Εν μέσω του θρίλερ της διαπραγμάτευσης και με την εκεχειρία να έχει λάβει παράταση, ο επίκουρος καθηγητής Αθ. Μποζίνης μιλά στο Liberal και την Ευ. Μπίφη για το «game theory» που εφαρμόζει το Ιράν και εξηγεί γιατί η μπάλα βρίσκεται στο γήπεδο του Τραμπ. Η νέα στρατηγική σκακιέρα. Οι δύσκολες αποφάσεις που περιμένουν την ΕΕ. Η εξίσωση ισχύος μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας.

Ο σφόδρα επικριτικός ως προς τους νομικούς χειρισμούς της Ευρωπαίας Εισαγγελέως Πόπης Παπανδρέου και μαχητικός στην υπεράσπιση των βουλευτών της Ν. Δημοκρατίας που ελέγχονται για την υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ, Άδωνις Γεωργιάδης, έκανε χθες αποκάλυψη μεγάλου πολιτικού βάρους. Υπενθύμισε την πειθαρχική δίωξη που είχε ζητήσει το ΠΑΣΟΚ εναντίον της κ. Παπανδρέου το 2014, όταν εκείνη είχε αποστείλει στη Βουλή, δικογραφία κατά του Ε. Βενιζέλου.

Το «επιχείρημα» προετοιμαζόταν προεκλογικά. Ξεκίνησε από αναρτήσεις και τα δημοσιεύματα εκδότη δημοσιογράφου, που τότε ήταν υποστηρικτικός στον Τσίπρα και τώρα τον περνάει γενεές δεκατέσσερις. Καλλιεργούσαν το έδαφος προετοιμάζοντας την κοινή γνώμη, ότι στην περίπτωση που νικούσε η ΝΔ, οι εκλογές του 2023 θα ήταν αποτέλεσμα νοθείας. 

Η μητέρα των μαχών έρχεται και θα είναι ανάμεσα στον Αλέξη Τσίπρα και στον Νίκο Ανδρουλάκη. Ο εκνευρισμός του επιτελείου του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ είναι ολοφάνερος και μπορεί να λέει ένα και μόνο πράγμα, ότι πραγματικά φοβούνται τον Αλέξη Τσίπρα. Ο οποίος μπορεί να μην δικαιώνει ούτε και τώρα την Πόπη που τον ήθελε να έρχεται με φόρα, αλλά σε αυτές τις εκλογές φαίνεται αποφασισμένος να «καθαρίσει» με το ΠΑΣΟΚ. Ο Αλέξης Τσίπρας θέλει το ζιβάγκο του Ανδρέα Παπανδρέου στην τροπαιοθήκη του. Σκιάζονται! 

Αν τώρα δεν προχωρήσουν σε διαρθρωτική μείωση φόρων, η έκθεση Θεσσαλονίκης θα είναι τελευταία ευκαιρία για τους Κ1 και Κ2 να δείξουν ότι δεν έχουν απωλέσει τελείως την «φόρμα» του μεταρρυθμιστή, του δίκαιου πολιτικού και του γνωστικού διαχειριστή της κοινού ενδιαφέροντος δημοσιονομικής ισορροπίας. Δεν είναι ότι το καλύτερο για μια φιλελεύθερη κεντροδεξιά κυβέρνηση να κυκλοφορεί στην πιάτσα πως οι ανακοινώσεις που αναμένεται να κάνει εντός της ημέρας ο Κυριάκος Μητσοτάκης (Κ1) και να εξειδικεύσει ο Κυρ. Πιερρακάκης.

Η φράση του Μπεν Σαπίρο ταιριάζει στο ΠΑΣΟΚ. Επικρατεί εκνευρισμός. Περίμεναν να κουνηθεί η βελόνα προς τα πάνω. Όμως η δημοσκόπηση της Interview δείχνει προς τα κάτω. Από το 13,9% στο 13,5%. Και ακόμα δεν έχει εμφανιστεί ο Αλέξης Τσίπρας… Παρασκηνιακά στη Χαριλάου Τρικούπη πίστευαν πως είναι… μία ψήφο πίσω από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Το καράβι δεν τραβάει όμως. Μόνο καταγγελίες κατά των δημοσκοπήσεων δεν έχουν κάνει. Ίσως όμως, πλησιάζει η ώρα να δούμε και αυτό…

Δύο τρόποι υπάρχουν για να πειραχτούν οι εκλογές. Ή πριν ανοίξουν οι κάλπες να έχουν μέσα ψηφοδέλτια ενός συγκεκριμένου κόμματος. Ή άλλο να είναι το αποτέλεσμα της κάλπης και άλλο να ανακοινώνεται από το υπουργείο Εσωτερικών. Αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης ότι τίποτα τέτοιο ή οποιοδήποτε άλλο ευφάνταστο σενάριο δεν μπορεί να το πάρουμε στα σοβαρά. Συνεπώς, πιο πιθανό είναι να μιλούμε για πειραγμένους εγκεφάλους παρά για πειραγμένες εκλογές. Πολλοί φίλοι στο Διαδίκτυο ζήτησαν την επέμβαση ενός εισαγγελέα για τις παραπάνω ανοησίες.

Δεν υπάρχει λόγος να προσποιούμαστε ότι οι ευρωπαϊκές επιδοτήσεις δεν άφησαν αποτύπωμα στην Ελλάδα. Άφησαν. Δρόμοι, λιμάνια, αεροδρόμια, δίκτυα και μεγάλα έργα υποδομής έγιναν με πόρους που το ελληνικό κράτος, μόνο του, δύσκολα θα είχε κινητοποιήσει στον ίδιο βαθμό. Η χώρα άλλαξε. Αυτό είναι αλήθεια. Η πιο ενδιαφέρουσα αλήθεια όμως είναι άλλη: πιθανότατα άλλαξε πολύ αργότερα και πολύ ακριβότερα απ’ όσο θα είχε αλλάξει αν δεν είχε μάθει να εξαρτάται από αυτό το μοντέλο χρηματοδότησης.

Τους λόγους για τους οποίους Ευρωπαίοι ηγέτες ασκούν πίεση στο Ισραήλ αναφέρει σε συνέντευξή του στο Liberal και τον Α. Κοταχέα, ο αμυντικός αναλυτής Κ. Ιατρίδης. Ο ίδιος εξηγεί γιατί η Άγκυρα σηκώνει τους τόνους κατά της Αθήνας και εμφανίζεται ενοχλημένη με την στρατηγική συμμαχία που έχει συναφθεί με την Ιερουσαλήμ. Ποια τα σενάρια για την είσοδο της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή άμυνα.

H Δρ Sabine Wünschmann απαντά στο ερώτημα που βασανίζει τις γυναίκες, «αυτό γιατί δεν μου το έχει πει κανείς;». Όπως επισημαίνει, η σιωπή γύρω από την εμμηνόπαυση συχνά συνοδεύεται από μια βαθιά, επώδυνη, αθέατη δοκιμασία.

Προφανώς, οι εκλογές του 2023 ήταν πειραγμένες. Δίκιο έχει ο φίλος μου ο Κώστας ο Αρβανίτης. Διότι ένας ΣΥΡΙΖΑ του οποίου τα φυσιολογικά ποσοστά είναι το σημερινό 4-6%, ήταν εντελώς εξωφρενικό να πάρει στην πρώτη κάλπη 20,07%. Και μάλιστα όταν είχε κάνει τη χειρότερη αντιπολίτευση που βιώσαμε ποτέ στη χώρα μεταπολιτευτικά. Όπως εξωφρενικότερο ήταν να πάρει 920.000 ψήφους (17,8%) στις επαναληπτικές έναν μήνα μετά, όταν βρισκόταν σε συνθήκες σοκ, ψυχολογικής κατάρρευσης και κρίσης ηγεσίας μετά την προηγούμενη ήττα. Κάτι ύποπτο και παράτυπο έγινε εκεί.

Eίδαμε την πρώτη μεταπασχαλινή δημοσκόπηση, αλλά δεν είδαμε Κυβέρνηση σε αποδρομή όπως για άλλη μια φορά προαναγγελλόταν . Είδαμε τα αναμενόμενα. Η ΝΔ χάνει 3%, το ΠΑΣΟΚ μένει στάσιμο (σύμφωνα με την προηγούμενη έρευνα της ίδιας εταιρείας) και μετά το χάος. Δεν το λες και ανατροπή του σκηνικού, αλλά οι αναταράξεις έρχονται με την εμφάνιση Τσίπρα, Καρυστιανού μόνο που θα αφορά μόνο τα ποσοστά των κομμάτων της Αντιπολίτευσης.

Αν αυτό το άρθρο μιλούσε για ανατροπές που αφορούν τις επόμενες εκλογές, οι οποίες θα γίνουν μέσα στους επόμενους 12 μήνες, θα είχε περισσότερους αναγνώστες απ’ ότι αν αναφερθεί σε ανατροπές που αλλάζουν τη ζωή μας, τον πλούτο και τη δύναμη όπως τα γνωρίζουμε. Στην ελληνική επαρχία της καθ’ ημάς Ανατολής μας αρέσει να ομφαλοσκοπούμε περισσότερο απ’ ότι ο υπόλοιπος κόσμος. Φαίνεται πως, μέχρι στιγμής, πολιτικούς και πολίτες λίγο τους απασχολεί η πρόβλεψη του Dario Amodei, επικεφαλής της Anthropic.

Αιώνες τώρα, αμέτρητες ιστορίες έχουν πλεχτεί γύρω από ιερά αντικείμενα, σύμβολα θρησκειών, αποδεικτικά στοιχεία για γεγονότα που γνωρίζουμε μόνο από τις αφηγήσεις ανθρώπων που υπήρξαν πολύ πριν από εμάς. Τι συμβαίνει, όμως, όταν μια αιωνόβια θαυμαστή αναζήτηση τέτοιων πραγμάτων συγκρούεται με την πραγματικότητα;

Υπάρχει μια βολική αλλά ιστορικά αβάσιμη ιδέα στη σημερινή δημόσια συζήτηση: ότι το Ισραήλ εμφανίστηκε σχεδόν «από το μηδέν» το 1948, ως ένα ξένο αποικιακό μόσχευμα σε μια γη με την οποία οι Εβραίοι δεν είχαν καμία πραγματική συνέχεια. Η αλήθεια είναι πιο σύνθετη.

Διαβάζουμε συνεχώς στα πρωτοσέλιδα του αντιπολιτευόμενου τύπου και στα λογής – λογής sites τις αιτιάσεις της αντιπολίτευσης για πρόωρες εκλογές. Κάποιοι δεν έχουν «αποφασίσει» ότι ο καταλληλότερος χρόνος είναι ο…Ιούνιος, σε δύο μήνες δηλαδή.