Το πιο αστείο θέαμα είναι οι βουλευτές της αντιπολίτευσης που καταχεριάζουν βουλευτές της συμπολίτευσης επειδή κάποιοι μεταξύ των τελευταίων αυτών, πιάστηκαν μεσολαβούντες υπέρ ψηφοφόρων τους. Λες και εκείνοι, όλοι εκείνοι της αντιπολιτεύσεως και όλων των «χρωμάτων», ποτέ δεν μεσολάβησαν, ποτέ δεν επεδίωξαν κάποιο ρουσφέτι υπέρ κάποιου δικού τους ψηφοφόρου. Βλέπετε τώρα, δηλαδή το 2021 και μετέπειτα έγινε η έρευνα, αυτοί οι τελευταίοι θα την πληρώσουν. Ατυχία.
Μιλάμε βεβαίως για τον ακρογωνιαίο μηχανισμό απόκτησης πολιτικής επιρροής εν Ελλάδι. Αν θες να βγεις και να ξαναβγείς βουλευτής, δεν υπάρχει περίπτωση να μην έχεις, με κάποιον τρόπο και σε κάποιον βαθμό, υιοθετήσει αυτή τη φιλολαϊκή μέθοδο έκφρασης ισχυρού ενδιαφέροντος υπέρ κάποιου συμπολίτη.
Ο κανόνας ισχύει για όλες τις πολιτικές παρατάξεις, ανεξαρτήτως χρώματος και ιδεολογίας.
Προσωπικά, το πρόβλημα το γνώριζα προτού με τιμήσουν πολίτες, το 2019, με την ψήφο τους. Γιατί δεν είναι μόνον οι βουλευτές στους οποίους απευθύνονται πολίτες για κάποια εξυπηρέτηση. Άλλοτε δίκαιη, άλλοτε «ύποπτη». Είναι και οι δημοσιογράφοι, ειδικά όσοι είμαστε περισσότερο προβεβλημένοι στα οπτικά μήντια.
Σίγουρα δεν είναι η πρώτη που οι κοριοί της ασφάλειας, ακούνε πολιτικό να μεσολαβεί υπέρ ιδιοτελών συμφερόντων ψηφοφόρου του. Αλλά, κατά κανόνα, το «αμάρτημα» θεωρείτο ήσσονος σημασίας, η εκμετάλλευσή του γινόταν εντός των μηχανισμών εσωτερικής αντιπαλότητας ή, όταν επρόκειτο για αντίπαλο, αξιοποιείτο καταλλήλως, συνήθως μέσω υπογείων διαδρομών της πολιτικής ζωής.
Ας μην είμαστε υποκριτές.
Προφανώς, στην περίπτωση των αμαρτιών του ΟΠΕΚΕΠΕ, θα αξιολογηθούν συγκεκριμένες πράξεις στη βάση συγκεκριμένων επιπτώσεων επί του δημόσιου-ευρωπαϊκού χρήματος. Αν όμως υπάρχει κάποιος που ειλικρινώς πιστεύει ότι τόσες χιλιάδες χιλιάδων εκατομμύρια που μοιράστηκαν στην Ελλάδα, από ελληνικά ή ευρωπαϊκά χρήματα, κατανεμήθηκαν σε πρόσωπα και επιχειρήσεις χωρίς να έχει εμφιλοχωρήσει μία ή πολλές παρεμβάσεις πολιτικών, ας το πει. Για να καταλάβουμε το βαθμό της υποκρισίας του πολιτικού μας συστήματος.
Πλην όμως, αυτή τη φορά κάποιοι πολιτικοί έχουν εκτεθεί σε πραγματικά, αλλά αγνώστου μέχρι στιγμής σημασίας και αξιολόγησης, αμαρτήματα ιδιοτελούς εύνοιας. Κι επειδή οι εξυπηρετούμενοι δεν ήσαν «εντάξει», γιατί διεκδικούσαν κάτι που, σήμερα αλλά όχι υποχρεωτικώς κατά τον χρόνο τέλεσης του αμαρτωλού ρουσφετιού, τεκμαίρεται πως ήταν εκτός πεδίου νομιμότητας, κάποιοι βουλευτές θα την πληρώσουν. Δικαίως.
Απ’ αυτή την άποψη, οι σκανδαλώδεις όσο και δαιδαλώδεις διαδρομές των κονδυλίων που διαχειρίστηκε ο ΟΠΕΚΕΠΕ θα μείνουν στην ιστορία. Περισσότερο όμως στη, δυστυχώς, κωμικο-τραγική τους πλευρά. Άσε που αν στα δικαστήρια που θα τους δικάσουν αποφάσιζαν λαϊκοί ένορκοι, δηλαδή πολίτες-ψηφοφόροι, μέχρι και τιμητική διάκριση μπορεί να απένειμαν στους εκπροσώπους «τους».
Ευτυχώς υπάρχει ο Νόμος, υπάρχουν εισαγγελείς και δικαστές. Ευτυχώς θα μάθουμε, αυτή τη φορά, ότι το ρουσφέτι δεν είναι απλή εξυπηρέτηση εντός νομίμων ορίων. Αποτελεί, ενίοτε, επιδίωξη να ευνοηθεί κάποιος σε βάρος κάποιου άλλου και κυρίως σε βάρος του δημόσιου χρήματος.
Ας αφήσουμε τους μηχανισμούς της Δικαιοσύνης να λειτουργήσουν. Αλλά να μείνουμε στα πλαίσια της αιδούς, εκείνης που απαιτείται να έχουν όσοι Αργείοι συμμετέχουν ολοψύχως και με ενθουσιασμό στα ειωθότα του πολιτικού παιγνίου εν Ελλάδι.
Μέχρι τότε, ας περιοριστούμε στην παρακολούθηση των γλαφυρών επεισοδίων που προκαλεί η εισαγγελική εντολή... να συλληφθεί το ρουσφέτι!
