11ος χρόνος
ημέρα 3889η
ημέρα 3889η
Πέμπτη ,
25 Ιουνίου 2026
25 Ιουνίου 2026
ΑΠΟΨΗ
ΑΠΟΨΗ
Το ΠΑΣΟΚ του παρελθόντος μας
Επιτέλους αύριο θα δούμε, από τη φιλόξενη κρατική τηλεόραση, όσοι δεν έχουμε τίποτε καλύτερο να κάνουμε, μια συζήτηση μεταξύ υποψηφίων για την αρχηγία ενός κόμματος. Όχι μεγάλου, ούτε μικρού. Ενός μικρομεσαίου κόμματος, με ένδοξο αλλά δύσμορφο παρελθόν. Μέχρι στιγμής, κυρίως επειδή συγκρίνουμε με τους πανηγυρτζήδες του Σύριζα, ο διασωθείς από τον σημερινό πρόεδρό του πράσινος κομματικός μηχανισμός μοιάζει σοβαρός.
Η ρωσόφιλη Δεξιά και η Νέα Δημοκρατία
Όλα τα κόμματα που βρίσκονται στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας εμφανώς στηρίζουν τη Ρωσία του Πούτιν στον πόλεμο με την Ουκρανία. Άλλα κόμματα απροκάλυπτα, άλλα δια της σιωπής, συγκεκαλυμμένα. Διότι και η σιωπή, ενώ μαίνεται ένας πόλεμος στην ήπειρό μας, είναι μια πολιτική στάση. Προφανώς, αυτά τα κόμματα έχουν ως πρότυπο άσκησης της εξουσίας τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Από τον τρόπο που χειρίζεται την αντιπολίτευση και την ελευθερία των ΜΜΕ, ως τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Είναι η Θάτσερ και ο Ρίγκαν φαντάσματα του παρελθόντος;
Πριν λίγες μέρες στους κινηματογράφους των ΗΠΑ ξεκίνησε η προβολή του ιστορικού δράματος Reagan (2024) που αφορά τη ζωή και το έργο του 40ου προέδρου των ΗΠΑ, Ρόναλντ Ρίγκαν. Όταν πληροφορήθηκα για την κυκλοφορία της ταινίας θυμήθηκα μια συζήτηση που είχα με έναν φιλελεύθερο φίλο, ο οποίος μου είπε ότι ο οικονομικός φιλελευθερισμός στην Ελλάδα πρέπει να απομακρυνθεί από το παρελθόν και να σταματήσει να κοιτάζει προς ηγέτες όπως ο Ρίγκαν και η Θάτσερ.
Και πώς να μείνεις νηφάλιος;
Είμαστε μια κοινωνία χάους, τρελών ανατροπών και σκοτεινών προοπτικών. Όσο περνά ο καιρός, τόσο κατανοώ λιγότερο αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο μας. Στο μυαλό μου, οι πράξεις των ανθρώπων γύρω μου μοιάζουν όλο και πιο ανορθολογικές, το δε συλλογικό μας μέλλον όπως προαναγγέλλεται από τους γνωρίζοντες, διαγράφεται όλο και πιο δυσοίωνο. Άρχισα την κλάψα δευτεριάτικα, αλλά έτσι νιώθω. Ενδεχομένως να μεγαλώνω γρηγορότερα από το χρειαζούμενο. Πάντως, όσα διαγράφονται για το εγγύς μέλλον μας, με φέρνουν σε απόγνωση.
Η στάση των 11, οι πουτινόδουλοι και ο θρίαμβος της παραπολιτικής
Η «ανταρσία των 11» στη ΝΔ έχει τρεις διαστάσεις. Η μια είναι καθαρά παραπολιτική, η εκδήλωση δυσαρέσκειας από κάποιους «στασιαστές» για τη μη υπουργοποίησή τους. Η δεύτερη παρασκηνιακή και αντανακλά το επίπεδο άσκησης πολιτικής από «ηγέτες» που μόνο η ιστορία μπορεί πλέον να τους κρίνει. Και η τρίτη διάσταση αφορά το επίμονο σχέδιο πουτινόδουλων να πλήξουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Βάλτε όλα αυτά στο μίξερ και θα έχετε το σωστό αποτέλεσμα: Μία χώρα αχταρμάς!
Το στυλ Μητσοτάκη σε δοκιμασία
Αν το πρόβλημα του Μητσοτάκη ήταν τα μπορδοροδοκόκκινα χαλιά με τα οποία αποφάσισε να ομορφύνει τους χώρους υποδοχής του υπουργείου «της» η αρμοδία υπουργός, τότε, ο Πρωθυπουργός θα μπορούσε να πάει διακοπές σίγουρος ότι όλα θα δουλεύουν ρολόι κατά την απουσία του. Αν το πρόβλημα του Πρωθυπουργού είναι οι ερωτήσεις-αντιρρήσεις βουλευτών επί θεμάτων για τα οποία είχαν πάντοτε διαφορετικές απόψεις οι ίδιοι ή κοντινοί τους, από τότε που συνυπάρχουν στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, θα μπορούσε να αναθέσει τη διακυβέρνηση στους υπουργούς του.
Γιατί ποτέ δε θα γίνουμε Ισραήλ
Χθες, από εδώ στο Liberal.GR, o Δημήτρης Καμπουράκης αναρωτήθηκε επί λέξει: «μα πώς στο διάολο το κάνουν οι Ισραηλινοί κι εμείς δεν μπορούμε». Ένα ερώτημα που το έχω ακούσει άπειρες φορές, με έχει απασχολήσει και προσωπικά και έχω καταλήξει σε μια απλή, πολύ απλή απάντηση: όταν θα γίνουν οι Έλληνες σαν τους Ισραηλινούς και η Ελλάδα θα γίνει σαν το Ισραήλ.
Υπάρχει κάτι στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα που δεν μπορείτε να προσδιορίσετε;
Το ότι η μαρξιστική και εξωκοινοβουλευτική αριστερά έχει ερείσματα στους δασκάλους και τους καθηγητές της χώρας δεν αποτελεί είδηση. Είναι εμφανής η ιδεολογική επικράτηση της αριστεράς στα σχολεία του έθνους από τα αποτελέσματα των εκλογών στα συνδικαλιστικά τους όργανα.
Τα γκρινιάρικα παιδάκια
Το πρόβλημα που παγίως έχουν οι πρωθυπουργοί, είναι ότι για να κυβερνήσουν πρέπει να εκλέξουν 151 βουλευτές, αλλά μετά δεν γίνεται να ορκίσουν και 151 υπουργούς. Κάποιοι πάντα θα περισσεύουν. On the other hand, το πρόβλημα πολλών βουλευτών είναι ότι έχουν μεν ανάγκη από έναν ικανό αρχηγό που θα οδηγήσει το κόμμα τους στην εξουσία (και τους ίδιους στην εκλογή), αλλά εφόσον αυτός ο αρχηγός είναι ικανός δεν θα διανοηθεί ποτέ να χρήσει υπουργούς τέτοιους βουλευτές. Θα διέψευδε αυτομάτως την ικανότητα του. Ε, κάπου εκεί ανάμεσα, σκάνε μύτη οι εσωκομματικές αντιπολιτεύσεις.
Ελληνικός πληθωρισμός
Η επιβεβαίωση ότι ο ετήσιος ρυθμός πληθωρισμού στην Ελλάδα κινείται ταχύτερα κατά περίπου το ένα τρίτο εκείνου του ευρωπαϊκού πληθωρισμού, είναι «κακά νέα». Πράγματι, η Eurostat επιβεβαίωσε ότι στον τελευταίο μήνα του καλοκαιριού οι τιμές καταναλωτή κινήθηκαν με 3,2% στα καθ’ ημάς έναντι 2,2% για την Ευρωζώνη. Διαφορά μιας ολόκληρης εκατοστιαίας μονάδας είναι πολύ κακή διαφορά. Προφανώς, ο διαφορικός αυτός πληθωρισμός έρχεται από τον συνδυασμό τριών παραγόντων. Η εσωτερική ζήτηση παρέμεινε υψηλή, βοηθούσης μιας (ακόμη) καλής χρονιάς τουριστικών εισπράξεων.
ΣΥΡΙΖΑ: Φορολογική ενημερότητα εσείς; Ποινικό μητρώο εμείς!
Το ρεπορτάζ λέει ότι οι εσωκομματικοί αντίπαλοι του Κασσελάκη, για να κλειδώσουν το απαγορευτικό της υποψηφιότητάς του θα θέσουν ως προϋπόθεση συμμετοχής στην εκλογική διαδικασία, εκτός από την κατάθεση του πόθεν έσχες και την υποβολή φορολογικής ενημερότητας. Από την άλλη πλευρά, οι φίλοι του Κασσελάκη θα ζητήσουν οι υποψήφιοι να καταθέσουν και αντίγραφο του ποινικού τους μητρώου...
Αφαλάτωση: Η Εξωφρενικά Φθηνή Λύση για την Ελλάδα
Η ανησυχία για την έλλειψη νερού στην Ελλάδα είναι μια πραγματικότητα που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου εξέδωσε εγκύκλιο προειδοποιώντας για την αλόγιστη χρήση των υδάτινων πόρων της χώρας. Ταυτόχρονα, οι κλιματικές αλλαγές και η αυξημένη ζήτηση νερού, κυρίως κατά τη διάρκεια της τουριστικής περιόδου, επιδεινώνουν την κατάσταση. Ωστόσο, η λύση στο πρόβλημα μπορεί να βρίσκεται μπροστά μας: η αφαλάτωση.
Μα πως διάολο το κάνουν οι Ισραηλινοί κι εμείς δεν μπορούμε;
Δεν σας κρύβω πως όταν πρωτοδιάβασα την είδηση για το χτύπημα των Ισραηλινών στη Χεζμπολάχ, απόμεινα εμβρόντητος. «Πως διάολο το κάνουν αυτό;» αναρωτήθηκα. «Τι σύστημα έχουν και βρίσκονται τόσο μπροστά, όχι μόνο από τους τοπικούς τους αντιπάλους, αλλά από όλη την υφήλιο;» Διότι μ’ αυτό που έκαναν, έδειξαν ότι είναι πολύ πιο μπροστά και από τους Αμερικανούς κι από τους Ρώσους κι από τους Κινέζους. Έτσι κατάλαβα εγώ από τα διεθνή πρακτορεία που συνεχίζουν να μιλούν για παγκόσμια κατάπληξη. Κι ύστερα ήρθε στο μυαλό μου η μοιραία ερώτηση.
Γιατί χρειαζόμαστε μια περιουσία για να ταξιδέψουμε με πλοίο;
Το πλοίο είναι ένα μέσο μεταφοράς που απευθύνεται πλέον μόνο σε πλούσιους. Για να μετακινηθεί μία οικογένεια σε ένα νησί του Αιγαίου χρειάζεται μια περιουσία! Και μην μας πει κάποιος ότι φταίνε οι τιμές των καυσίμων. Έχουν υπάρξει στο παρελθόν και πιο υψηλές. Μην μας πει ότι τα πλοία μας είναι καινούργια και οι εταιρείες δαπάνησαν υπέρογκα ποσά για να αποκτήσουν, θα γελάνε και τα πεζοδρόμια. Και μην μας πει, τέλος, ότι είναι γρήγορα πλοία και ότι γι αυτό καίνε πολύ πετρέλαιο. Για να μην το κουράζουμε, κάποιος δεν κάνει τη δουλειά του…
Χρήσιμοι Ηλίθιοι και η Εργαλειοποίηση της Παραπληροφόρησης
Πρόσφατα αποκαλύφθηκε ότι τρεις εξέχοντες συντηρητικοί influencers στις ΗΠΑ χρηματοδοτήθηκαν εν αγνοία τους από Ρώσους προπαγανδιστές. Αυτοί οι influencers ισχυρίστηκαν ότι δεν γνώριζαν την προέλευση των χρημάτων - αρκετών εκατομμυρίων δολαρίων, αποτελώντας έτσι «χρήσιμους ηλίθιους» στην ευρύτερη στρατηγική της Ρωσίας...
Το μεταναστευτικό και ο τετραγωνισμός του κύκλου
Πριν από λίγες ημέρες έγραφα ότι το μεταναστευτικό δεν είναι πρόβλημα απλώς δυσεπίλυτο, αλλά είναι ανεπίλυτο. Δεν υπάρχει καμιά λύση, διότι και τα πιο σκληρά μέτρα να λάβουμε για το από εδώ και μπρος, βρίσκονται ήδη εγκατεστημένοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση εκατομμύρια μετανάστες. Τι θα γίνει με αυτούς; Η πολιτική των απελάσεων είναι για τους αφελείς και τους δημαγωγούς.
Απελθέτω απ’ εμού, το ποτήριον τούτο
Όταν σ’ ένα κόμμα εμφανίζονται μια ντουζίνα υποψήφιοι αρχηγοί, τότε το κόμμα περνά βαθιά κρίση. Έχει πάψει να έχει κεντρικό αφήγημα και προοπτική εξουσίας, δεν διαθέτει μια κυρίαρχη ζωογόνα αντίθεση στο εσωτερικό του με αντίστοιχους σοβαρούς εκφραστές που δίνει στο σύστημα ώθηση προς τα πάνω, αλλά αντιθέτως έχει μετατραπεί σε χαλαρό άθροισμα μικρών φεουδαρχών που αλληλοσφάζονται για μικρές και ανούσιες εξουσίες. Νόμιζα ότι μέχρι πρότινος, ο Σύριζα ήταν σ’ αυτή την κατάσταση.
Ποιος αντέχει κάθε μέρα το ίδιο φαγητό;
Στην εποχή της εικόνας έχει σημασία ποιο είναι το «σενάριο» που «πουλάει» μια κυβέρνηση ή ένα κόμμα. Η δημόσια ζωή μας δεν πρέπει να είναι όλη επικοινωνία, αλλά δεν μπορούμε να αποφύγουμε τους βασικούς της κανόνες. Ένας εκ των οποίων είναι η κόπωση που επιφέρει στο κοινό η συχνή επανάληψη μιας εικόνας. Πόσο μάλλον όταν ο κόσμος αυτός αντιμετωπίζει σημαντικά προβλήματα στην καθημερινότητά του, τα οποία ξεπερνούν κατά πολύ αυτά που συζητάνε οι μάγοι της επικοινωνίας στα κλειστά γραφεία της εξουσίας…
Πολλή διαδικασία, λίγη πολιτική
Είναι παλαιά ασθένεια. Των μεταδικτατορικών φοιτητικών συνελεύσεων. Όταν δεν έχεις επιχειρήματα, έριχνες ένα «επί της διαδικασίας», διέκοπτες τη συζήτηση επί των αποφάσεων (κρισίμων ή όχι είχε μικρότερη σημασία) και συνεχιζόταν επί ώρες η αρλουμπολογία και οι γενικούρες. Αργότερα, στα χρόνια του νεαρού Τσίπρα, δεν υπήρχε καμία (σοβαρή) διαδικασία. Οι πασόκες είχαν γίνει κυβέρνηση και δεν σύχναζαν, οι δεξιοί είχαν άλλες ασχολίες, έμειναν οι κομμουνιστές με τους αριστεριστές να διαπληκτίζονται.
Δε διαφωνούν μόνο, μισούνται κιόλας
Στην Αριστερά η διαφωνία μεταξύ συντρόφων δεν αρκεί. Πρέπει να επενδυθεί και με το μίσος. Φυσικά η διαφωνία, για πολλές δεκαετίες, ήταν απαγορευμένη και οι διαφωνούντες είτε διαγραφόταν στιγματιζόμενοι είτε σε χαλεπούς καιρούς αναχωρούσαν για το ταξίδι προς το Επέκεινα. Να μην αναφερθώ σε ιστορικά περιστατικά ούτε να παραθέσω ονόματα στιγματισμένων και δολοφονημένων στελεχών της Αριστεράς από συντροφικές σφαίρες.
Οι Σύνθετες Αιτίες της Δημογραφικής Κατάρρευσης
Η Ελλάδα, όπως πολλές δυτικές χώρες, αντιμετωπίζει μια σοβαρή δημογραφική κρίση που εγείρει ένα ανησυχητικό ερώτημα: Θα εξαφανιστεί η Ελλάδα; Με έναν πληθυσμό που μειώνεται, χαμηλά ποσοστά γεννήσεων και μια γηράσκουσα κοινωνία, το μέλλον της χώρας είναι αβέβαιο. Αυτή η δυσοίωνη για το μέλλον εικόνα οφείλεται σε έναν συνδυασμό παραγόντων...
Τι μας θεωρούν; Χάπατα;
Ο Τραμπ πήγε για γκολφ προχθές και οι συφοριασμένοι σωματοφύλακες του είδαν σε απόσταση μισού χιλιομέτρου από το αφεντικό τους, έναν άνθρωπο να βγαίνει πίσω από κάτι θάμνους. Επειδή όποιος καεί στον χυλό φυσάει και το γιαούρτι, σήκωσαν κατ’ ευθείαν τα πιστόλια κι άρχισαν να του ρίχνουν. Ο τύπος την κοπάνησε έντρομος, μπήκε σ’ ένα αμάξι, κάποιος τρίτος φωτογράφησε την πινακίδα του, κινητοποιήθηκε η αστυνομία και σταμάτησε το αυτοκίνητο σε άλλη κομητεία. Συνέλαβαν τον οδηγό, έψαξαν το παρελθόν του και βρήκαν ότι το 2022 είχε μιλήσει υπέρ των Ουκρανών.
