Ένας κόσμος κατέρρευσε μέσα μου διαβάζοντας την αποχώρηση του Κοκοτσάκη από το κόμμα Καρυστιανού. Ο έτερος πραγματογνώμονας - αυτός που έδειχνε με τον μαρκαδόρο του σε τηλεοπτική εκπομπή το βαγόνι όπου βρισκόταν το ξυλόλιο - την είχε «κάνει με ελαφρά πηδηματάκια» εδώ και καιρό. Και τώρα το λαϊκό κίνημα τι θα κάνει χωρίς τον Κοκοτσάκη; Οι καταγγελίες του είναι σοβαρές, καθώς μιλά για αυλή και προσωπική προβολή. Υποθέτω πως αν η Καρυστιανού τον είχε μέσα στην αυλή της ο Κοκοτσάκης θα τα έβρισκε όλα τέλεια. Τώρα αισθάνεται ριγμένος, θυμωμένος, απογοητευμένος.
Συγχρόνως ζητά και συγγνώμη. Όχι από όλους αυτούς που εξαπάτησε, αλλά από αυτούς που πίστεψαν στον αγώνα του για να λάμψει η αλήθεια του ξυλόλιου, έναν αγώνα τον οποίο πρόδωσε η μάνα των Τεμπών. Τον εκμεταλλεύτηκε δια ίδιον όφελος και προβολή. Και τώρα πικραμένος αποσύρεται. Αυτός, ένας αγνός και άσπιλος αγωνιστής χρησιμοποιήθηκε για να ιδρύσει κόμμα η Καρυστιανού, ενώ αυτή με new look επισκέπτεται με μια μαύρη Μερσεντές όλη την Ελλάδα μαζί με την «αυλή» της.
Φυσικά, το πρόβλημα δεν είναι ο Κοκοτσάκης. Αυτός έπαιξε έναν ρόλο και όταν η αποστολή του έληξε, παραγκωνίστηκε από νέα πρόσωπα καθώς άλλαξαν οι συνθήκες και οι στόχοι της Καρυστιανού και του επιτελείου της. Το πρόβλημα είναι πως μέσα σε λιγότερο από δέκα χρόνια βρέθηκαν εκατομμύρια Έλληνες και πίστεψαν για δεύτερη φορά ένα παραμύθι. Το 2015 πίστεψαν πως με έναν νόμο και ένα άρθρο θα έδιωχναν την τρόικα και το 2024 πίστεψαν τα χαμένα βαγόνια, το ξυλόλιο, τους επιπλέον νεκρούς, τη συγκάλυψη. Πίστεψαν πως για 4 χιλιάρικα ένας πρωθυπουργός θα κινητοποιούσε έναν ολόκληρο μηχανισμό για να προστατεύσει τον λαθρέμπορα.
Αυτό είναι το ανησυχητικό σημείο των καιρών. Διότι οι ίδιοι άνθρωποι, με την πρώτη ευκαιρία, θα ξαναπιστέψουν τον κάθε πολιτικό απατεώνα. Το φαινόμενο είναι ενδημικό και σε τελική ανάλυση λειτουργεί αποσταθεροποιητικά για την κοινωνία μας. Δεν πρόκειται να κάνω κοινωνιολογική ανάλυση αυτής της κατάστασης, απλώς κάνω μια διαπίστωση. Όταν το μισό κομμάτι μιας κοινωνίας ρέπει προς τον ανορθολογισμό, πολύ δύσκολα το άλλο μισό μπορεί να φέρει την απαιτούμενη ισορροπία. Το πρόβλημα δεν είναι ιδεολογικό, καθώς ο ανορθολογισμός έχει διαχυθεί σε όλα τα πολιτικά κόμματα. Τον Κοκοτσάκη δεν τον πίστεψαν μόνον οι αριστεροί. Και το 20% όσων στηρίζουν Καρυστιανού προέρχεται από τη Νέα Δημοκρατία. Τα εκατομμύρια που γέμισαν τις πλατείες σε όλη την Ελλάδα εκείνη την Κυριακή του Μαρτίου του 2025 ανήκαν σε όλα τα κόμματα.
Σήμερα, η δίκη των Τεμπών διεξάγεται σε μια άδεια αίθουσα και ουδείς ενδιαφέρεται για αυτήν. Η αποστολή εξετελέσθη, η κυρία έκανε το κόμμα της, ασχέτως αν αυτό εν τη γενέσει του άρχισε να φυλλορροεί. Είπαμε, το πρόβλημα δεν είναι ούτε ο κάθε Κοκοτσάκης ούτε η κάθε Καρυστιανού. Το πρόβλημα βρίσκεται σε αυτούς που τους πίστεψαν και ήταν εκατομμύρια.
