Φαίνεται πως το εγχείρημα Καρυστιανού δε δικαιώνει αυτούς που πόνταραν στο άστρο της. Βέβαια, είναι νωρίς να βγάλουμε ένα τέτοιο συμπέρασμα, όμως η αρχή είναι το ήμισυ του παντός. Λίγο η απειρία της, λίγο το στενότερο πολιτικό περιβάλλον της, αποδυναμώνουν αφετηριακά την απήχηση του κόμματός της.

Στο Νταβός καθρεφτίστηκε η βαθιά κρίση που διαπερνά τη Δύση, παρότι διαφάνηκε αποκλιμάκωση στο ζήτημα της Γροιλανδίας έπειτα από μία ημέρα που κύλησε σαν roller coaster. Η ομιλία Τραμπ, η αιφνίδια στροφή και μία συμφωνία για την Αρκτική στον ορίζοντα.

Ο Χαβιέρ Μιλέι έχει κάνει το Νταβός προσωπικό του πεδίο μάχης. Δεν πάει εκεί για να χαμογελάσει σε φωτογραφίες, ούτε για να ψιθυρίσει ευγενικά γενικότητες σε πάνελ. Πηγαίνει για να συγκρουστεί με τη θρησκεία του κρατισμού που κυριαρχεί στο πολιτικό mainstream της εποχής. Και, όπως φαίνεται, το κάνει με την άνεση ανθρώπου που δεν είναι απλώς πολιτικός, αλλά καταρτισμένος, μεθοδικός και, κυρίως, αποφασισμένος να εφαρμόσει αυτά που λέει. Σε ομιλία του, μίλησε σαν άνθρωπος που γνωρίζει.

Φαίνεται πως το εγχείρημα Καρυστιανού δε δικαιώνει αυτούς που πόνταραν στο άστρο της. Βέβαια, είναι νωρίς να βγάλουμε ένα τέτοιο συμπέρασμα, όμως η αρχή είναι το ήμισυ του παντός. Λίγο η απειρία της, λίγο οι επιθέσεις που δέχθηκε από τους άλλους συγγενείς των Τεμπών, λίγο το στενότερο πολιτικό περιβάλλον της, όλα αυτά αποδυναμώνουν την απήχηση του κόμματός της. Ο σχεδιασμός προέβλεπε τη δημιουργία ενός κόμματος πολυσυλλεκτικού.

Το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού θα είναι ένα ακροδεξιό κόμμα με σαφή αναφορά στην Ορθοδοξία. Η επιλογή του θέματος των αμβλώσεων δεν ήταν τυχαία. Η υιοθέτηση της υπερδεξιάς ατζέντας του Τράμπ είναι επιλογή. Η Μαρία Καρυστιανού σπεύδει να καλύψει το κενό που υπάρχει στην άκρα δεξιά στην Ελλάδα. Υπάρχουν αρκετά κόμματα και ένα σοβαρό ακροατήριο που τα ακολουθεί. Εκείνο που λείπει είναι ο ηγέτης που θα τα ενώσει. Η Μαρία Καρυστιανού φιλοδοξεί να γίνει η Λεπέν της Ελλάδας, με την ευγενική χορηγία των εν Ελλάδι φίλων της Μόσχας.

Ποια παγκοσμιοποίηση και πράσινα άλογα. Η νέα τάξη πραγμάτων επιβάλλει να κοιτά κανείς να επιστρέψει σε καταστάσεις που πιστεύαμε ότι τις έχουμε αφήσει πίσω: Στο κυνήγι της αυτονομίας σε πρώτες ύλες! Κάτι που η Ευρώπη ειδικά το είχε ξεχάσει εδώ και χρόνια. Τώρα τα κεφάλια μέσα και αναζητούμε πόρους. Πετρέλαιο, φυσικό αέριο, μεταλλεύματα. Μέσα σε αυτό το νέο περιβάλλον η Ελλάδα κερδίζει πόντους. Γι αυτό και η κυβέρνηση ανοίγει τον φάκελο «κρίσιμες πρώτες ύλες». Γράφει ο Ανάλγητος.

Τριακόσιοι τριάντα τέσσερις εθνικοί βουλευτές στο Ευρωκοινοβούλιο ενέκριναν ψήφισμα (που προώθησαν 144 από δαύτους), ώστε η εγκριθείσα το 2019 και ήδη υπογραφείσα από την πρόεδρο φον ντερ Λάιεν προ ολίγων ημερών, εις το όνομα της Ενωμένης Ευρώπης, Συνθήκη Mercosur/Mercosul να σταλεί προς εξέταση από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Υπήρξαν βεβαίως και 324 που αρνήθηκαν να καλύψουν τα οπίσθιά τους πίσω από μια ακόμη καθυστέρηση (μετά 25ετή διαπραγμάτευση του αυτονόητου) καθώς και 11 αποχές.

Απόλυτα θετικό ήταν το αποτύπωμα της εμπορικής δραστηριότητας για τη Volkswagen Επαγγελματικά Οχήματα τη χρονιά που πέρασε, καθώς η μάρκα κατέγραψε αυξημένες παραδόσεις σε βασικά της μοντέλα, ενίσχυσε περαιτέρω την παρουσία της στην ηλεκτροκίνηση και διατήρησε σταθερή τη θέση της σε καίριες αγορές παγκοσμίως.

Ακόμα και εάν η γλώσσα που αρθρώνεται ενίοτε δημιουργεί τείχη, η αγκαλιά «μιλά» την ίδια γλώσσα σε κάθε εποχή, κάθε τόπο και πολιτισμό.

Το ένδοξο παρελθόν μοιάζει να μένει στοιχειωμένο στη συλλογική μνήμη του ΠΑΣΟΚ. Δημιουργεί συγκρίσεις αδόκιμες του παρόντος. Οι αρχηγοί του βρίσκονται υπό τη δαμόκλειο σπάθη της σύγκρισης με τον ιδρυτή του, ενώ τα αναιμικά ποσοστά του με τα ρωμαλέα μιας εποχής που παρήλθε ανεπιστρεπτί.

Πολύ μακριά από εδώ, στην γεμάτη αντιθέσεις ήπειρο της Ασίας, βρισκόταν μια τεράστια αυτοκρατορία, η οποία διατηρεί και αυξάνει σταθερά, ως χώρα πλέον, τον πληθυσμό της μέχρι τις μέρες μας. Εκεί, όπως και σε πολλές άλλες περιπτώσεις στο παρελθόν, οι αυτοκράτορες παρομοιάζονταν με θεούς. Έτσι, οι κατοικίες τους έπρεπε να ξεχωρίζουν.

Τις πληγές των διαζυγίων τους μετρούν, στις σελίδες των αυτοβιογραφικών αφηγημάτων τους, συγγραφείς όπως η Χάνα Πίταρντ, η Λέσλι Τζέιμισον, η ποιήτρια Μάγκι Σμιθ και η Μπελ Μπέρντεν.

Από τα «Πράσινα Κύματα» του 2009 έως την εξέγερση «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία» του 2022-23, η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν αντιμετώπισε επανειλημμένες λαϊκές προκλήσεις χωρίς να καταρρεύσει. Η κεντρική θέση ότι το καθεστώς επιβιώνει λόγω ενός πυκνού, πολυεπίπεδου καταπιεστικού συστήματος είναι σε μεγάλο βαθμό αληθής, αλλά ατελής. Η καταστολή αποτελεί αναγκαία αλλά όχι επαρκή συνθήκη.

Κάποιοι νομικοί, πολιτικοί και σχολιαστές των Κοινωνικών Δικτύων, έσπευσαν να συγκρίνουν αυτό το δυστύχημα, με το δικό μας στα Τέμπη, εστιάζοντας μόνο στην ανάφλεξη και τη δημιουργία πυρόσφαιρας, προσπαθώντας έτσι να ενισχύσουν το ναυαγισμένο τους αφήγημα περί ύπαρξης λαθραίου εύφλεκτου φορτίου στην εμπορική αμαξοστοιχία της Ηellenic Train.Με αυτό το σκεπτικό, κάθε τροχαίο ατύχημα που καταλήγει σε ανάφλεξη, θα αποδείκνυε ότι το όχημα αυτό μετέφερε παράνομο εύφλεκτο φορτίο.

Υπάρχουν δύο ειδών θεούσες. Οι παραδοσιακές, με το μαντίλι, το κομποσκοίνι και το μόνιμο παράπονο ότι «χάλασε ο κόσμος». Και οι άλλες, οι σύγχρονες, οι ανακαινισμένες, οι θεούσες του Instagram, του Facebook, των πάνελ και των διακηρύξεων. Αυτές που δεν σταυροκοπιούνται δημοσίως, αλλά σταυρώνουν κόσμο ιδιωτικώς. Αυτές που δεν μυρίζουν λιβάνι, αλλά ηθικό πλεονέκτημα. Οι δεύτερες είναι πολύ πιο επικίνδυνες. Ότι αυτές δεν χρειάζονται εκκλησία, χρειάζονται μικρόφωνο.