Ο προπηλακισμός ενός πολιτικού προϊσταμένου, επειδή τυγχάνει πολιτικός αντίπαλος, όταν μένει ατιμώρητος, αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση. Τούτο δεν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη πολιτική ή κοινωνιολογική σοφία για να υποστηριχθεί.
Για χιλιάδες χρόνια πάνω σε αυτή την αρχή στηρίζεται η ανθρώπινη κοινωνική και πολιτισμική εξέλιξη.
Η ανταμοιβή από την κοινωνία των συμπεριφορών που είναι επιθυμητό να πολλαπλασιαστούν και η τιμωρία όσων πρέπει να μειωθούν, γιατί είναι διαβρωτικές και διαλυτικές, αποτελούν τον βασικό κανόνα της κοινωνικής ανέλιξης και της συνύπαρξης σε ολοένα και πολυπλοκότερες μορφές συμβίωσης.
Ο νεαρός γιατρός που άσκησε ή επιχείρησε να ασκήσει βία θα πρέπει να τιμωρηθεί αναλογικά και παραδειγματικά, τόσο από το κράτος δικαίου για παράβαση του νόμου, όσο και από τη διοίκηση του νοσοκομείου για παράβαση των κανόνων λειτουργίας, αλλά και από τον επαγγελματικό του σύλλογο για παράβαση της επαγγελματικής δεοντολογίας.
Ήταν λάθος του Υπουργού Γεωργιάδη να αποσύρει ή να μην υποβάλει καθόλου τη σχετική μήνυση.
Ο κάθε υπουργός αποτελεί θεσμό της ελληνικής πολιτείας, με συγκεκριμένο κύρος, εξουσίες και ευθύνες. Οποιαδήποτε προσβολή ή πράξη βίας εναντίον του αποτελεί πράξη εναντίον του θεσμού και ο φέρων την ιδιότητα έχει την υποχρέωση να την υπερασπιστεί.
Την ίδια ευθύνη έχει κάθε εισαγγελέας ή διοικητής νοσοκομείου.
Δεν αποτελεί ζήτημα που εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια κάθε υπουργού, κάθε κυβέρνησης ή της τυχάρπαστης αντιπολίτευσης.
Κανένας δεν αμφισβητεί το δικαίωμα στη διαμαρτυρία και την ελεύθερη έκφραση σε δημόσιους ή ιδιωτικούς χώρους, όταν δεν παραβιάζονται οι νόμοι και τα δικαιώματα άλλων πολιτών.
Αυτό δεν δικαιολογεί σε καμία περίπτωση το κλείσιμο δρόμων, τις χειροδικίες και τις ροχάλες.
Αν όσοι προβαίνουν σε παρόμοιες πράξεις δεν τιμωρούνται, η κοινωνία και η πολιτεία είναι σαν να επιδιώκουν την επανάληψη και τον πολλαπλασιασμό τους.
Ο καθένας μπορεί να διαμαρτύρεται για τη Γάζα, την Κούβα ή για τη μη διάθεση δωρεάν ηλεκτρικών κουβερτών στους πιγκουίνους. Δεν μπορεί, όμως, να επιβάλει σε κανέναν τις απόψεις του με τη βία.
Κάποιοι κατηγορούν τον Α. Γεωργιάδη πως επιδιώκει παρόμοιες σκηνές και εντάσεις προκειμένου να συσπειρώσει το εκλογικό του κοινό ενόψει εκλογών. Αρμόδιοι να το κρίνουν αυτό είναι οι εκλογείς και η κυβέρνηση.
Η επίσκεψη του Υπουργού Υγείας σε ένα δημόσιο νοσοκομείο αποτελεί υποχρέωσή του. Τα δημόσια νοσοκομεία συντηρούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό και στόχο έχουν να προσφέρουν υγειονομικές υπηρεσίες.
Υπεύθυνη για την καλή κατανομή των δημόσιων πόρων είναι η κυβέρνηση και το αρμόδιο υπουργείο. Το ίδιο υπεύθυνο είναι κάθε αρμόδιο υπουργείο και για την αξιολόγηση των υπηρεσιών που προσφέρει κάθε νοσοκομείο, σχολείο ή αστυνομικό τμήμα.
Δεν είναι κολεκτίβες των συνδικαλιστών του Δημοσίου τα νοσοκομεία μας. Ο ελληνικός λαός κάθε τέσσερα χρόνια επιλέγει ποιος και με ποιον τρόπο θα τα διοικεί. Το γεγονός ότι κάποιος προσλαμβάνεται σε ένα νοσοκομείο ως γιατρός, νοσοκόμος ή διοικητικός δεν του εξασφαλίζει το δικαίωμα να συναποφασίζει ή να ασκεί διοικητικές εξουσίες.
Αν αυτά δεν είναι κατανοητά από κάποιες καλο(κακο)μαθημένες μειοψηφίες, θα πρέπει να γίνουν. Αν θέλαμε το ΚΚ ή την ΑΝΤΑΡΣΥΑ να διοικεί τα νοσοκομεία ή τα σχολεία, θα ψηφίζαμε αλλιώς και, αν χάναμε, θα αναζητούσαμε αλλού μια σοβαρή χώρα.
Δεν θα ανακαλύψουμε τώρα τον τροχό.
Παρόμοιες συμπεριφορές θα πρέπει να τιμωρούνται, για να μη πολλαπλασιάζονται και οδηγούν στο χάος και την αταξία.
