Το ένδοξο παρελθόν μοιάζει να μένει στοιχειωμένο στη συλλογική μνήμη του ΠΑΣΟΚ. Δημιουργεί συγκρίσεις αδόκιμες του παρόντος. Οι αρχηγοί του βρίσκονται υπό τη δαμόκλειο σπάθη της σύγκρισης με τον ιδρυτή του, ενώ τα αναιμικά ποσοστά του με τα ρωμαλέα μιας εποχής που παρήλθε ανεπιστρεπτί.
Αν κάτι έχει μείνει από τότε, είναι το ηλικιωμένο σώμα των ψηφοφόρων του, οι οποίοι παραμένουν αταλάντευτα προσηλωμένοι όντας συναισθηματικά δεμένοι με το «Κίνημα». Είναι μια ιστορική πρόσοδος που θα έλεγε ο αείμνηστος Μιχάλης Χαραλαμπίδης, η οποία σταδιακά αργοσβήνει.
Το ΠΑΣΟΚ γεννήθηκε ως κληρονόμος αγώνων απέναντι στο τότε κράτος μιας σκληρής Δεξιάς. Ευτύχησε να έχει ιδρυτή μια μαγνητική προσωπικότητα αλλά και μια ιστορική συγκυρία όπου με την είσοδο στην ΕΟΚ εισέρρευσαν κρουνοί άφθονου και ανεξέλεγκτου χρήματος. Έτσι εδραίωσε την κυριαρχία του.
Πλέον δεν έχει να αντιπαλέψει εκείνη τη Δεξιά, που όσο και αν διατηρεί κάποιους πυρήνες παλαιοκομματικής νοοτροπίας, έχει αλλάξει άρδην.
Όταν π.χ. ο κυβερνητικός εκπρόσωπος του κόμματος που κατά τους αντιπάλους του εκφράζει το τρίπτυχο «Θρησκεία -πατρίδα, οικογένεια», αποδοκιμάζει τις θέσεις Καρυστιανού για τις αμβλώσεις, όταν 19 βουλευτές της ΝΔ ψήφισαν το σύμφωνο συμβίωσης του ΣΥΡΙΖΑ για τα ομόφυλα ζευγάρια ενώ 27 απείχαν για να μην καταψηφίσουν (και μόνο 29 καταψήφισαν), όταν η Δεξιά κυβέρνηση καθιερώνει τον γάμο ανεξαρτήτως φύλου που δεν τόλμησε ο «ριζοσπαστικός» ΣΥΡΙΖΑ, κάτι έχει αλλάξει συθέμελα.
Αλλά η αντιπολίτευση από δογματισμό και πνευματική οκνηρία, δεν το έχει συνειδητοποιήσει.
Αναφερθήκαμε στα ανωτέρω, όχι γιατί πρωτεύουν στην αξιολογική πυραμίδα, αλλά γιατί αποτελούν εμβληματικά στοιχεία αλλαγής της πολιτικής κουλτούρας, έστω και εμβόλιμης από τον Μητσοτάκη.
Αλλά η αντιπολίτευση αντιμάχεται την κυβέρνηση αντιμετωπίζοντας ένα παλαιικό σκιάχτρο που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Γι’ αυτό ίσως και δεν μπορεί να ορθοποδήσει παρά τις όποιες αστοχίες της κυβέρνησης. Επειδή με την τακτική της «τριγωνοποίησης» ο Μητσοτάκης επικαλύπτει πτυχές της κεντροαριστεράς και της Δεξιάς, η αντιπολίτευση βρίσκει διέξοδο στην καταγγελτική δαιμονοποίηση του φαντάσματος μιας «Δεξιάς» που έχει παρέλθει.
Έτσι αδυνατεί να παρουσιάσει θέσεις που να πείθουν τον λαό για τον ρεαλισμό και τη βιωσιμότητά τους, να δώσει εικόνα κυβερνησιμότητας, που σημαίνει εμπιστοσύνη για τη διαχείριση της χώρας.
Ισχύει για τον ΣΥΡΙΖΑ και τις διασπάσεις του (εξ ου και η παταγώδης εκλογική αποτυχία και η συνακόλουθη δημοσκοπική τους καθίζηση). Ηπιότερα ισχύει για το ΠΑΣΟΚ που επιχειρεί να αρθρώσει έναν προγραμματικό λόγο, αλλά το χαλάει στην τριβή της καθημερινής καταγγελιολογίας συναγωνιζόμενος τον ΣΥΡΙΖΑ.
Υπάρχουν και κάποια στελέχη του με μηδαμινή προηγούμενη πολιτική εμπειρία. Ξεπατικώνουν τον λόγο του παλιού ΠΑΣΟΚ νομίζοντας ότι κάνουν αντιπολίτευση.
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα που μας τροφοδότησε τις δύο τελευταίες ημέρες η συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΠΑΣΟΚ. Ο Χάρης Δούκας επέμενε στη γνωστή του θέση, για την οποία γράψαμε χθες, ότι το συνέδριο πρέπει να πάρει απόφαση μη συνεργασίας με τη ΝΔ.
Πέραν της εξόφλησης πολιτικών γραμματίων (αφού με τις ψήφους του ΣΥΡΙΖΑ έγινε δήμαρχος), και πέραν της λανθασμένης εμμονής για συγκυβέρνηση με τις απισχνασμένες «προοδευτικές δυνάμεις» (τα ποσοστά τους δεν φτάνουν), η συμπεριφορά του ενέχει και την αμφισβήτηση, άρα ηθελημένη ή όχι, υπονόμευση - του προέδρου του ΠΑΣΟΚ.
Αυτή η υπονόμευση δεν είναι βεβαίως η κύρια αιτία, αλλά λειτουργεί συμπληρωματικά στην καθήλωση των δημοσκοπικών ποσοστών.
Ο Δήμαρχος, που καταναλώνει περισσότερη πολιτική ενέργεια στα του ΠΑΣΟΚ παρά στο έργο του στον δήμο, επανήλθε χθες δηλώνοντας «Αν ο Νίκος Ανδρουλάκης ακολουθήσει αυτά που λέω για αλλαγή στρατηγικής θα γίνουμε πρώτο κόμμα και το πιστεύω βαθιά».
Ο ίδιος επίσης δηλώνει: «Ενώ έχουμε πολύ ωραίες προτάσεις, δεν βάζουμε τα θεμέλια για να πατήσουν οι προτάσεις αυτές και αν γίνουν προγραμματική πρόταση διακυβέρνησης ». Και ποια θα ήταν αυτά τα θεμέλια; «ότι σε καμιά περίπτωση δεν θα συγκυβερνήσουμε με τη ΝΔ»!
Εν τω μεταξύ ποτέ δεν τον έχουμε ακούσει να προπαγανδίζει τις «πολύ ωραίες προτάσεις» του κόμματος που τον τίμησε με το αξίωμα του δημάρχου. Ο δημόσιος πολιτικός του λόγος αφορά πάντα την συγκυβέρνηση με τα απομεινάρια του ΣΥΡΙΖΑ. Κάτι που δεν έχει καν πρακτικό αντίκρισμα.
Χλωμός είναι ο Τσίπρας και στη χθεσινή δημοσκόπηση της Pulse για τον ΣΚΑΙ. Θετικά βλέπει τη δημιουργία κόμματος μόνο ένα ποσοστό πέριξ του 10%. Ο ΣΥΡΙΖΑ ακόμη και με αναγωγή πιάνει το 5,5% ενώ η Νέα Αριστερά το 2%.
Γκραν κυβερνητικό σουξέ υπόσχεται Νίκο η πρόταση Χάρη.
