Το τραπεζικό σύστημα στη χώρα μας είναι υγιές. Από παρίας της Ευρώπης κατέληξε να προσελκύει μεγάλους διεθνείς επενδυτές. Το ίδιο ισχύει και για την οικονομία. Σε αυτό το πλαίσιο μεγάλες διεθνείς τράπεζες επεκτείνονται στην εγχώρια αγορά. H Banco Safra είναι από τους μεγαλύτερους παίκτες διεθνώς στο wealth management. Ανοίγει γραφεία. Goldman Sachs και Morgan Stanley που έχουν αντιπροσωπείες στην Αθήνα ενισχύουν την παρουσία τους. Στόχος; Το asset management και η συμβουλευτική…

Το Σάββατο που μας πέρασε, στις 18 Απριλίου 2026 συνέβη στις ΗΠΑ κάτι που μέχρι πρόσφατα πολλοί χαρακτήριζαν αδιανόητο. Ο Ντόναλντ Τραμπ εξέδωσε προεδρικό διάταγμα για την επιτάχυνση ιατρικών θεραπειών για σοβαρές ψυχικές ασθένειες, με σαφή αναφορά στα ψυχεδελικά φάρμακα, στην ιμπογκαΐνη, στην επιτάχυνση εγκρίσεων, στη συνεργασία μεταξύ υγειονομικών, ρυθμιστικών, και αστυνομικών φορέων, και στη χρηματοδότηση πολιτειακών προγραμμάτων. Για όποιον παρακολουθεί σοβαρά το θέμα, αυτό δεν πέφτει από τον ουρανό.

Η ελεγεία της αποτυχίας του ήταν η Σαββατιάτικη παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα, με την οποία σηματοδοτεί τη διάθεση της επιστροφής του. Μιας επιστροφής που κατά την εφημερίδα που φιλοξένησε το άρθρο  του, «Δεν ήρθε, τον έφεραν»! (Εφημερίδα των Συντακτών).   

Η Ρωμαϊκή Εκκλησία (όπως και κάθε εκκλησία) πάντα ενδιαφερόταν για τα συγγραφικά έργα που κυκλοφορούσαν κάθε εποχή. Οι συλλογές σε εκκλησίες και μοναστήρια, είναι συνηθισμένο φαινόμενο εδώ και εκατοντάδες χρόνια.

Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία όπου ένα ψέμα δεν είναι απλώς ψέμα. Είναι προετοιμασία εδάφους. Είναι ο τρόπος με τον οποίο μια κοινωνία εκπαιδεύεται να συνηθίζει την καχυποψία, να αποδέχεται τη γενίκευση, να θεωρεί φυσιολογικό να κρίνεται ένας άνθρωπος όχι από τις πράξεις του, αλλά από την καταγωγή του, το όνομά του, το θρήσκευμά του.

Τοξικότητα και διχαστικός λόγος υπάρχει, αλλά δε συγκρίνεται, μέχρι στιγμής, με αυτό που ζήσαμε την περίοδο 2022 - 2023. Τότε όλο αυτό το νοσηρό κλίμα ήταν ενταγμένο στη στρατηγική της επιστροφής του ΣΥΡΙΖΑ στη διακυβέρνηση του τόπου. Το 31.5% που είχε πάρει στις εκλογές του 2019 έδινε στους φίλους του την ελπίδα πως έστω με μια «κυβέρνηση των ηττημένων» θα απολάμβαναν και πάλι τα αγαθά της εξουσίας και «η δεύτερη φορά Αριστερά θα ήταν αλλιώς». Για αυτό και οι λυσσώδεις επιθέσεις κατά του Μητσοτάκη, σε προσωπικό επίπεδο. 

Ο Σαμαράς είναι έτοιμος να αναγγείλει το κόμμα του, η Καρυστιανού το ίδιο, ο Τσίπρας επίσης. Η πολεμική κρίση στη Μέση Ανατολή συνεχίζει να μαίνεται, η παγκόσμια οικονομία θα είναι ασταθής και επίφοβη για δυο χρόνια τουλάχιστον, ενώ η  κυβέρνηση βιώνει βαριά ήττα εξ αιτίας του πτυχίου του Μακάριου Λαζαρίδη. Ιδού μια αξιόπιστη πολιτική φωτογραφία της στιγμής, η οποία -αν σας ενδιαφέρει η γνώμη μου- αποδεικνύει ότι ως πολιτικό προσωπικό αλλά και ως λαός, μοιάζουμε με ανέμελη μπεκάτσα που εν μέσω κυνηγετικής περιόδου βγήκε στους ουρανούς να πάρει τον αέρα της.  

Προφανώς. Όχι πάντα εμφανώς. Όταν και όπου χρειαστεί. Δεν είναι, άλλωστε, η Δικαιοσύνη μια εκ των τριών εξουσιών στη Δημοκρατική Τριάδα; Όλοι οι δικαστικοί είναι πολιτικοποιημένοι. Κάποιοι, κατά καιρούς, μπορεί να το παρακάνουν. Να παίρνουν αέρα πολιτικής τα μυαλά τους. Να πιστεύουν ότι ένα «κράτος δικαστών» θα έκανε την Πατρίδα καλύτερο τόπο. Μερικοί μάλιστα το εξειδικεύουν: θα προτιμούσαν ένα «κράτος εισαγγελέων». Συνηγορεί και η γνώμη του κυρίαρχου πολίτη, όπως εκφράζεται με το κλισέ: «μα, δεν υπάρχει ένας εισαγγελέας να τους στείλει φυλακή;».

Το πιθανότερο είναι πως στις επόμενες εκλογές, είτε από την πρώτη είτε από τη δεύτερη αναμέτρηση, η Νέα Δημοκρατία θα είναι το κόμμα που θα επικρατήσει, είτε με αυτοδυναμία είτε ως ισχυρός εταίρος σε κάποια συγκυβέρνηση. Αυτό δεν θα συμβεί επειδή δεν έχει κουραστεί μεγάλο μέρος της εκλογικής βάσης που της εξασφάλισε τις δύο τετραετίες, αλλά επειδή δεν υπάρχει στον ορίζοντα κάποιο κόμμα ή πρόσωπο που να υπόσχεται ισχυρότερες προσδοκίες ευημερίας και να δημιουργεί αίσθημα εμπιστοσύνης.

Σχολιάστηκε δυσμενώς από κύκλους που συνηθίζουν να ερμηνεύουν τις τάσεις προτίμησης και εκλογικής συμπεριφοράς των «κεντρώων» πολιτών, η επιλογή του Πρωθυπουργού να επισείσει το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα.

Η κυβέρνηση αυτή έχει ένα βασικό πρόβλημα. Πέραν του κ. Μητσοτάκη και ελαχίστων υπουργών δεν βγαίνουν άλλοι να υπερασπιστούν την κυβέρνηση. Αυτό συνέβαινε πάντα σε εποχές κρίσης, καθώς οι Δεξιοί, ως γνωστόν, έχουν καρδιά καρδερίνας. Οι Κεντρώοι; Αυτοί που πήγαν στη ΝΔ με τον Μητσοτάκη και «για τον Μητσοτάκη»; Κουράστηκαν, λέει! Και φοβισμένοι και κουρασμένοι! Η ασθένεια του φόβου δεν γιατρεύεται. Αλλά της κόπωσης, ναι! Νέοι υπουργοί, νέο αίμα. Επειδή κι εμείς βαρεθήκαμε τους ίδιους και τους ίδιους. Ή εκλογές! Τρίτη λύση δεν υπάρχει.

Η πρόσφατη έκθεση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επιβεβαιώνει μια πραγματικότητα που εδώ και καιρό επισυμβαίνει: Η Τουρκία απομακρύνεται σταθερά από την ευρωπαϊκή της προοπτική.

Με το άρθρο του Α. Τσίπρα στην ΕΦ.ΣΥΝ φαίνεται ότι επιταχύνει τις κινήσεις του, όπως το ίδιο φαίνεται να κάνει και η Μ. Καρυστιανού. Το πιο πιθανό είναι μέσα στον Μάιο να έχουμε τις πρώτες δημοσκοπήσεις που στην πρόθεση ψήφου θα μετράμε δύο νέα κόμματα. Θα έχουν ξεχωριστό ενδιαφέρον αφού το τοπίο θα έχει αλλαγές και η μάχη για τη δεύτερη θέση θα αρχίζει. Ο αγώνας αρχίζει και θα είναι σκληρός και ίσως με χτυπήματα κάτω από την μέση, όπως και αντιπαραθέσεις περισσότερο ή και λιγότερο ευγενείς.

Η σταδιακή ένταξη των F-16 Viper στο οπλοστάσιο της Πολεμικής Αεροπορίας σηματοδοτεί μια από τις πιο ουσιαστικές αναβαθμίσεις της ελληνικής αεροπορικής ισχύος των τελευταίων δεκαετιών.