Η 4η επέτειος της απροκάλυπτης ρωσικής στρατιωτικής εισβολής στην Ουκρανία (24/2/2026) με την κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου, τη βίαια προσβολή της εδαφικής ακεραιότητας και κυριαρχίας μιας ανεξάρτητης χώρας, που τόλμησε να επιλέξει τη Δύση έναντι της ρωσικής Άρκτου, ευτυχώς, αυτή τη φορά, δεν πέρασε εντελώς απαρατήρητη τουλάχιστον στην Αθήνα.
Αρκετοί Ουκρανοί, Ελληνίδες και Έλληνες συγκεντρώθηκαν αυτή τη φορά στα προπύλαια του Πανεπιστημίου και βάδισαν σε συγκέντρωση στο Σύνταγμα με τρόπο αξιοπρεπή και συγκινητικό μήπως και ταρακουνήσουν τη συνείδηση πολιτικών και καλλιτεχνών μας που είναι με τον «άνθρωπο» και την «ειρήνη» μπροστά στα φρικτά εγκλήματα πολέμου που διαπράττει ο Πούτιν με τις στρατιωτικές του δυνάμεις, Ρώσων, Βορειοκορεατών και μισθοφόρων από διάφορες φτωχές χώρες.
Το γεγονός, πολύ μικρή δημοσιότητα έλαβε, αλλά κατάφερε ίσως για πρώτη φορά να διαρρήξει κατά κάποιο τρόπο τον εφησυχασμό και το κλίμα αδιαφορίας εντός του οποίου η ελληνική κοινή γνώμη και τα «προοδευτικά» κόμματα της αντιπολίτευσης «υποδέχονται» συνήθως τέτοιες επετείους. Κι ας είναι το θέμα της Ουκρανίας υπαρξιακό για την Ευρώπη, κατά συνέπεια και για εμάς κι ας μην ήμαστε κοντά στο θέατρο του πολέμου.
Τις δραματικές ενδεχόμενες επιπτώσεις μιας ενδεχόμενης νίκης της Ρωσίας στην Ουκρανία ανέπτυξα πρόσφατα εδώ (9/2/2026) με σχετική ανάλυσή μου.
Σύσσωμη η ηγεσία της ΕΕ, η πρόεδρος της Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού συμβουλίου Αντόνιο Κόστα, οι Π/Θ της Δανίας, Σουηδίας, Νορβηγίας, Ισλανδίας, Εσθονίας και ο πρόεδρος της Φινλανδίας μετέβησαν στο Κίεβο να εκδηλώσουν επί τόπου τη συμπαράσταση και στήριξη της Ευρώπης. Διότι, οι διαπραγματεύσεις οι οποίες διεξάγονται μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας με την υποτιθέμενη διαμεσολάβηση της Αμερικής του Τραμπ, που ταυτίζεται με τον θύτη κι όχι με το θύμα της εισβολής και κατοχής, πρόκειται περί τραγέλαφου.
Τόσο η λεγόμενη «Συμμαχία των προθύμων» όσο και ο Π/Θ της χώρας Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσαν σαφώς τη στήριξή τους. Ο Γερμανός Καγκελάριος Φρίντριχτ Μερτς δήλωσε ότι «πρέπει να είμαστε απολύτως σαφείς: αυτός ο πόλεμος θα τελειώσει μόνο όταν ο Πούτιν συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορεί να κερδίσει. Η Μόσχα δεν είναι τόσο ισχυρή όσο θα ήθελε ο κόσμος να πιστεύει. Η Ρωσία δεν κερδίζει», είπε. Αμήν.
Ο κ. Μητσοτάκης σε μήνυμά του τονίζει το θάρρος και την ανθεκτικότητα του ουκρανικού λαού: «Επαναβεβαιώνουμε την ακλόνητη υποστήριξή μας στην ανεξαρτησία της, στον λαό της και σε μια ειρήνη που τηρεί το διεθνές δίκαιο. Είθε η επόμενη επέτειος να μη σηματοδοτήσει άλλον έναν χρόνο πολέμου, αλλά μια δίκαιη και διαρκή ειρήνη» (24/2/26), δήλωσε. Η Ελλάδα με την κυβέρνησή της παραμένει σταθερά στη σωστή πλευρά της ιστορίας. Το θέμα είναι, κάθε άλλο παρά παράδοξο, ότι όσοι δημόσιοι παράγοντες, πολιτικοί, δημοσιογράφοι και λοιπό «προοδευτικό» συνονθύλευμα εγκαλούν την κυβέρνηση ότι επιλέγει δήθεν την Αμερική έναντι της Ευρώπης, όταν επιλέγει ακριβώς την Ευρώπη, σιωπούν για την Ουκρανία και αλληθωρίζουν προς τον Πούτιν, υπό τον προσχηματική κάλυψη μιας δέουσας «πολυδιάστατης» εξωτερικής πολιτικής με την οποία εννοούν, φυσικά, φιλορωσική πολιτική.
Το Υπουργείο Εξωτερικών στο Σύνταγμα, φωταγωγημένο με τα χρώματα της Ουκρανίας (24/2//2026)
Ματαίως έψαχνα να βρω κάποια Ανακοίνωση ή δήλωση για την επέτειο στην ιστοσελίδα του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, αλλά δεν αποκλείεται κάπου να έχει καταχωρηθεί μυστικά. Ο κ. Ανδρουλάκης ασχολείται μεν με το Τικ Τοκ αλλά ξέχασε την Ουκρανία. Το κόμμα ενδιαφέρεται μόνο με το Συνέδριό του και τον ΟΠΕΚΕΠΕ, αναζητώντας εκ νέου ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες Υπουργών της ΝΔ, όταν σε 4 μήνες και 350 ώρες ακροάσεων στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής δεν κατάφερε να στοιχειοθετήσει πειστικά μια τέτοια κατηγορία. Και μασάει τα λόγια του για την απροκάλυπτη βία της κομμουνιστικής και άλλης Αριστεράς που ασκείται δημόσια κι έχει συγκεκριμένους στόχους.
Ανύπαρκτο το θέμα στην ιστοσελίδα του ΣΥΡΙΖΑ. Αντί της Ουκρανίας εκφράζει την αλληλεγγύη του στην Κούβα και «προειδοποιεί» την κυβέρνηση να μην εμπλακεί σε ενδεχόμενο πόλεμο με το Ιράν (των μουλάδων). Το ίδιο και η Νέα Αριστερά. Όμοιος ομοίω αεί πελάζει…
Μόνο ο κ. Βελόπουλος είναι σαφής και τολμηρός: εγκαλεί ευθέως την κυβέρνηση για τα «εγκληματικά της λάθη», ήτοι «τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας».
Δεν κατάφερα να εντοπίσω κάποια σχετική δήλωση του κ. rebranding, ο οποίος φιλοδοξεί να ηγηθεί της εγχώριας φαντασιακής «Κεντροαριστεράς».
Υποθέτω ότι ο θεωρητικός της σοσιαλδημοκρατίας που προσχώρησε πρόσφατα στην πολιτική του παρέα και εικάζεται ότι θα συγγράψει το «σοσιαλδημοκρατικό» πρόγραμμα του αναμενόμενου κόμματος, να κάνει κάποια σχετική αναφορά. Προσέτι, υποθέτω ότι το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα προς το οποίο προσβλέπει ο πλέων προς την «Ιθάκη», όπως αναφέρουν δημοσιογραφικές πληροφορίες, να κάνει τον κόπο να τον ρωτήσει μεταξύ άλλων, εάν χτυπήσει την πόρτα του, τι γνώμη έχει για την πολιτική βία και το ουκρανικό.
Ούτε της κας Καρυστιανού κατάφερα να εντοπίσω κάποια τοποθέτηση, μολονότι υπήρξε τόσο εκφραστική στο θέμα της επίσκεψης του Π/Θ στην Άγκυρα τον οποίο και «απαγόρευσε» να πάει. Δεν είδα κάποια παρότρυνση τώρα. Να έστελνε το μήνυμα στήριξης της Ουκρανίας ή όχι;
Η Ευρωβουλή, όπου ο πρόεδρος της Ουκρανίας Β. Ζελένσκι εκφώνησε μια εμπνευσμένη ομιλία, με Ψήφισμά της τοποθετήθηκε σαφώς στο θέμα. Το Ψήφισμα επί παρόντων 639 βουλευτών σε σύνολο 720 συγκέντρωσε 487 ψήφους υπέρ, 82 κατά και 70 αποχές. Από το κόμμα της Αριστεράς (Left) 8 ψήφισαν υπέρ, 18 κατά, μεταξύ αυτών όλοι οι Ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των κομμάτων Νίκη, Πλεύση Ελευθερίας, Ελληνική Λύση. Σύσσωμη η «Προοδευτική Παράταξη». Οι γνωστοί «Λακεδαιμόνιοι» αλλά κατά τα άλλα «φανατικοί» Ευρωπαίοι, για κοινή άμυνα, στρατό και περικεφαλαίες…
Η σιωπή των «προοδευτικών» στην Ελλάδα, ευσχήμων, υποκριτών και αδίστακτων πολιτικών, καλλιτεχνών και εσμού διάφορων άλλων, που κατά τα άλλα είναι με τον «άνθρωπο», την «ειρήνη», το κράτος δικαίου και το διεθνές δίκαιο, είναι εκκωφαντική. Πολιτική αγυρτεία με όλη τη σημασία της λέξεως. Κι εάν με επρόκειτο απλώς για κάποιαν απρεπή στάση θα περιοριζόμουν στο «Έξεστι Κλαζομενίοις ασχημονείν». Δεν πρόκειται, όμως, περί αυτού. Η εμφανής ρωσοφιλία είτε ρητώς είτε τηρώντας κάθε άλλο παρά αιδήμονα σιωπή, είναι η άλλη όψη του αντιδυτικισμού, αντιευρωπαϊσμού, του μίσους και της περιφρόνησης της φιλελεύθερης δημοκρατίας, της καλλιέργειας απόψεων «περί ισχυρού ανδρός» και αυταρχικού καθεστώτος. Πρόκειται για τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.
Όλες αυτές οι αριστερές και «προοδευτικές» απόψεις ενθαρρύνονται και καλλιεργούνται όχι μόνο από πολιτικά κόμματα και κέντρα ισχύος, επιχειρηματικά, μιντιακά και άλλα που δεν κρύβουν τις προτιμήσεις τους προς τον Πούτιν και τον αυταρχισμό, αλλά, δυστυχώς, δια της άθλιας στάσης σε τέτοια κρίσιμα θέματα εθνικής και δημοκρατικής σημασίας, από θεσμικά, συστημικά υποτίθεται κόμματα, όπως το ΠΑΣΟΚ.
Από τα οποία θα περίμενε κανείς όχι μισόλογα αλλά σθεναρή και δημόσια, σαφή θέση για την υπεράσπιση και στήριξη της Ουκρανίας και το χειμαζόμενου λαού της που υπερασπίζεται και χύνει το αίμα του για την υπεράσπιση της πατρίδας και της Ευρώπης. Αποτελεί ανεξίτηλο όνειδος για τη δήθεν «Προοδευτική Παράταξη» (τον ΣΥΡΙΖΑ, τα φέρελπι αναμενόμενα κόμματα του κ. Τσίπρα και της κας Καρυστιανού, τη Νέα Αριστερά, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ! Τη ΜΕΡΑ25), κόμματα και αποκόμματα της Αριστεράς τα οποία ασμένως επιδιώκει να ενοποιήσει ο «Δουξ των Αθηνών» για να ανατρέψει τον Μητσοτάκη.
Να είναι εντελώς τυχαίο, συμπτωματικό και συγκυριακό το γεγονός ότι σε πρόσφατη διεθνή έρευνα γνώμης ένας στους 5 Έλληνες τάσσεται υπέρ δικτατορικού καθεστώτος; Δεν νομίζω.
Μαρτυρίες
Η Ρωσία καταστρέφει το ενεργειακό δίκτυο, ερειπώνει με ανελέητους βομβαρδισμούς της χώρας, στοχεύει σκόπιμα τον άμαχο πληθυσμό προκαλώντας χιλιάδες θυμάτων για να κάμψει τη θέληση και το φρόνημα αντίστασης του Ουκρανικού λαού. Αυτός ο χειμώνας, που δεν έχει ακόμα παρέλθει, ήταν τραγικός για τους κατοίκους της Ουκρανίας πέραν των απωλειών μεταξύ του άμαχου πληθυσμού.
- Το BBC σε πρόσφατο ντοκιμαντέρ[i] του παραθέτει τις μαρτυρίες 4 Ρώσων στρατιωτών που αυτομόλησαν και περιγράφουν τις εν ψυχρώ εκτελέσεις και τα φριχτά βασανιστήρια των Ρώσων αξιωματικών κατά στρατιωτών που αρνούνται να εκτελέσουν τις διαταγές τους.
- Η Ουκρανική δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων Oλεξάνδρα Ματβιτσούκ (Oleksandra Matviichuk) που έχει τιμηθεί το 2022 με το Βραβείο Νόμπελ, με την οργάνωσή της τεκμηριώνει τις ρωσικές ωμότητες, τις δεκάδες χιλιάδων εγκλημάτων πολέμου και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας. Φαντάζεται τον εαυτό της να φοράει κόκκινο κραγιόν την ημέρα που ο Πούτιν θα καθίσει στο εδώλιο του κατηγορουμένου για τα φριχτά του εγκλήματα στην Ουκρανία.
- Η Ουκρανή Βικτώρια Σαντούλιακ που ζει εδώ και 2 χρόνια στην Ελλάδα και πηγαινοέρχεται στην Ουκρανία γράφει (24/2/26)
«Αγαπητοί μου νέοι συμπατριώτες, Έλληνες: Έχετε τη δυνατότητα να στηρίξετε την Ουκρανία στον αγώνα της να παραμείνει ελεύθερη, ανεξάρτητη και Δημοκρατική. Η υπεράσπιση της Δημοκρατίας και των ανθρωπιστικών αξιών δεν αφορά μόνο έναν λαό - αφορά όλους μας.»
[i] Russian soldiers tell BBC they saw fellow troops executed on commanders' orders Ben Steele, Mike Radford and George Wright (23/2/2026)
