Το περασμένο Σαββατοκύριακο βρέθηκα στο εξοχικό φίλου στην Αττική, περίπου μία ώρα από την Αθήνα. Εκεί συνάντησα συνεργείο που έχτιζε ένα απλό τοιχίο με τσιμεντόλιθους, προκειμένου να συγκρατεί το έδαφος για έναν λαχανόκηπο. Τίποτα σπουδαίο δηλαδή.
Για την ακρίβεια, εγώ που είμαι γραφιάς, αμέσως διέκρινα κάποια λάθη που έκαναν στην κατασκευή και, όταν τους τα επεσήμανα, τα διόρθωσαν.
Στην κουβέντα που έπιασα με τον μάστορα-εργολάβο πληροφορήθηκα ότι τους δύο αλλοδαπούς εργάτες τους είχε ως μόνιμο προσωπικό για τέτοιες δουλειές και τους έδινε μισθό περίπου 2.700 ευρώ τον μήνα καθαρά, μαύρα. Μου παραπονέθηκε μάλιστα πόσο δύσκολο είναι να βρει εργατικό προσωπικό τα τελευταία χρόνια.
2.700 ευρώ καθαρά στον ιδιωτικό τομέα σήμερα στην Ελλάδα εισπράττουν ελάχιστοι, ειδικά αν έχουν ένα-δύο μεταπτυχιακά. Κατ’ αρχάς, κάποιος που λαμβάνει μισθό 2.700 ευρώ καθαρά κοστίζει στην επιχείρηση περίπου 5.000-6.000 ευρώ μεικτά. Όπως γράφω συχνά, οι φόροι και οι ασφαλιστικές εισφορές απομυζούν τους εργαζομένους, ειδικά αυτούς που έχουν υψηλή ειδίκευση, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία.
Πριν από μερικούς μήνες, φίλος που λειτουργεί εστιατόριο μου έλεγε πως καταβάλλει σε αλλοδαπό που εργάζεται στη λάντζα περίπου 1.500 ευρώ, λίγο λιγότερα από όσα πληρώνει τον σεφ. Τούτο διότι στην αγορά δεν βρίσκει λαντζέρη.
Οι γυναίκες ή οι άνδρες που καθαρίζουν σπίτια ή παρέχουν υπηρεσίες νοικοκυριού είναι δυσεύρετοι τα τελευταία χρόνια και η αμοιβή τους κινείται μεταξύ 8 και 10 ευρώ την ώρα. Αυτό σημαίνει πως το ημερομίσθιο διαμορφώνεται περίπου στα 65-80 ευρώ την ημέρα και το μηνιαίο εισόδημα στα 1.500-2.000 ευρώ.
Φίλος που έχει συνεργείο που αναλαμβάνει μεταλλικές κατασκευές μου έλεγε πως νεαρός δικηγόρος παράτησε τον συνωστισμένο επάγγελμα της δικηγορίας και δουλεύει-μαθαίνει τεχνίτης με 2-3.000 μισθό.
Αλήθεια είναι επίσης πως, αν κάποιος προσληφθεί σήμερα σε μια εταιρεία ως υπάλληλος γραφείου, δύσκολα θα εισπράττει πάνω από 1.000 ευρώ τον μήνα. Αν μάλιστα διαθέτει ένα πτυχίο φιλολογίας από κάποιο πανεπιστήμιο στο οποίο εισήχθη με 10.000 μόρια, θα νιώθει ιδιαίτερα αδικημένος και θυμωμένος, αποτελώντας εύκολη λεία για διάφορους αντισυστημικούς πολιτικούς απατεώνες.
Με γνωσιακό επίπεδο αντίστοιχο των 10.000 μορίων, πριν από 50 χρόνια δύσκολα θα έπαιρνες ακόμη και απολυτήριο δημοτικού. Μια παιδική φίλη που διδάσκει σε τμήμα φιλολογίας περιφερειακού πανεπιστημίου μού έλεγε πως, σε κάποιο μάθημα για τον Ιάκωβο Καμπανέλλη, οι μελλοντικοί φιλόλογοι ρωτούσαν αν αυτός ο «Ιταλός Καμπανέλι» έχει γράψει και άλλα έργα, πέρα από το «Μαουτχάουζεν», στα ελληνικά...
Οι σοσιαλιστές, μετά τη δεκαετία του 1980 και του 1990, μέσα σε μια κρίση λαϊκισμού άνοιξαν τις πύλες των πανεπιστημίων στον λαό έναντι ψήφων. Παράλληλα, γέμισαν την επαρχία με άχρηστα πανεπιστημιακά τμήματα. Επίσης, παραδίδοντας την παιδεία στους αριστερούς συνδικαλιστές, κατάφεραν να δημιουργήσουν έναν πληθυσμό πτυχιούχων αγραμμάτων, με υψηλές απαιτήσεις και περιορισμένα προσόντα.
Η αγορά όμως είναι αμείλικτη. Ξέρει να πληρώνει όταν υπάρχει ανταπόδοση.
Αν κάποιος δεν βρίσκει καλοπληρωμένη δουλειά σήμερα, συχνά σημαίνει είτε ότι είναι ανειδίκευτος είτε ότι δεν έχει διάθεση να κουραστεί…
Τα περί μισθών πείνας λοιπόν τα ακούω βερεσέ…
Τις ανατροπές που φέρνει η Τεχνητή Νοημοσύνη θα τις αναπτύξουμε κάποια άλλη μέρα...
📬🖊️ Επιστολές αναγνωστών
«Σταματήστε την καταστροφολογία».
Γεια σας κύριε Στούπα
Σας γράφω αναφορικά με το άρθρο με τίτλο «Σταματήστε την καταστροφολογία».
Έχετε απόλυτο δίκιο και σας έχω γράψει στο παρελθόν για την κουλτούρα μόνιμης γκρίνιας αρκετών συμπολιτών μας. Θεωρώ ότι αυτή η συμπεριφορά αναλύεται στο βιβλίο σας όπου χρόνια ευημερίας με δανεικά, μας έχουν κάνει κακομαθημένους. Εστιάζουμε στο τι δεν έχουμε και όχι στο τι πετυχαίνουμε.
Να υπενθυμίσω μόνο σε όλους αυτούς ότι οι Τούρκοι παραμονεύουν να κάνουμε το επόμενο σφάλμα. Παρά τρίχα τη γλιτώσαμε το 2015. Ας μην διυλίζουμε τον κώνωπα. Συνιστώ ένα ταξίδι στη Λευκωσία για όσους ξέχασαν τι κίνδυνο αντιμετωπίζουμε.
Ευχαριστώ και μόνο τα αρχικά μου σε περίπτωση δημοσίευσης
Μ.Δ.
