Κάποιες φορές, σε αντίθεση με όσα πίστευε ο Κάρολος Μαρξ, η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται ως κωμωδία, αλλά και πάλι ως τραγωδία. Το σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Ισπανία απέδειξε ότι οι πιθανότητες πάντα ευνοούν την «μπάνκα», δηλαδή την Εντροπία που διέπει την εκδήλωση των φυσικών νόμων, και κάποιες φορές ο Άνθρωπος απλά γίνεται θεατής απρόβλεπτων γεγονότων.
Κάποιοι νομικοί, πολιτικοί και σχολιαστές των Κοινωνικών Δικτύων, έσπευσαν να συγκρίνουν αυτό το δυστύχημα, με το δικό μας στα Τέμπη, έχοντας επικεντρώσει την προσοχή τους μόνο στην ανάφλεξη και τη δημιουργία πυρόσφαιρας, στην περίπτωση των Τεμπών, προσπαθώντας έτσι να ενισχύσουν το ναυαγισμένο τους αφήγημα περί ύπαρξης λαθραίου εύφλεκτου φορτίου στην εμπορική αμαξοστοιχία της Ηellenic Train.
Με αυτό το (μάλλον αφελές) σκεπτικό, κάθε τροχαίο ατύχημα που καταλήγει σε ανάφλεξη ενός οχήματος, θα αποδείκνυε ότι το όχημα αυτό μετέφερε παράνομο εύφλεκτο φορτίο. Όμως ΟΛΑ τα οχήματα που έχουν εμπλακεί σε ατυχήματα, μεταφέρουν πάντοτε τέτοιο φορτίο, δηλαδή τα καύσιμά τους και όμως, συνήθως δεν καίγονται.
Όπως εξήγησα ήδη σε πρόσφατες αναρτήσεις μου, πρόκειται για δύο τελείως διαφορετικά δυστυχήματα. Στην Ελλάδα είχαμε τη μετωπική σύγκρουση δύο συρμών, των οποίων την αποκλειστική έλξη επιτελούσαν οι ηλεκτρομηχανές που συγκρούστηκαν (Hellas Sprinter 120), κάθε μία από τις οποίες είναι εξοπλισμένη με ολόκληρη την ηλεκτρική εγκατάσταση έλξης του συρμού και με ένα μεγάλο μετασχηματιστή 6 MVA που ψύχεται από πολλές χιλιάδες λίτρα σιλικονούχου ελαίου που κυκλοφορεί με μεγάλη ροή μέσα από τις ηλεκτρομηχανές αυτές.
Στην περίπτωση της Ισπανίας, η σύγκρουση έγινε πλαγιομετωπικά, μεταξύ δύο συρμών (Frecciarossa 1000 [ETR 1000] και Renfe Class 120/121), οι οποίες διαθέτουν πολλαπλά σημεία υποβιβασμού της τάσης σε συγκεκριμένα βαγόνια, συνεπώς οι πιθανότητες για εκδήλωση πυρκαγιάς είναι πολύ μικρότερες, αν και όχι μηδενικές. Επίσης, η σύγκρουση έγινε μεταξύ του βαγονιού διακυβέρνησης του ενός συρμού (δεν αποκαλείται «ηλεκτράμαξα») και των 3 βαγονιών που είχαν εκτροχιαστεί από τον 2ο συρμό.
Επίσης, η σύγκρουση δεν έγινε επειδή κάποιος ασυνείδητος σταθμάρχης έβαλε τα 2 τραίνα στην ίδια γραμμή, στοιχείο που οι ρεκάζοντες συμπολίτες μας δείχνουν να προσπερνούν με μεγάλη ευκολία. Τα πρώτα στοιχεία δίνουν την εικόνα πρόκλησης ανεπίτρεπτων ταλαντώσεων στα τελευταία βαγόνια, που προκάλεσαν τον εκτροχιασμό τους, συνεπώς οποιοδήποτε ανθρώπινο λάθος έχει να κάνει με ελλιπή τεχνικό έλεγχο και εντοπισμό της αιτίας των ταλαντώσεων αυτών.
Αφού λοιπόν κάποιοι από τους ρεκάζοντες συμπολίτες μας κατάλαβαν ότι τα τεχνικά στοιχεία δεν ευνοούσαν το αφήγημά τους περί πυρόσφαιρας, άρχισαν να εκφράζουν ειρωνείες περί του «μπαζώματος» του χώρου του δυστυχήματος στα Τέμπη, μέχρι που χτεσινές δημοσιεύσεις σε ΜΜΕ του Εξωτερικού, αναφέρουν ότι οι μεγάλοι γερανοί που κλήθηκαν να μετακινήσουν, από τη 2η κιόλας ημέρα, τα κατεστραμμένα βαγόνια, αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα στη στήριξή τους και πρέπει να γίνει «ενίσχυση του εδάφους», δηλαδή ΜΠΑΖΩΜΑ.
Εδώ και πολλούς μήνες, όσοι πολίτες έχουν αντιληφθεί την Πραγματικότητα που όλα τα παραμύθια και οι τερατολογίες προσπαθούν να συσκοτίσουν, περιμένουν την έναρξη της Δίκης για το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, προκειμένου να αποκαλυφθούν οι πραγματικοί ένοχοι και οι αιτίες που το προκάλεσαν.
Αυτό πρέπει να είναι το ζητούμενο στην Ελληνική Κοινωνία και όχι η διασπορά ανόητων θεωριών που στοχεύουν στην εξασφάλιση κάποιων πενιχρών εκλογικών ποσοστών, επάνω στα κορμιά των αδικοχαμένων θυμάτων.
*Ο Κώστας Κάπος είναι Ενεργειακός-Μηχανολόγος Μηχανικός, BS, MS, PE
