Αναμφίβολα είναι θετικό το γεγονός πως από τα ηχηρά μηνύματα περάσαμε στον μεγάλο Λουκιανό Κηλαηδόνη και στους αντισυμβατικούς στίχους του. Θυμάμαι, κάπου στο μακρινό 1980, τον πρωθυπουργό Γεώργιο Ράλλη, σε μια αγόρευσή του στη Βουλή, να επιτίθεται - άγνωστο για ποιο λόγο - στον συγκεκριμένο δημιουργό, που ο δίσκος του «Μικροαστικά» είχε ενοχλήσει ένα συντηρητικό κομμάτι της κοινωνίας μας. Λέγεται, πως μετά από λίγες μέρες ο τότε πρωθυπουργός, προφανώς επειδή αντιλήφθηκε ότι αδίκησε τον Κηλαηδόνη, του ζήτησε συγγνώμη.
Προχθές ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, άφησε κατά μέρος τις υπονοούμενες ανησυχίες του, και μιλώντας στους απόφοιτους ιδιωτικού σχολείου στη Θεσσαλονίκη αναφέρθηκε υποδειγματικά στο γνωστό τραγούδι «στα ξενύχτια λέμε ναι/ και στις τρέλες λέμε ναι/» από τον μεγάλο δίσκο του Κηλαηδόνη με τον σαρκαστικό τίτλο « Ο ύμνος των μαύρων σκυλιών». Ο δίσκος ηχογραφήθηκε μέσα στον κολοφώνα της Αλλαγής, το 1986.
Για τους θερμοκέφαλους θα μιλήσω αργότερα. Έχουν ονοματεπώνυμο και από τα νιάτα τους μυαλό δεν έχουν βάλει. Το μυαλό τους εξακολουθεί να παίρνει ανάποδες στροφές. Κακοί αγκιτάτορες, ακόμη χειρότεροι συμβουλάτορες.
Όμως αίφνης μας προέκυψε και αντιπολίτευση του λαγοκέφαλου. Του μυστηριώδους αυτού ψαριού που η «χούντα Κούλη» δεν εμπόδισε να εισβάλει στα νερά μας. Θα μπορούσε να αλυσοδέσει όλο το Αιγαίο ή να ποντίσει ένα φράκτη κάπου στη Διώρυγα του Σουέζ. Βεβαίως υπάρχει και μια πιο δραστική αντιμετώπιση της εισβολής, πολλαπλών χρήσεων: Με ηχητικές υποθαλάσσιες παρεμβολές να έστελνε τους λαγοκέφαλους σε άλλες θάλασσες, πιο μακρινές και πιο ζεστές για το καλό όλων μας. Φυσικά θα μπορούσε το ίδιο να κάνει και με τον εγκέφαλο των θερμοκέφαλων. Δύο σε ένα.
Όμως, όπως επεσήμανε στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, αν δεν κάνω λάθος, οι ευθύνες της κυβέρνησης για την εμφάνιση των συμπαθητικών αυτών ψαριών είναι αυτονόητες. Επ΄ αυτού θα μπορούσε να κάνει μια σχετική δήλωση και ο Δήμαρχος Αθηναίων για να μην υστερήσει, ο οποίος έχει βαλθεί να διαλύσει το ΠΑΣΟΚ. Δεν ανήκει στους θερμοκέφαλους, βαδίζει ψυχρά βάσει σχεδίου, αποτελώντας τη φράξια της «ΕΛΑΣ» μέσα στο Κίνημα.
Επανέρχομαι στους λαγοκέφαλους και απορώ πώς το ΚΚΕ δεν είδε ακόμα την ταξική διάσταση του προβλήματος. Τα συγκεκριμένα ψάρια εμφανίζονται στις λαϊκές πλαζ και όχι στα πολυτελή beach bar των πλουσίων, όπου η ξαπλώστρα—καναπές στοιχίζει 300 ευρώ, χώρια η φιάλη.
Αν κάνουμε έναν συνδυασμό λαγοκέφαλων, θερμοκέφαλων—ανεγκέφαλων και Λουκιανού, βγαίνει ένα εκρηκτικό μίγμα. Από το επικό πάρτι στη Βουλιαγμένη του 1983, στη μιζέρια της χαμένης ψυχής της παράταξης και στους λαγοκέφαλους του Μητσοτάκη που τους ξαμόλησε στις ακτές.
«Θα κάτσω σπίτι, θ΄αράξω σπίτι/γιατί αυτό το έργο το έχω ξαναδεί».
