Στους λόγους που οδήγησαν στο πρόσφατο μπλακ άουτ στο FIR Αθηνών και στα προβλήματα που αυτό προκάλεσε αναφέρεται σε συνέντευξη στο Liberal και τον Α. Βέλμαχο, ο καθηγητής και μέλος της Εθνικής Αρχής Κυβερνοασφάλειας, Αθανάσιος Μποζίνης. Ο ίδιος τονίζει πως κατά πάσα πιθανότητα έχει υπάρξει αστοχία υλικού σε τηλεπικοινωνιακές γραμμές, οι οποίες σε ένα ποσοστό 80% είναι αναλογικές, ενώ τα ακριβή αίτια παραμένουν υπό διερεύνηση.

Αποτελώντας μια δήλωση πολυτέλειας, υψηλής τεχνολογίας και κομψότητας, ως ναυαρχίδα μιας μάρκας που δηλώνει ξεχωριστή όπως η γαλλική DS, το εντυπωσιακό ηλεκτρικό αυτοκίνητο που βλέπετε στις φωτογραφίες προσφέρει μικτή αυτονομία που φτάνει τα 750 χιλιόμετρα! Κυρίες και κύριοι υποδεχτείτε το DS Νο8, που είναι πλέον διαθέσιμο και στην ελληνική αγορά!

Μόλις οι εικασίες για το κόμμα Καρυστιανού έγιναν βεβαιότητα, όλοι όσοι την στήριξαν επί δύο χρόνια, ξαφνικά διαβεβαιώνουν πως ουδεμία σχέση έχουν μαζί της. «Εμείς με την κυρία είχαμε μόνον μια καλημέρα», είναι το μοτίβο της αριστερής και δεξιάς αντιπολίτευσης. Λες και ξεχάσαμε ποιοι έτρεχαν στις συγκεντρώσεις της, ποιοι φωτογραφίζονταν μαζί της και ποιοι υιοθετήσουν όλα όσα υποστήριζε.

Ήταν το ιερό τοτέμ. Η «Μάνα των Τεμπών». Η κραυγή οδύνης, η ζωντανή καταγγελία, το πρόσωπο της νεμέσεως, το απόλυτο εργαλείο εναντίον του ανάλγητου «καθεστώτος Κούλη», που δολοφόνησε τα παιδιά στα Τέμπη και μπάζωσε τον χώρο.

Στο πρόσφατο έργο μου για τους πρωθυπουργούς της Μεταπολίτευσης δεν διστάζω να πιστώσω τον πρωθυπουργό της περιόδου 2015-2019 με αρκετά -και όχι πάντα αμελητέα- επιτεύγματα. Ακόμη περισσότερο όμως, αναφερόμενος στο πολιτικό μέλλον του, τον καταγράφω ως χρήσιμο για την (ελληνική) δημοκρατία.

Η αιφνιδιαστική σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο από αμερικανικές δυνάμεις σηματοδοτεί μια ιστορική τομή: για πρώτη φορά μετά την επιχείρηση κατά του Νοριέγκα στον Παναμά το 1989, οι ΗΠΑ συνέλαβαν εν ενεργεία αρχηγό κράτους σε ξένο έδαφος.

Ο τελευταίος Αψβούργος της Ισπανίας, ο Κάρολος ο Β, ήταν ένα λάθος της φύσης. Τόσο λάθος, που οι σύγχρονοί του, του έδωσαν το προσωνύμιο «ο Μαγεμένος». Με την κακή έννοια. Στα 3 του χρόνια δεν είχαν ακόμα κλείσει οι ραφές του κρανίου, είχε ραχίτιδα και δεν μπορούσε να σταθεί όρθιος. Περπάτησε 6 ετών με νάρθηκες στα πόδια. Στα 9 δεν μπορούσε να διαβάσει ούτε να γράψει. Ήταν κοντός και δύσμορφος, με έντονο προγναθισμό, γλώσσα αφύσικα μεγάλη, τόσο που δεν καταλάβαινες τι έλεγε, του έτρεχαν συνέχεια τα σάλια και μασούσε με δυσκολία. Υπέφερε από παρατεταμένες περιόδους πυρετού, επιληπτικές κρίσεις και χρόνια διάρροια.

Στον Έβρο η Τουρκία αποφάσισε να μας στείλει δεκάδες χιλιάδες μετανάστες για να δοκιμάσει τις αντοχές της χώρας και της νέας τότε κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν αλλάξει πολλά. Η Ελλάδα έχει αυξήσει την αποτρεπτική της ισχύ και τις διεθνείς της συμμαχίες. Όλο αυτό δεν «αρέσει» στην Άγκυρα κι αυτό είναι φυσικό. Δεν αρέσει και στη Μόσχα, επειδή η σύσφιξη των σχέσεων με ΗΠΑ και Ισραήλ περιορίζει τον δικό της ρόλο στην περιοχή. Δεν αρέσει και σε ορισμένους εγχώριους παίκτες.

Από την Προϊστορία, οι άνθρωποι επέλεγαν να εγκατασταθούν δίπλα στο νερό. Σε γεωγραφικά σημεία όπου έρεε ανενόχλητο και στη συνέχεια θα μπορούσε να αποτελέσει μέσο ανάπτυξης ενός μόνιμου οικισμού, ο οποίος με τον καιρό θα εξελισσόταν σε μια πρώιμη πόλη.

«Παρὰ θῖν’ ἁλός» τιτλοφορείται η νέα έκθεση του Τάσου Μαντζαβίνου στην γκαλερί Σκουφά που εγκαινιάζεται στις 15 Ιανουαρίου 2026.

Η συλλογή Σκύβαλα της Jenny Erpenbeck διαβάζεται καλύτερα αν την προσεγγίσει κανείς σαν μια ενιαία άσκηση πειθαρχίας πάνω στη φθορά.

Στον ελλαδικό μικρόκοσμο που ζούμε, θεωρούμε πως το σημαντικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε αυτή την περίοδο είναι το ενδεχόμενο να μη προκύψει κυβέρνηση στις επόμενες εκλογές, οι οποίες θα γίνουν σε ενάμιση χρόνο. Αν και ουσιαστικά από το δεύτερο εξάμηνο του 2026 μπαίνουμε σε προεκλογική περίοδο, φοβάμαι πως μέχρι τις επόμενες εκλογές πολλά και ανατρεπτικά μπορούν να συμβούν. Δεν εννοώ ατυχήματα όπως τα Τέμπη ή σκάνδαλα όπως του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Χάσανε τον ύπνο τους πολλοί καλοί συνάνθρωποί μας σε Αθήνα και Μαδρίτη από τα τεκταινόμενα στο Καράκας. Όχι, δεν φοβούνται ότι θα απαντήσουν στο κουδούνι και θα είναι ο γαλατάς. Αυτά τα λένε για εσωτερική κατανάλωση. Την πλήρη πολιτική τους χρεοκοπία τρέμουν. Είναι κι αυτό το black out στις αεροπορικές πτήσεις που μας θυμίζει κάτι παρόμοιο που συνέβη στη Γερμανία. Εκεί η κυβέρνηση φώναξε τον Ρώσο πρέσβη και ζήτησε εξηγήσεις. Είπαμε ότι μας θυμίζει. Δεν σημαίνει ότι πίσω απ’ όλα είναι η Μόσχα. Τουλάχιστον όχι απ’ όλα. Σε κάποια μπορεί. Όπως στο «πλησίασμα» επιχειρηματικών δυνάμεων. Γράφει ο Ανάλγητος.

Σε μια μικρή ελληνική πόλη, ένας δήμαρχος κάνει κάτι επαναστατικό για τα ελληνικά δεδομένα. Αποφασίζει να χτίσει νηπιαγωγείο. Όχι άγαλμα, όχι πλατεία–μαυσωλείο, όχι φεστιβάλ πολιτισμού με φίλους καλλιτέχνες. Νηπιαγωγείο. Με άδειες, με μελέτες, με εξασφαλισμένη ευρωπαϊκή χρηματοδότηση. Δηλαδή με όλα αυτά που υποτίθεται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση ζητά από μια χώρα μέλος που θέλει να λέγεται σοβαρή.

Πριν 40 χρόνια, τα δύο κράτη της Ιβηρικής, Ισπανία και Πορτογαλία, ενώθηκαν με την ήδη διαμορφωμένη ΕΟΚ. Ήταν ο τρίτος γύρος διεύρυνσης. Η Ελλάδα είχε ήδη γίνει μέλος με τη δεύτερη διεύρυνση. Κανείς, τότε, δεν είχε σκεφτεί πως θα είχαμε ακόμη επτά γύρους διεύρυνσης της Ενωμένης Ευρώπης. Όταν μπήκαν οι δύο αυτές χώρες, η μοίρα τους ήταν, σε πολλά σημεία αλλά όχι σε όλα, κοινή. Ο αείμνηστος Νίκος Πουλαντζάς είχε γράψει ένα εξαιρετικό βιβλίο, από μαρξιστική-αριστερή σκοπιά, που ήταν τότε στα πάνω της.

Κατάφερα και διάβασα επιτέλους την «Ιθάκη», αυτό το ογκώδες πόνημα των 762 σελίδων του Τσίπρα που κατά τον συγγραφέα, είχε υποτίθεται στόχο «να μαθευτεί και η δική του αλήθεια». 

Τα είπα και στις εκπομπές που μου ζήτησαν δήλωση, μόλις κυκλοφόρησε η είδηση του θανάτου σου. Ήταν μεν άδικο να φύγεις λίγους μήνες αφότου κρέμασες τα τηλεοπτικά σου παπούτσια, αλλά –συμπάθα με από κει ψηλά- ήταν αναμενόμενο. Σαν τα κοτόπουλα πέφτουμε όσοι υπηρετήσαμε την δημοσιογραφία και ειδικά την τηλεόραση. Κάθε μέρα έρχονται στο mail μου ενημερώσεις της ΕΣΗΕΑ ότι έφυγε και τούτος ο συνάδελφος, έφυγε και κείνη η συναδέλφισσα.

Το έμφραγμα του μυοκαρδίου παραμένει μία από τις κυριότερες αιτίες θανάτου παγκοσμίως, παρά την πρόοδο της ιατρικής. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO), τα καρδιαγγειακά νοσήματα ευθύνονται για περίπου 17,9 εκατομμύρια θανάτους ετησίως, με το έμφραγμα να καταλαμβάνει κεντρική θέση σε αυτή τη στατιστική.