Πίσω από τις ασάφειες του μνημονίου ΗΠΑ-Ιράν, ο καθηγητής Δημήτρης Τριανταφύλλου διακρίνει μια ευρύτερη εικόνα. Η προκαταρκτική συμφωνία με την Τεχεράνη, η στάση Τραμπ στο Εβιάν και η συζήτηση για το ΝΑΤΟ 3.0 συνθέτουν, όπως αναφέρει στο Liberal και την Ευαγγελίας Μπίφη, όψεις μιας «αλλαγής πλεύσης».

Η καθηγήτρια Οικονομικής Δημογραφίας στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο και Διευθύντρια του μεταπτυχιακού προγράμματος Silver Economy, υποστηρίζει σε συνέντευξή της στο Liberal και τον Γ. Κακούση ότι το «τρένο» της γονιμότητας για την Ελλάδα χάθηκε τη δεκαετία του 90.

Αναμφίβολα είναι θετικό το γεγονός πως από τα ηχηρά μηνύματα περάσαμε στον μεγάλο Λουκιανό Κηλαηδόνη και στους αντισυμβατικούς στίχους του. Θυμάμαι, κάπου στο μακρινό 1980, τον πρωθυπουργό Γεώργιο Ράλλη, σε μια αγόρευσή του στη Βουλή, να επιτίθεται - άγνωστο για ποιο λόγο - στον συγκεκριμένο δημιουργό, που ο δίσκος του «Μικροαστικά» είχε ενοχλήσει ένα συντηρητικό κομμάτι της κοινωνίας μας.

Ο Γιάννης Στουρνάρας είπε το αυτονόητο, και γι’ αυτό ενόχλησε. Οι δημόσιες συντάξεις, από μόνες τους, δύσκολα θα εξασφαλίσουν στο μέλλον επαρκές εισόδημα για τους εργαζόμενους που σήμερα πληρώνουν εισφορές. Η δήλωσή του δεν ήταν μια τεχνοκρατική παρατήρηση. Ήταν μια σπάνια στιγμή ειλικρίνειας μέσα σε μια χώρα που έχει μάθει να αντιμετωπίζει το ασφαλιστικό σαν πεδίο υποσχέσεων, παροχών και πολιτικής εξαπάτησης.

Υπάρχουν στελέχη στα κόμματα που έχουν γράψει ιστορία, που φέρουν ειδικό βάρος, επεξεργασμένη πολιτική φιλοσοφία, και συγκεκριμένο έργο. Και υπάρχουν και οι δοκησίσοφοι που από παραξενιά της τύχης ευνοήθηκαν, μπήκαν τυχαία στο ασανσέρ, και βρέθηκαν στην κορυφή.

Ο πρόεδρος Σωκράτης Φάμελλος κινδυνεύει να υποστεί μεγαλύτερο χουνέρι κι απ’ αυτό του προέδρου Στέφανου Κασσελάκη, καθώς οι μυλόπετρες των Παππά - Πολάκη και, επικουρικά, της Ρένας Δούρου βρίσκονται σε πλήρη κίνηση, για να αλλάξουν την «πορεία» που έχει χαράξει η 5η φάλαγγα του Αλέξη Τσίπρα εντός του ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν είναι προβοκάτσια! Στους διαδρόμους της Χαριλάου Τρικούπη ψιθυρίζεται το ενδεχόμενο ο πρόεδρος Νίκος να παραιτηθεί. Να ανοίξει τις διαδικασίες διαδοχής πριν τις εκλογές για να μην του κάτσει ο «μουτζούρης». Ένα ποσοστό πέριξ ή και κάτω του 10% έχει φέρει ίντριγκες και κατήφεια. Το εν λόγω σενάριο κερδίζει οπαδούς με φόντο την εκρηκτική κατάσταση που επικρατεί στο ΠΑΣΟΚ. Το άλλο στρατόπεδο πιστεύει ότι επειδή ελέγχει το κόμμα θα παραμείνει στο τιμόνι.

Ο πρωθυπουργός επαναλαμβάνει δύο φορές την μέρα, ότι οι εκλογές θα πραγματοποιηθούν την Άνοιξη του 2027, αλλά η προσπάθειά του δεν φαίνεται να εισακούγεται. Που να ήταν και κανένας πρωθυπουργός που είχε αλλάξει ξαφνικά τον εκλογικό Νόμο ή να είχε κάνει αιφνιδιαστικά εκλογές το 2023. Μιλάει δεν μιλάει τα σενάρια καλά κρατούν και η μαντεψιά του χρόνου των εκλογών έχει αναχθεί σε εθνικό σπορ.

Πολλές φορές η ΝΔ θυμίζει μια συνάθροιση φυλάρχων στην υποσαχάρια Αφρική ή στο Αφγανιστάν και λιγότερο ένα κόμμα του δυτικού κόσμου. Από την άλλη είναι το μακροβιότερο πολιτικό κόμμα στην Ελλάδα. Μαζί με το ΠΑΣΟΚ. Με τη διαφορά ότι το ΠΑΣΟΚ είναι σε φάση αποδρομής, ενώ η ΝΔ ακόμη αντέχει. Μια λογική λέει ότι καλώς συμβαίνει έτσι, αφού η ΝΔ συνεχίζει να ηγείται της χώρας. Μία άλλη, όμως, άποψη είναι ότι η ΝΔ είναι το τελευταίο οχυρό της μεταπολίτευσης…

Ο κ. Τσίπρας, (αυτό)διορισμένος επικεφαλής του προσωποπαγούς κόμματός τους είπε: «Αυτό που έγινε στις 26 Μάη είναι πρωτοφανές στην Μεταπολίτευση, η ΕΛ.Α.Σ. μέσα σε 24 ώρες από την ίδρυση της έγινε αξιωματική αντιπολίτευση. Σε λίγους μήνες θα καταφέρουμε να γίνουμε και κυβέρνηση με την ψήφο του Ελληνικού λαού, όποτε και αν στηθούν οι κάλπες». Υπενθυμίζω ότι ως πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ εγκατέλειψε τη θέση του για να αποφύγει τις ευθύνες του.

Η πρόσφατη παρουσίαση της πλατφόρμας posokanei.gov.gr προκάλεσε έντονη δημόσια συζήτηση. Ανεξάρτητα από την τελική της επιτυχία, η συζήτηση που άνοιξε είναι ίσως πιο ενδιαφέρουσα από την ίδια την πλατφόρμα. Γιατί αγγίζει ένα πρόβλημα που συχνά παραβλέπουμε. Η ακρίβεια δεν είναι μόνο πρόβλημα τιμών, είναι και πρόβλημα πληροφόρησης. Όταν συζητάμε για την ακρίβεια, σχεδόν πάντα αναφερόμαστε στα περιθώρια κέρδους, τους φόρους, τα καρτέλ, τους ελέγχους, τα πρόστιμα και τις κρατικές παρεμβάσεις. Όλα αυτά είναι ασφαλώς σημαντικά.

Προχθές, ο υπουργός Άκης Σκέρτσος ανάρτησε στα κοινωνικά δίκτυα κάποιους πίνακες της Eurostat που δείχνουν πως η Ελλάδα, μεταξύ 2019 και 2025, συγκαταλέγεται στις χώρες της ΕΕ με τη μεγαλύτερη πρόοδο σε αυτό που ονομάζουμε παραγωγική ανασυγκρότηση. Στην αύξηση της απασχόλησης στη μεταποίηση, η Ελλάδα μεταξύ 2019 και 2025 πέτυχε τη δεύτερη μεγαλύτερη επίδοση στην ΕΕ. Στην αύξηση της προστιθέμενης αξίας στη μεταποίηση η Ελλάδα καταλαμβάνει την τρίτη θέση.

Σημαντικές αναφορές για το Οικουμενικό Πατριαρχείο, τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και τα μεγάλα μνημεία της ορθόδοξης και βυζαντινής κληρονομιάς στην Τουρκία, όπως η Αγία Σοφία και η Μονή της Χώρας περιλαμβάνονται στο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την έκθεση της Κομισιόν του 2025 σχετικά με την Τουρκία.

Όταν ένας από τους πιο επιτυχημένους σκηνοθέτες της γενιάς του συναντά έναν από τους πιο καταξιωμένους και χαρισματικούς ηθοποιούς της εποχής, το αποτέλεσμα δύσκολα μπορεί να περάσει απαρατήρητο.

Ποιο σύνθημα θυμάστε από την πρώτη περίοδο Ανδρέα Παπανδρέου; Το «αλλαγή». Από την περίοδο της παρακμής του; Το «Τσοβόλα δώστα όλα». Από τον Σημίτη; Τον «εκσυγχρονισμό». Από τον Κώστα Καραμανλή; Το «σεμνά και ταπεινά», μαζί με το «επανίδρυση του κράτους». Από τον Γιώργο; Το «λεφτά υπάρχουν». Από τον Τσίπρα; Το «μ’ έναν νόμο κι ένα άρθρο». Από τον Κυριάκο της πρώτης περιόδου; Το «επιτελικό κράτος» και το «λιγότεροι φόροι».