Η πράσινη μετάβαση στην Ευρώπη παρουσιάστηκε ως ιστορική ευκαιρία. Θα σώζαμε το κλίμα, θα γινόμασταν τεχνολογική υπερδύναμη και θα αποκτούσαμε ενεργειακή ανεξαρτησία. Στην πράξη συνέβη το ακριβώς αντίθετο. Η Κίνα έγινε πλουσιότερη και ισχυρότερη, η Ευρώπη έμεινε με εκρηκτικούς λογαριασμούς ρεύματος, κατεστραμμένη βιομηχανία και μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση ηθικής ανωτερότητας. Το πιο καθαρό παράδειγμα είναι τα φωτοβολταϊκά.

Έχοντας περάσει σε μια νέα, ηλεκτρική εποχή, η ολοκαίνουργια γενιά της Mercedes-Βenz GLC είναι πλέον διαθέσιμη στην Ελλάδα εφοδιασμένη με τεχνολογίες, συστήματα και πολυτέλειες, που είναι σε θέση να απογειώσουν την οδηγική εμπειρία με το best-seller μεσαίο SUV μοντέλο της luxury μάρκας.

Αν δολοφονήσετε όλους τους αντιφρονούντες, όλους τους διαδηλωτές, σώζετε το καθεστώς σας. Όλα τα υπόλοιπα είναι για τους δικτατορίσκους. Ένας δικτάτορας που σέβεται τον εαυτό του εφαρμόζει τη συνταγή των μουλάδων. Τι χρειάζεται για αυτό; Να έχεις φροντίσει να διαθέτεις ένα άριστα εξοπλισμένο σώμα φανατισμένων φρουρών που δε θα διστάσουν να πυροβολήσουν στο ψαχνό. Όποιον πάρει ο Χάρος, στην κυριολεξία. Σε λίγο καιρό τα πάντα θα έχουν ξεχαστεί και η κανονικότητα θα έχει επανέλθει πατώντας επάνω σε χιλιάδες πτώματα, αλλά ποιος ασχολείται τώρα με ό,τι συνέβη στο παρελθόν.

Δανεικός ο χρόνος του καθεστώτος Χαμενεΐ εάν δεν παίξει «καλό σκάκι», δηλώνει ο Διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων Αφεντούλης Λαγγίδης, μιλώντας στο Liberal και την Ευ. Μπίφη. Αποκωδικοποιεί το πλαίσιο εντός του οποίου ζυγίζει τις κινήσεις του ο Τραμπ -από την απουσία ενιαίας αντιπολίτευσης έως τα ανοιχτά διεθνή μέτωπα και το εσωτερικό των ΗΠΑ- και εξηγεί τη στάση των κρατών του Κόλπου και της Τουρκίας.

Επισήμως, ο Περισσός, διά της πρώτης σελίδας του Ριζοσπάστη, κήρυξε διακριτικά την απόσυρσή του από το αγροτικό μέτωπο, καθώς ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ετοιμάζεται να υποδεχθεί στο Μαξίμου τον σύντροφο αγροτοσυνδικαλιστή και «κόκκινο» πολιτευτή Ρίζο Μαρούδα και τους λοιπούς.

Με χάλασαν χθες κάποιοι της Αριστεράς ή του απλού προοδευτισμού, που με διάχυτη μεμψιμοιρία έσπευσαν να χαρακτηρίσουν την υποδοχή της φρεγάτας «Κίμων» ως υπερβολική, δήθεν εθνικοπατριωτική, ακόμη και εθνικιστική. Όχι, επειδή διαφώνησαν, η διαφωνία είναι υγιής. Αλλά επειδή πίσω από τα λόγια τους φάνηκε κάτι πολύ πιο παλιό, γνώριμο και κουραστικό. Μια βαθιά δυσανεξία απέναντι σε κάθε έκφραση εθνικής αυτοπεποίθησης. Υπάρχει ένα κομμάτι της ελληνικής Αριστεράς –όχι όλη, ας είμαστε δίκαιοι– που αισθάνεται αμήχανα κάθε φορά που η Ελλάδα δείχνει ότι υπάρχει διεθνώς.

Δουλειές - δουλειές - δουλειές. Αυτό είναι το νόημα της σύγχρονης διπλωματίας. Πάντα ήταν, αλλά στην εποχή μας αυτό είναι περισσότερο έντονο. Μετά τις στρατηγικές συνεργασίες με ΗΠΑ και Ισραήλ και με άξονα την ενέργεια, η κυβέρνηση Μητσοτάκη «τρέχει» το επόμενο μεγάλο project, την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας και Σαουδικής Αραβίας. Η ενέργεια είναι το κλειδί για την ανάπτυξη, αλλά και την αύξηση του γεωπολιτικού αποτυπώματος της χώρας. Γράφει ο Ανάλγητος.

Όπως κάθε χρόνο, το Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ) ενημέρωσε για τις ημέρες που χρειάζεται να εκτίσουμε ως φορολογική «ποινή» υποχρεωτικής εργασίας για το κράτος. Στη διάρκεια του έτους που πέρασε έπρεπε να δουλέψουμε για το κράτος 177 ημέρες. Δύο λιγότερες από το 2024 αλλά 27 περισσότερες από το 2009, τελευταίο έτος προτού σκάσει η δημοσιονομική φούσκα. Η διαφορά, σημαντική, δεν δείχνει ότι κάποτε υπήρξαμε «πιο ελεύθεροι» ή πως ήσαν λιγότεροι οι φόροι. Δείχνει πως πρακτικά μέχρι το 2012, το κράτος «έμπαινε μέσα» και για να καλύψει τη ζημιά του, δανειζόταν ασυστόλως.

Πριν από λίγες ημέρες, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπένζαμιν Νετανιάχου, σε συνέντευξή του στον Economist, διακήρυξε μια ιστορική στροφή: τη σταδιακή απεξάρτηση της χώρας από την αμερικανική στρατιωτική βοήθεια μέσα στην επόμενη δεκαετία. Ξεκαθάρισε ότι ο στόχος είναι η μείωση της εξάρτησης «μέχρι το μηδέν». Η δήλωση αυτή δεν συνιστά ρήξη, αλλά μετάβαση. Ο Νετανιάχου τόνισε ότι το Ισραήλ εκτιμά βαθιά τη διαχρονική υποστήριξη των ΗΠΑ - κάτι που, όπως είπε, μετέφερε και στον Ντόναλντ Τραμπ - υπογραμμίζοντας όμως ότι η χώρα «έχει ωριμάσει» και διαθέτει πλέον προηγμένες αμυντικές δυνατότητες.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία, που θα τον ξεμπέρδευε εντός 48ωρου με κατάληψη του Κιέβου, κρατά 3 χρόνια, αναλώνοντας ζωές Ρώσων και άλλων εθνικοτήτων στρατιωτών (1,1 εκατομμύριο απώλειες σύμφωνα με το Politico). Και εξαντλώντας την ασθενική  οικονομία που βασίζεται στην πώληση πλουτοπαραγωγικών πόρων της χώρας, χωρίς παραγωγική καινοτομία, πέραν της πολεμικής. Η εξαντλημένη οικονομία και η κουρασμένη πολεμική μηχανή, έφεραν τη Ρωσία στα πραγματικά της μεγέθη.

Το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου διέρχεται από ένα μοναδικό στενό στη Μέση Ανατολή, ενώ τεράστια κοιτάσματα σπάνιων γαιών και νέοι θαλάσσιοι δρόμοι αναδύονται στην Αρκτική που λιώνει.

Ο αγνοούμενος του Ματαρόα που κυκλοφόρησε πρόσφατα, είναι ένα μυθιστόρημα-πρόκληση για τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τη μνήμη, την ιστορία και την προσωπική ταυτότητα.

Το εμπόριο. Μία πτυχή του ανθρώπινου πολιτισμού, η οποία έχει χτίσει αλλά και καταστρέψει αυτοκρατορίες και κράτη. Ασταμάτητα ταξίδια, γεμάτα ανακαλύψεις και κινδύνους. Δρόμοι του κόσμου από τους οποίους έχουν περάσει αμέτρητοι άνθρωποι. Ο διασημότερος στην ιστορία, συνέδεε Ανατολή και Δύση.

Συμπληρώθηκαν δέκα χρόνια από την ημέρα που ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέλαβε τα ηνία της Νέας Δημοκρατίας. Μια «χρυσή» δεκαετία, που δεν άλλαξε απλώς τη φυσιογνωμία της κεντροδεξιάς παράταξης, αλλά μεταμόρφωσε την ίδια την Ελλάδα.