Η παρουσία του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή κατά τη χθεσινή συζήτηση για το κράτος δικαίου που ζήτησε για πολλοστή φορά και αποδέχθηκε επίσης για πολλοστή φορά ο πρωθυπουργός, προκάλεσε ρίγη ενθουσιασμού στους προσωπικούς φίλους, οπαδούς και επίδοξα στελέχη της κυβέρνησης Ανδρουλάκη.
Η αποτίμηση τους, στα social media, ήταν διθυραμβική. Ο «απίστευτος Ανδρουλάκης» που έκανε σκόνη και εξαφάνισε τον «Υποκλοπέα» με την ιαχή «Ερχόμαστε! Ετοιμάστε τις ριγέ στολές στο Μαξίμου». Αναρτήσεις πολιτικής βαρβατίλας για το πως «ο επονομαζόμενος από το σύστημα Γιδοβοσκός» υπερπήδησε (σσ άλλο ρήμα χρησιμοποιήθηκε) το «θεσμικό πρωθυπουργό».
Πρόκληση ψευδο- εντυπώσεων αντίστοιχης δυναμικής με το αλήστου μνήμης «πρόεδρε έλα με φόρα» που χαντάκωσε κάποτε τον Τσίπρα αλλά και την νεόκοπη πολιτικό που την εκστόμισε. Η συριζοποίηση του ΠΑΣΟΚ με την ασύστολη καταγγελία και ηθικολογία, το εγκλωβίζει. Μετατρέπεται αυτοβούλως στον νεροκουβαλητή του αντισυστημικού μπλοκ. Το οποίο φρεσκάρει το μανιφέστο της Χρυσής Αυγής, όταν ο Κυριάκος Βελόπουλος λέει ότι θα έρθει για να κόψει τα χέρια στους κλέφτες (σσ πολιτικούς) και η Μαρία Καρυστιανού διακηρύσσει πως θα διαλύσει το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα.
« Δεν κουράζομαι να συγκρούομαι με το παρακράτος γιατί είναι οι αρχές και οι αξίες μου και η ένταξή μου στη Δημοκρατική Παράταξη δεν θα ανεχόταν ποτέ αυτό το παρακράτος που ανέχεται η ΚΟ της Νέας Δημοκρατίας» φώναξε ο Νίκος Ανδρουλάκης από το βήμα της Βουλής. Η ανταπάντηση για τις φορές που η Δημοκρατική Παράταξη γέννησε, υπέθαλψε και δικαιολόγησε με κυνισμό το παρακράτος, τη χρήση του κράτους ως λάφυρο, την ευνοιοκρατία, το νεποτισμό, είναι σχετικά εύκολη. Διότι το ΠΑΣΟΚ κουβαλάει όλες τις εγγενείς αδυναμίες και αμαρτίες του ελληνικού πολιτικού συστήματος, στο οποίο πρωταγωνίστησε και πρωτοστάτησε επί δεκαετίες. Όπως άλλωστε και η ΝΔ.
Η αποκλειστική και πολύμηνη εστίαση της Χαριλάου Τρικούπη στη μαύρη ατζέντα, για την πρόκληση μεγαλύτερης ζημιάς στον Μητσοτάκη δεν αποδίδει. Οι ψηφοφόροι, όταν αξιολογούν με όρους «καθαρότητας», στρέφονται αλλού - σε όσους δεν έχουν κυβερνήσει. Ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ σκαλίζει το λάκκο από το οποίο θα ξεφυτρώσουν οι νέοι άφθαρτοι. Εξάλλου ο κ.Ανδρουλάκης έχει βάλει επί τόσους μήνες στη βιτρίνα του ΠΑΣΟΚ το ηθικό πλεονέκτημα και τα καθαρά χέρια, αλλά οι πολίτες δεν συγκινούνται.
Το συντριπτικό σε βάρος του δημοσκοπικό εύρημα δεν αναιρείται. Κρίνεται ακατάλληλος για πρωθυπουργός ή ακριβέστερα λιγότερο κατάλληλος από Βελόπουλο, Κωνσταντοπούλου ενώ η θέση τελικής κατάταξης δύναται να αλλάξει επί το χείρον μόλις εμφανιστούν Τσίπρας και Καρυστιανού.
Σπαταλά η αξιωματική αντιπολίτευση πολύτιμο πολιτικό χρόνο και κεφάλαιο στην αποδόμηση της κυβέρνησης χωρίς παράλληλα να χτίζουν την κυβερνησιμότητα που επιζητεί ο πολίτης. Χωρίς να δείχνουν πως αξιολογούν πρώτα τις ανάγκες και τα προβλήματα του. Θέλουν να δείξουν πως η κυβέρνηση είναι η χειρότερη όλων των εποχών χωρίς να γίνονται πιστευτοί ότι αυτοί θα γίνουν μια καλύτερη κυβέρνηση από τη χειρότερη όλων των εποχών.
Διότι λείπει η βασική παράμετρος, πως θα καταφέρουν να αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας.
Από το 11,46% του 2023 μέχρι την αυτοδυναμία, το χάσμα δεν γεφυρώνεται με λάσπη και φερτά υλικά που κουβαλάνε άλλοι για λογαριασμό τους. Θέλει καθαρές θέσεις και απαντήσεις. Με ποιον θα συνεργαστούν προεκλογικά ή μετεκλογικά, ποιόν θα υποδείξουν για πρωθυπουργό, με ποια στελέχη, ποιο πρόγραμμα; Τίποτα από αυτά δεν έχει παρουσιαστεί πειστικά. Το ΠΑΣΟΚ ζητά εξουσία χωρίς να εξηγεί τον δρόμο προς αυτήν.
Ο κόσμος του 41% εξακολουθεί να κάνει το ίδιο ερώτημα στον εαυτό του: αν αύριο ο Μητσοτάκης αφήσει στο χαλάκι του Μ. Μαξίμου το κλειδί και φύγει ποιος θα περάσει μέσα και τι θα κάνει. Οι περιγραφές του Αλέξη Τσίπρα για την πρώτη μέρα στο Μαξίμου αφού κι εκείνος έκανε «σκόνη» το παλιό σύστημα είναι απολαυστικά τραγικές… Ίσως τελικά να μην απέχει από την πραγματικότητα και η εκτίμηση του πρωθυπουργού ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης εύχεται την αυτοδυναμία της ΝΔ περισσότερο και από τους αντιπροέδρους της.
