« Δοξασμένη η Δημοκρατία του Ιράν. Θάνατος στην Αμερική». Αυτό έγραφε στην αγγλική και στο περίπου ένα από τα πλακάτ στη διαμαρτυρία για «την επίθεση των ΗΠΑ – Ισραήλ στο Ιράν» την Κυριακή.
Στην καρδιά της Αθήνας υπήρχαν διαδηλωτές που αποθέωναν την ένδοξη… δημοκρατία των Μουλάδων. Όλα καλά. Ο Περισσός με τον γγ του, στη πρώτη γραμμή ζήτησε ζωηρά από τον ελληνικό λαό να δυναμώσει την αλληλεγγύη του προς τον ιρανικό λαό, ο οποίος είναι «θύμα της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας».
Παράπονα δεν πρέπει να έχουν στο ΚΚΕ, καθώς σε πρώτο χρόνο ανταποκρίθηκε η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ κυρία Έλενα Ακρίτα αλλά και ο γιατρός Δημήτρης Ζιαζίας που πρόσφατα, σήκωσε τις γροθιές του ενάντια στη «χούντα» για να ρίξει τον… τύραννο Γεωργιάδη και ευχήθηκε από καρδιάς « Νίκη στα όπλα του αμυνόμενου Ιράν.
Στα ψιλά γράμματα των ανακοινώσεων του ΚΚΕ, εξηγείται η βαρβαρότητα. Ως η βλάβη που υπόκεινται τα συμφέροντα της Κίνας και της Ρωσίας.
Από ένα μεγάλο πλήγμα στο Ιράν, στο σημαντικότερο στρατηγικό εταίρο τους, στην περιοχή του Κόλπου. Η Νέα Αριστερά των Χαρίτση - Σακελλαρίδη διακήρυξε ότι η «αλλαγή καθεστώτος είναι ζήτημα του ιρανικού λαού και όχι «σωτήρων», που παραβιάζουν το συστηματικά το διεθνές δίκαιο».
Εφόσον ο ιρανικός λαός δεν κατάφερε τόσες δεκαετίες να αποτινάξει το καθεστώς των μουλάδων καλά να πάθει. Προφανώς δεν είχε όση πίστη έπρεπε στις δυνάμεις του.
Δεν θα τρέχει η κάθε αριστερή κυρία Πέρκα να διεκδικεί για τις Ιρανές να ζουν σαν άνθρωποι. Ας ήταν πιο δυναμικές και πιο αποφασισμένες να αρπάξουν την τύχη στα χέρια τους. Το μαστίγιο του πολιτικού Ισλάμ μπορεί να πέφτει με οργή στα σώματα των Ιρανών γυναικών αρκεί να μην το κρατάει ιμπεριαλιστικό χέρι.
Θεοκρατικό ας είναι. Τυρανικό και απολυταρχικό; Ούτε αυτό πειράζει. Η τιμημένη… δημοκρατία του Ιράν με τον πακτωλό δολαρίων από τα πετρέλαια τα οποία καταλήγουν στους προύχοντες του καθεστώτος και στα τρομοκρατικά δίκτυα τα οποία χορηγεί ασύστολα, έχει ως δηλωμένο στόχο να μην αφήσει ρουθούνι εβραϊκό και όρθιο το κράτος του Ισραήλ.
Οι αναλύσεις στο χώρο της άπω Αριστεράς αναδεικνύουν το Ιράν «ως την τελευταία υπολογίσιμη δύναμη που αντιστέκεται στον ιμπεριαλισμό και τον σιωνισμό!
«Κάτω τα χέρια από την Τεχεράνη» φώναζαν οι σύντροφοι για το καθεστώς το οποίο με χέρια και πόδια στηρίζει και υποστηρίζει τους εχθρούς και στρατηγικούς αντιπάλους της Δύσης. Εξουσιάζοντας με όπλο τη θρησκεία έναν λαό που βρέθηκε στο λάκκο της κόλασης που του έσκαψαν οι «σωτήρες» της επανάστασης εναντίον του Σάχη.
Από τον ΣΥΡΙΖΑ του προέδρου Φάμελλου, που ζήτησε τη σύγκληση συμβουλίου πολιτικών αρχηγών και τον άλλο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα,ακούσαμε ότι το συμφέρον της χώρας είναι η ειρήνη και η σταθερότητα που θα επέλθει αν κινηθεί η ελληνική κυβέρνηση στο πλαίσιο μιας ενεργητικής και πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής και υποστηρίξει πρωτοβουλίες για την ειρήνη και διπλωματική λύση στο ζήτημα του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν.
Στο μεταξύ κατά μια εκδοχή που διατυπώνεται ευρέως στην αλάνα του διαδικτύου από τα δεξιά και τα αριστερά όλα αυτά είναι το κόστος που πληρώνουμε από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης η οποία αν υπήρχε θα στεκόταν ως το αντίπαλο δέος του Τραμπ! Προς το παρόν η υπέρτατη αλήθεια είναι όσα είπε ο εκπρόσωπος του Πούτιν… Έχουμε τα δικά μας συμφέροντα που πρέπει να προστατεύσουμε και είναι προς το συμφέρον μας να συνεχιστούν αυτές οι διαπραγματεύσεις (για την Ουκρανία)».
Ούτε μια ρωσική ευχή για νίκη στα όπλα του αμυνόμενου Ιράν ρε σύντροφοι; Πώς να πιστέψει ο εδώ αγωνιστής ότι επίκειται η παλιννόστηση της Σοβιετικής Ένωσης για να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο;
