Πάλι καλά! Μια «500άρα» μας πήγε αυτός ο γύρος των πολιτικών εξελίξεων. Ο επόμενος, τον Σεπτέμβριο, που θα είμαστε πια λίγα μέτρα πριν τον εκλογικό τερματισμό θα πάει τα διπλά. Και βλέπουμε. Αν υπάρχει ένας πολύ σοβαρός λόγος να γίνουν εκλογές μια ώρα αρχύτερα είναι για να περιοριστεί η «φυγή προς τα εμπρός». Γιατί είναι σίγουρο πως μετά τις εκλογές, όλη αυτή η κυβερνητική «γαλαντομία» θα ξεχαστεί για πολύν καιρό. Όπως το πάει το οικονομικό επιτελείο, δεν θα έχει μείνει κάτι να μοιράσει από το (δήθεν) υπερπλεόνασμα.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν απέναντί τους ένα ή δύο Ιράν; Η απάντηση κρατά το «κλειδί» για διαπραγματεύσιμη λύση και για την ασφάλεια στα Στενά του Ορμούζ. Ο στρατηγικός αναλυτής Στάθης Κυριακίδης μιλά στο Liberal και την Ευ. Μπίφη.

Προτιμούν αδύναμες κυβερνήσεις. Ελεγχόμενες. Οι ολιγάρχες πολεμούν τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Με διάφορους τρόπους. Ένας από αυτούς είναι τα απίθανα σενάρια που κατά καιρούς διαβάζουμε. Τη μία για αλλαγή πρωθυπουργού εν κινήσει. Την άλλη για παραίτησή του υπό το βάρος των «σκανδάλων». Αρκετοί μάλιστα τα πιστεύουν. Χαράσσουν πολιτική με βάση αυτά (!) Όπως η αντιπολίτευση. Αν είχε επαληθευτεί έστω μία από τις ευφάνταστες ίντριγκες;

Όταν ένας δήμαρχος λέει ότι η Αθήνα πρέπει να αποφασίσει «αν και πόσα ακόμη ξενοδοχεία χρειάζεται και πού», δεν μιλά ως διαχειριστής της πόλης. Μιλά ως κεντρικός σχεδιαστής. Και κάθε κεντρικός σχεδιαστής πέφτει αργά ή γρήγορα πάνω στο ίδιο τείχος που περιέγραψε ο Χάγιεκ: το πρόβλημα της γνώσης. Ο Χάρης Δούκας άνοιξε τη συζήτηση για περιορισμούς στις νέες άδειες ξενοδοχείων, ενώ ήδη ισχύει απαγόρευση νέων αδειών για βραχυχρόνιες μισθώσεις σε τρεις γειτονιές του κέντρου. Το σύνθημα είναι ότι η Αθήνα «δεν πρέπει να γίνει Βαρκελώνη».

Η φημολογούμενη ανταρσία βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας δεν εκδηλώθηκε. Όλα ήταν έτοιμα, αλλά κάτι έγινε την τελευταία στιγμή και άπαντες στήριξαν το αίτημα των 13 συναδέλφων τους. Πάντα στη Νέα Δημοκρατία - κατά τους άσπονδους φίλους της - κάτι συμβαίνει την τελευταία στιγμή και τα σενάριά τους διαψεύδονται και η κυβέρνηση δεν πέφτει. Προχθές είχαμε και δύο δημοσκοπήσεις - όχι από εκείνες τις κρυφές ή των πρεσβειών - στις οποίες δεν παρατηρήθηκαν ουσιαστικές αλλαγές. Η Νέα Δημοκρατία στην εκτίμηση ψήφου σταθερά κινείται.

Πώς προκύπτει το πλεόνασμα; Από την υπερφορολόγηση, λέει κάποιος. Ψευδές, οι φόροι έχουν μειωθεί. Από την ακρίβεια, λέει άλλος. Σωστό εν μέρει, λόγω του ΦΠΑ. Όχι όμως ικανό να δικαιολογήσει την ευημερία των αριθμών. Η εκμηδένιση της φοροδιαφυγής στην εστίαση λένε κάποιοι πιο υποψιασμένοι. Τώρα  μπαίνουμε στην ουσία της συζήτησης. Δίκαια μοιράζεται ένα μέρος των «κερδών» στους πολίτες. Αλλά δεν φτάνει. Τα επιδόματα τα «τρώει» η ακρίβεια. Από τη μία δίνουν, από την άλλη αν «δούλευαν» λίγο και το θέμα της ακρίβειας, τα πράγματα θα ήταν αλλιώς. 

Η επανάληψη των ίδιων βαρετών πια χαρακτηρισμών από την Αντιπολίτευση στη συζήτηση στη Βουλή για την άρση της ασυλίας των Βουλευτών, αλλά και η αμηχανία της απέναντι στα κυβερνητικά οικονομικά μέτρα ανέδειξαν για άλλη μια φορά την αδυναμία της. Αυτή δίνει χώρο πια στους δύο νέους πολιτικούς παίκτες που έρχονται και πολύ πιθανό η εμφάνισή τους να οδηγήσει σε μια πλήρη αναμόρφωση των πολιτικών συσχετισμών στην Αντιπολίτευση.

Η αντιπολίτευση, δια των κυρίων Ανδρουλάκη και Φάμελλου, μαστίγωσε χθες την κυβέρνηση ότι τα μέτρα στήριξης των πολιτών που ανακοίνωσε, είναι επικοινωνιακού χαρακτήρα, γιατί «το λάδι στο καντήλι του Μητσοτάκη τελειώνει», όπως λαϊκά και μόρτικα αποφάνθηκε ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ.

Η περίπτωση του Μακάριου Λαζαρίδη αναμφίβολα προκάλεσε ζημιά στην κυβέρνηση, καθώς υπενθύμισε πως σε αυτόν τον τόπο οι εκσυγχρονιστικές προσπάθειες αφορούν κυρίως τη φλούδα του πορτοκαλιού της πολιτείας και της κοινωνίας μας. Επιπλέον, υπενθυμίζει πως ο πολιτικός στίβος παραμένει, κατά κύριο λόγο, καταφύγιο των μετρίων και των κρατικοδίαιτων. Πιστεύω πως η ζημιά θα ήταν μεγαλύτερη, αν υπήρχε στον ορίζοντα κάποιος που θα δημιουργούσε προσδοκίες ολικής ανατροπής και εκκαθάρισης της μεταπολιτευτικής μας παρακμής.

Το ελληνικό δημόσιο χρέος σήμερα έχει ένα βασικό χαρακτηριστικό που συχνά παραβλέπεται στη δημόσια συζήτηση: το κόστος εξυπηρέτησής του είναι σχετικά χαμηλό. Μεγάλο μέρος του έχει «κλειδώσει» σε ευνοϊκά επιτόκια και σε μακρές διάρκειες, αποτέλεσμα των παρεμβάσεων των προηγούμενων ετών.

Η δημόσια διαμάχη που αναπτύχθηκε με αφορμή τις δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τις αιχμές που διατυπώθηκαν κατά της Πόπης Παπανδρέου αγγίζει τον καίριο πυρήνα του σύγχρονου δικαίου: τη συνάρθρωση του ενωσιακού καθεστώτος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας με το εθνικό συνταγματικό πλαίσιο των Ελλήνων δικαστικών λειτουργών.

Τρίτο κόμμα η Καρυστιανού; Εντάξει, δεν το λες καλό για την χώρα, αλλά δεν το λες και καταστροφή. Στο 7,9% την μέτρησαν, δεν ξεκίνησε με κάποιο 15-20%  ώστε να πούμε ότι έρχεται ως οδοστρωτήρας αγνώστου ταυτότητας, ικανός να κάνει μαντάρα το πολιτικό σκηνικό. Μπαίνει κι αυτή μέσα στο σωρό των κομματιδίων που βολοδέρνουν στην περιοχή κάτω από το 10%, κλέβοντας το ένα τις ψήφους του άλλου. Να, με βάση αυτή την μέτρηση της Interview, η Ζωή καταβαραθρώνεται στο 3,3%, μισή μόλις μονάδα πάνω από την Λατινοπούλου.

Το ότι η κυβέρνηση βγήκε ελαφρώς τσουρουφλισμένη από την ιστορία του ΟΠΕΚΕΠΕ και κυρίως από αυτή του Λαζαρίδη, είναι γεγονός αναμφισβήτητο. Το αν η φθορά αυτή θα εισπραχθεί από το ΠΑΣΟΚ και την υπόλοιπη αντιπολίτευση όμως, είναι εντελώς συζητήσιμο. Με καταγγελίες μόνο κανείς δεν χτίζει πολιτικό κεφάλαιο.