Με το Ιράν, την απόφαση για τους δασμούς, το κόστος ζωής και τις ενδιάμεσες εκλογές να καθορίζουν την ατζέντα, ο Ντόναλντ Τραμπ ανέβηκε στο βήμα του Καπιτωλίου για την πιο μακρά στα χρονικά ομιλία για την Κατάσταση του Έθνους, επιδιώκοντας να εδραιώσει την εκλογική του βάση.

Αυτοί που πρωτίστως έστησαν μπλόκο στον Γεωργιάδη να μην μπει στο νοσοκομείο της Νίκαιας, ήταν γιατροί και νοσηλευτές που ανήκουν στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Δηλαδή στην «Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή». Υπήρχαν και οπαδοί ή μέλη του ΚΚΕ στη συγκέντρωση, αλλά «μπροστάρηδες» στο μπλόκο και στα έκτροπα ήταν αυτοί της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Στις εθνικές εκλογές του Μαΐου του 2023, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πήρε πανελλαδικά 31.740 ψήφους, δηλαδή το 0,54% του εκλογικού σώματος. Στις τελευταίες εθνικές εκλογές, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πήρε λιγότερους ψήφους από τα κόμματα «Κίνημα 21», «Ενώνω-Συμμαχία Ελευθερίας», «Εθνική Δημιουργία».

Μερικές φορές κάποια γεγονότα αποκτούν τη δική τους δυναμική. Τι σημαίνει αυτό; Αποκτούν μια ορμή που πηγάζει από αυτό το ίδιο το γεγονός η οποία υπερακοντίζει τα αρχικά του αίτια. Έτσι, παράγει και άλλες καταστάσεις, πέρα από τις προθέσεις και τις προβλέψεις των δρώντων υποκειμένων, ατομικών ή συλλογικών. Σήμερα πώς είναι διαμορφωμένη η πολιτική κατάσταση; Η Νέα Δημοκρατία παραμένει σταθερά πρώτο κόμμα με σημαντική διαφορά από το δεύτερο, το ΠΑΣΟΚ, ενώ παρακάτω επικρατεί ένα μικρό χάος. Το σημαντικό εύρημα όλων των δημοσκοπήσεων του 2026 είναι πως το κυβερνών κόμμα κινείται περί το 30% plus.

Για δεκαετίες η Ελλάδα έμοιαζε με χώρα που ζει ανάμεσα σε δύο καιρούς. Ζητούσε «εγγυήσεις» από τη Δύση, αλλά ταυτόχρονα φοβόταν να πάρει θέση όταν η Δύση τριζόταν. Περίμενε να την «σώσουν» οι συμμαχίες, χωρίς να επενδύει στη δική της χρησιμότητα. Σήμερα αυτό αλλάζει. Και αν πρέπει να γραφτεί ένα καθαρό κεφάλαιο για την πολιτική κληρονομιά του Κυριάκου Μητσοτάκη, αυτό είναι το εξής: η κυβέρνησή του θωράκισε τη χώρα απέναντι στην αβεβαιότητα της δυτικής συμμαχίας, όχι με ρητορεία, αλλά με πραγματικές, λειτουργικές συνδέσεις ισχύος. Η ενέργεια γίνεται το πρώτο πεδίο. Η Ελλάδα παύει να είναι «άκρη του χάρτη» και μετατρέπεται σε κόμβο.

Η 4η επέτειος της απροκάλυπτης ρωσικής στρατιωτικής εισβολής στην Ουκρανία, με την κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου, τη βίαια προσβολή της εδαφικής ακεραιότητας και κυριαρχίας μιας ανεξάρτητης χώρας, που τόλμησε να επιλέξει τη Δύση έναντι της ρωσικής Άρκτου, ευτυχώς, αυτήν τη φορά, δεν πέρασε εντελώς απαρατήρητη, τουλάχιστον στην Αθήνα. Ο Ντόναλντ Τραμπ, η «Συμμαχία των προθύμων» η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η επιλογή της Αλεξανδρούπολης από τον Πρωθυπουργό για την έναρξη του προσυνεδριακού διαλόγου της ΝΔ δεν ήταν απλώς συμβολική. Ήταν στρατηγική. Η ασφάλεια, στη σύγχρονη εκδοχή της, δεν είναι ένας τομέας πολιτικής. Είναι προϋπόθεση κρατικής επιβίωσης. Είναι ζήτημα υπαρξιακό και ταυτοτικό.

Η Αλβανία του Έντι Ράμα μπαίνει στο παιγνίδι του αμερικανικού LNG. Με τη βοήθεια των Ιταλών, των Γερμανών και λοιπών Ευρωπαίων «φίλων». Η συμφωνία, πάντως, εξακολουθεί και αποτελεί επιτυχία για την Ελλάδα και αναβαθμίζει σημαντικά τον γεωπολιτικό της ρόλο. Χτες είχαμε και τη δήλωση Σαμαρά. Λίγο μετά την υπογραφή στην Ουάσιγκτον και την ώρα που ο Γιώργος Γεραπετρίτης συναντούσε τον Ρούμπιο! Συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες. Πόσο μάλλον στη νεοδημοκρατική… Γράφει ο Ανάλγητος.

Οι δημοσκοπήσεις είναι αμείλικτες. Δείχνουν αυτό που δεν θέλουν να καταλάβουν οι ηγεσίες των κομμάτων της αντιπολίτευσης: Δεν μιλάνε στον κόσμο, ούτε καν στον δικό τους. Ο μεγάλος τους αντίπαλος δεν είναι ο Μητσοτάκης, αλλά η δική τους ανικανότητα να πιάσουν τον παλμό της κοινωνίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ΠΑΣΟΚ. Οι ψηφοφόροι του στην πλειοψηφία τους δεν θεωρούν ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης είναι καταλληλότερος για πρωθυπουργός από τον Κυριάκο Μητσοτάκη! Ούτε ο Αλέξης Τσίπρας πάει ιδιαίτερα καλά! Το ερώτημα είναι για ποιον λόγο ο Κυριάκος Μητσοτάκης περιμένει και δεν κάνει εκλογές άμεσα. Πόσο χειρότερα να πάει η αντιπολίτευση;

Γενική εκτίμηση είναι ότι ο Πολάκης ετοιμάζεται να ξεδιπλώσει την παντιέρα και να αναλάβει την αρχηγία του εναπομείναντος ΣΥΡΙΖΑ, όταν μεγάλο τμήμα του θα αποδεχθεί το ηγεμονικό νεύμα του Τσίπρα, να ενταχθεί στο κόμμα του. Κάτι που νομοτελειακά θα γίνει, αφού ο πρώην αρχηγός διαπιστώνει ήδη ότι η έλξη του δεν είναι όσο ισχυρή ανέμενε. Η κοινωνία δεν τον βλέπει ως απελευθερωτή από τη «χούντα Κούλη», και ο μόνος χώρος στον οποίο εξακολουθεί να διατηρεί επιρροή, είναι ο χώρος από τον οποίο επιχείρησε να αποδράσει, προκειμένου να απευθυνθεί στην πλατιά κοινωνία.

Ακούω ήδη τις κριτικές: οι εντυπωσιακές συμφωνίες για τον «κάθετο διάδρομο», τις έρευνες σε Κρητικό και Ιόνιο Πέλαγος, οι νέες επενδύσεις σε Ρεβυθούσα και Αλεξανδρούπολη και όλες οι άλλες συμφωνίες που, ξαφνικά, πολλαπλασιάζονται τους τελευταίους μήνες δεν βοηθούν σε τίποτε την «άδεια» τσέπη των συμπατριωτών. Τα ίδια είπαν ήδη, οι ίδιοι άνθρωποι, για τα data centers, για τα λιμάνια, για τις επενδύσεις στα κοιτάσματα, για τις εγκαταστάσεις παραγωγής νέων ενεργειών, ακόμη και για την, πολύτιμη πλέον, τουριστική υπεραξία. Εύλογη «κριτική». Θα μπορούσε κανείς να απαντήσει: Χάνουμε κάτι από όλες αυτές τις νέες συμφωνίες;

Στις 18 Απριλίου 2026, το νέο παράρτημα του μουσείου Βικτώριας και Αλβέρτου στο ανατολικό Λονδίνο, το V&A East Museum, ανοίγει με την έκθεση: «The Music Is Black: A British Story». Πρόκειται για μια εκτενή πολιτισμική αφήγηση που καλύπτει περισσότερο από έναν αιώνα μουσικής δημιουργίας αναδεικνύοντας τον διαπολιτισμικό πλούτο της Μαύρης βρετανικής μουσικής.

Ο προπηλακισμός ενός πολιτικού προϊσταμένου, επειδή τυγχάνει πολιτικός αντίπαλος, όταν μένει ατιμώρητος, αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση. Τούτο δεν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη πολιτική ή κοινωνιολογική σοφία για να υποστηριχθεί. Για χιλιάδες χρόνια πάνω σε αυτή την αρχή στηρίζεται η ανθρώπινη κοινωνική και πολιτισμική εξέλιξη. Η ανταμοιβή από την κοινωνία των συμπεριφορών που είναι επιθυμητό να πολλαπλασιαστούν και η τιμωρία όσων πρέπει να μειωθούν, γιατί είναι διαβρωτικές και διαλυτικές, αποτελούν τον βασικό κανόνα της κοινωνικής ανέλιξης και της συνύπαρξης σε ολοένα και πολυπλοκότερες μορφές συμβίωσης.

Στην Γόρτυνα της Κρήτης, κάποιος κάποτε κυνηγούσε μια νύμφη. Εκείνη, για να του ξεφύγει, έτρεχε μέσα στην βλάστηση. Κάποια στιγμή, βρέθηκε παγιδευμένη σε ένα ακρωτήρι, με τον διώκτη της να βρίσκεται κοντά. Πήδηξε από τον ψηλό βράχο στη θάλασσα, αλλά σώθηκε πέφτοντας στα δίχτυα ψαράδων, οι οποίοι γι’ αυτό τον λόγο, την ονόμασαν Δίκτυννα.

Έχει δικαίωμα ο δημοκρατικά εκλεγμένος υπουργός Υγείας να επισκέπτεται όποιο δημόσιο νοσοκομείο της επικράτειας κρίνει κάθε φορά; Η λογική απάντηση είναι πως ναι. Η απάντηση των ακροαριστερών τύπου ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι «Όχι, γιατί έτσι γουστάρουμε».

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα επανεκλεγεί το 2027 με ποσοστό μεγαλύτερο από το 41% του 2023. Μπορεί να ακούγεται πρόωρο ή υπερβολικά αισιόδοξο, όμως στηρίζεται αποκλειστικά στα σημερινά δεδομένα και δεν εμπεριέχει ούτε ψήγμα ευσεβών πόθων.

Η πρωτοφανής συγκέντρωση αμερικανικής δύναμης πυρός στην περιοχή εγκλωβίζει την Ουάσιγκτον και τον Πρόεδρο Τραμπ, καθώς θα πρέπει είτε να εξασφαλίσουν και να αποσπάσουν μια ικανοποιητική συμφωνία, διαφορετικά οι επιλογές θα είναι είτε να υποχωρήσουν με ένα χτύπημα σκληρού μεν αλλά μικρής έκτασης και περισσότερο συμβολικού χαρακτήρα, είτε να εμπλακούν σε μια σύγκρουση την οποία κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πώς θα καταλήξει.

Σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, η Ευρώπη επιμένει σε μια «θρησκευτική» προσήλωση σε κανόνες και περιορισμούς. Το αποτέλεσμα είναι ότι χορηγούνται λιγότερες πατέντες και ότι η επιχειρηματικότητα «τιμωρείται». Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι αρκετά διαφορετική.

Ο Yúnior García Aguilera γεννήθηκε στο Ολγκίν, την πόλη της ανατολικής Κούβας, και ξεκίνησε την καριέρα του ως δραματουργός με κωμωδίες χωρίς πολιτικό περιεχόμενο. Σταδιακά όμως, οι θεατρικές του παραγωγές μετατράπηκαν σε πολιτικές αλληγορίες. Η παράσταση «Presos» αναφερόταν σε πολιτικούς κρατούμενους, το «Seven» στον ιδεολογικό κατηχητισμό στα σχολεία, το «Pasaporte» στη μαζική έξοδο νέων.