Το μεγαλύτερο αντικίνητρο στην υπεύθυνη δημοσιονομική πολιτική είναι η ίδια η φύση της δημοκρατίας. Όχι επειδή η δημοκρατία είναι κακή, αντιθέτως είναι το καλύτερο πολιτικό σύστημα που έχει υπάρξει. Αλλά επειδή η δημοκρατία λειτουργεί με βραχυπρόθεσμα κίνητρα, ενώ τα δημόσια οικονομικά απαιτούν μακροπρόθεσμη αρετή. Ο Περικλής μπορούσε να μιλά για εγκράτεια. Ο σύγχρονος πολιτικός μετράει δημοσκοπήσεις. Μια υπεύθυνη κυβέρνηση ξοδεύει λιγότερα από όσα εισπράττει. Χτίζει αποθεματικά όταν ο καιρός είναι καλός.

Το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν παίζει με την τύχη του και τα περιθώρια που δίνει ο Τραμπ στη διπλωματία. Τα «ήξεις αφήξεις» για το πυρηνικό πρόγραμμα φέρνουν πιο κοντά μία αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση ευρύτερης κλίμακας από τον «πόλεμο των 12 ημερών».

Όντως η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, αλλά ενίοτε όντως πεθαίνει. Στην προκειμένη περίπτωση, αφού επιστρατεύτηκαν διάφορες περσόνες για να πλήξουν καίρια τον Μητσοτάκη και απέτυχαν, η τελευταία ελπίδα που απέμεινε στους εχθρούς της «χούντας Κούλη» ήταν ο Ντόναλντ Τραμπ, δια χειρός και στόματος της πρέσβειρας Κίμπερλι Γκιλφόιλ. Η Κίμπερλι ήρθε με καθυστέρηση, αλλά αντί να ρίξει τη «χούντα Κούλη» το έριξε η ίδια στις δημόσιες σχέσεις, στην παρέα με τον γνωστό Αργυρό και την περιφορά της από αγώνα μπάσκετ σε αγώνα μπάσκετ. Όμως η πρέσβειρα κάνει καλά τη δουλίτσα της.

Όπως ήταν αναμενόμενο, κάθε τόσο, σε κάποιο έλεγχο, σε κάποιο υπό διερεύνηση σκάνδαλο ή «σκάνδαλο» ξεφυτρώνουν στελέχη (ανώτερα, μεσαία και «φιλικά») που σιτίζονται στον χώρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Καμία έκπληξη δεν προκαλεί αυτό στους πολλούς. Γιατί κανείς δεν έχει ξεχάσει -κι ας περνούν τα χρόνια- ότι οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ επέτρεψαν πολλά σε πάρα πολλούς, κυρίως ανάμεσα σε όσους καταλάμβαναν θέσεις ευθύνης, προφανώς επειδή είχαν καλές σχέσεις με την πράσινη εξουσία. Το εντυπωσιακό στοιχείο είναι η παράκληση της σημερινής ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ.

Τον κρίσιμο ρόλο που έχει ο «Κάθετος Διάδρομος», ανέδειξαν οι σύντομες δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου κατά την τελετή επίδοσης διαπιστευτηρίων του Έλληνα πρέσβη, Αντώνη Αλεξανδρίδη.

Πλήθος εκλεκτών συνεργατών του προέδρου Τραμπ πηγαινοέρχονται στην Αθήνα, δείγμα του πόσο μεγάλη σημασία δίνουν στις σχέσεις με την Ελλάδα. Να επισημάνουμε, πάντως, ότι το θέμα με τον Κάθετο Διάδρομο δεν έχει ακόμη λήξει. Οι προθέσεις από την άλλη πλευρά είναι θετικές. Πρέπει, όμως, να πειστούν ότι και εμείς είμαστε στην ίδια πλευρά του λόφου. Σας έχω και… καλαματιανά νέα για τον ΠΑΟΚ! Και ολίγος ναυαρχούκος! Γράφει ο Ανάλγητος.

Είχα έναν γνωστό πριν από χρόνια (τώρα δεν ζει πια), που μισούσε θανάσιμα την Αρβελέρ. Ψευτοδιανοούμενος της λαϊκοδεξιάς, Θεσσαλονικιός συνδεδεμένος με τα μοναστήρια και τους καλόγερους, έκανε κανονική εκστρατεία εναντίον της διότι την θεωρούσε Δούρειο Ίππο των Δυτικών «Λουθηροκαλβίνων» μέσα στο σώμα του αγνού ελληνισμού. Η Αρβελέρ, να ξέρετε, είχε μπόλικους τέτοιους εγχώριους επικριτές, κάτι μίζερα και φοβικά ανθρωπάκια που δήθεν υπηρετούν την προγονική μας ιστορική καθαρότητα, έναντι των δόλιων ξένων που θέλουν να την νοθεύσουν.

Δύο ημέρες μετά τη συνάντηση Ερντογάν–Μητσοτάκη στην Άγκυρα, στην Αθήνα υπεγράφη η συμφωνία ανάθεσης στην αμερικανική Chevron των γεωτρήσεων στα θαλάσσια οικόπεδα νοτίως της Κρήτης, όπου περιλαμβάνονται περιοχές που εμπίπτουν στο περίφημο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο. Στη γείτονα το γεγονός «καταπιώθηκε» σχετικά ήσυχα, ενώ ορισμένες εφημερίδες αντέδρασαν σε χαμηλούς τόνους. Η SÖZCÜ έκανε λόγο για «ύπουλη κίνηση της Ελλάδας στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο» και σημείωσε ότι «η Ελλάδα υπογράφει συμφωνία που προκαλεί ανησυχία στην Τουρκία».

Δεν ήταν ούτε χυδαίο κατασκεύασμα ούτε τερατώδες ψέμα – όπως έσπευσε να ισχυριστεί η Ζωή Κωνσταντοπούλου – η καταγγελία της εργαζόμενης στην Πλεύση Ελευθερίας. Αντιθέτως, ψεύδη, χυδαιότητες, απόπειρα δολοφονίας χαρακτήρων και απειλές περιλαμβάνει το εγχειρίδιο με το οποίο η αρχηγός της Πλεύσης Ελευθερίας διαχειρίζεται  τη μείζονα, για εκείνη, κρίση. Η «Εργάνη», έδειξε ότι η Άννα Καρακίτσου, αρχές Φεβρουαρίου ήταν εργαζόμενη.

Υπήρχε κάποτε μια γυναίκα, η οποία είχε κερδίσει τον σεβασμό μιας ολόκληρης πολυσχιδούς κοινότητας. Τον θαυμασμό ενός από τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα πολιτιστικά κέντρα του αρχαίου κόσμου. Επηρέασε γενιές φιλοσόφων τους επόμενους αιώνες, καθώς και την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα.

Στον χώρο της ακαδημαϊκής κοινότητας θα γινόταν λόγος για λογοκλοπή ή οικειοποίηση αλλότριου πνευματικού κεφαλαίου! Πλην όμως βρισκόμαστε στον χώρο της πολιτικής. Ας γίνω όμως πιο συγκεκριμένος…

Το Μουσείο της Ακρόπολης και ο Ιερός Βράχος κατέχουν σταθερά την πρώτη θέση στην επισκεψιμότητα σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους, αντίστοιχα, όπως αντικατοπτρίζεται στα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για τον Οκτώβριο 2025.

Η ελληνική χρηματιστηριακή αγορά ήταν μια σκέτη πρόκληση το 2016, αλλά και το 2019. Όσοι την πίστεψαν κέρδισαν και μάλιστα σημαντικά. Το χρηματιστήριο δεν είναι το ίδιο με αυτό που ξέραμε στο παρελθόν. Είναι πλέον υπόθεση των ισχυρών χαρτοφυλακίων, με τους ιδιώτες επενδυτές να έχουν σχετικά περιορισμένη παρουσία. Το Χρηματιστήριο δεν είναι αυτό που λέμε «εργαλείο» για την Οικονομία. Δεν το θέλησαν οι κυβερνήσεις, έχοντας αποκτήσει ενοχικό σύνδρομο μετά το 1999. Αλλά ανάπτυξη χωρίς πρόσβαση των επιχειρήσεων σε εύκολη χρηματοδότηση δεν υπάρχει.

Η επιχειρηματικότητα, όταν συνδυάζεται με όραμα και αισθητική, δεν κληρονομείται απλώς, επαναπροσδιορίζεται. Η Μαριέττα Δροσοπούλου, εκπρόσωπος της δεύτερης γενιάς του ιστορικού Politia Tennis Club, μιλά στο Liberal και την Δ. Κουτσομητροπούλου.

Ο Ζιβ Μπαϊντά της StartupBlink καταγράφει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήμα της χώρας μας στην παγκόσμια «αλυσίδα» καινοτομίας. Τι δηλώνει σε συνέντευξη στο Liberal και τον Α. Βέλμαχο.