Κλιμάκωση, ίσως και με «περιορισμένες» χερσαίες επιχειρήσεις, πριν από την έξοδο και στο κέντρο όλων τα Στενά του Ορμούζ. Τη διπλή τροχιά στην οποία κινείται ο Αμερικανός πρόεδρος σκιαγραφεί ο πολιτικός επιστήμονας-διεθνολόγος Θ. Τσίκας μιλώντας στο Liberal και την Ευ. Μπίφη.

Η Βρετανία προσφέρει σήμερα ένα χρήσιμο μάθημα για την Ελλάδα. Όχι επειδή κατέρρευσε. Όχι επειδή εξαφανίστηκε η εργασία. Αλλά επειδή δείχνει με καθαρό τρόπο τι συμβαίνει όταν το κράτος ανεβάζει επίμονα τον κατώτατο μισθό πιο γρήγορα από όσο ανεβαίνει η παραγωγικότητα. Η πρόσφατη έκθεση της βρετανικής Low Pay Commission, της ανεξάρτητης επιτροπής που συμβουλεύει την κυβέρνηση για τον κατώτατο μισθό. Εδώ βρίσκεται ο πυρήνας του προβλήματος. Ο πολιτικός βλέπει έναν αριθμό και χειροκροτεί.

Ελάχιστη σημασία έχει για τους Ευρωπαίους εισαγγελείς (και σωστά) αν στο ελληνικό πολιτικό σύστημα οι βουλευτές είναι οι διαμεσολαβητές στη σχέση μεταξύ πολίτη και κράτους. Ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι το Βατερλώ του πελατειακού κράτους. Το σκάνδαλο περνάει μέσα από τον μεγεθυντικό φακό της τοξικής αντιπολίτευσης της ολιγαρχίας, με ζητούμενο την πτώση του Μητσοτάκη και την έλευση της εποχής των ελεγχόμενων πολυκομματικών κυβερνήσεων. Κάνουν λάθος. Θα συλλέξουν τους τοξικούς καρπούς της σποράς τους.

Το πιο αστείο θέαμα είναι οι βουλευτές της αντιπολίτευσης που καταχεριάζουν βουλευτές της συμπολίτευσης επειδή κάποιοι μεταξύ των τελευταίων αυτών, πιάστηκαν μεσολαβούντες υπέρ ψηφοφόρων τους. Λες και εκείνοι, όλοι εκείνοι της αντιπολιτεύσεως και όλων των «χρωμάτων», ποτέ δεν μεσολάβησαν, ποτέ δεν επεδίωξαν κάποιο ρουσφέτι υπέρ κάποιου δικού τους ψηφοφόρου. Βλέπετε τώρα, δηλαδή το 2021 και μετέπειτα έγινε η έρευνα, αυτοί οι τελευταίοι θα την πληρώσουν. Ατυχία. Μιλάμε βεβαίως για τον ακρογωνιαίο μηχανισμό απόκτησης πολιτικής επιρροής εν Ελλάδι.

Φαίνεται πως η ΕΥΠ ή οποιαδήποτε άλλη υπηρεσία δεν παρακολουθούσε τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, αλλά συγκεκριμένα στελέχη του ΟΠΕΚΕΠΕ ή το τηλεφωνικό κέντρο του. (Βέβαια, σε τέτοιες σκοτεινές υποθέσεις εμείς οι «απ έξω» δε γνωρίζουμε τα γεγονότα, απλώς τα πιθανολογούμε με βάση τη λογική). Έτσι, έπεσε επάνω στα συγκεκριμένα ονόματα των βουλευτών που σήμερα βρίσκονται υπό κατηγορία. Δε γνωρίζουμε αν οι παρακολουθούντες έπεσαν και σε άλλα ονόματα βουλευτών άλλων κομμάτων και τα προσπέρασαν, αλλά αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο.

Ενάντια στο ρεύμα των SUV που τείνει να… σαρώσει τα πάντα δείχνει να βαδίζει με θάρρος το πλήρως ηλεκτρικό «μικρομεσαίο» (C-Segment) που βλέπετε στις φωτογραφίες – και ναι, είναι ένα ακόμα ενδιαφέρον μοντέλο κινεζικής αυτοκινητοβιομηχανίας, με design όμως που φέρει ευρωπαϊκό DNA, καθώς σχεδιάστηκε στο Μιλάνο. Για προδιαγραφές μη ρωτάτε, ξέρουν οι Κινέζοι: 204 ίπποι η ισχύς, 430 χιλιόμετρα η αυτονομία. Και η τιμή στην Ελλάδα αξίζει την προσοχή σας…

Πρόταση να καταργηθούν λόγω οικονομικής κρίσης τα πάντα, ακόμη και… τα ρουσφέτια, έκανε ο μεγάλος σατιρικός Γιώργος Σουρής, κάπου στα 1880. Σε ποίημά του που δημοσιεύτηκε σε εφημερίδα της εποχής με τον τίτλο «Κατάργησις», προτείνει: «Καταργούμεν δε προσέτι και το δίκαιον ακόμη και το άδικον ρουσφέτι».

Είναι μυστικό ετών, ανάμεσα σε δικαστές και δικηγόρους, ότι σε δίκες στις οποίες παρίστατο η Ζωή Κωνσταντοπούλου, η έδρα αποχωρούσε με ασθενοφόρο εξαιτίας κακοποιητικής συμπεριφοράς. Η δικαστής που δίκαζε στη δίκη για τα βίντεο και ζήτησε να απαλλαχθεί δεν είναι αδύναμη. Απέναντι στην κτηνώδη χυδαιότητα, κάθε άνθρωπος προσπαθεί να προστατευθεί.

ΟΠΕΚΕΠΕ και δίκη των Τεμπών μονοπωλούν τα δελτία ειδήσεων. Η Μαρία Καρυστιανού -πριν την ανακοίνωση του κόμματος- είδε δύο έμπιστους μεγάλων επιχειρηματιών.

Η Μαρία Καρυστιανού πρόχειρα και σε λάθος στιγμή ανακοίνωσε το κόμμα της. Πολλοί σπεύδουν να την εμφανίσουν δίχως δυνατότητες. Θα έλεγα να μην βιαζόμαστε. Υπάρχουν παράγοντες που δεν πρέπει να υποτιμούμε.

Κατά την περίοδο της Μεταπολίτευσης, όλες οι άλλες πολιτικές δυνάμεις -δηλαδή οι νικητές του εμφυλίου- φρόντισαν, στο όνομα της ανθρωπιάς και της εθνικής ομοψυχίας, να καταργήσουν τις αντίστοιχες επετείους, αντιμετωπίζοντάς τες ως γιορτές μίσους και διχασμού. Αποτελεί πάγια τακτική της Αριστεράς να τιμά γεγονότα του εμφυλίου, ενός πολέμου που στοίχισε στη χώρα περισσότερα θύματα ακόμη και από τον ελληνοϊταλικό πόλεμο και την Κατοχή που ακολούθησε από τη Γερμανία, την Ιταλία και τη Βουλγαρία.

Με το vetting στις ΗΠΑ, οτιδήποτε μπορεί να αποτελέσει «σκελετό στην ντουλάπα» διερευνάται και αξιολογείται. Στη συνέχεια εκτιμάται αν ο υποψήφιος μπορεί να σταθεί πολιτικά και αν υπάρχει επαρκής δυνατότητα υπεράσπισης σε περίπτωση που κάτι αποκαλυφθεί.

Κάποια στιγμή, κατά τον 2ο αιώνα π.Χ., στο νησί της Δήλου επικράτησε πανζουρλισμός. Με μια νέα νομοθεσία που εφαρμόστηκε τότε, το ιερό νησί του Απόλλωνα έγινε κέντρο προσέλκυσης επιφανών ανθρώπων της οικονομίας της εποχής και κυρίως εμπόρων. Μαζί με αυτούς, έφτασε εκεί και ένα μεγάλο κύμα πληθυσμού, το οποίο εγκαταστάθηκε μόνιμα εκεί.

Στο χωριό μου το λένε κι αλλιώς. Όποιος κατουράει στη θάλασσα, το βρίσκει στο αλάτι. Όταν κάποιος φωτογραφίζεται να υπογράφει στο τραπέζι του Προεδρικού Μεγάρου, καταχαρούμενος που κάποτε στον τάφο του θα γράψουν «ενθάδε κείται ο δείνα, διατελέσας υπουργός», θα πρέπει να ξέρει ότι εκεί δεν μπήκε για χαβαλέ και ταρατατζούμ. Μπήκε για να δουλέψει. Ότι ο πρωθυπουργός δεν τον διόρισε υπουργάρα για να συντηρήσει τα κακώς κείμενα, αλλά για να τα διορθώσει. Δεν του έδωσε εντολή «άστα όπως τα βρήκες», αλλά «σουλούπωσέ τα».

Η ακρίβεια δεν είναι πρώτα στατιστικό μέγεθος. Είναι η στιγμή που η καθημερινότητα αρχίζει να αμφισβητεί την αξιοπιστία της δημόσιας πολιτικής. Μετριέται στο καλάθι, στο ενοίκιο, στον λογαριασμό του ρεύματος, στις μικρές σταθερές δαπάνες που μέχρι χθες θεωρούνταν αυτονόητες και σήμερα μπαίνουν ξανά σε δεύτερη σκέψη.