Η λέξη «αποσταθεροποίηση» ακούγεται συχνά σαν υπερβολή. Σαν όρος που ανήκει σε σκοτεινά μυθιστορήματα και όχι στη σοβαρή πολιτική ανάλυση. Αυτό είναι λάθος. Η αποσταθεροποίηση είναι πραγματική μέθοδος άσκησης ισχύος. Δεν απαιτεί στρατό στα σύνορα, ούτε επίσημη κήρυξη πολέμου. Αρκεί να διαβρώσει την εμπιστοσύνη μιας κοινωνίας στον εαυτό της. Αυτό ακριβώς επιδιώκουν ξένες δυνάμεις όταν θέλουν να λυγίσουν μια Δημοκρατία χωρίς να ρίξουν ούτε μία σφαίρα.Η μέθοδος είναι απλή στη σύλληψη και πολύπλοκη στην εκτέλεση.

«Τους μεγάλους τους θανάτους εγώ ξέρω πως τους δίνουν οι μικρές οι μαχαιριές» έγραφε ο Κωστής Παλαμάς. Και σε αυτή τη φάση βρίσκεται η ΝΔ, καθώς οι μικρές μαχαιριές διαβρώνουν τις όποιες επιτυχίες στα μεγάλα. 

Η παρουσία του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή κατά τη χθεσινή συζήτηση για το κράτος δικαίου που ζήτησε για πολλοστή φορά και αποδέχθηκε επίσης για πολλοστή φορά ο πρωθυπουργός, προκάλεσε ρίγη ενθουσιασμού στους προσωπικούς φίλους, οπαδούς και επίδοξα στελέχη της κυβέρνησης Ανδρουλάκη.

Μας λένε ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα πρέπει να χάσει οπωσδήποτε τις εκλογές. Διαφορετικά θα είναι… εκτροπή! Τα λένε αυτά και τα γράφουν ανερυθρίαστα! Κι αν κερδίσει τις εκλογές ο κ. Μητσοτάκης, τι θα κάνουν; Η επικινδυνότητα για το πολίτευμα και τη χώρα δεν κρύβεται πίσω από την πιθανή επανεκλογή μιας κυβέρνησης σε μια εκλογική διαδικασία, αλλά στη στάση της αντιπολίτευσης. Στο τέλος ο πιο θεσμικός «αντίπαλος» του κ. Μητσοτάκη θα αναδειχτεί ο… Αλέξης Τσίπρας!

Μας λένε ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα πρέπει να χάσει οπωσδήποτε τις εκλογές. Διαφορετικά θα είναι… εκτροπή! Τα λένε αυτά και τα γράφουν ανερυθρίαστα! Κι αν κερδίσει τις εκλογές ο κ. Μητσοτάκης, τι θα κάνουν; Η επικινδυνότητα για το πολίτευμα και τη χώρα δεν κρύβεται πίσω από την πιθανή επανεκλογή μιας κυβέρνησης σε μια εκλογική διαδικασία, αλλά στη στάση της αντιπολίτευσης. Στο τέλος ο πιο θεσμικός «αντίπαλος» του κ. Μητσοτάκη θα αναδειχτεί ο… Αλέξης Τσίπρας!

Στο «standby» για την επόμενη κρίση με το Ιράν. Τους κινδύνους μίας «πρόχειρης» διευθέτησης και τι αφήνει πίσω του ο πόλεμος αποτυπώνει ο διεθνολόγος Α. Δεσποτόπουλος μιλώντας στο Liberal και την Ευ. Μπίφη. Τα πυρηνικά και το γεωπολιτικό βάρος των Στενών του Ορμούζ. Η υπαρξιακή κρίση του ΝΑΤΟ και το διακύβευμα της ευρωπαϊκής Άμυνας.

Ο Ν. Ανδρουλάκης δε μας έχει συνηθίσει ούτε καν σε κορώνες. Άντε μερικές φορές να υψώνει τη φωνή του για το απαραίτητο χειροκρότημα, κάτι που κάνουν όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί. Χωρίς καταληκτική κορώνα πώς να χειροκροτήσει ο βουλευτής από κάτω; Και χωρίς χειροκρότημα πώς θα επιβεβαιωθεί ο αρχηγός; Χθες όμως ξέφυγε εντελώς, κατά ομολογία ακόμα και ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ. Μόνον κάτι αφελείς νόμισαν πως όποιος φωνάζει πιο πολύ είναι ο επόμενος πρωθυπουργός και ενθουσιάστηκαν.

Στην καρδιά της Κωνσταντινούπολης, εκεί που η Ρωμιοσύνη αναπνέει μέσα από ναούς, σχολεία, παραδόσεις και αφηγήσεις που περνούν από γενιά σε γενιά και συνθέτουν τη ζωή του Ρωμιού της Πόλης, ένα νέο όραμα επιχειρεί να γεφυρώσει το παρελθόν με το μέλλον.

Η κυβερνοεπίθεση στο ΓΕΕΘΑ δεν είναι κάτι που δεν ανέμενε κανείς, αλλά αυτό που δεν περίμενε κανείς είναι η επίθεση να περάσει και hackers να αλωνίζουν σε υποδομές ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του ΓΕΕΘΑ για περίπου 2 χρόνια… χωρίς ακόμα να γνωρίζουμε πόσο βαθιά έχουν διεισδύσει.

Όσες συζητήσεις κι αν γίνουν όπως αυτή της Πέμπτης 16/4, το κράτος-δικαίου στην Ελλάδα δεν πρόκειται ούτε να βελτιωθεί, ούτε και να χειροτερεύσει. Είναι προφανές ότι τόσο ο Νίκος Ανδρουλάκης που ζήτησε τη συζήτηση μεταξύ αρχηγών, όσο και ο πρωθυπουργός, που ήταν υποχρεωμένος να απαντήσει, δεν είχαν ούτε προετοιμαστεί, ούτε είχαν σκοπό να εισέλθουν στην ουσία του θέματος. Ο πρωθυπουργός δεν είχε και καλή διάθεση λογικό όταν πριν λίγες ώρες είδες τον στενό σου συνεργάτη να καταρρέει.

Η πλέον εμφανής αποτυχία της κυβέρνησης δεν είναι η αδυναμία συγκράτησης της τιμής του μοσχαρίσιου κρέατος τα τελευταία χρόνια, η οποία έχει σχεδόν διπλασιαστεί, αλλά η αποτυχία συγκράτησης των ενοικίων και των τιμών των ακινήτων. Η άνοδος της τιμής του μοσχαρίσιου κρέατος (και των περισσότερων βασικών ειδών) είναι διεθνές φαινόμενο και εντάσσεται στο γενικότερο κλίμα των ανατιμήσεων παγκοσμίως. Σε αυτόν τον τομέα λίγα μπορούν να γίνουν.

Δύο αμερικανικοί πολυεθνικοί «κολοσσοί» δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης στη χώρα μας. Επενδύουν στους υδρογονάνθρακες. Η Exxon Mobil στο ΒΔ Ιόνιο και η Chevron στην Κρήτη. Η κυβέρνηση έχει κάθε λόγο να πανηγυρίζει. Για πρώτη φορά υλοποιείται ένας συνεκτικός σχεδιασμός. Όμως ο δρόμος προς τις εξορύξεις δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα… Σας παραθέτουμε χωρίς σχόλια τη χθεσινή δήλωση Βαξεβάνη.

Η συζήτηση στη Βουλή δεν ανέδειξε κανένα νέο στοιχείο. Ήταν μια κουραστική επανάληψη προηγούμενων συζητήσεων και διαγκωνισμού χαρακτηρισμών κόντρα στον Κ. Μητσοτάκη. Ένα είναι το σίγουρο. Η αντιπολίτευση συνεχίζει να δείχνει αδυναμία και η πολιτική τράπουλα βρίσκεται στα χέρια του Κ. Μητσοτάκη. Στο χέρι του είναι να αντεπιτεθεί, να εμποδίσει σχεδιασμούς και να πείσει την κοινωνία.

Ο έμπειρος πολιτικός αναλυτής «ακτινογραφεί» τη συζήτηση στη Βουλή, αξιολογεί τη στρατηγική Κυβέρνησης και κομμάτων και εξηγεί γιατί είναι προβληματική η στάση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στην υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ. Συνέντευξη στο Liberal και τον Γ.Κακούση.

Στην Παλιά Πόλη της Ιερουσαλήμ, φιλοξενούνται και προστατεύονται εδώ και αιώνες τα ιερότερα προσκυνήματα των επικρατέστερων θρησκειών στον κόσμο. Το προσκύνημα των Χριστιανών, γίνεται σε έναν από τους διασημότερους και σημαντικότερους τάφους όλων των εποχών. Τον Πανάγιο Τάφο.

Την πρώτη τετραετία τους, οι πρωθυπουργοί κάρβουνο πιάνουν, χρυσάφι γίνεται. Στη δεύτερη, και ειδικά προς το τέλος της, χρυσάφι πιάνουν και κάρβουνο γίνεται. Ε, σ’ αυτή τη φάση είναι τώρα ο Μητσοτάκης, μην κοροϊδευόμαστε. Ζορίζεται η κατάσταση. Στην πρώτη τετραετία, του σκάσανε πανδημίες, Τέμπη και υποκλοπές, αλλά χαμπάρι δεν πήρε το εκλογικό σώμα. Τώρα, μοιράζει περισσότερο χρήμα απ’ όσο μοίρασε οποιοσδήποτε άλλος την τελευταία 20ετία, εξοπλίζει τη χώρα όσο κανένας άλλος την τελευταία 30ετία.