλίων συγκρούσεων, που τελικά κατέληξαν σε βάρος μας. Προφανώς, δεν είναι η ώρα να το ξαναδοκιμάσουμε.
Αυτό δεν σημαίνει πως δεν πρέπει να συζητηθούν τα σχετικά με τη μεγάλη σύγκρουση που μόλις ξεκίνησε και μάλλον δεν θα τελειώσει συντόμως. Αν σε κάτι μπορεί κανείς να συμφωνήσει με τους «επιτήδειους ουδέτερους» είναι ότι η δημοκρατική σταθερότητα ενισχύεται όταν σε μια διεθνή αναταραχή και σε κάθε φάση της, οι πολίτες ενημερώνονται για τον πόλεμο δίπλα μας. Το Κοινοβούλιο γι αυτό υπάρχει.
