Σχολιάστηκε δυσμενώς από κύκλους που συνηθίζουν να ερμηνεύουν τις τάσεις προτίμησης και εκλογικής συμπεριφοράς των «κεντρώων» πολιτών, η επιλογή του Πρωθυπουργού να επισείσει, κατά την πρόσφατη συζήτηση στη Βουλή, το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα, με τον Γιώργο Μυλωνάκη να δίνει την ίδια στιγμή μάχη ζωής στη ΜΕΘ του «Ευαγγελισμού». Η συνήθης κριτική έγκειται στο ότι δεν «ταιριάζει» στο ύφος του Κυριάκου Μητσοτάκη η σύνδεση του σοβαρότατου προβλήματος υγείας του εξ απορρήτων συνεργάτη του με την καταγγελία δημοσιεύματος που τον εμφάνιζε εμπλεκόμενο σε «κύκλωμα παιδεραστίας και συνωμοσιολογικής μυστικής οργάνωσης. Άρα, αυτοί μπορούν να γράφουν ο,τι βδελυρό, διαστροφικό και διεστραμμένο κατά του Μητσοτάκη, όμως σε εκείνον δεν… επιτρέπεται να τους καταγγέλει!
Πώς πρέπει να αντιδρά ο Πρωθυπουργός όταν φυλλάδες που παράγουν και διασπείρουν τοξικότητα ασχολούνται, επί χρόνια, εμμονικά με τον ίδιο και την οικογένεια του; Τι «πρέπει» και τι «μπορεί» να κάνει όταν η «εαρινή επίθεση» που στοχεύει σε μια ακόμη προσπάθεια «πτώσης» του, αρχίζει με κατευθυνόμενο χτύπημα στον πιο κοντινό του συνεργάτη;
Η πρωτοσέλιδη διαπόμπευση του Μυλωνάκη, με δήθεν αποκαλυπτικό ρεπορτάζ που εισήχθη από την Κύπρο, βασισμένο στην αφήγηση μιας κυρίας ελεγχόμενης ως μυθομανούς, απευθυνόταν προφανώς στον Πρωθυπουργό. Ο Μυλωνάκης με εξώδικο υποχρέωσε την εφημερίδα «Ντοκουμέντο» να ανακοινώσει στις 6 Απριλίου 2026, ότι «διορθώνει τον λανθασμένο υπότιτλο-κι όχι κείμενο ρεπορτάζ-που αναφέρει εμπλοκή του Γ. Μυλωνάκη σε σκάνδαλο παιδεραστίας, διαφθοράς και μυστικιστικών οργανώσεων και ότι από πουθενά στην έρευνα και το κείμενο της εφημερίδας δεν προκύπτει κάτι τέτοιο». Οι εντυπώσεις, ωστόσο, στην κοινή γνώμη έμειναν…
Ο Πρωθυπουργός αντέδρασε δυναμικά κατά την κοινοβουλευτική συζήτηση για το Κράτος Δικαίου. Φορτισμένος συναισθηματικά από την περιπέτεια υγείας του πιο στενού του συνεργάτη, διέκοψε για ελάχιστο χρόνο το μειλίχιο ύφος της ομιλίας του -για το οποίο επίσης κατακρίθηκε ως αμυνόμενος σε σύγκριση με τον φωνασκούντα και μαινόμενο Ανδρουλάκη- και «εξερράγη» απολύτως ανθρώπινα και πολιτικά σωστά.
Όμως κάτι τέτοιο θεωρείται εντελώς ανεπίτρεπτο για τον Μητσοτάκη. Οι κανόνες «ευπρεπούς συμπεριφοράς» που «πρέπει» να τηρούνται από πολιτικούς κεντρώους… απαγορεύουν οποιοδήποτε «σήκωμα» φωνής ακόμη κι αν πλήττεται η προσωπικότητα τους ή των μελών της οικογενείας τους. Οι πολίτες με «γενικώς» κεντρώα τοποθέτηση διατηρούν κατά κάποιο τρόπο μια χριστιανική αντίληψη στα χτυπήματα των πολιτικών αντιπάλων, ακόμη κι όταν αυτά φτάνουν στα έσχατα της «δολοφονίας χαρακτήρα». Είναι ικανοί να προσφέρουν και το άλλο μάγουλο! Προκειμένου να μην κατηγορηθούν ως «ακραίοι»…
Γιατί όχι η προσφυγή του Πρωθυπουργού στη Δικαιοσύνη, θα ισχυριστούν κάποιοι άλλοι και πιθανόν να έχουν δίκιο. Ας φανταστούμε το σκηνικό, να… μοιράζει ο Κ. Μητσοτάκης μηνύσεις και αγωγές. Τι θόρυβο θα ξεσήκωναν όσοι ήδη τον εγκαλούν για παραβίαση του Κράτους Δικαίου, με επιχειρήματα πολλές φορές ανυπόστατα. Ή προσαρμοσμένα στη «λογική» όσων αρέσκονται να διαμαρτύρονται με την ασπίδα του ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς!
Την αντιδιαστολή για το τι θα συνέβαινε εάν ένα τέτοιο πρωτοσέλιδο, όπως για τον Μυλωνάκη, απευθυνόταν στον Α. Τσίπρα, ως πρωθυπουργό, δεν την επικαλούμαι καν καθώς επικαλύπτεται από την άποψη που θέλει «να μην κάνουμε εμείς αυτά που μετέρχονται αυτοί»!
Στους πολιτικούς αντιπάλους του Πρωθυπουργού λες και επιτρέπονται και συγχωρούνται όλα, ενώ εκείνος πρέπει απλώς να ψελλίζει μια κουβέντα σαν διαμαρτυρία…
Συνεπώς, οι έχοντες την ευθύνη της διακυβέρνησης στον τόπο μας, όταν προέρχονται από τη Δεξιά παράταξη, θα υπομένουν-όπως κι η οικογένεια τους- ύβρεις, λεκτικούς προπηλακισμούς, διασυρμό, διαπόμπευση, από πρωτοσέλιδους τίτλους που τους κατακρεουργούν ως προσωπικότητα, χωρίς όμως να αντιδρούν!
Το δικαίωμα αυτό το φέρουν μόνον οι… κάτοχοι της αριστερής ηθικολογίας και υποκρισίας!
Υπό την επίβλεψη τους η πολυετής καθοδήγηση της κοινωνίας, στιγμάτισε και καθόρισε την άποψη συμπολιτών στη σιωπηλή αποδοχή των ακροτήτων, δυστυχώς…
